 Hoi allemaal! We gaan vandaag weer een wandeling maken en vandaag zijn we in Alte, dat is een plaatje dicht bij de grens van Duitsland. En vandaag gaan we 15 kilometer lopen en we komen ook langs de stadje genaamd Bredevoort, wat een boekenstad is. En ja, we hebben er best wel zin in. Het scheidt een klein zwitserland te zijn met toch nooit heel veel landschap, dus we zijn heel erg benieuwd. 1 seconde met de vlinder. Om gelopen, omdat we op de GPS-kaart een mooi plasje zagen, water, en wat een oorverloven geluid kwamen daar tegen, toch? Ja, we worden een ene keer allemaal kickers, we zaten in de oefen, we hebben ze helaas niet kunnen zien. Nee, we hadden daar een beetje te ver, maar wat we wel hebben gezien zijn babymeerkortjes en babygijnjes. Ja, dat is echt een heel mooi stukje om. En nu gaan we weer terug naar de oorspronkelijke route, een stukje over Asfalt. Een paar kilometer, we komen aan bij Bredevoort, het is opnieuw toch best een leuke route. Wel wat anders dan we normaal lopen, we lopen vandaag iets meer op Asfalt, maar het is eigenlijk geen vervelend stuk om te lopen, omdat je wel echt hele leuke gebieden tegenkomt, allemaal wijnlanden, idyllische huisjes. En tot ons een beetje denken aan een vakantieland. Bijna zoals Frankrijk of zo, Zwitserland, waar je zo door die gloeiende Heuvelandschap beloopt, wat heel bijzonder is voor Nederland, omdat je hier eigenlijk bijna geen bergen of iets hebt. Maar nu even lekker een broodje. Ja. Ik moet bij me blijven. Kom hier, schetje. Weet je nog wel hoe we moeten lopen, Deen? Je ziet wel aan dit stuk waar we nu lopen dat er niet heel vaak opgelopen wordt. We lopen door hoog gras de hele tijd. We moesten net ook door twee prikkeldraad hekjes met de hand open doen. Daardoor kwamen we eigenlijk op dit best een mooie deel. De hele tijd loop je langs je klein slootje door de wijnlanden heen, vlakbij Bredefoort. We zijn net in Bredefoort geweest. Het is een heel mooi oud-vestingstadje vanuit de 12e eeuw. En wat je ook ziet zijn veel atelierse en boekenwinkels, want het staat ook bekend tussen een nationale boekenstad. Overal waar je rond loopt, kom je kraampjes tegen met allemaal boeken die ze verkopen. Er zijn geen kassa's, het heette zogenaamde Panesti-kramen. Wat betekent dat als je een boek wil halen, dan moet je net geld in een brievenbus doen. Je kan het dus niet daar betalen. Nou, we zijn alweer aan het einde van de route. Wat vonden we ervan? Ik ook. Heel veel verschillende landschappen. Het laatste stuk ga je eigenlijk door het centrum van Aalten. Er was wel heel veel asfalt. Het begin was vooral asfalt en daarna werd het wel wat minder asfalt. Beetje half voor hard, half niet voor hard. Maar het asfalt vang niet vervelend, want er was wel een hele mooie landschap aan. En mocht je nou afvragen welke route we hebben gelopen, we zullen in de beschrijving wel even een link zetten waar je alle info kan vinden. En dan zien we jullie weer bij de volgende. Doei! Doei!