DÄNYA

Op 18-jarige leeftijd werd Frank (Dänya), als jonge soldaat uitgezonden onder de vlag van een vredesmissie naar Libanon. Het veranderde vanaf de eerste dag in een nachtmerrie. Hij belandde in levensgevaarlijke gevechtssituaties en keek de dood herhaaldelijk recht in de ogen.

Na zijn terugkeer in de samenleving was er geen begeleiding en geen erkenning. Het trauma moest worden weggestopt maar bleef pijnlijk aanwezig. Decennialang zweeg hij, terwijl de oorlog in hem doorging.

Meer dan veertig jaar later volgde de onvermijdelijke instorting. Alles kwam tot stilstand: zijn carrière, zijn relaties en zijn dagelijks leven. De diagnose was duidelijk: ernstige PTSS en Moral Injury - littekens die jarenlang verborgen waren gebleven.

Het pad naar herstel was zwaar. Therapie bood steun, maar uiteindelijk was het de muziek die de sleutel vormde. Muziek gaf woorden aan het onzegbare en geluid aan de stilte. Het schrijven van liedjes werd een proces van heling: confronterend, maar bevrijdend.