 Sorry dat ik excuseer, Kijfentje, als het gesprek. Goeien avond hierin. Heel fijn om te zien dat jullie ook weer zo... ...thalrijk aanwezig zijn vanavond. Ook heel fijn voor zij die daar net ons al hebben vergezeld tijdens die neek... ...op dat jullie er even veel van genoten hebben als ik dat gedaan heb. We zijn aangekomen bij het volgende element van ons avond... ...en al is het panel gesprek rond globaal en lokaal burgerschap. De vraag die we ons vandaag gaan stellen is... ...hoe kunnen we van Gent niet alleen een solidaire staat... ...maar ook een sanctuary-city spelen? Hoe maken we een humaner, een correcte regularisatie beleid? En welke rol kunnen steden zoals Gent daarin spelen? Dank je, Aline. En ik wilde ook zeggen, dank je voor de laatste twee jaren... ...waarwezen op dit. Ik ga nu in Engels praten, want ook dit panel zal in Engels zijn... ...waarwezen we speekeren van de hele wereld. En ik wil gewoon ook aan de globale audience... ...waarwezen dat ons nu... ...dat we een format zijn die probleemt om globale conversaties... ...aan strategieën van resistentie, zoals we het noemen... ...met lokale initiaties. En ik denk dat de laatste twee jaren... ...dat dit soort methoden werken, dat we in speekers van de wereld kunnen brengen... ...maar ook via streamende methoden of Zoom... ...we weten dit nu na twee jaren van de pandemie. Maar verbindingen met onze geweldige partners... ...in lokale initiaties, zoals Gent Zondergrensen. Dank je ook, Marlis en Frederik, voor de geweldige werk. En in mijn naam campaign, dat is Marius en Chanturu... ...waar geweldige partners zijn. En ook de Coordination de Saint-Papier... ...en de Union de Saint-Papier Tariq. En ik wil gewoon ook zeggen dat we... ...we blij zijn om partners over de wereld te hebben. We begonnen dit met de Wiener Festwochen. We hebben partners in de Academie der Kunst in Berlin... ...Münchner Kammerspiele, Charles Piekeuwen. We hebben partners in de Siegel Center in New York City. En dus zijn we heel blij om in Gent... ...met onze school of resistance vandaag. En nu geef ik de woord aan John... ...waar we ook onze gasten vandaag willen zien. Dank je wel. Goed evening. Ik denk dat we een interessant panel hebben. De eerste persoon die ik zou willen presenteren... ...ik verwacht haar op de screen, heel snel. Prof. Jacqueline Baba is een Britische academische lawyer. Die bezocht en legale praktische focus... ...on citizenship, immigration, law, human trafficking... ...en human smuggling. In 2018, ze ontwikkelde de boek... ...can we solve the migration crisis? Dan, op de andere kant van de table hebben we Bilal Abbas. Hij is de founder van Masala Vezetwee, een organisatie... ...waar de main goal is te brengen... ...diversiteit en culturen in de stad van Gent. Na zijn foundation in 2017... ...de associatie groeit in een welk known partner... ...in de stad van Gent. Bilal is een van de ambassadoren van Gent... ...Zonder Grenzen, de Gent-citizen-movement... ...voor een humeen en solidariteit-based... ...assalem- en migratieke politie. Naar Bilal hebben we Prof. Ellen De Smet... ...die migratie van law aan de facultie van law... ...aan de universiteit van Gent... ...maar van de centrum van Human Rights... ...naar de universiteit. In 2021 ontwikkelde ze... ...movement-citizen, Gent-citizen-report... ...comprehensieve politieën en extraordinaire... ...collaboratie, een studie die de Gent-migratie... ...en integratiek politie investigeren. Naar Ellen hebben we Astrid de Breuker... ...de oudere vrouwen, want ik dacht... ...dat de oudere mannen niet goed voor een vrouw... ...maar de oudere vrouwen voor bepaalde... ...opportunities, welfair, participatie... ...neverhoedwerk en publiek groen voor de stad van Gent. Hopelijk heb ik niet vergeten iets, Astrid. Ja, competent voor de stad's... ...migratie en integratiek politie. En dan, dichter mij is Parvana Amiri. Hij is een poet en Human Rights-activist. Een paar weken naar ze in de refugie-camp... ...of Moria in Gris kwam... ...maar ze begon een weekly blog... ...geleerd door de wereld van Moria... ...door die ze een geïnteresseerd geïnteresseerde... ...de realiteit op de borders van Europa... ...en geïnteresseerde refugieën om hun hoogte te maken. Ze hebben recentelijk haar eerste collectie... ...of poëterie opgelegd. Mijn pen wil niet brengen, maar de borders willen. Ik denk dat we een smaak van dat hebben... ...at 8.45 uur... ...de discussie stopt... ...en Parvana zal een poëterie brengen. Maar oké, we hebben veel grond om te coveren. Kan je ons hier, professor? In de stad? Ja. Oké. Ja, we leven in een speciale tijd, speciale week. We hebben 1 miljoen mensen die Ukraine hebben geleerd. Ik moet zeggen, in mijn adulte leven... ...ik heb verschillende wapens van conflict-gelaten refugieën... ...wapens, in feite Bosnia, Kosovo, Irak, Syrië, Afghanistan... ...en nu hebben we Ukraine. En dus, er zijn veel andere redenen... ...waar mensen geïnteresseerd, ecologisch, economisch... ...maar mijn vraag... ...could je zeggen dat we altijd hebben geïnteresseerd... ...en dat in feite geïnteresseerd is... ...of de conditie in de mens, de menselijke conditieën. Professor Baba, wat denk je? Eerst van alles, bedankt voor het organiseren van deze... ...zame, timelijke panel... ...en voor de heerlijke, warme collectie... ...de mensen die je hebben gegeven. Ik ben heel blij om te joineren. En ik wist dat ik in Gendro, in een heel, heel koud... ...maar met succes, maar met dat gezegd... ...ja, je vraag is absoluut correct. We hebben altijd geïnteresseerd. Het is een deel van de conditie in de mens. Het is dus hoe mensen hebben een soort... ...opportuniteit, hoe ze een soort geïnteresseerd zijn... ...maar ze hebben ook een soort om te domineren... ...en te koloniseren en te exploiten en te domineren... ...maar voor het beter en voor het weer... ...geïnteresseerd is heel veel deel van wie we zijn... ...maar als mens, en ook... ...maar specifiek... ...distress migratie, zoals ik het noem. De migratie waar mensen zijn gevolgd... ...toen ze hun huizen, niet als ze hun chooseen... ...maar welke redenen. Het is ook nu een deel van onze conditie. En dus we moeten stopt denken van het... ...maar gewoon een crisis, ...maar er ook behoorlijk momenten... ...of een particular, extreem... ...need en extreem behoorlijkheid... ...die we nu zien. Dus, ja, het is... ...inherend in wie we zijn. Het is inherend in de manier waar we onze huizen organiseren. En dat betekent dat we... ...we moeten beperkt worden en open... ...aan het enormste need... ...dat er mensen zijn gevolgd om... ...voor de veiligheid en om hun huizen te protecten. Je hebt al de deel doorgeven naar mijn volgende vraag. En dat is... ...waarom... ...het is de geval dat... ...migratie... ...is altijd gevolgd... ...met een soort van resistentie... ...of tensie... ...in de receptieën... ...socijties of... ...waarom dat betekent... ...over een paar conditieën. Want ik... ...was niet daar... ...in het 60e jaar... ...maar ik kan imaginen dat... ...en ik het nog een beetje voelt... ...in het 70e jaar... ...dat de migratie van... ...de mediterranie... ...de landen zoals Turkisch of Marokko... ...in het 70e jaar... ...was niet problematisch. Als je het nu kan bepaalden. Maar dus... ...maar de vraag is meer open... ...doet je vaak resistentie... ...in receptieën... ...migratieën of socijties... ...gezien de migratieën? Ik heb het gehoord... ...in het... ...in het 17e jaar... ...in mijn gevoel dat... ...in het goldene jaar van Amsterdam... ...halte van de populatie... ...more dan half van de populatie... ...wereen migratieën... ...komt uit Duitsland... ...omdat het een doodige stad was. Veel mensen gingen al die tijd... ...en nieuwe migratieën kwamen uit Duitsland. Dus... ...maar oké... ...Ari... ...jij begint te vragen. Nee, dus dit is een belangrijk punt. Ik denk dat er beide elementen zijn. Ik denk... ...until... ...relativief recent... ...in onze historie... ...until... ...in het begin van het 20e jaar... ...wereen migratieën kwamen uit Duitsland... ...en eigenlijk was de migratieën... ...maar een asset... ...de mensen waren gezien als een plus... ...voor landen. In een geval... ...de mensen waren in slaag... ...en voorschuldig moedig... ...om hun labor te ontdekken. Maar... ...waar dat niet de keuken... ...of het niet in denbinen... ...de arrival van mensen... ...was het genereel gezien... ...om iets positief... ...om je labor te vertrekken... ...om je populatie te vertrekken. En zo... ...maar zoals je op het Amsterdam... ...maar het was met veel andere plekken... ...waar open en welkom. Maar... ...maar op hetzelfde moment... ...waar dit ook altijd de keuken zijn... ...daar zijn er exclusieën... ...stigmatiseren... ...baas van religieke verschillen... ...of racieke verschillen... ...of nationale verschillen... ...more recent... ...so... ...jij hebt beide... ...jij hebt deze... ...en je ziet dat eigenlijk... ...jij ziet de deur voor de openheid... ...jij ziet grote deuren van de wereld... ...om heel vrij te gaan... ...en om te benefiteren... ...om te benefiteren van de landen die ze gaan... ...en dan zie je grote deuren... ...die enorm enorme verschillende optieken ontvangen. Dus ik denk... ...om een combinatie... ...of openheid en de deur... ...en wat we nu zien... ...in een manier... ...is een negatie... ...ik denk ik... ...of een... ...colonial periode... ...waar de wereld is gevoeligd... ...in populatie die makkelijk kan... ...waar de optieken... ...maar op de wereld... ...die een dag of twee is. En als je de wereld moet... ...die je krijgt... ...en als je moet... ...die de covid testen moet... ...die het covid testen moet. En dan andere... ...typically... ...colonise populatie... ...brown en zwarte populaties... ...die niet kunnen moeten... ...maar wanneer ze dus... ...die moeten zijn... en die moeten halen... ...die heel tortuele route. Dus... ...die zijn de resistanten die je... ...en zoort... ...dus ik denk... ...we bekijken... ...om wel... ...dat ik denk dat... ...dat ik... ...de meest... ...die meest... moment is dat de hostiliteit te veel volksmigratie rendert mensen veel meer helpte en ze zouden niet anders zijn, want ze moeten ontbouwen op extraordinaal gevaarlijke jaren, lange jaren, jaren die hun ressources verdekten, hun hoogte verdekten, vaak met enorm risico's, zodat wanneer ze eindelijk veilig zijn, zijn ze veel meer dependant op support dan ze zouden niet anders zijn. Nu hebben we dit gezegd, ik wil het hier in de groep laten stellen, is het een gebruikeld metafor om te zeggen dat we in een manier een moment van globale apartheid hebben, in het sens dat apartheid in Zuid-Afrika was gebaseerd op, je had een kwaliteit van kansen gebaseerd op de kleur van je skin. En nu, in een manier, zou je zeggen dat lege kansen heel veel dependen op de plekken waar je ben, en dat deze verschillen zijn bevindend met de stedigheid van de stenen, de lucht, de walen, ja, en dus ik weet niet of het een gebruikeld metafor is, maar ik wil het gewoon in de groep, professor de Smet, ik zie je noddingen, je lijkt het een goede metafor, maar ja. Nee, ik zie je noddingen, ik noddingen, omdat inderdaad, het is gebruikt in een migratie scholarschip om te beschrijven, het is gebruikt in een migratie scholarschip, het concept van de apartheid, daar is gebruikt om te beschrijven precies, je weet het feit dat, zoals professor Babba was zei dat mensen, sommige mensen kunnen vervelen, zonder visel, zonder niks, andere mensen kunnen niet vervelen of, of zonder documenten, niet een resident schrijven van de stedigheid waar ze hun leven willen gebouwen, dus je hebt een soort nieuwe categorisatie van mensen die een fijn verschillende aangeving zijn aan hun schuldigheid, waar ze het allemaal in te doen zijn. Ik vind het soms, ik gebruik dat woord, misschien om, om gewoon, misschien is het dit woord irritatie, maar het kan misschien ook helpen om, om wat dingen in, in perspective, in een scherpe perspective, ik weet het niet, professor Babba, je noddingen of je zei nee, let's, let's leave this woord, ik denk het is, ik denk het is allemaal, omdat het provocatief is en het maakt ons zien de bevolking, er zijn particulariteiten om het omgevoerd aan de basis van enigse mekanen die we zien in de migratie, dus het is zoals als mensen over concentratie kampen of naziën, je weet, deze zijn heel geweldig en provocatief termen die ons alerten met de danger van een particular situatie, maar ze kunnen een limit hebben, dus in term van de, de notion van een partij, een globale partij, zoals het maakt om migratie, ik zou zeggen dat het het limit heeft, omdat veel kan worden gedaan, zoals we nu zien met, met Ukraine, veel kan worden gedaan, als de state de verantwoordingen zijn, dat ze opgevoerd zijn, en voorzien nodig, dan wachten voor een gevaarlijke verantwoording, of wachten voor een verantwoording voor een gevaarlijke verantwoording voordat ze intervinden, dus wat ik betekent om te zeggen dat, als, dit is een school van resistent, waarin ik het naam dat je gebruikt, als je door je state-policiën veranderen, support voor de communitie en de solidariteit, dan zijn de communitie veranderend te zijn. Maar als je onder mijn solidariteit verantwoordt door de bedrijven van post-communities, dan wat je doet, is verantwoordigd exclusie en verantwoordigd een situatie, wat je kunt zeggen is een van de grootte en de kwaliteit, en als je wil zeggen een partij die er wat behoorlijk is. Maar er is niets inevitabel van het. In feite is het verantwoordelijk, en dat is wat ik denk dat we moeten ontdekken. Ik gebruik dat woord sometimes, want misschien kan het helpen ons inspireren om, de eerste ding, misschien, dat je kunt doen, als mensen hier komen, om in de bovenkant van een beter leven te verantwoordigen, respectueel, en misschien met zo'n provocatieve woord kan helpen. Ik weet het niet, en nu, ik kijk naar Parvana, en wanneer je in Europa kwijt, hoe voel je de receptie, dat je in Moria kwijt, ik denk. Ja, dacht je dat dit een kind receptie was? Hier, ik weet het niet, het is open, het is op, ik denk. Put het dichter in je hoofd. Oké, bedankt voor het referentie van deze vraag. Echt, als ik in Moria was, wilde ik nooit imagineren dat we de eerste welkomst waren, zoals dat. Als we in Moria waren, de eerste welkomst in de front van de gaten was waar de prachtige residents, ze konden welkomst in de hel. Dus het was de eerste imagineren dat ik nog altijd in mijn hoofd wilde houden, zoals dat. En na dat, ze dan... Parvana, wat was dat imagineren, mensen hebben een punkart gezegd, welkomst in de hel of... Ze zagen dat de neubas gewoon kwijt en op de windows en op de auto, ze konden en ze stonden, welkomst in de hel. Het was erg schakelijk, allemaal voor mij en m'n mevrouw, denken dat wat we gaan om te spelen. Want we konden geen imagineren van hoe Moria is. We konden dat. We hadden iets over het, maar we konden het niet weten. We konden geen foto hebben. En we konden niet veel ressourcen ontwikkelen op de internet wanneer we de naam googleden. En na dat, in de receptiecentrum, we konden de politie dat ze alle onze staff ontwikkelen en ze ontwikkelen ons voor veel uur. Dus Moria, zoals je weet, was natuurlijk het grootste en grootste refugiekamp dat was meer dan de nummer dat ze were expecteerd om de refugie in te houden. En dus je weet leven daar was niet een normaal leven. Het was totaal verkeerd. Het was een grote traumatisatie. In feite, het was een retraumatisatie omdat we alvast trauma door de berg van Griezen en passen de rough sea en verkeerd met de wile van de relatie van de politie. En dan was het een ander retraumatisatie om te zijn in de kamp voor veel voor veel maanden of misschien voor mensen voor een jaar en zonder te zijn geweld van hoe lang we gaan om te houden. En de de enige ding dat ik kan zeggen dat zelfs voor de prizzuners dat ze hebben gekepten de prizzenden op het begin ze zijn verteld dat hoe lang zijn ze in die prizzenden maar in de kamp is het niet zoals dit je weet niet wanneer ga je gaan om te vergelijst van dat kamp en dit is de begining van de schok voor alle refusies dat ze de transfer van de kamp en hoe was uw relatie met de autorities daar ik kan zeggen dat we niet hebben een connectie met de autorities de alleen denk dat was dat in de eerste stap we had te je je we had te dat we had van de connectie dat we kon de get in site of de kamp en en na een while uh je weet bij beelden de dat de tent voor eentje voor eentjes we didn't know hoe te get de shelter en dan die ze dat je kan get de tent en je kan beelten in de en olif tree zoon er was een aan dat site koes in a ik kan zeggen in een janker je weet plaats zo en na dat we we vertold dat we kan get de voet maar de voet lijm was het was teken voor voor en ik kan zeggen 4 uur of 3 uur uur en was de same voor everyone en niet een exception voor de je know pregnant moment of vulnerable people of we were most of them that they came to the more yet they had psychological or physical problems en dan what was the next part of your question well the next part is in fact could you leave the camp and did you have any kind of relationship with the local population that's a very insightful question I can say that in the beginning we so first we at the buses and the for the buses we had to pay and the camp was almost half an hour far from the center the local people I can say that they didn't know where is Maria camp they were just passing and by while passing the camp they were only able to see the wall and some containers but they were not aware of you know hundreds of tents beyond those walls