 że obelżania i krzywdy tak znaczne i cierklić nie mieli Walecznik Rekordowy. Teraz już po swoich u siebie mamy, że się tego u nas domakają, aby Helena była im wydana. Bezwych Aleksandrach, będąc w Grecji, dość nieprawie wierny uniusł od męża i przez byste może do Trojańskiego Miasta przeprowadził. Ta, jeśli wrócim i mężowi wręcę w damy, może siedzieć za pokoju. Lecz jeśli z niczym posłowie odjadą, tegoż dnia nowim słuchajmy, że Grecin z morza wysiada i ziemię wojuje. Aleksander praktyki czyni, towarzyska zbiera śle upominki aż i mnie. A mnie i dom mój, i co mam z tych przodków, nie jest uprzedajny. A miałbych swą wiarę na targ wynosić, buchowa miętego Bóg nie ufa swej sprawiedliwości, kto złotemu mówić od siebie, żeczkarza. Lecz i to człowiek małego baczenia, który na stópę rzeczy pospolitej podarki bierze, jakoby sam tylko wcale miał zostać szybko zginiemy czas do rady. Bo dziś król chce posły odpocznać widzę Aleksandra. Ten jest! Jako mnie mal wszyscy obiecali, cny Antenorze proszę i ty sprawie mej bądź przychylnym, przeciw posłom greckim. A ja z chęcią, rad, zaczny Królewicze, cokolwiek będzie sprawiedliwość, niosła i dobre rzeczy pospolitej naszej. Wymówki nie masz, gdy przyjaciel prosi. Przyzwalam, kiedy osłuszną rzecz prosi. Obcemu więcej życzyć niżli swemu? Coś niedaleko zda się od zazdrości. Przyjacielowi więcej niżli prawdzie chęć służyć zda się przeciw przystojności. Ręka umywa rękę, noga nogi wspiera przyjaciel port przyjacielowi. Wielki przyjaciel. Tam sobie rozkazać służyć nie jest przyjaciecky. W potrzebie mówią doznać przyjaciela. I to ci potrzeba, gdzie sumnienie tłaci. Piękne sumnienie stać przy przyjacielu. Jeszcze piękniejsze zostawać, czy prawdzi. Grekom pomaga, czy to u Ciebie prawda? Pryku mnie każdy, kto ma sprawiedliwo. Widzę, żeś mnie ty prędko osądzi. Swoje sumnienie każdego ma sądzić. Znać, że u Ciebie gospodą posłowie. Przed kim ucciwym domu wuj otworzone. A zwłaszcza, kto nie spróżny mnie rękoma. Trzeba mi powiem sędziom na podarki, bącuzą żonę wzią, o którą czynią. Nie wiem o żone, ale dobre wierzesz od Greków z Łaszcza. Moje na Ciebie małe. Ty jako żywiesz, tak widzę. I mówisz niepowściądliwie. Nie mam z Tobą sprawy. I mnie żal, że Cię o co kiedy prosi. Ufam swym bogom, że i krąg Twojej łaski znajdę, kto rzeczy mych podpierać będzie. Taki jakiś szabda Bóg. Człowiek pocicini. Boże i sienia z błota nie uchodzi. Żeby tego nie mieli, tylko stawać włoże. Stara, co nadal jej uciekał. Sterze ze przyzaling. I ledwe do tego nie przyjdzie, że wilk, owce na ostatek musi porzucić. A sam, gdzie blasz, romotnie ucieczek. Takież moje będą przenosiny. Było krętu łańcuchem zaszli ją wiązana po środkiem greckich naw popłynę. Zjadł, że ja twarzą bracią swą miłą przywitam. Jakoż ja przed oczy twę nabrzód mężu, mój miły przyjdę i sprawę o sobie dawać będę. A będę już w twarści wejrzeć śmiała? On nigdy z farby nie nawiedził, nieszczęsny priamida, go mnie więcej nie dostawało. Zacznę księżąc córką, będąc w szłach w księżęcy dom zacny. Dał był bóg urodę, dał potomstwo, dał dobrą, nade wszystko sławę. Tą szybko przedszłowieka złego utraciła. Wolczyzna gdzieś daleko? Przyjaciół nie widzę, dziadki nie wiem, żywę i... Ja sama, coś mało od niewolnice, różna. Przymówką dotkliwym i złej sławie podległa. A to jeszcze ze mną szczęście myśli poczynać. Ty sam wiesz, mój Panie. Nie frasuj mi się, moje dziecię