Coohiyar كوهيار 

خيام ميگويد:
‏اى بس كه نباشيم و جهان خواهد بود
‏نى نام زما و نه نشان خواهد بود
‏زين پيش نبوديم و نبود هيچ خلل 
‏زين پس چو نباشيم همان خواهد بود.
‏از دید من خدا مانند ملکول یا اتم یا حتى ریزتر از آنهاست (که به جزع همان نام خدا نام دیگری برایش ندارم ) که در همه جا هست در ستارگان حتی در خلع کهکشانی که ملکولی در آنجا نیست حتى در كهكشان ريز ملكولى و اتمى در فضاى ملكولى بين چرخش الكترونها و پروتنها به دور اتم و اين خدا با اين خصوصيات و با وجود ريز بودن و پراكندگى اش درهمه جا بُعد زمان و مكان را هم دربر خواهد گرفت وچون درهمه جا هست پس بزرگ هم هست 

حالا اين خدا نه تنها در وجود ما انسانها که به صورت ژن خداوندیست، بلکه در کهکشانها از ماسه ای ریز گرفته تا خلع كهكشانى حتی فضای ملکولی که به دور اتمهامیچرخند که برای خودش کهکشانی میکروسکوپی است را تجسم كنيد.

خدا تنها به این صورت میتواند باشد که حتی افتادن برگی از درخت را بتواند کنترل کند وگردش سیارات به دور ستارگان و حتی گردش ملکولها به دور اتمها را نظم ببخشد. وتنها از این طریق است که میتوان هم از لحاظ علمی و هم از لحاظ فلسفی قادر به درک آن خدا شد.