on those containers so even the local people that they were only you know some kilometers far from the camp they were not able to understand how the situation looks like en you know regarding your question about the communication and I can say that we didn't have you know strong communication we we were not even able to communicate with them because we were 24 hours kept inside of the camp and following our asylum procedure you couldn't leave in fact we were able to leave but we were not able to leave the island we were not able to leave the island and to go to the mainland you know that means there was a border for us from the island to the mainland and there was a long procedure to pass and to be able to have this freedom of movement to move on the mainland Parvana one thing I ask myself in this situation that you we have briefly described how did you find the energy and the imagination to start writing and in fact communicating with the world and how was it possible technically to do that I mean yeah yeah first of all I can say that I am traumatized and I can fully accept and I cannot to decline that I don't have depression because all those people that they are kept inside of the camp being for two years or more than that and facing all sorts of problems it is not an expectable to not face depression they have a very hidden and long term depression it is true because according to psychologists also the people that they kept far from the local community and also behind the walls and with less access to the basic needs of their daily life they face this psychological problems and for me it was a way to reduce those pressures that I was facing writing was a weapon and a very strong instrument for me to maybe I should not use this word but to just be able to reduce all those pressures that I was suffering from it was a way to feel the time connected with the world and it really didn't matter for me how many people were going to read my words but it was very important for me to see that I have a connection with the world outside because it was an exclusion while saying exclusion that means that you need to fight for that to get it and to have it maybe we didn't need to fight if the system wouldn't put us under that condition but we were because we were you know following only the ways to be able to communicate with the local community to communicate with the european communities and central european communities and it was really hard because you are just keep you only see the people that they had the same story you only are in communication with the people that they have the same you know they face the same challenges and pass the borders but for me even I met the first few people that they read my writings and they told me that we need and europe needs europeans needs your writings and the true stories and the facts and the stories that you are writing about the refugees inside of the camp and the reflection that you are giving us from the life being in the camp but I would never expect being in Europe and facing the condition that even europeans are not aware of what we were living in because for me in back in afghanistan europe was a mother of freedom and I was saying that everybody at least has the right to express their themselves and I was writing anonymously because I didn't want to put the asylum apply of my family in danger professor de smith Parvana thought that Europe was the island of freedom when she was in Afghanistan but you as a specialist in law human rights how would you how can we explain that Europe has had has produced that kind of camps like like moria where people are like in a black hole never knowing how how well when they will get out I mean yeah yeah I think and if we hear your experience it's a terrible situation what is happening in Greece also in other zones of transit in the camps also in Brussels in Calais we see everywhere in Europe terrible situations of how people are being received and there is a very stark contrast in the first place between the legal rules and there is a procedures and a reception conditions directive which says that all people that apply for asylum they should have adequate reception conditions but then we see that what is happening on the ground is completely something else and why is that so if we look you know there are different explanations sometimes given as some people say for your it's a matter of implementation and we have the laws we have to implement it and that's maybe the most optimistic vision other people also related to identity questions underlying issues of discrimination and so on and that keep permitting it's a way to keep people out to keep yeah not to apply the law in fact people have also said it's a way to deter more people from coming you know if we increase the reception conditions and so on that it may have some politicians say that it would otherwise attract more people but that's not the issue here and everybody who applies for asylum has the right to decent reception conditions has the right that their claim is being heard and decently processed and so we see a very stark contrast between what is happening on the ground between the laws on migration and then even more so between with the human rights that's all people have should be respected and in that sense migration law is a very grim area sometimes no because you have all these nice policies and laws on paper and then what is happening on the ground is sometimes and I think you know there also we will also talk about positive experiences of solidarity and so on but there are very grim experiences as well and very grim situations on the European continent before we go to Ghenta I would still like to yeah annoy you with a more general proposition and that is that maybe is migration not an issue where you have two strong dynamics who collide in a way with each other that the right of individual human beings to improve their life and to do whatever it takes to do that and on the other hand societies I would not say the right or the reality of societies and states to say well but we will define who can be a citizen in this state and that these are the two dynamics that in a way collide or I don't know or fighting with each other is that a fruitful way to look at it or Professor Baba right I think yes you're right it is a fruitful way to look at it but I think that states realize certainly after World War II that the prerogative of deciding who gets to enter your country or not cannot apply to people who are fleeing for their lives because their own country has turned against them and so that's where the refugee exception if you like comes in so it's one thing to say we can decide who can be a citizen and that is a prerogative of every country to decide to have its own rules you know how many years or whether you mean you know blood or descent or whatever there are different rules for acquiring citizenship it's another matter to say that somebody whose life is in danger should not have access to safety on your territory and that's if you like the big exception that refugee law and our current system has made so yes you're right on the one hand there are people everybody has the right to kind of preserve their life and their freedom and on the other hand states have a right to regulate their borders en to regulate who becomes a citizen but states have agreed themselves to qualify that right by allowing people to enter their territory to seek protection from life threatened danger and so that's where the refugee provision comes in and I just want to say one thing to follow on from that very moving account of Moria imagine if Afghans like you had not had to go I don't know how you got to Moria but probably it was a very uncomfortable journey and then to arrive in this place where you'll be welcomed to hell I mean what a nightmare after having to leave your country imagine if instead of that you had what the Ukrainians are having and nobody wishes this situation this terrible situation on the Ukraine but imagine if you'd had a situation where Europe said we know what's happened in Afghanistan we know that there is still landmines we know that this country has been at war for 30 years we know that Western powers have contributed to enormous instability we know that there are forces like the Taliban who are very dangerous and so we're going to admit you really and you can come to Europe and in the case you know you can come save for three years and your children can go to school and you can use the health service and you're welcome because we realize what you're fleeing you wouldn't have had to stay in Moria you wouldn't have had to go through a torture societal procedure you wouldn't have had to be humiliated you know living in the I've been to that come several times to that in the mud and you know the queues for water queues to go to the bathroom queues for food you know inadequate health you wouldn't have had to do that so this what you're seeing now how do you explain that huge difference because the question has been posed also in Belgium this week that apparently there's a huge solidarity towards Ukrainian refugees but we have not seen the same attitude for instance to the Afghan people I think it's a schizophrenia of the west to be honest on one hand they say that you have freedom and you have the right to live and all these things but on the other hand you have to be part of a gang so if you want to enter Europe and you want to have these things or the west you have to be part of this gang and I think that's the big problem what gang do you mean Milam I am saying gang but it could also be citizenship it's actually be part of a certain group of people if you look at Europe you know you have to be European you have to have blue eyes you have to have blonde hair that's actually also what we are seeing right now you know you have these things that they have a cultural history that they share and it's actually based on these things and if you look what's happening in Belgium or other countries it's more nationalism that's coming up so it's actually also the combination of this nationalism that we see coming up again and this history that we already had because it's not something new we are seeing here now so it's always been like this colonisation the people are trying to come here because it's better there they actually have all the resources but they're not managing in themselves so they're actually not being rich they're being poor and we're seeing the same things happening again so I think are you then saying Milam it's in fact it's racism or how if you have a certain system in a structure some people get ahead and some people don't get ahead because of their background their religion whatever then of course it's racism I think racism is a big part of this new capitalism that we have I try to be positive Milam could it also be that in a way Ukraine is the perfect storm we have been prepared mentally through information channels that the war might come and then it came and then people started flying while in general people are not as informed about Afghanistan I'm not looking for excuses but I try to look for a software explanation if you see people here they probably know about Yemen they probably know about Palestine they probably know about Kashmir but it's the way the media actually portrays all these things that we have issues some issues get more attention they get more time they get more time in the newspaper on the radios on the television so if people talk about more and I think it's about crystallizing public opinion you know if you can get a certain opinion and you can guide it through a way then you always will have more attention but on the other hand people are also selling arms in Afghanistan they're getting gas they're getting certain stuff from there that they're getting here so it's a bit hypocrite to talk about these things even in Yemen they're not actually helping the Yemenis because Saudi Arabia sell them oil and there's trades that they have so there is much going on globally in economical terms that we actually don't know about and now we're looking at Ukraine which will probably go over and won't remember it like all the other stuff so what you're saying apart from indeed certain racism you also say indeed people don't know a lot of stuff and our media don't tell what? or don't want to know it or don't want to know yeah yeah professor Dismet you wanted to come in or no? yeah but just to come in but it is a historic difference that we had a reception crisis I think before the Ukrainian people had to flee their country where at the Belgian state had been condemned by a tribunal for not giving people who registered because not everybody could register the application for international protection so especially single men they could not register the application so they had no access to reception they had to sleep on the streets so that was just no even in the beginning of this week still a Belgian has been condemned by a tribunal F4 this lack of reception and then yeah we cannot but notice that now with people of Ukraine coming that suddenly a lot more seems to be possible than was the case a bit before so it's a very big difference and there's no differences based on nationality that are allowed in the refugee convention or in the other law on reception conditions or aside yeah if I could could I just jump in for one second yes yes I just wanted to say something which is maybe controversial it's not always that the local people are hostile in Moria in the beginning of the Syrian crisis I think this is the full large numbers of Afghans were arriving but in the beginning of the Syrian crisis actually the local people rushed to the shore and for actually quite a long period I would say local people not the NGOs but the local people of the island were incredibly generous en dan in mijn gevoel having gone and spoken to people it's the failure to resettle it's the failure to support the local people that then leads to resentment so I agree that people don't know enough don't want to know but when tragedy hits their doorstep very often their first response is a compassionate generous one of solidarity but you can't sustain that solidarity if you have no services if your hospital overcrowded if there's rubbish everywhere if you're worried about the safety of your children so I think that's the key thing and I think that's where this EU response in the Ukrainian context is so important because it's going to make it easier for Poles and for Hungarians and for Belgians to support the refugees because they are legal they can work they don't need to depend on the charity they don't need to hide they don't need to sleep on the street and so it'll make it easier for ordinary people to be generous and that's what should have happened with the Syrians that's what should have happened with the Afghans you say because it is being well managed from the top and there's money and they're anticipating predictable needs so we have a million we probably have 2 million Ukrainians but of course this depends on the political will to do so this depends on the political will to do so yeah yeah ok now I think we would go to our city and we have tried to describe a little bit in just half an hour this global migration situation but what can a city of like Ghent 250 000 inhabitants do I have understood that that when it comes to social issues sometimes Ghent does the things that other cities don't do but yeah Daniel yeah I saw you nodding Professor Desmet but maybe the only one who has not spoken is Astrid so yeah does this ring a bell if I say that yeah when it comes to social rights Ghent sometimes does things that other cities don't do do you understand what I say I think we can say that yeah could you elaborate on that yeah maybe I can elaborate maybe I can first react on the Ukraine versus other refugees yes because I was thinking about that a lot in the past few days especially because of media coverage that was so different so different when compared to like 2015 for example also Europe's response it's completely different but then when I come to the generosity if I can use your words professor the generosity of the people of local people I can see a similarity especially in Ghent when I look at what happened in 2015 in Ghent this the civil organization civil society organizations in Ghent I think also the local authorities what we did together to manage this asylum crisis in 2015 it's similar to what is happening now on a brutal level I think to the Ukrainian people and that's a good thing I think it's not because they get a good welcome so you're saying the city of Ghent the organized citizens are in a way reacting in the same way now as they did six years ago yeah well in a similar way I think the solidarity the solidarity that we see right now with the Ukrainian refugees it was not absent when the refugees were Syrians or Afghans there was a similar solidarity in Ghent and among the residents of Ghent I believe in spite of this political reception on the European level being very different but you say Ghent in a way reacted more or less the same I think we did I think the solidarity is there in a similar way and I I think I can say that this has to do with both the solidarity among the residents or Ghent residents themselves our civil society organizations but also the collaboration between local