 Ja, welkom bij het webinar Duurzame Inzetbaarheid van Zorg Professionals. Hoe blijven zorgprofessionals gezond bevlogen en in balans aan het werk? Dat is de vraag van deze bijeenkomst. Ja, deze bijeenkomst is mogelijk gemaakt door de Akademische Werkplaats Arbeid en Gezondheid. Dus bedankt partners voor het mogelijk maken van deze dag en het bespreken van dit belangrijke onderwerp. Ik denk dat het heel erg een gedeelde verantwoordelijkheid is. Er wordt heel snel gekeken de medewerker die moet leren assertief worden, zelf regie enzovoorts. Maar het kan alleen maar als je in een context werkt die dat mogelijk maakt. En ja, ik heb altijd een vrij eenvoudige boodschap aan de organisaties die iets mee willen. En dat is, je hebt tijd, geld en commitment nodig. Het kost tijd, het kost geld en het kost commitment, maar het levert ook gigantisch veel op. Als mensen zich gezien voelen, hebben ze veel meer de intentie om te blijven. Ik denk dat het een onderdeel is van je dagelijkse werk, om met je personeel in gesprek te gaan en met je medewerker te gaan over wat zij belangrijk vinden. Nou ja, een hoogsiekteverzuim, daar hebben we binnen de Neurochirgië ook gehad. En wat is een hoogsiekteverzuim? Nou, toen zaten we op 14 procent, dus ja, dat is behoorlijk hoog. En er was overigens voor corona toen wij met een pilot begonnen op de Neurochirgië. Dus dat was toen geen aanleiding. Een hoogsiekteverzuim en de sfeer in het team, mensen die toch... Ja, je komt er niet aan toe om de dingen te doen die je leuk vindt. En dat maakt dat je je werk dan ook minder leuk vindt. De zorg daar staat eigenlijk de patiënt altijd centraal. Wij willen hele goede patiëntenzorg geven. Maar het zijn uiteindelijk de zorgverleners die uiteindelijk die goede patiëntenzorg moeten leveren. Zonder die zorgverleners is er geen goede patiëntenzorg. Ja, al langere tijd, maar nu helemaal is het ziekteverzuim enorm hoog in de zorg. En wat we daarnaast ook zien, is dat de mensen de zorg ook gaan verlaten. Of dat bijvoorbeeld jonge artsen overwegen om te stoppen met een opleiding. En dat is eigenlijk een heel groot probleem omdat wij nu een tekort hebben eigenlijk. Maar in de toekomst nog een veel groter tekort krijgen aan zorgprofessionaal. De huidige coronanomstandigheden zet het vergrootglas op de Amersmarkt. Ze bieden als het waarde een blik op de toekomst. Waarin, bij ongewijsig beleid, niet langer 1 op de 7, maar 1 op de 4 mensen in heel Nederland werkzaam moet zijn in het sector om zorg en welzijn voor iedereen toegang weer te houden. Dus ik denk dat het juist nu in deze tijd heel erg belangrijk is dat we meer aandacht hebben voor het behoud van de mensen die nu in de zorg werken. Echt aandachtig even aan het welzijn van de zorgmedewerking. De basis van het initiatief ligt natuurlijk in een onvrede over hoe bepaalde zaken gaan. En met name jonge zorgverleners, toch een generatie die nu op de markt komt of wordt opgeleid die niet meer alles zomaar accepteert en wel van zich laat horen. En dat is zeker ook de basis voor ons zin- en zorg-initiatief geweest. Dat eigen vak van jezelf, dat vind je zo geweldig. Daar hou je zoveel uit, daar draait het ook niet om. Dat is ook niet het probleem. Ja, wat is dan wel het probleem? Ja, het is dat wat er omheen komt kijken. De romslomp, de bureaucratie, de administratielast, de werkomstandigheden, de kleine dingen die voor irritatie zorgen. Maar ook inderdaad het gebrek aan het zicht op de mens achter de zorgverlener. Waar is die mee bezig? Hoe voelt die zich? Waar liggen de behoefte? En een cultuur waarin dat moeilijk besprekbaar is. Ja, wat ik zie is dat het heel veel scheelt als je goed in je vel zit. En als je dat meeneemt in je werk, dan gaat je motivatie daar ook mee omhoog. En wat wel heel bijzonder is, op het moment dat we het heel erg druk krijgen, geldt niet alleen voor zorgmedewerkers, vergeet je eigenlijk om goed voor jezelf te zorgen. En goed voor jezelf zorgen, dat heeft te maken met de dingen die heel voor de hand liggen. Dus ook voeding, eet je de zaken waar je energie van krijgt. Maar ook kan je goed concentreren, heb je het goed met je collega's, kan je moeilijke problemen samen opvatten, oppakken. En kan je ook schijnen met elkaar? Dat geeft allemaal meer energie. Waardoor je ook weer anders in je vak staat? Dat is een deel van het probleem van de cultuur waarin zorgprofessionals werken. Zorgprofessionals zijn, dat is een selectie van mensen die over het algemeen heel erg gemotiveerd zijn. En heel graag iets van ander doen. En zich heel erg daarvoor in willen zetten. Maar ze hebben dus ook zo'n dadig een cultuur gecreëerd met elkaar. En met hun hele omgeving, en wel in de maatschappij misschien zelfs. Dat zij dus zelf sterk moeten zijn. En dat zij dus geen enkelens zelf niet ziek mogen zijn? Ja, dat ze dus ook de mens achter moeten laten op het moment dat ze het uniform aantrekken. Daar vind ik heel streng bij jezelf. De patiënt gaat voor. En ik denk dat wat we nodig hebben is dat daar een kentering in komt.