 Como comentas o tema dos docentes, dos alunos, cómo vivís esto en el día a día de la aula real? Cómo viven os docentes, estos cambios, as notorpías, os enfoques? Cómo lo vivís? Cómo docentes? É unha pergunta porque lo vivimos con unha mezcla de sentimiento ideal, muy variada. Por unha parte nos damos cuenta de que é necessario que é a cambia necessaria, que é a innovación necessaria, que no podamos seguir haciéndolo mismo, se que queremos obtener outros resultados e sobretudo menores resultados. Pero por outra parte tenemos esa sensación de incertidumbre, incertidumbre con respecto ao próprio cambio, é natural, é natural na esperanza de cualquier persona, pero é que teniendo en cuenta de má in lo sensible que é unha proyección como ésta e a necesidad que sí que pretiene pues de verse resparlada por un entorno político e social, que é esa determinada actualidad, muchas veces é o como os companeros e eu mismo pensamos e isto má a seguir diendo así, es decir, no va a estar ligarmos ao albur de cualquier outro cambio? Afortunamente desde o que é, pues, como 7 o 8 años pues já parece que é isto sí é un camino porque no é únicamente cruzío de nuestro país, sino que é de no solamente o nosso entorno europeo, sino en general de outros países. Eu hace pouco pro descubría que é un ejemplo, no caso de Colombia, me de competencia fácica las llaman competencia ciudadana e outros países também por exemplo de Latinoamérica, pues já tamín que o que eles llaman competencia fácica, que é isto no é única e cruzíamente unha moda de nosso país, de resto do Europa, sino que é estar mucho má extendido e tiene unos asidero unha raíces má profundas e má duradera de o que podíamos creer. Así que as ranas están aí, están as ranas. E os alunos, que creéis que cambia o ensinamento a plentaje desse processo para os alunos? Mano, muchas veces tamín se dice que para o cambio é o professorado má táter reácio, pero tamín é o alunado pues tamín esto le suena má táter extraño. É o que eu tamín é que verlo, porque é que llevan todo unha serie de años e unha serie de cliché, unha serie de hábitos e de costumbre que cambia dos de la noche a la mañana no pode ser así. Para essa expresión, esa frase de para educar un niño a hace fantato do atribuio, é verdade. É o sentido de que é que se necessita un esforço continuado de infantil, primaria, secundaria e todo o que posteriormente seria a enseñanza pouco obligatoria. Por que? Porque é dessa maneira o que se va a conseguir é que essa cultura, esa cultura de enseñanza previsaje vaya a cada mesa. Cultura me refiro a la manera de organizar o centro, o que cobao a manera de evaluar, a manera de como se dice dar classe ou instruir a classe entre todo. O aluno son os primeros que podem dizer ''oi, da moça te le sabe e que son, digamos, ás Sometimes má conseleradores de lo que podíamos creer no'. Pero tamín é que é verdade que nós nos enseñamos e aprendemos da forma que nós hemos aprendido enseñado nos otros momentos, vencówas de nossa vida. É necessario livndando un kilo, Pero que seguir, non se pode conseguir de lo que é la noche a la mañana, que esto va a llevar unos cuantos cursos, unos cuantos años, porque non é solamente cambiar unos libros de texto, cambiar unos criterios de evaluación, e cambiar, también, na maneira de entender a enseñanza, el aprendizaje e, de manera indiresta, a manera de entender, por é, unha própria vida e las relaciones proxenas. Bueno, David, muchas gracias por toda a información que nos has dado. Gracias también a ustedes por seguimos. Hasta pronto.