miłe. Tak Cię na świecie być musi. Raz radość, drugi raz smutek. Z tego dwójka żywot nasz upleciony. Nie rozkoczyć nasze niepewne, ale jutro z kim ustąpić muszą, gdy Bóg chce, a czasy przyniosą. Matko mojego. Nie równość do tego, wieńca pleciona. Więcej, że daleko człowiek frasunków czuje niż na dość. Bardziej i do serca, co boli, człowiek przypuszcza, niżli, co gwyśli się dzieje. I stąd, że zdarzy się, że tylko jest więcej, co trafi niżli, co człowiecza cieszy. Przewód, więcej ci złego na tym świecie niżli dobrego. Patrzcie naprzód. Jako jeden, że tylko sposób człowiekowi jest urodzić się. A zginąć tak wiele dróg jest, że tego niepodobno zgadnąć. Także i zdrowie. Nie ma jedno jedno. Człowiek śmiertelny, a przeciwko temu niezliczna liczba chorób rozmaitych. Ale i ona, która w szybkim władzie, która ma wszystko w ręku, wszystkim i rządzi. Fortuna za mną świadczy, że daleko mniej dubr na świecie niżli tego, co złym ludzie mianują. Bo ubo braciwszy pewną część ludzi patrza i co ich ciężkim ubóstwem trafi. A iż tego żadnej zazdrości gworia i skomst bóstwemu nie czyni, ale niedostapkiem tylko ściśniona znak jest, że i dziś, gdy komu chce co uczynić dobrze, pospolicie jednemu pierwę i weźmie. Toż dopiero druga mu daje. Skąd się da rozumieć, co już powtarzam nie raz, że na świecie mniej dubr daleko niżli złych przypadków. Mniej, a bo więcej, równa i też liczba obojga korzyść niewielka to wiedzieć. O to by Boga prosić, żeby człowiek są na mniej szczęścia przeciwnego dozną. Może dysgoła nic, ale że z rady tak długo nikogo nie słychać. Wiem, że da bez omieszkania znacz Aleksander skoro się nam rzeczy przetoczył. A nam, białym głowom jakoś przystojmy ich w domu załóżny niż przedsieniów. Ty nie możesz wręku trzymać je! Ale i sami macie nad sobą panom, które mówię. Ten pan darów ani się wyda, jeśli za wpłat czy mi się growę poczyta. W sierpieńce Likowicich, jeśli na mniej przywinił być mu pokowa, więc ja, to sam się krace swój przedszeństwę. Przełożonych występy miasta, żyj miasta zniszyły. Daj Boże, by coś przyniósł po cieszyle. Po słowie twoi jako przyjechali i tak odjeżdżają. A ty przed się znany. Byłeś sam w radzie? Czyś słyszał od kogo? Byłem przy wrzydkim i prostą i stamtąd iść Aleksander do ciebie rozkazał. Jeszcze nie widzę, z czego bych się prawie ucieszyć miała. Przecież powiedz przed się, jak co było. Powiem, jeno słuchaj. Skoro w radzie zasiedli panowie, król naprzód ten rzecz do nich uczyć. Niezwykłem nic nigdy bez rady waszej czynić. Też zwykł kiedy czego w pamięci nie mam. W tej sprawie koniecznie syna swego bych nie chciał, aby miała ojcerska miłość przeciw synowie, jak on ją wiął. Bo, a ci podobno niedarmo rzeczowo krew nie woda. Lecz u mnie po swojej tej rzeczy powinowactwo większe. Kto wiek wam wszystkim będzie zdało toż ja uchwalę. Syn mój w Grewzyje żoły dostał nie wiem jako. Tej się upominają od greków posłowie. Wydać, albo nie wydać. Rozmysem trzeba. Zatem stał Aleksandę i tak mówić począ. Przy pierwszej posłów skardze dałem dostateczną sprawę o sobie. Teraz nie chcę uszu waszych słowy próżnymi bawić. Ale maluczko co powiedziawszy ostatek na Boga przypuszczę i na łaskę ojcerską i was wszystkich zdanie. Przed kim wam jest świadomo jakim ja był żywot wziął przed się, że ciem nigdy tych burkowych wieśat patrzać nie chciał, wolałem po gęstych Dąbrowach prędkie jelenie gonić, a wodzikie świnie. Ani miał tego