.
Stop Cirkus Suffering
Powstrzymaj Cyrkowe Cierpienie
Stopa Alla Sofferenza Nei Circhi

To Pierwszy Polski Serwis Internetowy Poświęcony w Całości Wykorzystywaniu Zwierząt Do Celów Rozrywkowych w Cyrkach i Wszystkim Zagadnieniom z Nim Związanym.

Żadna rozrywka nie powinna być okupiona bólem i cierpieniem! Cyrk bez zwierząt to przyszłość przemysłu cyrkowego.
WOLNOŚĆ DLA ZWIERZĄT!

Zapraszamy do Codziennych Odwiedzin.

.
http://empatia.pl//str.php?...

http://www.blog.viva.org.pl...

http://www.klubgaja.pl/zwie...

http://www.stopcircussuffer...

http://circos.org/
.
.
.
Jak to się robi?

Antoni Gucwiński, wieloletni dyrektor ogrodu zoologicznego we Wrocławiu, przyznaje, że na metodach tresury zwierząt się nie zna, ale dodaje, że aby zacząć tresurę dzikiego zwierzęcia, najpierw trzeba je złamać i poddać woli człowieka.

O tym, jak to wygląda, można się czasami dowiedzieć od treserów, którzy kończą pracę.
Na stronach internetowych organizacji ochrony zwierząt można znaleźć sporo relacji.

Elmar Osterberg wyznaje: "Łamię tabu, ponieważ nikt z mojej branży nie mówi o tym, co poprzedza tresurę cyrkową - radykalne podporządkowanie zwierzęcia za pomocą wszelkich środków. Szok elektryczny w celu przeprowadzenia tresury jest czymś normalnym. Elektryczność otrzymana z 12 płaskich baterii czyni każde zwierzę posłusznym".

Inny były treser Georg Lewis opowiada: "Mieliśmy tylko dwa tygodnie do premiery, więc musieliśmy przyspieszyć pracę ze słoniami. Sadie, najmłodsza, była płochliwa i przestraszona. Nie mogła zrobić swoich trików i uciekała z areny. Złapaliśmy ją, sprowadziliśmy z powrotem, powaliliśmy na ziemię i zaczęliśmy karać. Nagle przestaliśmy ją tłuc i spojrzeliśmy po sobie. Sadie płakała jak człowiek. Leżała powalona, łzy płynęły jej z oczu, a ciałem wstrząsał szloch".

Pat Derby, była treserka w jednym z amerykańskich cyrków, która porzuciła swój zawód i założyła schronisko dla zwierząt cyrkowych, tak mówi o ich tresurze: "tresowanie niedźwiedzi jest szczególnie ciężkie. Klasyczną metodą jest bicie ich po nosie. Mieliśmy niedźwiedzia cyrkowego, którego nos był pokryty strupami i nosił ślady wielokrotnego złamania, a jeżeli podnosiło się rękę, natychmiast uciekał".

Darek Orwat, który dorabiał sobie jeżdżąc z cyrkiem i malując dekoracje, opowiada: "Słonie miały przekichane. Ach! Gdyby tak mogły trochę pofiglować! Swój wolny czas spędzały przykute do bali pod brezentem. Treser miał na sobie spodenki gimnastyczne, w ręku trzymał lancę zakończoną szpicem i haczykiem, by np. ciągnąć słonia za ucho, zmuszając go do głębokiego ukłonu, albo by go za karę kłuć w bok.

Robił wrażenie człowieka, którego to wszystko nudzi i złości. Cztery słonie umierały ze strachu na widok faceta w spodenkach gimnastycznych! Uchylały się przed nim nerwowo".

Jednak zdaniem ludzi cyrku powyższe relacje są niewiarygodne.
.
.