authorities and civil society organizations we get together and we think about okay how are we going to manage this that's what we did in 2015 when we had lots of refugees from Syria and that's what we are also going to do right now with lots of refugees from Ukraine Bilal, you agree that in tandem the citizens, organized citizens and I think it's in the DNA of the people of Ghent to be generous and to always get together and solve things in a different way which I totally like but there is also like a bittersweet thing in the back you know that it's not the same you know if you look because the community the Muslim community let's say there is a difference you know because they see all of these other things happening and this time it's totally different you know that it's it's not they're not like a problem you know there's like even Vlaams Belang or NVI you know everybody's like in on it it's like a collective the Ukrainian flag on the cathedral ja, which makes you think about it in a different way because you see a total different let's call it propaganda you know it's a total different way of course these people need help you know they're fleeing it's not about these people you know it's just the way that it's being portrayed it creates a very weird feeling for people with migration background because you know you were asking before to her like how did it feel to come from Afghanistan en how do you feel well if you ask me I'm third generation and there's even fourth generation and fifth generation here and we also don't feel welcome sometimes and this sometimes I'm minimizing it actually so it's not just about migration coming it's about what migration is already here and this migration that is here I'm one of these people and we have it difficult you know if you look Belgium the situation of Belgium let's say Ghent is a bit better again Belgium scores is one of the worst in the class of Europe you know which is for me very weird if you look housing if you look at employment if you look at unions universities if you go all to these things and then you have migrants coming here in a situation where it's already very difficult then it's not about who's coming here who's already here and what are we doing about this so you have to talk about different things because it's all linked to one another we cannot take one aspect of a global thing because today we're talking about global citizenship then you have to also talk about the global impact and how are we going to do it globally and how are all these structures connected and it becomes very difficult then you have politics you know because you're also fluctuating with the politics the colors change every six years in a city so you have to change with the time so there's no thing that we can say in 20 years or 30 years we're going to have this kind of policy we always try it's a good thing but it's very difficult to work within these terms so you know for us as an NGO that works out of these things we always try to be not colorful you know we don't work with colors we try to think about 10 years 20 years how are we going to serve different things and for us as an organization we focus mainly on propaganda so we try to be a production house we try to have like writers we're trying to build something like this so we can influence the imagery of people because that's what's happening right now we have the mainstream media using all this imagery but there is no counter media you know even if you look at it it's an alternative they don't have the same means they don't have the same money they don't have the same quality so i think to do something about this situation i think we have to have all these other stories also getting the attention so yeah i think you should get more attention for everyone yeah okay astrid so we were at these social rights and maybe ellen can also come into it because i think you have studied this again maybe first we get the objective view uh yeah no yes but no so did we carried out the study which was actually for the moving cities map so it's an initiative that tries to identify inspiring policies at the local level and because what we see across europe is that everywhere the national administration and governments are often quite reluctant or have kind of negative discourse around migration that we have seen in europe but also in the united states even more with the sanctuary cities and so on that cities are taking a key role there and that the importance of local leadership and alliances between cities between the city and the civil society and the city society you could say at the local level also international alliances and the cities have you know taken up yeah the the the defense of the rights of migrants that they have taken steps there sometimes going against or beyond what's the national government could you make that concrete for what where do they go beyond them these cities for instance sometimes in in in in in certain cities also in united states for instance they have said from okay we will not report irregular migrants we will not and it's a sanctuary city if you don't have a residence right you are welcome here anyway in the city of gans what we found also in the research is that they already start accompanying asylum seekers before they are recognized so also already starting a process of you know getting to know the people of gans feeling more welcome and working towards inclusion not waiting and being in the limbo until your asylum application is recognized but already starting from the beginning with policies also going towards young people and the project Ankre Kracht through interim inspiring project on offering volunteering linking volunteers with a refugee background to other organizations so we have a lot of inspiring practices at the local level yeah that's foster or that aim to foster cohesion and inclusion Astrid what can gans do on the social level that other cities don't do well i think ellen from an objective point of view already pointed out some important things but maybe to get back to Bilal he's right and what i said about solidarity being there in 2015 and today it's i don't want to romanticize this because it's not we never have to take this for granted it's something we have to work on and continue to work on and i think working on integration from day one as we like to say it in gans is an important aspect integration meaning a two way street meaning newcomers arriving in gans and trying to learn the language getting to know the city and how the city works but also former city residents getting to know the refugees organizations getting to know the refugees like when they do voluntary work through organizations organizations such as a refugee interim so we try to work on that integration as a local authority together with civil society organizations from day one this is very important but i think there's also a more structural policy of trying to fight prejudice against people with different backgrounds of fighting racism fighting discrimination which is important for refugees but it's also important for second third fourth generation people from gans with migration background for example we work on correspondence testings we did that years ago as a first city ever in belgium we did correspondence testings when people tried to hire when people tried to find housing so we did correspondence testings to check if you get a different you get treated differently if you have a migration background or indeed depending on your name we did this as well in work so we are trying to fight racism and discrimination on a structural level by implementing these policies and i think both are important is it possible for a city to give political rights to migrants that do not really exist on the national level i think so what we try to do you know you have because you have different you're talking about migration asylum seekers there's like a lot of different definitions of all these kind of people but if you talk about people without legitimate papers to stay in belgium i think you can give them warmth you know you can like gans does that they have a very good integration you can go to in hand and they help you with a lot of things even if you don't have the papers so i think to get information is a very good thing to give them housing which is very difficult gans has very big issues with this you know there's not enough space so i think as a city there's a lot of empty housing you could give them housing and just kind of how do you say manage that so warmth housing and if you give this i think people will already be able to grow from this like like she also said before you know she came there she was not welcomed that's the first thing she said you know being welcome and i think gans does that very well so if we could do that even more to make them feel welcome and give this warmth i think it's a very romanticizing thing but i think it's the basic thing that we need yeah but this is not really political rights i mean yeah somehow it is because if you go to an institution and you don't have the right paper they're not able to help you so if you don't have anything and you go to an institution and they do help you without any papers it is a right i think for example in Ghent you have different places where you can get food and the cross heater it calls cross and cross some people are able to get the food some people not because they have different statuten i don't know how to say that status so but there are places where you can get food it doesn't matter who you are whether you have papers or not yeah it's anonymous so you know if you would have more of these anonymous places where you can just go get your food get a shower and don't need to have any registration or you know somebody telling you what to do that you have these open spaces where you can go which is not easy you know because all these people like you said they have some have traumas some have a family some there are many situations but i think we should create these open spaces where they can come and sit and we're actually trying to do this soon so yeah yes i think that's exactly what we try to do in Ghent when it comes to undocumented migrants our first task is to have correct information we have a city service info.migrazi it's called where people also without documents can go to to get informed on their legal status what they can do in order to get legal status or not also we try to make sure that people can access the rights they do have because it's not because a migrant has no documents that a migrant has no rights they have the right to health care children have the right to go to school they have the right not to be exploited they have the right to experience leisure activities in our city so that's what we try to make sure as well that they can have access to those rights astrid is this right for instance the right of children without papers to go to school is this being applied in de whole of Flanders in all communes or how do you call that cities or villages of lands I don't know I can imagine where you have a very right thing city government or council that it's not so self evident but I'm looking to all of you whether we do know this I never did a comparison between all local governments in Flanders but I can imagine that not every city or not every local government gives free food at schools for children who live in undocumented families free bus tickets for example is also a way we try to make sure that people without documents can get their children to school I know that for example medical cards which is very important for people without documents we try to get those to those people in a very proactive way that's a very that's a choice we make and I believe it not every city in Flanders makes that choice but I don't know in detail I ask the question because I happen to have made a little report on Isigham that's the place where I come from long time ago and I found out that the employers really they are begging for immigration we don't have enough people anymore it has been impossible to be unemployed in Isigham for the last 30 years and now it's even worse so they say we need migration from Africa from Asia but the biggest party in Isigham is Flans Blanc so you don't have a lot of migrants there but so I have the feeling and sometimes in some communes of Flanders it's very paradoxical that you have these different tendencies that the economic tissue is saying oh we want more migration and then politically you have the opposite but in numbers you know Belgium is a very old country if you look in numbers so a lot of white people are gonna die soon so they need to be replaced you're smiling they need to be replaced and yeah because just making some fun so they need to be replaced and it's just logic if you don't create enough babies after a while you will have problems with your economy and migration is a solution and it has been proven even if you look at Germany they say we are schaffendust they had 1 million migrants that they said come into our country and if you look at their numbers right now it's quite okay so it but how do you you're going to end up in a Flans Blanc video about omvolking you know this right I don't mind I don't mind yeah I just wonder and in preparing this I listened to a video of you Professor Baba where you spoke about the cosmopolitan spirit that is also one of the things that should be more developed that goes the opposite direction of nationalism in a way to have this more open attitude of people maybe in Ghent is not such a problem I have met several times people coming from Warenham or wherever and they said oh it's much better here so I think what you refer to in the beginning Astrid is a bit of this cosmopolitan spirit maybe it's a huge word it's a big word maybe there are other words to describe a kind of openness in a society in a community towards people coming from another place yeah I'm not really thinking about open words I'm thinking about something else I wanted to say that yes thinking also say it say it political rights I will say it not so nicely as with a nice quote but but you have these opportunities for cities to be social to be warming and so on but of course the fundamental tension that we have today that is still the federal level deciding on the entry and the residence and we saw that also with the initiative of Hanson de Henson supported by the city of Ghent that they say hey we want to welcome refugees we want to resettle refugees but that is decided at this moment at the federal level so there I think we could take inspiration from for instance resettlement programs in Canada in the UK where private groups of citizens supported often by the city as well can sponsor refugees to be resettled from other countries in addition you know not within the quota of the states to resettle refugees but in addition and that opens up you know not only the possibilities of of being welcoming and so on towards the people that get here but also providing safe and legal pathways to prevent what what Parwan and many others had to go through and there we are at this moment stuck with the legal situation as it is because that is not allowed in Belgium that is not allowed but it's not that it could not be allowed I mean that's just a matter of legal change Yes we lit after the big fire in Moria we literally to the federal government to receive a number of people from Moria but it didn't happen it didn't happen because the federal government didn't go didn't go through with it so I'm very interested in getting to know projects from I don't know where was it in the US ja en in Canada they are trying also to promote this private and community sponsorship of resettlement offering also global advice to other That Professor Baba because Yes I'm sorry I lost the line Absolutely I would just say two things first I think the role of cities is critical and I think that where you say that you know again offered to take people from Moria and the federal government didn't act on it I think that's that dynamic is a really important one to promote that cities municipalities are now at the forefront often of pushing the federal government their federal governments to do the right things so more and more cities I think are working together we have this we have this very much during the Trump administration in this country in the US where cities were giving as we were saying before giving driver's licenses that we were talking about to say you are a part of our community you may not have a legal identity for central government or the immigration authorities but for the purposes of New York City or New Haven or whatever city it is LA you are you can use this driver's license as an identity document so that's the first point and the second point is this you know idea that it's it's a partnership between the public if you like and the state so the Canada model is a sponsorship model which is that you as a group of individuals I don't think you have to be citizens as a group of legal residents you might be a book club or a biking club or people go to the same exercise class or parents you know of kids in the same school you five of you I think or seven get together and commit a certain amount of money not enormous but I mean maybe a thousand dollars a year or something I forget the exact you commit to supporting a refugee for a year and so that