sobie za nie w czas poczytał w budzie leśnej się przespać i nadstawy chodzi. Nie myśliłciem ja w ten czas na mnie o jelenie ani to imię przed tym w uszu u nich postawał. Wenus, kiedy mnie na przód trzy godziny sobie za sędziego obrały, Wenus mi ją sama najpierw zaleciła i za żonę dała. Ludzie widzę u Boga szczęścia sobie proszą, a ja, więc chęci swej tym potykanie miałem gardzić przyjąłem i przyjąłem wdzięczkę. I mam pewną nadzieję, że tenże Bóg, który uccił mnie na przód będzie i do końca szczęści. I co mi dał nie da mi le da jako wydrzeć. Ja bych też był żony swej ludzkim obyczajem dostawał. Nie wiem czemu onem się zejść miało, medez do mu wykraść od przyjaciół naszych, a mnie zaś ich fortelu takim, że fortelem oddać się nie godziło. Jeśli im co te dywiniem toż i oni winni. Chcą mi nagrody niech ją sami pierwę i czynią jako ci, którzy krzywdę na przód czynili. A tam ojciec, nie tylko żonę moje ale i mnie samego wydaj. Niechaj pokutuję. Gdzieżby też to o sobie tak wrozumieć chcieli, że im każdy a oni nie winni nikomu sprawiedliwości czynić. Tego tabuk nigdy nad nami nie przegono. Ani ich to będzie. Nie tuszę ci, a, żebyś ty ojcze, mój łaskawy, nie pomniał jeszcze krzywdy i szkód staradawnych któreś wziął od tych panów i to państwo słabe. Jeszczeć mury na Ziemi leżą powalone i pola do tej doby pustyniami stoją znaki miecza greckiego i okrutnej ręki. Abyś też z tego dobrze nie chciał sam pamiętać. Hezeiona pamiętać musi. Siostra twoja, ojcze, a moja ciotka która do tej doby u nich nie woli życie. Jeśli jeszcze żyje, tej nam krzywdy o królu jedna nie nagrodzi. Helena, a nie jeden pary spowetuje. Tu przestał Aleksandr. A szept między ludźmi rozlegał się po sali. Jako więcku latu robotne pszczoły w ulu szemrzą kiedy wodza nowego oglądały a chęć nastąpiła od macioł się wynosić i nowe zaczynać gospodarstwo szmer w ulu i rozruch kryjony taki dźwięk tam na ten czas wstał między ludźmi. Który skoro ucichnął antenor jomu. Prawdzie długich wywodów królu nie potrzeba. Aleksander w Grycyi i gościem w domu będąc człowieka przedmieszego na gościnę prawa nie pomnąc żonę mu wziął i przywłaszczył sobie. By mu był nie wolnicę na liszą przemówił winien, by mu był został. Cóż, wtedy wziął żonę, której ani zaniebać ani też dochodzić do gry uciwi człowiek bez wstydu nie może. Winien mu nie pomało. On, chociaż ze wstydem szony się upomina a ja wrócić radzę abychmy ku zelżeniu nieskamiedliwości nie przydali oboje poprzez się nieznośne coś po spół złożone. To też niewątpliwa, że grekowie heleny nie tylko przez posły, ale nawet przez mieć domadać się pewną. Nie chcę się Aleksander tak drognierzeni, żeby małżeństwo swojej upadki mójczyzny i krwiał naszą miał płacić, jeśli właskę, ducha, bogini i swoich niech na to miejsce dwóch się boi które dla niej rozgniewał i sądem swym zdaniu. To nie za naszych czasów uniesiono i nie wie jeśli nam co do tego. To widzę, że tej krzyw był greków nikt się do tej doby nie domaga. Milczeli tego, którym było przystojniej o to mówić. Nie wiem jako słusznie swój własny występ cudzą krzywną barwić chcę to się nas bardziej tyczę, że zaprzotków naszych grekowie w tym królestwie mieczem wojowali, lecz i natęcza z królu prawda się znać musi nasza niesprawiedliwość do tego upadku nas przywiodła, że się też i dziś lękać muszę aby to sąd tajemny jakiś Boży nie był nam prze niesprawiedliwość zawsze pąstę odnieść od