සප්ත ස්වර...

ඉස්සර අපේ රටේ විවිධ තේමාවන් යටතේ ගීත නිර්මාණයවී තියනව.ආගමික දේශාභිමානී උපදේශාත්මක ආදරය සහ විරහව වර්තමානය වෙනකොට100%ක්ම ගීත බිහිවෙන්නෙ ආදරය සහ විරහව ගැනයි.එයිනුත් විරහවගැන තමයි බහුතර ගීත ගණනක් බිහිවෙන්නෙ.එනමුත්80දශකයේ සිට අද මේ මොහොත වනවිටත් ලංකාවේ සුභාවිත ගීත කලාවේ විශාල බිඳවැටීමක් සිදුවීගෙන එනව.මෙම පිරිහීමට රටේ බහුතර ශ්‍රව්‍ය සහ දෘශ්‍ය  මාධ්‍යයන් වගකියන්න ඕන.මන්දයත් මුදලට ඕනෑම කුණුගොඩක් ප්‍රචාරය කිරීමේ පිරිහුන සදාචාරයක් තමයි අද මාධ්‍ය නාලිකාවලට තියෙන්නෙ,ප්‍රධානතම කරුණ එදා සහ අද භාෂාව අරන් බැලුවොත් එදා සුභාවිතගීත රචනාකළ රචකයන්ගෙ භාෂාවට වඩා විශාල දුප්පත්කමක් අද භාෂාවෙ ඇත්තේ. අප  චිත්‍ර කතා කියලව තියනව.චිත්‍ර කතාවල හැම චිත්‍රයකටම යටින් දෙබස් වලට අමතරව.විවිධ හැගීම් ලියල තියනව.තරහෙන් ඉන්න කෙනෙක්ගෙ රූපය නිර්මාණය කලොත් යටින් ලියනව අහවලාට තරහගියා කියල.ඒ වගේ අද නිකන් ලිපෙන් හොද්දක් මාලුවක් බාගන්න විදිහට ගීත හදන අය එම ගීත වෙනුවෙන් වීඩියෝවක්ද කරන්න පෙලබෙනව.මොකද ඔවුන්ට විශ්වාස නෑ.තමන්ගෙ ගීතයෙන් තමන්ට අවශ්‍ය පණිවිඩය අසන්නන්ට ලැබේවිද කියල.නමුත් සැබෑ හරවත් ගීතයක වීඩියෝව මැවෙන්නෙ අසන්නන්ගේ මනසතුලයි.