doesn't necessarily mean you commit a certain amount of money and certain services like I will help them to open a bank account I will help the children learn English you know go twice a week to help them with homework I will introduce people to how to go to the register to the you know the health clinic et cetera and so it's a way in which the government then um gets you know screened in refugees from UNHCR from the refugee authorities and then the population who has sponsored become the sponsor this group let's say this biking group in Ghent becomes a sponsor for a refugee and so they accompany the refugee for a year and then at the end of the year it's over and of course many of those relationships last longer but the formal commitment is for one year yeah but that is not allowed in Belgium dat no not at the level of residents rights when people are here then these forms of sponsors of course from then it is just what it's more about you know in Canada it can be used yes to reset I think this is one of the biggest problems that we have in Greece we are we are struggling and we are putting out our resistance in order to address the problems not to the local community but also to the center European population as well you know even in Greece their solidarity of the local community with refugees is becoming a crime I don't know how much are you aware but the local people that they were going to help some of the refugees in every spot they were getting they went to the you know detention order to ask if they are smugglers working and you know helping refugees to come to Greece or no and this is also what we always ask the european states and also the center european people not only the local community in Greece to know about the you know condition of refugees in margins of europe more because what the people in I mean the condition of the refugees is in a term that you know they don't have as long as they don't have this freedom of movement they are trying to use all the possible ways in order to you know come to the center of the europe and then they know that they are in europe and also it's another way to also for the people in the center of europe to put the greek government under more pressures in order to give and provide this documents for the refugees and to give them the possibility to move in where they can have decent housing decent jobs and you know right to healthcare education and basic social services thank you parvana so we said that there would be some space for some questions or remarks from you we still have 10 minutes yes thank you so much for inviting me here it's a pleasure for me I'm a new arrival here to Belgium I just came here last week I'm from Afghanistan so I just want to ask a question from miss professor missis professor my answer will be yes or no okay I know I don't need any more explanation because when you were talking about afghan refugees I became so emotional so I wanted to ask you questions before you call us and ask us for any questions so uh have you ever think about afghan refugees before the how do they cross the borders of Bulgaria I really think Mr. Maria she represented about the afghan refugee very well but she's a girl do you know how afghan was crossing the border of Bulgaria and Greece when we were coming from Turkey to Bulgaria as an afghan refugee I was beaten by dogs I was bare chested everything was taken out from me so I there was no there on the borders they beat me with the dogs and then they took everything from me shows clothes everything but thank god we had a lighter and the latter survived us so they returned back and deported back to the Turkish territory we went back there for about four kilometer barefooted and the jungles with the torons so I just want to ask you the question are you racist of no just yes or no are you racist or no can you answer me please the refugee agency the question is is who is it is it for me who who is that's from you she's the question is representing to her yes are you racist or no whether the professor is I think the protocol yeah yeah you are the all the refugee agency and the european community are you racist or no yes she's the professor I will I will I will explain it later I just I just need yes or no questions yes or no answer whether Europe European agencies or racist refugee agency and the European unions because you know just one thing yeah okay but your question is clear now so your question is clear so I don't know if so he just arrived in Ghent he he had very bad experiences crossing coming into Europe and so his question is what do you think that european union is racist yeah and the question is for you mr professor Baba yes so first of all it's horrifying to hear your experience and it's a disgraceful and I hope that you will talk about this and the people who did this to you will get punished because it is absolutely shameful behavior a gross violation of human rights and people who behave in that way should not only lose their jobs but they should be charged with a criminal offense that's brutal I think that border control is overwhelmingly racist in the way it's operated not that there aren't some good individuals trying to do the right thing not that there aren't occasions on which people you know go as far as they can but as european border controls operate I think unfortunately we have to say at this point they are deeply deeply racist okay that that that's a clear answer are there other people who want to come in no yes yeah I don't know if I have a a clear question but I think Bilal also initiated a discussion about it I feel like the debate about about migration asylum asylum seekers the terminology is often very vague and swapped and so maybe one question would be about asylum seekers otherwise it would be about migrants of people with migrant backgrounds but the situation of people that are denied asylum and that are still in europe or in other countries I think maybe it's because it's so difficult to get out of that it's kind of like avoided even by experts or by politicians or by in debates as this I don't think I'm not saying you're actively trying to avoid the the the the topic but I feel like maybe there's it's just so difficult to find or to propose a solution for for people in that situation that is just not discussed and I'm kind of just throwing this out there it's not really a question but maybe maybe so you're talking about people who applied for asylum but were denied asylum and then just now remain here and or in a kind of legal vehicle limbo ja limbo maybe I would like to answer it's not because maybe I want to avoid it but these people because we as an organization we follow a lot of these families and mostly they don't want to be talked about so that that's the main thing they try to avoid everything their children go to school there was something before also about this it's a very difficult situation for example we had a situation where the children go to school de parents have no job these kids go on a trip with the school so they don't have the money to go on the trip so there is one thing that you have these people that don't have any papers but then you have these situations so we as an organization try to solve this situation we're not much worried about the legality of things to get them a housing to get them clothes to get them all these things so it's a very difficult question because these people don't want to be talked about and that's my feeling that I have but they should be talked about but from the moment these people come into the lights or how do you say in the limade they become for them it becomes a problem so they like to stay away from the lights I think you were you actually initiated a little bit of the mentioning of these situations and I can understand politically it's very hard even locally to do something about something that's decided on a federal level and I wonder maybe if the law provides any option for participating in society and in a permanent way in a sustainable way for these people yet the option that is most known of talked about is I think what is called the nine business the humanitarian regularization but that's a very opaque and long and costly procedure which is discretionary competence of the secretary of state so he decides you know based on yeah criteria that are not even there so that's a very vague procedure where at least I think one part of a solution is that certain categories should get out of that procedure should get the residents right and this has been announced now for instance for status persons who cannot return for parents of children who have an international protection status another way I think because at the moment you know politically or if we read the policy note of the secretary of state and his policy intention seemed to be that this humanitarian regularization and will remain a discretionary competence at the moment or that's what he says in his policy note maybe to also try to move things at the procedural level at least as I was in the legislative proposal from citizens and to implement this right to be heard as we heard yesterday van Kati for statement to try to improve the procedure of this humanitarian regularization I think another thing that's a collective responsibility is also that people that have no right residents rights now it doesn't mean that they can never access any residents rights and we only talk about often the humanitarian regularization but there are other accesses to residents rights as well at the moment it's a problem that you cannot apply for work permits when you're a regular in the country but you have other specific statuses that could also give a solution and there I think we have a problem also of lack of adequate legal assistance and that sometimes people don't get a good look at their file you know and it's something also where we try to do a little bit with a legal clinic with students at university to help people with undocumented that do not have documents to have a good look at their file and explore or do any residents options because maybe sometimes they also are and they haven't been explored because of a lack of adequate legal assistance but at the federal level it's a problem Astrid Yes, I wanted to react to that as well because it's wanting not to have a solution I think neither of us has the perfect solution to the problem you just described but it's we certainly do not want to be silent about this group everything I said about what we as local authorities in cooperation with civil society organizations we do for undocumented migrants this accounts for this group as well about we give them information we try to make sure that they can access social rights such as education, leisure, health but also we recently last year we started a project in Ghent called Opvangen Orientatie which is like a shelter project 24-7 shelter and orientation and what do we mean with orientation it's trying to find a way to either stay in Belgium in a durable manner en with a legal residence through a humanitarian residence medical residence maybe there's other options or to find other options that are durable migrating to another country where there are more perspectives returning to a country of origin if that's an option so that's what we do we offer 24-7 shelter and we try to find a solution a long-term solution en een deel van de mensen die in dit project zijn deel die vormelijk bevindigd zijn maar niet in de residentie zijn misschien om dit te finishen omdat we moeten stoppen dat de labormarkt ook kan helpen ik weet niet wat het effect zal zijn van de Ukraine-situatie maar ja ik heb het gevoel dat de manier om te zeggen migratie is veranderd in West-Europe als je kijkt naar de nieuwe German government agreement ze proberen zich nu een migratie-land in het dutch nieuwe government agreement je hebt ook een bepaalde openheid voor het organiseren van migratie en dan natuurlijk wonderen als je veel mensen hebt die hier al zijn waarom niet je misschien proberen te proberen in plaats van organiseren meer migratie maar ja oké dus parvana ik denk dat nu de bloed is jouw ik weet niet iedereen blijft hier en tijdens parvana brengt de polems oké we blijven hier samen ja en we horen naar je ja door het luisteren onze oude hera een vrouw was gebouwd naar een familie wist je nogal een jongen met een vrouw was het eenvoudig maar haar was een vrouw in dat stad patrie werd gereden en werd een educatie was vrouwen danklijst straggels de baby was gebouwd batterij held in haar vrouwen een tweede virgen haar ze was gebouwd wanneer de land was gebouwd door vrouwen wanneer de oefen en wist werd barbed wieren rond en werd naar een vrouw land was gehouden in oeien maar haar familie daar te kruisen vandaag in een vrouw land across valley's mountains en zee's ik waterfly een stand resistant gesolven een migratory vrouw was werkt zal reach thousands en kan je op de proude image of mijn homeland land of injuurd liely's en neoburn baby's born van jonge bellies land of intense faces volcanic movements en fighting woman land land were onless children van de dream for school land of people displaced as a world my homeland has natural power snatched by greed and superpowers afganes son was was injuurd its soldiers fought endless wars thousands of innocent young souls were lost yet we are much more than what you call afgams always displaced distressed depressed in travels and disease afgams son is the land of brave woman without men is the land of courageous men without army land of courageous army without us forces where each single afgan takes a gun to defend themselves here i am with my pen thank you very much mr. klas if you can present the photos please thank you this neverending struggle from east to west from north to south i call you i call you to the world of war where peace was the bright but died i call you to our struggles where girls are in the front lines with one ways i call you i call you to our protest without a microphone behind these walls meet our bright highs i call you to the world of burning hurts where feests are raised and sales are up i call you i urge you come with us join in our struggles we demand our rights so threatened and afraid but still resist we will not stop and will not be stopped we are soldiers without armor our armor is our posters we fight without swords our swords are our banners loud and clear we are an army with no earth our likes are enough our will is tough we resist and will never stop there is always a time that simple sentences cannot describe your pains your words your feelings but it's always the time to use the rhythm of your pains that refers a poem in moria 2019 when the first time i started understanding what does a poem mean it was the time that i noticed that by using some simple words i constructed a new firm of literature literacy piece that is called poem that was called poem by some of the readers the name of poem is we are burning it's not to mark the next to erase the hour fire has burned our schools the fire has burned our hospitals the fire has burned our dreams we are burning we search for your eyes you have turned them away you have hidden your faces who is the criminal not the fire for sure who shall pay for the life of the baby burning who shall answer the mother never to touch her child again who dares imagine the screams of the baby was crying was burning was burning was crying the baby was burning a bundle of coal left behind where are those occurs us those afraid we threatened dear wealth come on and see do you dare to look at the sun better aware to your eyes hide and lock yourselves in your homes we are silent so that you hear us thank you so much thank you very much parvana i think we have come to the end of our interaction or discussion or talk i have to thank everybody professor baba from afar Bilal Abbas professor de smet astrid de bruiker en parvana amily thank you very much and thank you for listening to us kom er weer snel even tussen eerst en vooral heel erg bedankt ook john john van Nalen voor de moderatie op zicht te nemen ik wil ook jullie graag uitnodigen binnen een kwartiertje beginnen wij de vertoning van de film de zaak samen wel kortfilm die Lara Staal gemaakt heeft samen met onder andere pascaal pasanier die daar zit dag pascaal ook in een hele mooie film die ook een heel interessant licht werpt waarschijnlijk op het regularisatievraagstuk en we zouden natuurlijk de school of resistance niet zijn we zouden niet hier in entegent in een theater zou staan moesten we ook niet kijken naar hoe kunst kan bijdragen aan de publiek debat welke rol kunst kan vervullen om die maatschappelijke vragen zoeken daar antwoorden op te verzenen ja dus ook op de mensen en luisteren naar ons nu dus in Engels wat zal nu gebeuren na een kort geval voor onze audience om wat rest te krijgen we komen terug in dit plek en kijken ook de globale audience kan ook kijken de kase Samuel door de artiest Lara Staal en naast ons hebben we een kort maar inspirering met Pavana Amiri en Lara Staal komen in Zoomingen en van Germany zoals ik hoorde op de poder van art en het field dat we proberen te ja praten dus hoe kunnen artiesten en art helpen met de topics we ontwikkelen ga ik rustig even naar de toiletten maken gebruik van de tijd om een drankje te gaan halen en dan zien jullie graag ook nog terug ik heb nog heel kort het woord ook aan Marjos Bellas die nog een heel kort woordje gaat