 Toen ik kind was, droomde ik altijd dat ik de stytoscope en de witte jas van de arts draag en in mijn eigen praktijk werk. Ik kom uit Syrië waar ik mijn middelbare school heb afgerond en was ik helemaal voorbereid om een universitair studie te gaan volgen. Maar toen moest ik naar Turkije vlucht in waar ik ook de middelbare school moest opnieuw doen. Daarna moest ik naar Nederland vluchten. De bloemen uit Turkije werken helaas niet in Nederland. Dus moest ik nog de middelbare school voor het derde keer opnieuw doen. Maar dat kon niet omdat ik boven 18 ben. Daarom ging ik de voorbereidende jaren doen aan de Universiteit van Tilburg. Om de voorbereidende op het studie genoeg te komen. Als vluchteling wordt je door mensen onderschat. Want je kan de taal in de eerste plaats niet goed beheersen. Mensen zeiden dat ik verpleegkundige opleiding moet gaan studeren. MBO-niveau. Maar dat wilde ik helemaal niet. Ik wilde in arts worden. Kosten wat het kost moest ik het doen. Mensen die zeggen dat geneestkunde heel moeilijk studie is. En dat veel tijd kost. En dat het een selectie heeft. Dat er grote boeken moeten studeerd worden. Mensen geloften niet dat ik WO-studie kan volgen. En dat doet me heel erg bijna. Als een student die je voorbereid op geneestkunde moet je echt hard werken. Maar als je nog vluchteling bent. Dan moet je nog heel erg harder werken. En dat is wat ik doe. Ik heb ook andere dingen behalve mijn studie gedaan. Veel online cursussen. Over geneestkundefacund. Anatomie en fysiologie. In Vechel loop ik stage bij mijn huisarts in het Medeshuis. In de eerste dag ging ik vooral de witte jaas in de stitskoop dragen. En ging ik patiënten behandelen. Op dat moment wist ik dat ik voor geneestkunde ben geboren. Voor vluchtelingen studenten. Dat wil ik heel graag zeggen. Gebruik alle mogelijkheden die je hebt om verder te kunnen studeren. Als je in een andere land bent. Dat betekent niet dat mensen jouw mogen onderschatten. Laat zien dat je het kan. En ga verder studeren want je kan het.