مهریماه سلیمانی 

ریشه‌های تاریخی طوایف خلفا و بایبوردی
 در دوران هجوم اعراب به ایران (قرن ۷ میلادی)، بسیاری از ایرانیان زرتشتی، خرمدین، مزدکی و دیگر گروه‌های فرهنگی و دینی، برای حفظ جان و هویت خود به مناطق کوهستانی و دورافتاده پناه بردند.
- برخی از این گروه‌ها بعدها در کوه‌های آرارات، قفقاز و آناتولی ساکن شدند. این کوچ‌ها گاه به اجبار و گاه برای فرار از سلطه مذهبی و سیاسی بود.
- در دوره حمله مغول‌ها (قرن ۱۳)، موج دوم مهاجرت ایرانیان به غرب و شمال غرب ایران و آناتولی رخ داد.
 ایرانی
این طوایف، گرچه ترک‌زبان بودند، اما ایرانی بودند.  
و این کاملاً درسته. ایرانی بودن یعنی:
- تعلق به تمدن ایران‌زمین
- مشارکت در تاریخ، فرهنگ، هنر و سیاست ایران
- پیوند با سرزمین، نه صرفاً زبان یا نژاد
 درباره ارتباط با شهر بایبورد
- برخی منابع، طایفه بایبوردی را به شهر بایبورت در ترکیه نسبت می‌دهند، اما شواهدی وجود داره که این طایفه، عشایر کوچ‌نشین ایرانی بوده‌اند که بعدها به دلایل سیاسی و نظامی در آناتولی مستقر شدند و سپس در دوره صفوی به ایران بازگشتند.
- بنابراین، ارتباط مستقیم با شهر بایبورت ممکنه اسمی باشه، نه ریشه‌ای.