doen over de in my name campagne je hebt de poster al vast zien hangen maar zodat je daar zeker ook nog eens alert van wordt gemaakt van hoe dat we onze stem ook als burgers kunnen gelden beneden dit vraagstuk dankjewel ik doe in Engels of in Duits ok dankjewel voor het eerst voor iedereen voor de conversatie ik wilde het brief om te praten over in my name wat is een civil law proposal begonnen door de verschillende collecties van mensen zonder papers in belgium dus in my name een campagne van de verschillende collectieve van mensen zonder papieren in belgië het gaat om een een manier van een wetsvoorstel inbrengen waar je 25.000 handtekeningen voor nodig hebt dat is ofwel met eid of it's me we hebben straks een tekenstandje daar waar dat kan we hebben heel veel stemmen nodig daarvoor in Vlaanderen dus we zijn op de goede plek so a civil law proposal from which we need 25.000 signatures from which 14.500 in Flanders en start by the different collectives en de idee is te hebben klere en permanente regularisaties criteria voor belgium want at this moment as was mentioned before it's completely unclear what you actually have to do to get your papers even if you have a very good file let's say it might still be that you are refused your permanent residency dus het kan zijn dat je met een heel goed dossier nog steeds gewijgerd wordt om hier permanent te blijven en daarom gaat dit wetsvoorstel erover om permanente en heldere regularisatie criteria te hebben in belgië dus ik nodig jullie allemaal uiteraard uit om te tekenen en dit wetsvoorstel in het federale parlement op tafel te krijgen so i invite you all to sign in my name at the stand there and help get this to the federal level and i think in reflection of what was said earlier it's a great way of seeing how the grassroots actually bottom up is working with other different organizations even on local levels and pushing it to the national level dus dit is echt een manier om vanaf de grassroots vanaf de verschillende collectieve samen te werken met organisaties op een lokaal niveau en het uiteindelijk naar het nationale niveau te krijgen dank jullie wel voor jullie aandacht mijn naam is Adam Kissigel en ik ben hier om het verhaal van samenheel te vertellen ik ben een acteur en vandaag lenk ik mijn lichaam mijn gevoelens en stemmen uit een samenheel en 18-jarige jongen uit die ritrea die twee jaar geleden naar Nederland kwam samenheel spreekt met mijn stem maar terwijl ik samenheel ben ben ik ook haptom makele abil merhawit asmara en zoveel andere mijn naam is Adam Kissigel maar vandaag heb ik vele namen vele gezichten en vele stemmen die wellicht niet gehoord zouden worden mijn naam is Samuel Emmanuel Sinai maar wat betekent een naam wat betekent een naam als ik bij de registratie in Italië een ander heb opgegeven wat betekent een naam als die door de verschillende instanties verkeerd geschreven geinterpreteerd en uitgesproken worden wat betekent een naam op een dag als deze waarin ik de echte naam van mijn vrienden niet uit mag spreken omdat wij bang zijn door dat schade berokkend aan uw zaken wat betekent een naam in een zaak Samuel een zaak gebaseerd op taallozen vergelijkbare zaken die ook liggen te verstoffen in allerlei laders bureau's gebouwen wat betekent een naam in een land als ceritrea waar we geen achternaam hebben waar we de voornaam van onze vader als tweede naam gebruiken en de voornaam van onze grootvader als derde naam en wat doe je met een naam in een land waarin jou echt een naam niet als naam wordt erkend we hebben misschien nog één ding over die eerste scene het is een soort metafoor soort poëzie dat idee van de naam omdat wie geeft je een naam wie hoort jouw naam wie begrijpt jouw naam wordt jouw naam erkend niet erkend wissel je in je leven van naam heb je dat zelf besloten hebben andere mensen jou een andere naam gegeven en ook toen hij in Italië was toen heeft iemand zijn naam geregistreerd maar omdat hij niet eens bij bewust zijn dus die persoon heeft jouw naam bedacht hè die heeft gewoon die had geen idee neem me aan die heeft gewoon een naam moet je bedenken ik leek er heel veel op echt het is wel interessant en jij weet niet wie dat was je hebt die daarna nooit ontmoet nee, nooit jongens ik wilde jullie even vragen of jullie even zo naar dat bord willen kijken over de Europese Unie en dan zie je dus welke landen horen bij de Europese Unie of jullie daar even naar willen kijken en of één van jullie dan op het knopje wil drukken zodat je het vroegslied van de Europese Unie hoort die is er op alleen die deze kleur hè ja, dit is alles wat Europa is en dit niet opweeg omdat het niet mijn naam is Samuel en ik ben net 18 jaar geworden net meerder jarig maar voordat ik volwassen kan worden moet ik mij terug herinneren hoe ik een mens moet zijn en ik weet niet hoe je dat doet als de bruggen in de stad de daken boven je hoofd geworden zijn als je alleen kan eten wat een ander kan missen als je vier jaar lang je moeder niet hebt gezien als je niet aan je reis kan denken zonder geschreeuwd te horen als je twee keer op een bootje moet stappen zonder te weten of de zee voorgoedje graf zou worden als je 18 maanden onder moet dijken om op een nieuwe naziel aanvraag te kunnen doen maanden van verveling 18 maanden waarin de seizoenen niet lijken voorbij te gaan hoeveel je ook door het raam staat waarin het land waar je bent aangekomen onder het voorwensel interstaatelijk vertrouwen jou met alle macht probeert terug te sturen waarin je op je vijf tiende aan de straat wordt toevertrout ik ben 18 jaar geworden en ik ben vergeten hoe ik een mens moet zijn ja we zijn veel in Europa dit is een witte mens land wat het valt op dat het alleen maar dat is ik krijg je dan we hebben net al een ressource olie precies ja wow wow inderdaad ja de boerderij land waar is dit in Europa dat is een hele groep ik bedoel er zijn er natuurlijk meer deren ja ook maar ik weet niet of er hier dan iets staat over nee volgens mij niet waar dat dan nogal moeten zijn maar dus het staat altijd in de zee het staat in Europa dan van Nederland het zou kunnen ja ik heb dit geschreven omdat ik vind dat we boos moeten zijn dat de reden is om boos te zijn dat we andere mensen dit aandoen maar dat het precies zo ontroerend is dat het me zo raakt omdat ik hoop dat het publiek ook raakt dat ondanks al die dingen die wij doen in Europa met mensen die op de vlucht zijn die veiligheid zoeken mensen zoals jij als je ze ziet enkt je alleen maar die wil je vasthouden die wil je verwelkomen daar wil je mee praten daar wil je die wil je die wil je naar school laten gaan die wil je werken daar wil je mee samenwerken en dat dat precies zo die realiteiten die kloppen niet op elkaar ik weet dat jij dit nooit zou zeggen en daarom laat ik Adam maar eigenlijk Samuel misschien wel Samy aan het einde zeggen ik zou dit jij zegt nu mensen die denken niet dit is verhaal van jou maar hier is de leven voor mij ja? herken je je idee? ja, want twee keer in de bot ik heb ook de leven gehad maar je wil niet die verhaal voor mij maar mensen dat ik dat ik ben met jullie zijn toch? niemand weet precies ja ja ja ja nee dus het is natuurlijk op je zo gezien dat jouw zus in de tek zit dan mag je ook zeggen ik wil dat niet we hebben er ook lang over gepraat moeten zes erin en hoe maar er zit ook in dat je 18 maanden moet wachten alsof jij die dubbelinkoventie zoals andere Dublin Brothers en dat is in jouw geval niet zo geweest je hebt ook moeten wachten maar om andere redenen daarom soms gebruik ik dingen van jouw vrienden en soms dingen van jou ik was dertien toen ik uit de ritrea vertrok via Soudaan de Sahara Libië ben ik de middellandse zee overgestoken de route die wij ritreers nemen wordt de onderzoeker de drie traps heel genoemd het staat bekend als een route was Smokkelaas goed geld verdienen iedereen die naar Libië vertrekt weet dat ze zullen worden afgeperkt afgeperkt en gekidnept ook ik wist dat er is geen sprake van misleiding ik ben eerst naar Soudaan vertrokken waar mijn zus woonde ik bleef een aantal maanden bij haar het was een goede tijd maar ik zag geen vooruitzichten ik zag geen horizon ik zag geen toekomst dus ik vertrok ik maak contact en ik werd naar de Libië Soudaanese grens gebracht door Smokkelaas uit Kartoen die mij en andere vluchtelingen vertelden te wachten toen de Libiërs arriveerden brachten ze ons naar een soort gevangenis daar worden we geacht onze families te bellen die in zo'n kort mogelijke tijd het geld bedrag bij elkaar moeten krijgen en die mishandeling in die kanten daar ja daar wil ik niet over dat wil ik niet over dat wil ik niet aan denken en het stoppast als je het hebt betaald niet iedereen kan dat betalen in nood heb ik mijn familie gebeld mijn zus is toen van Soudaan naar mij toegereist zij is een jaar waar mij gebleven en toen dood gegaan in een Libiërs attentiekamp ik heb mijn zus niet kunnen begraven zij was mijn grote liefde zij bracht mij zo veel plezier toen zij dood ging ik kon niet begrijpen waarom waarom mijn zus waarom mijn zus in mijn cultuur als iemand dood gaat moet je respect betuigen ik heb mijn zus niet kunnen begraven twee jaar heb ik in Libië vast gezeten iedere keer betaalde ik nieuwe smokolaars totdat ik naar het noorden werd gebracht en de Middlandse zee op werd geduwd soms is de realiteit erger dan je kan voorstellen dat had ik heel erg toen ze vanaf me dat schreef eerst dacht ik ik kan dat niet opschrijven mensen denken dat dat niet echt is het is zo zoveel erger dingen ja dat denk ik ook mensen denken dat het niet echt is maar ik denk dat mensen wel snappen dat deze tekst gebaseerd is op echte verhalen er is een stukje er staat ik heb haar daar begraven een achtergelaten en hier heb ik het aantal keer met Sami over wat hij heeft haar dus niet kunnen begraven ja daar heb ik me ook al bedacht ja ik heb het hij zat gevangen en zij is begraven ja dus als je iemand dood is van die smooklaar komen dan die mensen pakken en nu nooit is hij die mensen ja maar je ziet dat hij is dood maar hij gaat niet begraven uiteindelijk toen we met zijn zaak bezig waren dan is dus ook de vraag waar is je zus in een interview en er is gewoon helemaal geen bewijs er zijn geen bewijzen van dat die dat ze is begraven ergens dat ze er nu niet meer is er is nergens een registratiedocument iets wat ineens heel belangrijk wordt als je in Nederland probeert als ze wil aan te vragen ja maar ok ja ik heb ze nou begrepen kan je zo uitkiezen waar je levenstand naar het beste is het hoogste is italië 96 maaltag 86 nou dan hoeveel is Duitsland 126 Portugal Nederland is het hoogste Nederland is het hoogste van allemaal ben je niet ja dat is wat ik tot nu toe gezien heb wat Portugal waar is Portugal 78 kijk verlaag ze van iedereen of niet Griekenland was 782 ja laag ze van iedereen dat is niet de verder Griekenland 73 en Portugal 78 Griekenland nog lager wow Terrible Sami ja heb je ooit bewust voor Nederland gekozen of had je ook net zo goed naar Zweden gekund ja toen was ik je weet ik in Nederland toen was ja we willen naar alle erop mag er niks uit Nederland was toeval ja kijk naar mij nee echt kijk naar mij ik sta hier voor u om mijn verhaal te vertellen ik heb een natuur nodig om dat te doen toen ik zondag mijn ouders is te vertellen op mijn derdiende grens over stak brak mijn hart maar ik wilde de militaire dienst niet in mijn wapen is niet iets moois het zijn geen bloemen die je presenteert er spucht vuur uit want onzuig is mens met gezond verstand daarmee een aanraking willen komen ik begrijp dat niet midden in de nacht zonder mijn ouders op de hoogte te brengen ben ik uit Eritrea gevlucht ik dacht dat het moeilijkst zou zijn dat ik in mijn leven zou moeten doen zonder afscheid te kunnen nemen van mijn lieve moeder en mijn vader vertrek als een dief in de nacht en de hoop hen te kunnen beschermen tegen de vragen van de autoriteiten over mijn afwezigheid maar waarom dit gaat niet bang ik weet niet nee misschien dat ze denken dat ze echte eten krijgt waarom niet bang normaal vissen als je 5 minuten weer zijn moedige vissen misschien de vinter omdat het heel lang hier precies ze zijn er gewend ja zoveel tis hier niet ja de grootste aantal vluchtelingen uit Eritrea worden in Soudaan opgevangen daarna volgt Ethiopia Duitsland Zwitserland Israël en Zweden sinds 2010 is de groep van windenjaarigen die uit de ritree als onderbegeleiding vertrekken zeer snel toegenomen en wij zijn maar een onderdeel van de grote exodus de bednamen uit twintigers en dertigers bestaat mijn land is in 2010 op nummer 2 net achter Sidië voor de hoogste aantal asielverzoek in Europa wij leven al 25 jaar in de kratuur wij kennen geen verkiezing geen vrijheid van rechtspraak geen onafhankelijke pers je mag niet demonstreren in Eritrea moet je je eigen buren bespioneer als je dat niet doet kan je verdwijnen als je niks hebt om te rapporteren kan je in de gevangenis belanden op het illegaal verlaten van het land en het ontduiken van dienstplicht staat een zware straf wij kunnen niet terug naar Eritrea nee ik had er anders om ook heb ik me opgeomgedreid op het illegaal verlaten van het land en het ontduiken van dienstplicht staat een zware straf straf wij kunnen niet terug naar Eritrea ja goed bij Nederland is denken vaak en europeanen van oh we hebben het echt goed geregeld er is een democratie er zijn verkiezingen we studeren om dingen goed te regelen waardoor we denken het systeem is neutraal het is rechtvaardig voor iedereen en ik denk dat dat niet klopt en ik denk dat heel weinige mensen dat weten en die die geen grondwet er is wel een grondwet denk ik er is geen grondwet in het land kan ik me niet voorstellen nee er is gewoon geen grondwet geen grondwet geen vet nee het is een echt een volledige dictatuur maar zelfs in de dictatuur heb je regels nodig toch ja maar die zijn gewoon compleet willen keuren dus ik kan me dat niet voorstellen ik kan me dat niet voorstellen dat er geen vette zijn totaal geen vette zijn er geen vette in het zwitte er is een verschil ik kan de regels hebben maar een wet is opgeschreven en getoedst ja dus een wet is natuurlijk ook een middel om in in rechtspraak te kunnen zeggen er is deze wet het is het uitgangspunt dit is waar we achter staan is dat toegepast of niet vier keer ben ik net aan de dood ontsnapt ik stond voor de middellandse zee ik kijk naar de rubberboot de eerste keer zong de boot op zo'n 75 kilometer van de Libese kust stond te veel wind de boot schommelde gevaarlijk bij vertrek sommige mensen lagen al in het water toen de Libese kust wacht kwam een paar uur later was ik weer op Libese bodem de tweede keer zijn we door de aquariërs van arse zonder grenzen 140 kilometer van de kust opgepikt ik was niet langer bij bewust zijn het enige wat ik mij kan herinneren van de reddingsschip is dat normaten de nacht voordelde het steeds stilleverd het geschreeuw en het gehel van de kinderen verstomde ik weet dat veel europeanen niet begrijpen waarom wij de overtocht maken maar ik had slechts 2 keuzes de rubberboot of geen toekomst gaan ze hem echt in het water liggen nee ik dacht dat ze hem gewoon op de rand hebben het gaat heel goed het is kwijt dat het een raar beeld is dat het een makkelijk beeld is hij komt terug ja het is echt in het vooral come to daddy baby come to daddy vijf schoeten het geluid is zo onheel spellend sinds september 2018 mag de aquariërs niet meer varen terwijl het in 2 jaar tijd 30.000 mensen heeft gered 30.000 mensen geen enkel land was bereid en een vlag te lenen arsens om de grenzen vaart sinds augustus met een nieuwschip see what's for de criminalisering van reddingsschepen is alleen maar toegenomen europeese liedstaaten misbrijken covid 19 om reddingswerk te stoppen zie hier de staat van het europees recht hulporganisaties die letterlijk levensredden worden gecriminaliseerd ondertussen nemen de griekse pushbackstoel boten die terug de zee opgedeeld worden vluchtelingen die in europeese wateren terug naar libia worden gestuurd liepen ze kuswacht die door europa betaald wordt om vluchtelingen terug te sturen i want to thank the greek border guards i want to thank the coast guards i want to thank the civilians the police the servicemen i want to thank frontex for the dialis effort dit zijn de woorden van EU president Ursula von der Leyen frontex de organisatie die via surveillance tactieken voor het europa moet beschermen tegen indringers in 2019 betaalde EU hen nog 20 miljoen en dat bedrag is nog ieder jaar aan het stijgen sinds 2014 is het door europa 336 miljoen aan libia betaald voor programma's in relatie tot migranten 91,3 daarvan is uitgegeven aan de training van de libsse kuswacht met als doel het verstevigen van de capaciteiten van grensmanagement van de libs autoriteiten de lijst van anklag tegen de libsse kuswacht is lang mensenrechte schendingen zoals marteling en geweld tegen vrijwillige reddingorganisaties die grenswachters bestaan vaak uit voormalige milities of mensen die in onderdeel waren van de vroegere smolkelroutes libia wordt getekend door een onophoudend conflict sinds de val van mummar qaddafi in 2011 in europa discusseren parlamentariërs over de vraag of migranten en vluchtelingen officieel in nood zijn als het bootje nog niet aan het zinken is zo verklaarde een belgische politicus tijdens de verkiezing dat die mensen vluchtelingen dus niet echt in nood zijn en in nederland willen verschillende politieke partijen mensen die op zee migranten uit bootjes oppikken vervolgen voor hulp aan mensen smolkel wat is het punt dat je een boot ziet op zee met honderden mensen