صدرا اِفئار - به نظم و نثر پارسی

اینجا دو هدف دارد:

١- بیرون کشیدن و حس کردنِ زیبایی شعر (چه منثور و چه منظوم).

٢- نشان دادنِ کاربردِ اشعار، امثال و حِکَمِ فارسی و گاهی عربی و اروپایی در موقعیت‌های گوناگون زندگی.

اما خویش‌کاریِ نهایی و هدفِ غایی این صفحه باز نمودنِ اهمیت زبان فارسی است برای نسل‌های جدید: نشان دادن اینکه فارسی نخِ پیوندِ ماست با گذشته و آینده. زبان فارسی و ادب فارسی، هردو شناسنامۀ ماست و اگر بی‌شناسنامه شویم، چند سال که بگذرد، بی‌هویت و سپس بی‌کشور هم خواهیم شد. تأکید می‌شود که این مسئله، به هیچ رو یک امرِ تزئینی نیست. فارسی هرگز تنها صرفاً یک ابزارِ ارتباطی نیست. برقراری ارتباط، کوچک‌ترین کارکردِ فارسی است. وگرنه فارسی محملِ فرهنگ باستانی و هویتِ تاریخیِ ماست. یعنی ظرفی است که ایران و تاریخ و فرهنگش در آن ریخته شده. اگر فارسی‌زبانان با سهل‌انگاری، این ظرف را بشکنند یا دورش اندازند، محتوای ظرف هم بر زمین می‌ریزد و درجا از میان می‌رود. از همین روست که نگه داشتنِ فارسی برای نگه داشتنِ ایران ضروری است.

اگر برایتان جالب است، لطفاً این صفحه را سابسکرایب نموده، به دوستان خود نیز معرفی فرمایید. سپاسگزارم.