Davood Hatami Music

من زاده شبی سرد از شبهای اواخر دیماه سال ۱۳۵۱ هستم. در خانواده ای که ساده بود.
از دبستان ارتباط عجیبی با زبان فارسی داشتم. 
اولین شعر جدی من که ارزش آن را داشت که دقایقی بدان توجه شود، غزلی بود که در ۱۶ سالگی روز تولد دختری که دوستش داشتم گفتم. 
در دبیرستان افکار من کم کم شکل گرفت. عاشق حافظ، عرفان ‌‌و همزمان فلسفه غرب شدم. 
در دوران دانشجویی غزلهای بیشتری گفتم که رنگ و بوی عرفان داشت. از سال ۷۴ در پی اتفاقاتی در زندگی، معشوق اشعار من شکل زمینی به خود گرفت.

بعد از آن نوشتم و سرودم. داستان، غزل، فیلمنامه و گونه های مختلفی از نگارش را محک زدم. کمترین ارتباط من با شعر نو بود. سهراب این مشکل را برای من حل کرد و من ته مانده علاقه فلسفی و عرفانی خود را در اشعار سهراب یافتم.
تا به امروز هم همواره تلاشم این بوده هدف مهم خود را دنبال کنم.
آگاهی دادن به مخاطب!

آگاهی کلید خوشبختی است