erop uitgedroogd ondervoed vol van brandwonden en je geen mensen meer ziet maar cijfers geen cijfers maar statistieken geen statistieken maar parasieten dank u wel meneer de voorzitter 3 keer verkocht 3 keer ja ik betaal als je wilt naar italië willen naar de zee je moet heel betalen ze zeggen jullie mogen niet naar de zee toen we gaan naar de zee gaan ze komen aan de losse met auto's dan breng je naar andere stads die moet je weer betalen en die jongens kennen elkaar die smokkler ja, de meester is Eritrea maar die heeft contact met die lieve mensen want net die mafia de smokkler zijn ook Eritrea ja, de smokkler is Eritrea de grote mensen is die lieve mensen die geven een groot huis die Eritrea mensen betalen de Eritrea mensen betalen de lieve mensen om daar te wonen het is een hele netwerk dit is goed maar ik vertel dat is de echte leven ik vertel hoe ga je met die gel ik heb niet dit gebied ik heb meer dan dit gebied ik heb 3 keer gebied 3 keer een paske auto is wel gek maar de mensen hebben dat toch niet geld vloeit in Afrika het vloeit ons is ook al blik jij maakt nu ook nog steeds geld over naar Libya want die jongen die hij nu nog in Libya zit daar maken ze de hele tijd geld over om ze weer vrij te krijgen dus jij suurt nog geld naar je vrienden die daar vast zitten let's continue Nederland heeft mij meerdere keer geprobeerd te sturen naar Italië maar daar sta ik geregesteerd als minderjarig en minderjarige mogen niet worden teruggestuurd Nederland probeerde dat onder de zogenaamde dubbeling klein een vet die zegt dat een azienszoeker bij aankomst in Europa verplicht is zijn of haar finger afdruk achter te laten dit maakt het land van aankomst verantwoordelijk voor de vluchteling geografisch kom dus erop neer dat Italië en Griekenland de meeste vluchtelingen binnenkrijgen en de grote toestroom van mensen op geen enkele manier kunnen verwerken wij kennen allemaal de beelden van Samos Lesbos Lampedusa mijn vraag is wat betekent een Europese Unie als er geen enkele solidariteit is tussen de lidstaten als de armste zuidelijke landen de zwaarste lasten moeten dragen niet lijkt op werenhuis toch de door was de wereldhuis ja waterloplijn het wereldhuis is een plek waar vluchtelingen moeten vangen ook ongedocommenteerden maar het is goed het is heel goed maar normaal in Amsterdam de water is een beetje hoger je gaat bijna met je voeten erin het is mooi Amsterdam is mooi ja, Amsterdam is mooi een mooi meisje heel veel chicken je weet de zon begint te scheiden ik wil seneer dat de zommer kwam ik zei ze toch ik moet erin ik voel dat mooi man heb je een vriendinnetje nu of een paardvriendinnetje ik wil het niet ik wil het niet ik wil niet dat vriendin je weet dat ik zorgen van haar ik wil mij zelf zorgen ja begrijpelijk want ik wil als je een goede meisje kijkt dat ik langer met haar ik wil niet mijn verhaal achter mij is niet goed met meisje gedaan wat wil ik dan je wacht liever op de juiste ik dacht dat ik verliefd ben mijn klient was 15 jaar toen hij naar Nederland doorrijst hij hoogte daar aanvragen als minderjarige maar het lukt niet zijn aanvraag wordt afgewezen omdat de IND niet zeker is van zijn identiteit hij heeft onvoldoende documenten die als bewijs kunnen dienen hij heeft altijd gezegd later is hij achter gekomen dat hij in Soudam is geboren hij moet het asiel zoeken zijn om verlaten maar Italië heeft de klima afgewezen en naar Eritrea kan hij niet terug op 16-jarige leeftijd is hij op straat ik slaap op 25 verschillende plekken ik sluit me aan bij de dubbele brothers een jong groep Eritreers die de dubbelinkonventie van Nederland terug moeten naar Italië maar in plaats daarvan wachten ze liever 18 maanden in Nederland wat als opnieuw asiel kunnen aanvragen je komt recht in de 24 uur opvang voor ongedocumenteerde ik heb urenlang te tekenen is nachts klim ik over de schutting of ik ga naar de damesaafdeling waar ik niet mag komen mijn gedachten worden steeds naar volgbaarden mijn hoofd doet de hele tijd pijn ik weet dat ze mij in de gaten houden zelfs in mijn dromen alle duren lijken dicht ik vraag geld aan de bevakers maar die lachen mij uit op een dag word ik half na het aangetroffen op Amsterdam centraal station bederend om geld aan hem terug te gaan naar mijn moeder tegen de dokter die mij psychisch problemen wil behandelen zeg ik, ik ben niet gek ik heb hulp nodig voor mijn hoofd ik heb geen hulp nodig voor mijn hoofd ik heb een leven nodig ik zeg tegen de dokter die mij psychisch oké, ik had deze omgedraaid ik zeg tegen de dokter die mijn psychisch problemen wil behandelen ik ben niet gek ik heb geen hulp nodig voor mijn hoofd ik heb een leven nodig ja, perfect kan je hiermee leven of vind jij het heftig nee, is normal hoor ik snap het wel, ik begrijp dat mensen kan zieken worden precies ik heb alleen milieke man gehad ik ben blij dat ik nu in dit leven dat is vroeger ik heb ook mijn leven heel milieke leven gehad dus het is niks van mijn man precies ik weet dat ik ga dingen doen ik wil niet dat mensen het denken ik wil dat mensen het denken ja, ik kan gekke dingen in jouw hoofd komen maar als je hulp krijgt als je mensen door jou als je ja, zeker je gaat beter voor je precies nee, dus wij willen ook jou zo filmen als je nu bent en de hele tijd laten zien hoe gezond en herder en slim je bent en toch anders was en dat is wat het systeem met jou gedaan heeft wat je daardoor heen moest heeft jou ziek gemaakt eventjes en Adam en ik hebben er ook lang over gesproken Adam zei ook, oh, ik ken gekten ik ken het ook dat is nog steeds iets wat heel diep zit dat wat de denken de gekken, de zieken zijn de andere maar we kunnen, maar dit te gebeuren we zijn allemaal daar we zijn allemaal wel een beetje gesprek met gekten, zoals wij door moeilijke dingen in het leven gaan ik heb zoveel gesprekken we hebben daar over gehad, zoveel gespoom op een gegeven moment kies van, hey ik wil niet meer naar jou luisteren, het is genoeg ik ga het oplossen ik ga positief blijven want... je maakt ons een gebaar nee, nu niet gaan er achter jij van ja, maar ik snap het wel als je mijn moeder heeft 10 jaar een AZC geleefd en AZC komt gek te ook heel vaak voor ja en dat is begrijpelijk als je al menselijkheid zo in twijfel wordt genomen zo weg wordt gezijverd nou dat is begrijpelijk als je op een gegeven moment je mond gaat vast na je of je jezelf op hangen je gaat rondlopen want dit is hoe je je voelt van binnen dat is hoe je je voelt van binnen samen ging ik steeds vuur maken je ging steeds kijken van die dingen als je wil sneer vergeten moet iemand bij jou zijn dan je gaat praten precies, precies, maar als je alleen bent maar dan ben je in gesprek, ben je gek te toch en die is gesprek die praat gewoon tegen je van ja, maar je bakt er niks van ja, het is je eigen schuld ik krijg een nieuwe advocaat hij vraagt de I&D om mij te registreren als minderjarige maar daar wil de I&D niks van weten klient had zijn asiel verzoek maar beter moeten voorbereiden was het antwoord er rest nog één mogelijke route via de weg van de Raad van de Kinderbescherming ondertussen proberen wij een nieuwe asiel verzoek in te dienen bij de I&D een vrijwillige heeft via tussenpersonen 300 euro overgemaakt voor een inendingen boekje een schoolrapport te smokkelen uit op vrijdag 6 maart besluiten jeugdrechter na aanleiding van het rapport van de Raad van de Kinderbescherming dat ik minderjarig ben en vier onder vochtdij moet worden geplaatst dat de I&D mij als minderjarig zit de reden waarmee de meeste van mijn problemen in Nederland begonnen zijn verklaart de jeugdrechter ongelijk ik ben zo blij door 19 mei 2020 krijg ik te horen dat de I&D mijn asiel verzoek als nog goedkeurt mijn wereld draait om de eerste dagen gelukt het me niet om te praten dit is alsof ik mijn stem kwijt ben ik kan me niet herinneren hoe lang ik niet al wil en nu heb ik het hoe moet je leven als het plots weer kan ik ga nog steeds naar dezelfde plekken ik ga naar de huiskamer van de Dublin Brothers bij elkaar komen die nog steeds aan het wachten zijn op hun verblijfsvergunning bij het drinken koffie en roken sigaretten spelen kaarten ik ga nog steeds in slaap op dezelfde bank ik kijk TikTok filmp is met mijn vriend Jonas alles al anders moeten zijn ik mag blijven maar het verandert niks het is een paar maanden woont ik in een studio in Amsterdam ik heb mijn eigen keuken mijn eigen badkamer maar die kan niet wennen in het stilte hier ben ik dan net 18 jaar geworden aan het begin van een leven vol met lietekens een beschadigde ziel en in plaats van mij te focus op mijn schoollessen op het maken van vrienden het luisteren naar muziek besieren van meisjes spelen van voetbal sta ik hier een verhaal te vertellen waar ik eigenlijk geen zin in heb ik ben net 18 jaar geworden en mijn leven moet nog beginnen in dit Europa noodgedwongen zoek ik mijn vlucht in het theater dat de corona stil staat soms ben ik in deze film terechtgekomen waarvan ik niet eens weet wie er zitten te kijken het theater en nu deze film zijn een metafoor geworden hier tonen wij de welkelijke rechtsstaat en recht dat zo'n de papieren geen kind van een volwassene kan onderscheiden een plek van de geboortebewijs geen recht gesproken kan worden een recht dat niet onkan gaan met het geheugenverlis die ontstaan aan diepe trauma's waarom kan ik niet gewoon 18 jaar zijn ik wil er enig worden met mijn familie ik wil een tweede kans en wat is dit voor maatschappij waar politiek niks bevogen kan worden maar je geen bioscoop of theater kan bezoeken zonder te horen hoe onregvaardig het systeem is voor de jullie zelf niet gek van het dagelijkschysrofronie alles is business as usual totdat je in theater of een bioscoop bezoekt en je dan geconfronteerd wordt met het leed dat onder jullie luxe ligt onder jullie bescherming onder jullie rijkdom hoeveel kennis heb je nog nodig om in beweging te komen het probleem is niet dat jullie niet zouden kunnen weten het probleem is dat jullie alles zouden kunnen weten als jullie maar zouden willen die jong om dit verhaal te vertellen ik spreek jullie het al onvoldoende en dus vertelt adam kissakel en schreef Lara Staal deze woorden zij vertelde dat ze mij een verhaal wilde vertellen ik zei gelijk niet alleen het mijne dit gaat niet alleen over mij het gaat over zoveel zoveel andere ze knikten dit zijn niet mijn woorden ik ben Samir ik zou nooit zo zeggen kijk naar mij dit zijn niet mijn woorden dit zijn de woorden voor Lara die oud spreek door adam actuur die op mij speelt mij en veel andere die op mij lijken wat jullie niet weten is Samir niet bestaat zijn verhaal is mijn verhaal gebaseerd op mijn dossier vele achtergrond artikelen over vloegte Eritrea's maar Lara laat mij dingen zeggen die ik zelf zo nooit zou zeggen ze laat mij dingen zeggen die ik zelf nooit zou denken kijk maar ik glimlaag eigenlijk iedere dag toch? we hebben daar met al aan het woorden gehoord die van Duitsland zo meteen gaat inzoomen het gaat nog een heel kleine technische ombouw zijn we gaan een scherm een beetje naar achter doen Lara gaat van op het diegibord inzoomen maar we gaan zo meteen al start gaan Lara dit is Kasia, kan je ons horen? je ziet ons mooi oké, we veranderen de cijfers om je in onze conversatie te zien hallo Lara ik zie mezelf duidelijk en ik hoor mezelf duidelijk het is een beetje minder komend we veranderen, we zien nog de technische problemen kunnen worden ontwikkeld dus je kunt het ook horen en misschien kan ik een signet van de techniek dat alles goed werkt en Pavanna zal ook zitten naast ons en dan gaan we de conversatie starten gewoon een moment als we wachten ik weet niet, Lara had je het voor een brief gezien kan je het volgen? want ik kan mevinden, het is al een while sinds je de film hebt gezien voor de laatste keer inderdaad, ja het was leuk, want ik was een beetje verkeerd tussen proberen om mezelf te bereiken en mevrouwen om te kijken de programma die we dit weekend organiseren en te kijken op het werk van Pavanna om de supermagazine te zien en alle artikelen daar maar ook had ik geluid de slechte woord, maar het was goed om de film weer terug te zien en om die kans te nemen ik heb nog wel mevrouw geluid dus het maakt het moeilijk om te concentreren ik weet niet of er iets te doen is we gaan dat resulteren voordat ik je wil introduceren op Pavanna Amiri zitten hier met ons op stage Pavanna dit is Lara, Lara, dit is Pavanna en we zullen vandaag over art, art en juist en activisme dus is het beter te horen, Lara, voor je kun je het ook horen? ik hoor je perfect het ding is dat ik mevrouw een beetje met de laber, maar het is al een beetje beter oké ik wil het concentreren anyway oké, we gaan het proberen eerst Pavanna kan je ooit een eerste impressie met de film van Lara hallo Lara, ik ben heel blij om je te zien ik kan zeggen dat het zo expressief was alle details alle dingen alle vormen die we echt nodig hebben ik heb ook onder de camera en ik heb ook ook werken met meditatoren en ook filmmakers en journalisten voor een lange tijd, voor twee jaar van leven in Ritsona-Kam tijdens mijn tijd in media en een van de probleemdagen dat ik vanaf de journalisten had speciaal was dat ze alleen maar een foto waren en een image van hoe we zijn en alleen om twee of drie uur te spelen ze wilden een nieuwe image van ons of ons leven naar de mensen die ze wilden weten meer over ons leven maar het was voor mij iets moeilijk want je moet spenden de tijd met die die de documentaire werken of je wilt zien je film of iets of zelfs een stuk foto je moet echt deze contact hebben en ik voel me echt dat de camera was een vriend met Samuel en Adam de naam van de twee jongen jongens en dit was heel inspirant ik kan het zeggen congratulations voor je inspirant film dat je het gezegd hebt Lara, wil je op die kant responden? het het betekent veel om het te horen van je het betekent veel en het is een heel moeilijk challenge want je hebt altijd hetzelfde met je eigen uitzicht en dat is iets wat je moet met je eigen privilijst met de subjectiviteit met de camera altijd proberen de impressions van de echte wereld dus alle besluiten zijn heel leeg en ik moet zeggen ik vind het heel moeilijk ik heb veel problemen met hoe ik spreek maar het voelde en daarvoor was het heel goed om dit te doen met Pascal Poissonier de documentaire want in het eind hij was ook aan het kijken van mij als iets dat nodig was om contextualiseerd en ik denk dat een van de key dingen is dat je niet moet werken alleen en je moet diversiteit in de team en je moet zoveel en exchange dus bijvoorbeeld Adam was op veel niveau niet alleen een acteur maar connecte met de topic en met mij en met de project en heel kritiek en vragen me veel vragen om ons te confronteren op veel dagen dus je moet je eigen kritiek organiseren ook bedankt Lara, voordat je weer werk gaat ik zou je de vraag Pavana over je art je gebruikt je poortje om te praten over de miljoenen van mensen en hun historieën in Ritsona Kem bijvoorbeeld op Lesbos je kon zeggen dat je begint in het fall van 2019 wanneer je een blog begint wat we vandaag hebben gemeld waarin ik hoop dat iedereen het nu gaat letteren naar de wereld van Moria waarin je begint om te schrijven als je de kamp begint en de dagelijks probleem van de mensen die je met daar en kan je misschien geven ons wat in je artistische historie en je spookt ook over in je activiste lens waarom je begint maar als poortje wanneer en waarom je moest schrijven en je kan het schrijven als je de poortje hebt bedankt voor je 3 klere vraag eerlijk op de eerste, kan ik zeggen ik was schrijven want ik voel me echt belangrijk om te geven uit mensen in het zak men niet om hun historie te schrijven van een vrouw. Voor mij was het een beetje hard om iemand te veranderen die niet onder dezelfde verkeerde verkeerde verkeerde verkeerde verkeerde verkeerde komt voor 1 of 2 uur en spent soms een verkeerde verkeerde verkeerde woorden en dan schrijft en schrijft. Dus ik was zagen dat niet alle voedingen, niet alle verkeerde expressions moeten worden geëxpreid, niet de doodlijke woorden en niet alleen gebruiken met drama als dat tekst af te kunnen given. Dus van de eerste keer, ik weet niet of er een voedsel van was, want ik was ook bijvoorbeeld een faciliteair... ...van het programma van de journalisten en deitung, of die ze voor de universiteit waren werken, ze kwamen ook aan het volgen in een praat om de helối te geven over de familie dat ze de kamp willen. Dus voor ze om te schrijven, maar werken met ze, ik kan zien dat ze niet kunnen spelen. En het was totaal normaal om niet te kunnen spelen hoe de belangrijk deel van hun leven... ...maar niet alleen de drama, maar ook hoe ze smijten. Waarom smijten ze? Wat is de strenst? Want deze strenst is motivatie. De manier waarin ze houdt elkaar nog steeds, ook dat ze niet houdt, was motivatie. Deze dingen waren niet uitgelegd, ze waren niet in de tekst gegeven. En veel andere deel, zoals de film. Voor mij was het ook een film. Ik moest alles laten zien in het verhaal. En ik kan zeggen dat de unieke deel van mijn werk was... ...dat vanaf het eerst, ik niet het verhaal van het verhaal van de refugie... ...dat ik in contact was of in een verhaal, en ik was... ...of ze het verhaal van het verhaal was. Ik geef de manier om zichzelf te zeggen dat ik dit doe. Ik ben de moeder van twee kinderen of mijn kinderen, zoals dit. En ik voel mezelf in het verhaal en het verhaal van het verhaal... ...omdat ik ook in hetzelfde konditionen was. Ik kan zeggen dat het makkelijker is dan die die uit de kamers komen. En bij de vraag over de patrie... ...de patrie