Επί Ασπαλάθων

Ο τόπος μας τελευταία δεν βιώνει μόνο τα πνευματικά του αδιέξοδα, δεν βιώνει μόνο την οικονομική εξαθλίωση, την ανεργία. Ολόκληρη η χώρα φαντάζει, στα μάτια μας, σαν να' ναι ριγμένη πάνω σε αγκάθια. Ένας λαός ολάκερος πεταμένος στ' αγκάθια, σαν να μη θέλει να κοιτάξει μπροστά, σαν να μην θέλει να ζήσει. Η Εκκλησία πάλι, περιφρονημένη, στο περιθώριο, μαζί με τις αξίες μας, τις παραδόσεις μας, τα ήθη και τα έθιμά μας. Όλα στα αγκάθια.....
Σαν ένα αόρατο χέρι να ήλθε και να τα πέταξε όλα στην άκρη του δρόμου, στο περιθώριο, πάνω στα βάτα.
Σαν να άλλαξαν ξάφνου οι αλήθειες του πολιτισμού μας, τα φτηνά πράγματα γίναν ακριβά και τ' ακριβά φτηνά, έως και η αμαρτία βαπτίστηκε αρετή. 
Έτσι σκεφτήκαμε σε τούτη την διαδικτυακή επικοινωνία να στήσουμε τον "άμβωνά" μας επί των ασπαλάθων. Να ζούμε καθημερινά τον πόνο από τα αγκάθια που σχίζουν τις σάρκες του λαού μας, να ζούμε την μοναξιά και τα αδιέξοδά του.