Dewelepor Spekalunt

Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie:
Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie,
Kto cię stracił. ǲiś piękność twą w całej ozdobie
Wiǳę i opisuję, bo tęsknię po tobie.
Panno święta, co Jasnej bronisz Częstochowy
I w Ostrej świecisz Bramie! Ty, co gród zamkowy
Nowogróǳki ochraniasz z jego wiernym ludem!
Jak mnie ǳiecko do zdrowia powróciłaś cudem
(Gdy od płaczącej matki, pod Twoją opiekę
Ofiarowany, martwą podniosłem powiekę;
I zaraz mogłem pieszo, do Twych świątyń progu
Iść za wrócone życie poǳiękować Bogu),
Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny łono.
Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych,
Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych;
Do tych pól malowanych zbożem rozmaitem,
Wyzłacanych pszenicą, posrebrzanych żytem;
Gǳie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała,
Gǳie panieńskim rumieńcem ǳięcielina pała,
A wszystko przepasane jakby wstęgą, mieǳą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze sieǳą.




BTW to jest limit długości opisu