dhaval joshi

હું કહુ છું. એજ બ્રહ્મ વાક્ય છે. એવુ નથી, પરંતુ જે બ્રહ્મ વાક્ય છે. એજ હું કહુ  છું.  આવો સંસ્કારો, સભ્યતા અને સંસ્કૃતિ ને સાથે રાખીને સમાજમાં પરિવર્તન લાવીએ. સમય સમય પર પરિવર્તન લાવુંજ જોઈએ. તો જ સમાજ અને પ્રદેશનો એક સાચી દિશામાં વિકાસ થઈ શકે, જેઓ સમય સાથે ચાલ્યા નથી. તેમનુ પતન થયુ છે. ઇતિહાસ પણ તેમનો સાક્ષી છે.  અગાઉના સમયમાં દીકરી જન્મલે ત્યારે તેને દૂધ પીતી કરતા હતા. નવજાત જન્મેલ દીકરીને ગરમ ઉકળતા દૂધમાં નાખી દેવાના આવતી હતી. ત્યારબાદ સતી પ્રથા કરવાનો રિવાજ આવ્યો, અનેક વિધવા સ્ત્રીઓ ને મૂર્ત પતિની સાથે જ જીવતી સલગાવી  દેવામાં આવતી હતી. જીવીત સ્ત્રી ની ઈચ્છા હોય કે ના હોય, પરંતુ સમાજના આ  કઠોર રીતી રિવાજ સામે કોઈ પણ જાતની દલીલ કર્યા વગર મૂંગા પશુની  બધી જ પીડાઓ સહન કરતી હતી.  અને ભડ ભડ અગ્નિમાં બલી ને ખાખ  થવા માટે  મજબૂત હતી. નારી શક્તિનું પ્રતીક છે.  માટે  જ તે  મજબુર પર છે. 
હર હર મહાદેવ.