suddenly kwam tot mijn wereld van schrijving. Het was een ritme achter de woorden die... ...en dat was een structuur van een nieuwe vorm van de literatuurlijnen. En het hacktivisme dat was de artiest... ...en de meest bijzondere deel van mijn werk. Want als je een vrouw is die in een patrieke familie... ...en je in een cultuur, een society geeft, dan wordt je een refugie. Je bent een moslem, je bent een vrouw, je bent jong... ...diskrediteerd omdat het niet een educatief deel is. Het was heel moeilijk om al die probleemstakeren te maken... ...en om ook in het zoutste bordel van de Europeseizoen... ...in het verhaal van Europa, in Grieken... ...omdat ik niet alleen de probleemst in het verhaal van de komst... ...aan de communiteiten, aan de internele communiteiten... ...maar ook om te vertellen dat de manier dat je aan elkaar trekt... ...werkt te zijn, als je de troepen van de mensen buiten bent... ...omdat we in het verhaal van het verhaal van het verhaal van de komst... ...weer niet kunnen verwerken, de communiteiten... ...weer niet kunnen verwerken met elkaar... ...en in een andere manier die de communiteiten niet verwerkt. Dus er was een grote complexiteit om deze conditie te proberen... ...aan de communiteiten binnen te komen... ...om een andere image van de mensen buiten te brengen. En ik voel me echt een heel hevige verhaal... ...onder mijn schulder, maar ik voel me ook dat ik het nodig heb... ...om dit te houden, omdat ik de kennis had... ...om te kunnen spelen en communiceren. Ik had een kleine verhaal van mensen die mijn woorden ondersteund... ...en mijn woorden met hun groep van mensen. Dank je, Parvena. Ik wil een similaritye reflectieelste vraag vragen voor Lara. Sommigen hebben we al gezien dat we een catalog ontbouwd hebben... ...en het is een catalog van resisties. We hebben een... ...noude promotie geïnteresseerd. En... ...maar deze twee bepaalde mensen... ...wisten en hebben onze inviteiten aan te schrijven om een contributie te schrijven. Maar ik remember, als ik asked Lara of ze zouden willen schrijven... ...om iets te schrijven waarom je niet iets te schrijven... ...om de zaksamuel en het creatieproces en het denkingsproces... ...die er behind werd. Voor jou was het een beetje gelukkig. Je hebt het ook in de tekst van het project... ...dat het zaksamuel al langer begonnen is, zoals in de eerlijke ronde... ...met een project die je in 2018 deed, called a European Trial... ...was een Mocktribunal die je samen met de activist Unis Osman Noor... ...en in die je de Europese Union voor de atrocities suit. Het is een resultaat van een inhumane migratie-policiën. In de tekst, die is echt... Ik heb geen preference van alle contributies... ...maar ik remember dat als Lara schrijfde... ...en je zei, Aline, ik heb geen idee of dit ergens gaat. Ik was zo vervolgd en interessant... ...en ja, vervolgd in de manier waar je ook heel transparant... ...en open in dit struggle... ...in maken van dit engageerde art op topics zoals migratie. Mijn vraag aan jou zou zijn, hoe begint jouw artistische praktijk... ...over deze vier jaar, begonnen met de Europese Trial... ...en dan terug naar de zaksamuel? Ja. Ik denk dat een van de uitdagingen is om... ...naar te worden synaclede. We zouden geen spasen worden synaclede... ...we zouden alleen de spasen spelen... ...om meer responsabel te zijn en nooit gehoord te geven. Maar dat is moeilijk. Ik denk dat in het moment dat je veel of verschillende projecten... ...om de migratie, de status van beveiliging... ...de mensen opdekomd in de wereld... ...maar het is heel moeilijk... ...maar niet te worden... ...maar heel hopelijk... ...omdat het heel moeilijk is... ...en dat het voor een heel lang tijd is. Het is moeilijk om te zien spelen. Gelukkig zijn we niet alleen... ...en er is een communiteit... ...en er zijn veel bepaalde mensen over het spelen. Maar in de manier vind ik het... ...verhaalbaar, heel hard te geloven... ...dat ik een deel van een wereld... ...dat systematisch de humanisertie van mensen. En zoals ik ook zei in de tekst... ...om de woorden van Omar Shat's lawyer... ...weren we een genocide tegen een referentie... ...truim om in Europa te komen. En dat is een heel... Het behoeft het hele voelingsverhaal... ...of het voelingsverhaal van het niet-understand... ...de wereld die je in de wereld leert. En dan, ik weet het niet, kijken naar de electie... ...ie hoe mensen voteen... ...hoe je in de morning gaat en denken... ...ok, maar wat ik doe, maakt het er niet mee. En ik kan het even proberen om iets te veranderen. Dus ik denk dat als ik eerst in Europa begon... ...van verschillende enthousiasties, want ook in Europa... ...was het niet het eerst project. Ik heb hier te onderwerken om hier te onderwerken. Ze zijn ook in de film gegeven... ...zodat ik een van de coördinatoren heb gegeven... ...dat je ook in het film zag. En mijn contact en verandering met ze... ...was heel belangrijk. Ze waren ook een school voor mij. De verandering, de complexiteit. En ze gingen uit van een protest, van een tentkamp, eigenlijk... ...in Amsterdam, van refugieën... ...assembleden samen, publiek in de stad... ...zodat ze geen rijd hadden, geen huis... ...nouw inkomst, geen helftje, geen verandering. En het besloten om niet meer te horen... ...en te worden inzichtbaar, maar eigenlijk te laten zien dat we er zijn. En dat we ook jouw probleem zijn. En ik denk dat ik toen... ...en ook in mijn collaboratie met Eunice Osmanour... ...ik was heel hoopvol. Ik had het gevoel dat we iets extrem belangrijk waren... ...en dat het mocht worden gegaan en zetten. En het was zeker superimportant op veel lagen. Maar het had niet... Ik zou me niet kunnen imagineren... ...we zouden niet op de frontpapers van de nieuws komen. En natuurlijk hebben we het niet gedaan, niet even in heel veel. Dus ik denk dat dat een van de dingen is... ...dat we heel snel begrijpen... ...dat het een woord is om een aandacht te krijgen... ...om een aandacht te krijgen, om er echt te zijn. En speciaal in art, dat is zo veel... ...institutionaliseerd in de westen... ...en gezien er een soort van... ...zake plek voor mensen om kritiek en provocatief te zijn... ...maar in zo'n manier dat je niet echt moet verantwoorden. Dat ik denk dat voor ons... ...artist en activist... ...die echt willen transformeren... ...en zijn een deel van de discussie... ...en hebben gevoel. Het is een probleem. Ja, overkomen die limitaties. Wel, om niet enthoubbelijks... ...we hebben meer vragen voor beide van jou. Maar dank je, ik denk... ...Pavana Yu, een van de redenen die me geeft me hoop... ...door de art die ik doe. En ik was heel blij dat alsof Lara voelde... ...dat het inspirerend was om te horen wat je over haar film... ...ik denk dat deze soort conversaties nodig zijn. Voor ons allemaal om niet hoogte te lopen. Dus ik heb een vraag voor beide van jou. Misschien wil je een van de dachten... ...die Laura in het tekst voelden? Ja, het is een vraag die we bepaald hebben. En ik ga weer naar de contributie. Ik zal een van de... Ja, eigenlijk je woord, Lara. Want ik denk dat het een heel interessant... ...zichtbaar om te vragen of we ons kunnen vragen... ...waar we discussieën, zoals engageerde art en de potentieel... ...dat we als artiesten kunnen hebben... ...om echt te voelen en te veranderen in de publieke debaten. Dus ik quote... ...is de mogelijkheid van een voet genoeg. De potentieel om de communiteit te vinden... ...dat wil om te luisteren, genoeg om een emancipatie... ...anmancipatie effect te hebben. Of er moeten concrete resultaten zijn... ...voor je een victim te vragen te veranderen in de zuffering. Dat is natuurlijk een heel belangrijk... ...of een heel presente vraag. Ik kan me imagineren dat je in je hoofd... ...konstantie als je de Zaksamel maakt. Maar ik kan me imagineren dat het ook present is... ...in je werk Parvaana, in een blog... ...waar je schrijft... ...of je echt aan het schrijven... ...of gevolg van de mensen die je gezien hebt... ...waar je in de laatste jaren... ...in jouw opinie... ...kan je dat art de realiteit van effecteerd mensen... ...in een positieve manier kan veranderen... ...om bijvoorbeeld te vertellen... ...om een vervolking van margeleerde mensen... ...of een exploratie van hun sociale voet, bijvoorbeeld. Misschien kan je eerst gaan, als je wilt. Ik denk dat het altijd belangrijk is om te acten. Ik denk dat als ik een paar werkzaamheden gegeven heb... ...met de jonge mensen in de assembly... ...dat we zelf organiseren binnen de Ritsona... ...dur deze twee jaren... ...dan op dat... ...en van de werkzaamheden en van de programma's... ...waar we gegaan en discussieën over... ...de dingen die we zelf ontdekten... ...van het leven in de kamp. We ontdekten dat er altijd tijd is... ...dat als je niet iets doet, niets zal bemoet zijn. Niets zal veranderen. Maar als je het doet... ...en je gebruikt je kennis en je creativiteit... ...in allerlei mogelijkheden... ...is het altijd gevaarlijk. Het altijd gevaarlijk. Als we over het gevaarlijk... ...waar we niet over een gevaarlijk... ...die ons leven in twee dagen zou veranderen... ...of ons leven... ...of de perspectief van anderen... ...die ons leven uit de kamp... ...in de lokale communiteit. We gebruikden de art... ...we wilden veranderen... ...in de cirkelgroep van de mensen... ...dat we in het leven waren. Het was altijd voor ons... ...om de art te gebruiken... ...maar om de oorlog te maken... ...in de oudere wereld... ...maar ook in de kamp ook. Ik praten over 3.000 mensen... ...van vijf verschillende communities... ...leven in een kamp... ...dat was in de 2 kilometer... ...nord van Athens. Voor het passen... ...we hadden we... ...we hadden... ...we hadden passen... ...20 minuten... ...de stand... ...en na dat passen... ...voor 1 uur of 2 uur... ...en om het te krijgen... ...en om het te payen... ...en om niet... ...sometimes even te zorgen... ...dat je kan... ...returnen terug... ...aan het tijd... ...of het in het park... ...in het Athens. Dus dit... ...wereden de dagelijkschallenges... ...dat we ervaren. Er zijn veel van de jonge mensen die het uitgaan. Ze gebruiken art... ...maar ze wisten niet in welke manier... ...die ze kunnen gebruiken... ...of hoe ze hun voedselen kunnen expressen... ...door de art. En we hebben niet te veel... ...resources gegeven... ...om ze te shareen... ...in order te... ...geven ze een nieuwe perspectief... ...of de... ...artistische... ...creativiteit... ...en ook... ...de harde werk... ...en de impact dat het kan brengen... ...en de luid woorden van de art... ...dat het in de society heeft. Maar we konden... ...organiseren... ...veel van deze artiesten... ...met verschillende communities... ...in de kruip... ...en voor... ...eenzien van ervaring... ...aan de solidariteit... ...aan de acceptie... ...aan de... ...acceptie van de verschillende verschillende. En om meer informatie... ...aan de... ...internaal... ...communities... ...we waren... ...geleven samen. Dus... ...het is... ...het is altijd... ...het is een maat... ...of... ...wat je echt wil... ...wat soort verandering... ...jij gaat over... ...um... ...sometimes is het... ...sustainable... ...en soms is het... ...je te... ...je te brengen... ...more voices... ...en... ...aan de... ...aan de beurt. Misschien ook... ...om... ...om... ...om... ...om... ...om... ...om in de tekst... ...maar ik kan het mevrouwen... ...over... ...maar... ...maar constant... ...basically... ...want... ...want je ook maakt art... ...en wat... ...waar is voor jou... ...het potentieel... ...of deze... ...immensipatorie effect... ...dat... ...dat art kan hebben? Ik... ...vergeet met... ...Pervana... ...dat ik denk... ...dat het niet één ding is... ...en dat het betekent... ...wat soort... ...leers we denken... ...en dat ik... ...en dat... ...we zijn... ...changing en transformering... ...all the time... ...alsof we... ...been... ...we zijn gewoon... ...leving in je leven... ...want... ...jij... ...um... ...hebben invloeden... ...over de leven... ...of mensen rond jou... ...all the time, dus... ...um... ...in de manier waar we... ...en spelen... ...en... ...een exchange... ...um... ...we doen... ...we doen... ...we doen... ...dat daarvoor... ...laan, wat is belangrijk... ...het belangrijk... ...wie we praten... ...omdat het... ...schapelt... ...de realiteit... ...en... ...en... ...dat we moeten niet... ... Engseggen... ...echozen... ...& zijn... ...maar we moeten vertажingen... ...on herinneren we... ...om wat kunnen doen... ...de aanstelling van staat... ...§Ja, express... ...we weaken... ...erm maar we moeten... ...de manier claim... ...tof we gaan... ...unuit Dietlijn... ... designers... ...حij ons hyGER... ...ge Kitchen... ...ie downtime... ...en de wijn... ...um... ... compute... ...al users... ...se井... ...der... ...er raad... ...ge.... ...m女 ... Amwell met Adam, met hier te supporten. En in Europees contriële, er waren veel mensen involved. Veel ondokumentade mensen ook. Dus natuurlijk proberen we te maken een verschil voor de mensen involved. Maar je kunt de nijden hebben, omdat van dat. Want wat is er genoeg te veranderen? En hoe concrete zou het zijn? En hoeveel moeite we hebben? En kan iemand als een partij een project zijn, zonder je te kunnen beperken of te garantieven dat er laag zou beperken of beperken. En ik denk dat dat is het derde laag. En dat heeft te doen met dat we in een democratie leven. Dat betekent dat het verschil van de voorsprongen samenwerkt en je nooit weet wanneer je iets maakt of wat het effect zal zijn. En in ieder geval moet je altijd denken dat het in het begin van de revolutie zou zijn. En in de eind revolutie, we tenden te kijken in historie en we zeggen, ja, dat polm of dat persoon of dat persoon dat stond in de bus. Maar in de eind, niemand doet dat alleen. Het is altijd een verandering van het timming, momentum, andere voorsprongen, een langere... Voor iets om iets te veranderen, om de nerve te veranderen en om echt een verandering te beginnen. Er is al een voetbalgrond gemaakt. Met veel andere mensen. En ik denk dat het heel belangrijk is dat je altijd werkt op de werk van je en-sisteren. En van je her-sisteren en vrouwen van dezelfde. Ik bedoel, naast je, dat je weet of je weet of je niet weet. Maar je bent altijd in het dialogue met andere voorsprongen. Dat is mooi en heel frustratief. Want het is ook moeilijk dat het niet... Je hebt niet de goede timming. En het is misschien niet even je fout. Het is gewoon dat de timming niet goed is omdat je het alleen niet kunt doen. En wat doe je in de meeste tijd? Je probeert niet te stoppen. Je probeert om de werk te continuën. Maar ja, het heeft misschien niet een grote effect nog dat je het wil. En ik denk dat in dit geval, het is gewoon een bepaalde van een maak van art om een subject te maken dat je nog niet echt begint te verstehen wat er gebeurt. Het is gewoon etically, bijna ongeveer mogelijk om echt te spelen wat je op het probleemt. Ja, en ik denk dat wat we ook proberen, in het geval, Samua te ontdekken. Dat, wanneer we het maken, zijn we nog opgepuzzeld over de krugelheid van leven en de ongeveerheid en onverenheid. Dank je, Lara. Dus, Pavana en Lara, je hebt al een soort van respondeerd de laatste vraag die we hebben voor je. Maar in een soort mode van self-reflectie, wat school of resistance is altijd over in de laatste twee jaar. Ik denk dat ik Lara remembert. We hadden een conversatie langs Moria gebouwd, met Mohamed Kashef en Effy Latsudi van PIKBA camp. Dan metden we weer, Pavana, we metden vorig september wanneer Afganistan was afgeleid. En we hadden onze school of resistance, waar we in de kolon werken met Oma Schatz, die werd gesteld, om de Europese regio te zoeken op een symbolische niveau. En ja, ik ben ook op dit moment, laatste zondag, wanneer het German government decidee om 100 miljoen euro meer te spelen voor wapens, maar nu, omdat van de Ukraine-corrisis, en ik voelde dat mijn werk, ook de laatste 1,5 jaar, niet iets te doen. En ik denk dat we dit allemaal wel eens wel eens experienceen, maar dit weekend gaf me een andere hoop om ook te zien en de amazing mensen en Gent te zien en de initiaties die een geweldige werk doen. Dus ik wil gewoon de twee van jullie vragen, een soort van je laatste woorden, en misschien Aline, je wil ook iets aanbrengen, maar wanneer de verschillen in alle verschillen, je had ook Lara specifiek, tegen de klanten van energia, we horen heel sterk en hoog metricte hasnen op de film, maar ook vandaag op het einde. En hoe is de laatste vraag, misschien voor dit weekend, hoe is arde, een tool van survivie, en hoop en ook hoe. Vanwege, please. Ik kan zeggen dat ik schrijf, want ik wil de generatie veranderen. Ik wil de generatie veranderen dat er altijd is over wie we zijn, waar we komen en waarom we komen, maar ook niet te mentioneren in wat we in die conditie zijn. Ik schrijf, want ik wil meer alternatieve generatie in de wereld brengen en de adequatieve generatie in de wereld veranderen. Ik schrijf, want schrijf is natuurlijk een zware historie, een zware proces. En wanneer je alles bezocht, schrijf je meer, want voor mij schrijft iemand die een probleem, een jonge persoonlijke probleem is. Ik moet mijn zon in zijn zon proberen en die conditie veranderen. Hoe is het om te slapen en je hoogte te openen, om elke dag een leven te voelen zoals dat, en waarom dat adeptie voelt om hem te bevrijden, niet op die conditie te leveren. Dus voor mij was het hart, dus het is een zware historie. Je moet alles horen om in de wereld te brengen, een nieuw image uit te brengen, en om te veranderen wat was