Solmeister

Κάτι παραπάνω από ράπερ, κάτι λιγότερο από ροκσταρ. Δεν ξέρω ούτε εγώ τι μουσική παίζω παιδιά, οπότε ακούτε με δική σας ευθύνη. Επιζών του τελευταίου θρανίου, αιώνιος έφηβος, φάντασμα που ζει στη γραφομηχανή, παιδί με αισθήματα, γεννημένος χαμένος, κοινωνικά αδέξιος, αλλά ντάξει, βλέπομαι, ειδικα όταν αδυνατίζω. 
Α, και αυτοσαρκαστικός. Λίγο.