greków. Czego Tobie przestrzegać się godzi do królu, a tym barzej rzecz i w pierwszej klęsce mało małym nie zginął pokutująca grzech ojcowski i postępyt mało sprawiedliwy. To powiedziawszy Milczoł toż emneasz mówił toż pantus i ty metes zgadzał się i lampon i kukalego ale i ketaon coś inzego rozumiał i te słowa kowa jako nam grekowie zagrają tak my już skakać musimy bacień a ja owszem się lękam teraz nam helenę wydać każą o chwili nasze księdżon będą i dzieci upominać nigdy w swojej mierze kciwość władze nie stoi zawsze jako powódź pomyka swoich granic nieznacznie aż po tym wszytki pola zalegę za czasu panowie umykać rogów trzeba bo wączas już próżno miotać się kiedy jaszmo na szyję założą sprawiedliwości proszą a grożą nam wojną jak chcesz i albo wydrę taka to jest prosto winienem sprawiedliwości ale nie ze swą ańbą kto ją na mnie wyciska z owitej nagrody ze mniech tej korzyści i zelżenia mego mam mieć to grecki tytuł Pani że nianować a nas barbarów sługi ale nie to jest Pan co się w peloponezie albo w troi rodzin przy boku przygnie kto komu czołem piczma tego tam czasu równi sobie picznosi a nie tego greczne o sobie niechaj dzierży żeby tak był groźny jako się sobie sam zda jeśli wtedy krzywdę w tym się mieć rozumieją że helenem u nim su alexander niechaj że pokażą na sobie sami jako ten kwałk winien nagradzać alexander ponieważ sami się okazali jako taki kwałk czynić a czci alexander brata przy siestrze nie wzią jako oni zieli medeo i absurda po co Atenor mówi że nam nic do tego za jednego krzywdę oni się wszyscy wzięli a nas to jedynkiem zwieracz mają nie tu szedem bo szci sąsiadowi sąsiad w Azyje i winien co u nich w Europie mówiono zawsze w autor i do końca będą co się siostry kulewskich wśród dawnych tyczek większa to za się u mnie niż by Cię tu miała przypomnieć a do na ten sztych głaść dzierze od najprwidrojańskiej że tego myścić się jeszcze będzie teraz z gołem nie radzę heleny wydawać aż się też oni z nami o medeą zgodzą to Jego słowa bym po tym się już żaden długą rzeczą nie bawi jeden głos był wszystkich tak jako i Ketao i Tych co siedzieli i Tych co zastąpkami stali głos był jeden tak jak i Ketao i tak wróć powstawał u Kalegon chcąc mówić lecz przed hukiem nie było maszałkowie laskami w ziemię coraz bijąc posłuchajcie Panowie u Kalegon mówi nie pomogły nic laskiem a nasz u Kalegon u Kalegon dom mówił bo na nim nic nie dbali tymczasem ktoś zawołał głosem prawie głośnym co pod tych klasnych mowach rozstąpmy się o to ujrzemy gdzie nazwięcie lecz we wyrzeku a już wszyscy na nogach stali i swoje miejsca brali kiedy się rozstąpił nie było co równać wszyscy przy Aleksandrze a tam prosili po tym króla aby wedle prawa postąpił a za większą częścią wyrok po nad król niewiele nie szkali radbyś był na zgodę Waszą patrzą lecz i szmyć nie mogła pierwsza jedno większej części naśladować przecież dobrym niechaj będzie posporitym niechaj w troi zostanie aż też nam grekowie za meteo nagrodem czyniom skoro po tym dekrecie poposły posłano a mnie też Aleksandrem do Ciebie wyprawił z tym wszystkim słyszała dusze, że odprawę do tej doby już w dzień posłowie i Twój mąż w domu Cię dawno czeka dobrze mówisz i czy Ty wprzód ja za Tobą w tropy podobna ta powieść mi nie by nalił gdzie one i nie wiem na co ta radość by widział o posłowie widzeni do mosy powie się przyznać że nie po swej myśli odprawę do nierządne kulestwo i