Καλώς Ήρθες στο They Live & We Sleep!
Το κανάλι είναι αφιερωμένο σε όλους μας :)

¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯­¯¯¯¯
• Το Βίντεο της Εβδομάδας:
→ http://youtu.be/ysPxobsjfoQ
• Το Βίντεο του Μήνα:
→ http://youtu.be/UwhMmvYrNOw
• Το Βίντεο του Χρόνου:
→ http://youtu.be/p6s5eivVJ5Y
• Το Τραγούδι της Εβδομάδας:
→ http://youtu.be/AMScTXuwFIk
• Το Τραγούδι του Μήνα:
→ http://youtu.be/PXk4XRT09Io
• Το Τραγούδι του Χρόνου:
→ http://youtu.be/stuFRRkRhg4
• Η Ταινία της Χρονιάς:
→ http://youtu.be/PBfx1CAo_U8

¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯¯­¯¯¯¯
Φανταστείτε ανθρώπους που κατοικούν αναγκαστικά μέσα σε μια σπηλιά κάτω από τη γη.

Μέσα στη σπηλιά οι άνθρωποι αυτοί είναι αλυσοδεμένοι από την παιδική τους ηλικία στα πόδια και στον αυχένα ώστε να μένουν καρφωμένοι στο σημείο και να μην μπορούν να στρέψουν τα κεφάλια τους και να δουν τριγύρω. Είναι δηλαδή αναγκασμένοι να κοιτούν όλοι μόνο εμπρός προς το ίδιο το τοίχωμα της σπηλιάς. Πίσω τους καίει μια δυνατή φωτιά σε αρκετή απόσταση, ώστε να ρίχνει τις ανταύγειες της στο τοίχωμα της σπηλιάς που βλέπουν αναγκαστικά όλοι αυτοί που από παιδιά είναι αλυσοδεμένοι εκεί μέσα. Ανάμεσα στη δυνατή φωτιά και τους αλυσοδεμένους υπάρχει ένα τοιχάκι (πάγκος) σαν αυτό που έχουν οι ταχυδακτυλουργοί για να κάνουν πάνω του τα «θαύματά» τους. Πάνω στο τοιχάκι μεταφέρονται από κάποιους επιτήδειους αγαλματίδια (κούκλες) ανθρώπων, ζώων και αντικειμένων κατασκευασμένων από κάθε είδους υλικό. Οι σκιές από τις κούκλες (που δημιουργούνται λόγω της δυνατής φωτιάς) πέφτουν στο τοίχωμα που οι αλυσοδεμένοι ακούν αναγκαστικά και αποκλειστικά κοιτούν. Οι δεσμοφύλακες που κουνούν και τις κούκλες μιλούν, σαν να μιλούν οι κούκλες, και οι αλυσοδεμένοι ακούν τον αντίλαλο από τις φωνές τους πάνω στο μοναδικό τοίχωμα της σπηλιάς που βλέπουν. Έτσι σε όλη τους τη ζωή βλέπουν τις σκιές από τις σκιές από τις μαριονέτες και θεωρούν ότι ο αντίλαλος από τις ομιλίες των δεσμοφυλάκων είναι οι φωνές των σκιών. Θεωρούν λοιπόν ότι αυτό το θέατρο των σκιών είναι η πραγματικότητα γύρω τους.

Έστω τώρα ότι ερχότανε ο λυτρωμός και η σωτηρία και κάποιος λυνότανε από τα δεσμά του και λόγω της πολύχρονης ακινησίας, με πόνους έστρεφε το κεφάλι και κοιτούσε δεξιά και αριστερά.. Δε θα μπορούσε στην αρχή να διακρίνει σχεδόν τίποτε. Και αν βρισκότανε κάποιος να του πει ότι όλα όσα έβλεπε ως τώρα ήταν ψέματα και τώρα μπορεί κάπως να δει την πραγματικότητα και την αλήθεια, θα τον πίστευε; Κι αν αναγκαζότανε να δει προς το φως που δημιουργούσε τις σκιές από τις μαριονέτες, δε θα πονούσαν τα μάτια του και δε θα βιαζόταν για να γυρίσει σε όλα εκείνα που θεωρούσε ως τώρα ότι είναι πραγματικότητα;