aansloten, en je hoort het niet helemaal niet over. Ik kan ook zeggen dat, wat was de laatste deel van de vraag? Het laatste deel van de vraag was hoe art kan zijn een tool van survival. En hoop. Voor alle mensen die deze wereld hebben, voor alle mensen die de art gebruiken in welke vorm die er is, als een tool van resistentie en strengheid, is het belangrijk om het echt te gebruiken, want art, schrijving, woorden en alles dat brengt, nieuw en creatieve dingen, de dingen die er niet vandaan waren, is iets dat we nodig hebben. Als ik de woorden en historie van de mensen en de ervaring van de vorms die dezelfde dingen ervaren als ik vanaf was. En ik zou weten hoe ze tegen de wereld stonden. Ik weet dat er veel activisten waren voor mij. Ik weet dat ik op de schilder van veel mensen dat ze in deze manier stonden, en dat ze tegen de wereld en de systeem stonden. Maar als ik niet veel van die behoortingen heb, dat ik nodig heb om te weten hoe de kondition die tijd was, en wat soort challenges ze vroegen, wat soort strategies ze gebruiken in order te maken de kondition litenend. En ze hebben die strengheid gekeken. Ik zou niet over de zuffering processen die ik in twee jaar in de komst moest worden. Het is altijd nodig om meer behoortingen en documenten op de manier die er naartoe zal worden. Dus ik wil niet om een dag te hebben van de woorden, en in mijn hoofd waarom ik niet de woorden van de woorden moest schrijven, de punten die ik kon creëren, de komers die ik kon proberen over de systeem. En voor mij is het altijd een tijd dat ik zeg dat we alleen maar één leven. En als ik niet over de kondition dat het systeem geeft om in te lopen en dat alles goed ging en er geen probleem was, en alles was normaal, dan zal de manier na me doen hetzelfde. Ik deed het omdat ik wilde zorgen dat de jonge mensen en alle refugies in de kamp en in andere kamers die dezelfde strategie die ik gebruik, hetzelfde doen. Ze gaan hun historieën zetten en ze zullen niet zoveel zoveel zoveel zoveel zoveel. En ze zullen er ook andere mensen die hun leven weten en ze wachten niet voor hoop, maar ze zullen er hoop maken. Ze zullen niet wachten voor de onderkant, maar ze zullen ze helpen. Ze zullen niet wachten in order te krijgen de strengheid van anderen, maar ze zullen de onderkanten ervaren om te blijven. Dus dit is de manier waarop we ervaren. En ik kan zeggen, Ritsona was niet een plek dat we proberen om te blijven. Het was een ander feit na de eerste leven die we in de kamers hadden, zoals in Moria, in de landen. Dus het is altijd over de tijd. Het is altijd over je hoogte en je droom die je ziet, dat je de zon krijgt. En als je wacht voor dat zon, het zal blijven. Maar als je de literatuur, de art gebruikt en alle vorms van het, dan versta je dat er iets erop is in front van je. En dus voor mij, literatuur in alle vorms van het en de art is een manier om de hoop en de duidelijkheid te zien. Het lijkt me mooi. Ik weet niet of we silen moeten, maar om de woorden van Barvana te laten echoen of een applaus. Maar ik zit niet in de plek met je. Dus ik kan niet veel... Een paar van de vorms, ik probeer te articuleren. Ik begrijp heel erg wat Barvana zei. Ik denk dat het veranderd generatie heel prettig is gezegd. Als het in het geval van migratie en politie komt, worden we in de vorm van normaalisatie geconfronterd. Dat is ongelooflijk. En ik denk dat we nog steeds veel blind spots hebben, op zoveel niveels. Ik remember Olivia Ruta Zipva, die een van de vrouwen was, een akademische writer. Een van de vrouwen op de Europese trial. Ik maakte een aantal speakers. En de idee was dat we proberen te hebben speakers van rechts en rechts. En ze zeiden, niet begrijp met de witte man of vijftig jaar oud die meer van een soort van een rijke schoor heeft. En ik realiseer dat ik dat deed, omdat ik het gevoel had dat ik een soort wierde objectiviteit zou laten zien dat het niet existeren is of iets. Het begint met de mensen die de platforming nodig hebben die de standaard hebben gevoeld. Ze selecten een jonge, akademische vrouw van kleur, die een geweldige onderdekking van ondekomende mensen deed. En de aantal nummers, ze hebben de standaard gevoeld. En de andere is een van de voorsprongen. We denken nog steeds dat wat we proberen is dat het opium is. Maar wat we proberen is dat het normaal zou zijn. Dat is het laatste. En ik denk dat dat iets we moeten blijven rememberen. Even als we naar de presidenten, de politieke mensen, zullen we over hoeveel percentage we een refuge kunnen geven of niet. Is deze persoon een titel om te stelen? Is het een echte refuge of is het eigenlijk een economische goldseeker? We moeten dat langzaam niet accepten. Het is een frame. Het is een frame. En het moet een fout zijn. Dus als we denken dat het veranderd van de narratie is, is het heel belangrijk. En dan kan R.P. een toekomst zijn. Ik denk dat hoop echt een goede vraag is, want hoop is politiek. Het is een constructie, in ieder geval. Ik denk dat onze voedsel van voedselheid is ook een heel aardige discourse. Het is bijna een toekomst. En het is niet één persoon die dat niet gebruikt. Maar het is, ik denk, een heel duur gevaarlijke voeding. Ik heb al een stuk met teenagers, zogekort dropouts in school. Problemen, kinderen, wat we zeiden. En een van de teacheren die we hebben geïnterviewd, zeiden, ja, we denken altijd dat de teacher voedsel heeft, maar als je alleen voor een groep van 20 teenagers stond, kan je nooit wat zoveel doen, als er geen consent of support van die groep is. Dus ik denk dat het ding van voedselheid en geen hoop is, is heel politiek. En we moeten heel wierig zijn dat we niet... Er is geen privilijst om hopeless te zijn. We kunnen niet. We kunnen niet, speciale niet, we zijn mensen met zoveel privilijsten. Het is echt niet op voor ons om voedselheid te voeren. En natuurlijk doen we dat. En natuurlijk zijn we frustratief en zo, maar het is geen optie. Het is gewoon geen optie. En dan ben ik bang om te praten, want ik voel me niet met je in de stad, zodat ik niet kan voelen. Dus we gaan nu echt naar boven. Maar in de tekst, ik denk dat het misschien een van de redenen is, om projecten te houden over hetzelfde ding, waardoor er zo'n fantastische, belangrijk tril zijn, documenten, boeken, over... refugee politieën, migratieën, borderpolitieën, etc. Het is gewoon om niet op te komen. Het is echt belangrijk niet om niet op te komen. En om te steken met de truth die je voelt, is onder pressie. En om gewoon te blijven en het opgeven, wanneer je de voeding hebt dat misschien nooit iemand het hoort. En ik denk dat wat Pervana zegt, is heel true. Er zijn mensen die moeten horen dat ze niet alleen zijn. Ja, ze zijn niet alleen. En we gaan het opgeven. En laten we hopen dat we een deel van de generatie zijn, dat het verschil is, maar het kan geen reden zijn om niet te blijven. Dank je, Lyra. Even tho'r tijd is te steken, ik zou heel erg willen geven je ook de... de kans om, als er iets is, dat je wilt shareen. Want natuurlijk hebben we gezegd, op een twee-day trajectorie. Het is supervervoudig in mijn opinie, maar het is ook heel intens. Maar, zoals Lyra zei, als artiest-activist, je niet het alleen doet. Er zijn mensen altijd voeding, voeding, de context, de creatieve context, ze doen variabel werk per dag. Dus dat is waarom ik wil vragen. Ik zal opstaan, want ik zie je niet, want van de lucht. Als er wat mensen zijn die nog willen shareen, zoals iets, ja. Ja, hallo. Goedemorgen. Ik wil gewoon een remark maken. Ik voelde de beweging in Nederland. Het was in 2016, waar ondokumentade mensen begonnen te mobiliseren met de naam van, we zijn hier. Dus we estimeren in Nederland dat er over 35.000, 2.500.000 mensen die onder de huidigheid en in de status van irregular die door de asylum-procedure in Nederland is. Dus eerst wil ik gewoon deze remarken maken, want het is heel belangrijk dat... Het zijn twee jaar dat in de Europese level, de meeste, er is een nieuw impact, die is over de asylum- en de immigratie, hoe de files te veranderen. Dus ze proberen gewoon een nieuw policy te brengen die mensen die naar de Europese visie komen door de centrum te creëren in de landen, die met de Europese Unie staat. Dus we konden alvast imagineren dat de politie die alvast de refugees in de Europese landen beschermd zijn. Dus we konden imagineren dat dingen meer slecht zouden gaan omdat de kamp die Moria-kamp was gecreëerd. Het was gewoon een van die politie die in de grond was exercies om te zien, als een voorbeeld, wat wil er gebeuren. En als we van Afganistan zijn, hebben we hier de ondokumentade platform in België en we estimeren het trebelzijde van dat. In België kunnen we meer dan 250.000 mensen die in dezelfde situatie leven, die de asylum-sikers als de eerste waren. De meest van dat. En nu zijn ze in dezelfde situatie leven. Dus we hebben te veel over de politie, wat we hier gingen. We verstaan dat alle oorlogen met de Ukraïne mensen omdat we die nachtmaar, die tijd dat we alleen waren, en we denken dat en estimeren dat de Ukraïne mensen in dezelfde situatie zijn. Dat is why the state secretary of asylum en immigration in België made a new operation to provide temporary protection for the Ukraïne people in which they just wanted to put one people against another people. We don't want to get in that trap. We don't accept that. We show our solidarity to any individual who is suffering and who is a victim of war in the global politic. So we just wanted... Dat is why we made a project here in Belgium by an association which is named the House of Europe. It's called, it's in the French, La Maisonne du peuple de Europe. So they realise a new project in which we will have a speak person who will participate in every forum and conference which will be related to immigration, diversity, economic and social issues. So that's what we are trying to do there. It's our objective and we will go through because we believe in that those people who are concerned, they have to be in the first line to give their thoughts and also to express the way and to also somehow collaborate for the reasons that concerns to them directly. Because in the state of the European Union of in the European institution, it's all the time the politicians who decide on the behalf of the other people. Here right now we started a campaign by the name of In My Name with some partners which is a citizen initiative. Like we have this new... Voilà, I say we have this. But Belgium have this new law that it has been adopted by since two or three years that any citizen who wants to oppose a subject and over that it should open a debate in the parliament or in the federal parliament so with collecting the 25 signatures of the citizens, this proposition will go to the national or to the Belgium parliament and it will be open a debate. We hope, that's what we say, the hope. So we hope that we will reach to that signature en we will restart again our meeting and our lobbying to see all those politicians who are presenting the government here. So I just want also to have some thoughts for all women in the world, but especially and uniquely for the Afghan women. It's not because I am from that country, maar because I have experienced these things, like I can give a very short that my mom, my dad left the family when I was 10 years old and we were three brothers and one sister. So it was only our mother, I can say, who played a true role as a mother and as a father that she grew up, she make everything possible that we could get knowing our life. We will be good educated and we will be having good manners to any, each person who is front to us. Lastly in Afghanistan, there was the artist named Shamsia Hosaini, who was also an artist who would do everything the best inside the Kabul city by doing the street arts. So it gives too much courage for the women in Afghanistan to get out of that, I can say, that change in which they were living because it is very difficult. It's a man's world in Afghanistan, so women have no much authority to choose the way they have to live. We would like to have more remarks out of your statements, but if you want to have your question... No, early we said it's not about questions, we just do some remarks. I know, I just want to say thank you for that and what we can definitely do is exchange contacts also with you and Lara in my name campaign. We just do believe we still want to give space for very short questions or remarks because we had two long days and I do believe the moment, and I don't want to cut it, but we've been listening and I do believe it's very important now that of course connections will be made throughout this whole weekend, but I still want to give the chance to maybe one other person saying something very short, other than that we will open the bar to speak in this group. I will just take more 30 seconds, I can say. Ok, yes, thank you. So finally, I just want a role which has been done by Lady Parwana Amiri here because it's not so much easy for the Afghan women in the situation. They live through in the society, inside Afghanistan or outside and we do need some actors like her to honour and also to make anything possible that the million other boys could or should be listen and in the last because I know that how much it takes for the organisation or for you guys to make this possible as yesterday the event goes in the Yakupkerk end here. So I just lastly want to thank everybody who participated in this organisation and make it possible and hope it goes more ahead. Thank you so much. Thank you, thank you. A very short last question or remark before we can, I think I'll also have a drink if we want and speak a little bit about these things. Yes, there's one last, please keep very short. Yes, more than two. I just want to say one thing. We were talking about hope and about power and the idea that you want to reach out to the media and stuff and I just want to say that you must know that both the movie but also your poems really gave a feeling to this event and that you must know that maybe it was not picked up by any big journals or any big things but that for events like this they do a lot and they send a feeling over to the rest of us and it's very powerful and that you must understand that the classical media are disappearing, they are getting lower and lower and that the future is for modern media and that what you are making both your poems and the movie that really touches people and that it will be shown and be listened to to by a lot of people who will be very inspired by you guys. Thank you for that. Thank you. And I think now is the moment to say goodbye and last word from everybody. Havana, if you want to say something to Lara. Thank you very much Lara. Your work was like, it was really inspiring and I really hope that most of the media and mass media and all those that they are trying to show another image of refugees and their life and their narration to get inspired by your work and it was really encouraging and inspiring for me as well. So thank you, thank you and I'm very happy and honoured to know you as well and you meet you. Likewise, it's such a pity and we cannot sit together there on that stage but I'm also very grateful that we still had a chance to meet and I'm very much looking forward also to follow your work. Thanks a lot for your words, that mean a lot and thanks for the audience, for the organisers, for the weekend. It's so important to keep on getting together. Yes, and share and join the forces. As a last question, Lara, shortly I want to mention something, maybe it would be better to use it to send your private message but did you also gave the camera to the actors of the movie or no? I just wanted to know this. Very good question. I remember we've been speaking about it but I think in the end it was also not me holding the camera but it was Pascal Poisagné, the filmmaker and he decided to really film the entire process but we didn't and we also spoke about should he not also become visible in the movie, like his power somehow. He's mentioned once by Adam who speaks about him but we didn't change the role. We had, and it's a good point, funny enough now in my last project around education, we had a moment where we gave the camera to the performers, the teenagers, and let them ask us questions. I think this reverse of power is very important and also what you spoke about, about roles and how refugees are being put into images of victims and stuff, looking again at the film. I think that's something that art can do, is this kind of weird playfulness where you can change power relations because you are creating a new context where you can play with images and with narration and with power relations. So therefore it was very important that Sangre would be the lawyer as well as the one sitting in court. Dank je wel voor je geïnteresseerde vraag. Het was wel echt een factorie. In de volgende project zullen we zien dat we dit woepen, we kunnen de camera nemen, de actoren en het belangrijkste in de aandacht van art. Dus dank je wel. Dank je wel. Dank de boot, Parwana. Lara ook voor ons online. Ik ben heel blij dat we de boot hebben. Jullie zijn er nu in deze conversatie. Ik heb veel geleerd. Ik wil ook niet op de conversatie rappen. Laten we continuën. Laten we in de tweede school of resistance in Gent zijn. Nog een jaar of... Het is nog niet gepland, maar laten we al eens kijken om te continuën. Het is zeker niet... Naar school of resistance is voor school of resistance. Ja. Dank je.