zginienia bliskie gdzie ani brawa ważą, ani sprawiedliwość po miejsca, ale wszystko złote jeden to ważny trafca umiał spraktykować, że jego przeteczenictwa i łotrowskiej sprawy od małych, aż do wielu wszyscy jawnie bronią ni za trzprawny nie mając ani końca patrząc do którego rzeczy przyjść za ich rado muszą nie rozumieją ludzie ani się w tym czują jaki dowrzód szkodliwy w życiu po swoim tej młci przeteczna ci snocie i wstydowi cene ustawienie przed tymi trudno człowiekiem być dobrym ci domy niższą ci państwą Bożą a rzekę, że ich głowią troją poznasz po tym a przykładem zaś w swoim jako wielkomu liczbę drugi czy sobie psują jakie orszaki darmo zjadą za nimi, którzy ustawicznie wkróżnowaniem a zbytkiem jako wieprze ty ją z tego stada mnie macie że się który przyda do posługi ojczyzny jako ten wezbroi wytrwa, w którym czasem i w jedwagni ciężko jako straż będzie trzymał a ich południe przezywiać się na uczyłów jako stosu wytrzymać ma nieprzyjacielowi, którym ustawisz tym pijajstwem zdrowie zdradzi i się czując a podobno nie czując na wojnę woła o boże daj mi z takimi mężny zawsze czynić i ty błodna zielni i ty, może szerokie wy wszyscy bogowie i wysocy i niscy świadkami dziś bądźcie że mrzeczy sprawiedliwej od Trojanów rządał abych był krzywty wielkiej i zerżenia swego nagroda jako wziąć mógł nicem nie otrzymał jego śmiech ludzki a żal serdeczny tym więtrzy na was te krzywdy swą i żałość i niezmierną kładę możni bogowie jeśli sercem czystym te prośby to was czynie pomścicie zerżenia i mej krzywdy tak jasnej dajcie mi na gradle usieść aleksandrowym i miecz krwiona poić człowieka bezecnego ponieważ i on lej zerżywości dawno syt i się nią karno było potrzebie uczałeś jako cię dziś posłowie żegnali i las wszytki przy tobie pograniczni piszą starostowie że greckie wojska się ściągają do Alidy w tym węd pić nie potrzeba że ci dona spójdą inaczej ani by tu byli posłów z tych posywani ani tak surowie krzywdy mówili nie mieszkając póki brzeg murskiego ostatka nie straci porty naprzód i zamki pograniczne z piżą i ludźmi dobrze opac chołdowanym księżentom rozkaż być w pogotowie żołnierzom przypowiec służbę szpiegi roześli strasznie i na morzu i na ziemi aby cię łacni i nie gotowym grekowie nie zostali to jest rada moja jakbyś już na oko dobrym antenurze nie przyjadziała mi dział jak się widzę bojesz taką bojaźnią i opatrzność i gotowość roście wącasz już różny rozmysł bo już albo się bić albo uciekać drzewa trzeciego nic nie masz a ja owszem na dobrej piesze wszystko mieć chcę aby nam do tak nagle ucieczek nie przyszło daj to Boże z włosy roztarganymi i twarzy tak blady drżą na niej wszystkie członki piaciami pracuje oczy wywraca głową kręci zamilknie moja to jeszcze nie ma cuda widzę że ją duch apolino zwykły nagarno nie rzala jedno je posłuchać uznosł rogi apolotrapisz który wiesz czego ducha dawszy nie dałeś wagi w słowiech ale my wszystkich prorodztwa na wiatr idą nie mając u ludzi więcej wiary nadbaśni pruznę i sny znikome komu serce spętane albo pamięci z guba mojej pomoże komu z ust moich duchnie mój pożyteczen i zmysły wszytki ciężkim, nieznośnym gościem opanowane trudno się odejmuje gwałt mi się dzieje niewładne dalej sobą nie jestem swoje ale gdzieże przez Boga światła nie widzę noc mi jakaś przed oczy nagło upadła owusz mamy dwie słońce owusz dwie troi owusz i łani morzem głębokim płynie nieszczęśliwa to łani złej