Loading...

J.C. Bloem - gedicht - November

11,317 views

Loading...

Loading...

Transcript

The interactive transcript could not be loaded.

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Published on Nov 27, 2010

Bespreking gedicht:

Gedicht: J.C. Bloem, November. In: Media vita, 1931
Beeld: S. Somerville, foto Window and raindrops
Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen, 2010


Jakobus Cornelis (Jacques) Bloem (1887-1966) debuteerde in 1921 met de bundel Het verlangen. Zijn tweede dichtbundel, Media vita, verscheen tien jaar later, in 1931. In deze bundel is het hier voorgedragen gedicht November opgenomen. Het bestaat uit vier strofen met als vast rijmschema abab (gekruist rijm).

Uit de gedichten van Bloem spreekt een sterk besef van vergankelijkheid en van de eindigheid van het leven. Het gedicht November opent met een zeer sombere beginstrofe: het regent, en het is ook nog eens november, en het najaar belaagt het hart, en dat hart draagt ook nog eens 'heimelijke pijnen'. Erger kan het haast niet worden in vier regels.

In de kamer gebeurt niet veel, gelaten leeft men het leven, de straten zijn 'troosteloos' en het licht is 'ongekleurd'.

In de derde strofe lijkt er nauwelijks meer onderscheid te maken tussen herinneringen en het heden en zelfs de verwachtingen voor de toekomst (verbeid is: verwacht). Alles lijkt op elkaar, de sleur van het dagelijks leven herhaalt zich steeds.
Overigens worden de herinneringen waarschijnlijk 'doof' genoemd, omdat het er zelden geluid bij herinneringen zit, het is bijvoorbeeld moeilijk om je de klank van stemmen van mensen uit het verleden te herinneren.

In de vierde strofe wordt geconstateerd dat aan de tijd niet te ontkomen valt, de prille wegen van de jeugd zijn al verloren. Bloem staat bekend om zijn sterke slotregels en de twee eindzinnen uit dit gedicht behoren tot zijn meest bekende regels. Een sterke herhaling (met binnenrijm: regen-lege, en alliteratie: altijd-hart). Het is Bloem op zijn somberst, er wordt geen perspectief meer geboden uit de sombere situatie, maar Bloem is tegelijk hier op zijn mooist.

In het gedicht wordt niet expliciet een persoon, bijvoorbeeld een ik-figuur, gepresenteerd. Toch is er iemand met een droef hart, die het dagelijks leven verricht in een kamer; en die ouder aan het worden is (de prille wegen zijn verloren). Het gedicht is een sombere overdenking op een sombere novemberdag.


Bespreking gedicht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010).
Voordracht: Rozemarijn van Leeuwen (november 2010).
Beeld: S. Somerville, Canada, foto Window and raindrops.
Gebruikte programma opname: Audacity.
Gebruikte programma filmpje: iMovie (Apple).

Bespreking:
http://www.rozemarijnonline.net/poezi...

Verder lezen:
Poeziegeschiedenis en versanalyse: http://www.rozemarijnonline.net/poezi...

RozemarijnOnline:
http://www.rozemarijnonline.net/

  • Category

  • License

    • Standard YouTube License

Loading...

When autoplay is enabled, a suggested video will automatically play next.

Up next


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...