 18 yaşında ailə qurdum, 19 yaşında qızımın həyata gəldi. Ondan sonra, biraz ailə problemlərim oldu. Yoldaşımdan ayrılası oldu. Həməl, o qadın qəsədə də yaşıyor. Təsədüfən, elə oradan keçəndə nəsə elə ona salınlaşdıq, və elə işlən gücdən dedim, yox, zəifli işim gücün. Dədi ki, bir xanım var, bizdə, mən ona sənə tanışı eləyərim, o Türkiyədən sənə bir xəstə baxıcısı kimi, yəni, bir iş tapabilə, biz çıxdıq yola. İki gün keçdi, üç gün keçdi, elə sorçulam, deyirəm, bu işin havaq olacaq da mən elə boş boşuna gəlmişim. Və mənə dedik ki, mən sana pas-pas vermeyecəm. Mən nə deyəcəmizə, ona eləyəcəsəm. Və elə o, nə başladırsa, ondan başladır. Bir nəfər var idi, orada mənim demək olar ki, zorla. Mənə silah bilət çağırdıq. Təmastan mənə zəhqəldi, mənə çağırdıqlar, mənə gəttim, yerləşdim, təmastan mənə yer verilir, sığınacaqla qaldım orada. Təmast bize çox kömək, çox dəstəyi oldu. Özmədə, evladımada psixalajı olaraq yan dəstəyi oldular. Malaca ehtiyacım oldu, onu da elədilər. Və elə o vaxtanda və elə başladım, artıq səkkiz ildi, mən bu işinə qızımı da oxuttular.