wróżki łani brącie brzegu w pasterze nie dopuszczajcie tej niezdarzonej goście nigdziej do ziemię nieszczęśliwa to ziemia i brzeg nieszczęsny gdzie ta łani wypłynie nieszczęsna knieja gdzie w nidzie i gdzie gładki swój bok położy wszytki stopy wszytki jej łożyska muszą krwią opłynąć upadek pożogę pustki z sobą niesie wdzięczna Ojczyzno moja o mury nieśmiertelnych ręku roboto jaki koniec was czeka ciebie mój bracie stróż Ojczyzny domu zacna podporo w koło muru w Trojanis i w Tesalskie konie włuczyć grożą a twoje oziębłe ciało będzie nie chciał nieszczęsny ojciec pochować musi je u rozbójce złotem kupować nieprzepłacony duchu z tobą pospołuj Ojczyzna umarła jednaś mogiła oboje was przykryje lecz i ty zrobi trupokupcze niedawno i sam polężesz strzałą niemężnej ręki prędką objeżdżą cóż, potem a ze pnia przed się nowa ruzga wyrosła i nad nadzieje prędko ku górze idzie a to co za koń tak wielki na poboju sam jeden stoi nie wódźcie go do stajnej radzę, nie wódźcie bije ten koń i komsze spalcie go raczej jeśli sami od niego zgorzeć nie chcecie czujcie stróże noc idzie noc podejść żana wielki ogień ma powstać tak wielki ogień że wszystko jako w biały dzień widać będzie ale na zajątrz zaś nic widać nie będzie w ten czas ojcze ani już bogom z tym dufaj ani się poświęconych ołtarzów łapają okrutnego lwaszczenie za tobą bierze które cię paznoktami przejmie ostre mi i krwią twoją gardło głodne nasyci syny wszystkich obiją dziewki w niewolom zawiorą w drugie gwolim trupom umarłym na ich grobiech bić będą matko ty dziadek swoich jak płakać nie będziesz ale wyjdź będziesz nie masz ich sobie lekce ani mniej zabaśni dawno ta przeciwna wietma w mnie wmówiła żeby się miała badać ale przeciwko straszyła mnie nieco zwłaszcza żeby mi przyszedł na pamięć sężony maj bo gdy z tym złech synem aleksandrem chodziła mało przed zlężeniem śniło jej się już nad nią żeby ja z to dziecięcia pochodnią wniąciła ja też do królu jeszcze na ten czas wiedział i pomnę jako to oczyszczkowie wykładali że to dziecię miało upato i czyśnie przynieść blisko dobrze to powodnisz rozkazał grzechu tego nie żywić a bo co napuszczy, wilczy mieli rozdrapać i koszci nieszczęsne pokuszczy tych górach roznieść a lepiej by było niż mi nam przed wszystkim skinoć dnia tu mamy ubiór to jest greczki no ci panowie, wy tu radzicie a nas w polu gregowie wojują a południu 5 galerich przypadło nad Trojańskiej Brzegli ludzi w prawdzie nie brali a nie też falili ale cokolwiek bydła było w polu w ziemi jako że nas niewielki na ten czas był poczet kusi przysię kilka kroć a nie musieliśmy na ostatek dać pokój kilka głów jest przed siezami tymi ten sam jeden tylko pojmany na prawie powiedział że greckiego wojska tysiąc galer na kotkach pogotowiu stoi w Aulicie którzy tylko na posłój czekali a ci jeśli heleny nazadnie przyniosą jakoż widzę, że bez niej tak na morze w siedli wszystko się wojsko ma wtedy ruszyć wszystko prosto ku Troi w szakle podać w szakl tak hezmanę magamenną te nadmenerały kasz bieźdź na tego schować i opatrzeć dobrze to już więc antenorze lisza niż prorodstwa a nie wszyscy przecież w jeden cel jutro co najranie w radę wnićmy a z tamtą już a nie wychodźmy wasz obronę uradził patrze, że jej trzeba ać mi do słowa przykryj coś nie bez bruszki na każdy rok nam każą radzić o obronie ba, radźmy też o wojnie nie szybko się bronimy radźmy jako kogo kupić lepiej niż go czekać