 Zeg me maar na, 1, dat is 1, 1, 2, dat is 2. Is het mogelijk een sociale robot te ontwikkelen die jonge kinderen kan helpen om Nederlands of Engels te leren op een interactieve en speelsgewijze? Onderzoekers van Tilburg University denken van wel. We gaan onderzoeken hoe sociale robots kinderen een tweede taal kunnen aanleren. Op een spelende, attractieve wijze, maar ook op een veilige manier. En in een bijzonder willen we de 15-tal-lessen ontwikkelen waarin kinderen op verschillende niveaus, op verschillende onderwerpen, nieuwe woorden in een vreemde taal leren. Dat kan zijn niet Nederlandstalige kinderen, Nederlands leren of Nederlandstalige kinderen Engels leren. Jonge kinderen hebben het voordeel dat ze veel makkelijker een taal leren dan oudere kinderen, daarom jonge kinderen. En drie jaar hebben we specifiek genomen omdat ze normaal gesproken leren ze dingen spelende wijze. Op de punt spelen ze aan een kinddag verblijven. En in juist in deze setting wilden we de robot neerzetten om te kijken hoe de kinderen dan met de robot dingen leren. Na een eerste kennismaking met robot Robin in kleine groepen zijn de kinderen daarna alleen met Robin en natuurlijk met de onderzoekers. Hoe reageren de kinderen op de robot? Robin heeft een ontzettend leuk effect op de kinderen. De kinderen vinden het heel erg leuk om met Robin te werken en dingen te leren. Ze gaan Holland naar de robot toe en ze gaan weer blij terug. En ze zeggen vooral tegen pap en man, dit was echt heel leuk. In nauwe samenwerking met het Servicebureau Kinderofvang en Tilburg zijn ouders van drie jaren benaderd. Een grote groep ouders gaf toekstemming voor dit onderzoek. In eerste instantie is het natuurlijk spannend en nieuw. Maar ik denk dat de nieuwsgierigheid van jonge kinderen het heel snel wind van die spanning. Dus ze zoeken Robin op, Robin de robot. Ze willen met een praten en als Robin op een leuke manier met ze samen speelt en kletsst, dan komt de rest vanzelf. Er zijn vier mogelijke voordelen van de robot en opzicht van een mens. Allereerst, het is makkelijker om de robot één op één met de kinderen te laten interacteren. Ten tweede, robots die kunnen meerdere talen spreken, dat kunnen we gewoon programmeren. Robot die kan zich aanpassen aan het niveau van het kind. En robot heeft meer geduld dan een mens. Eén van de kinderen die ons ontzettend verlegen en die wilde in eerste instantie niet met de robot mee en die echt aan de leidster moeten vragen of zij mee wilde helpen om een op een met de robot te laten interacteren. Maar uiteindelijk heeft die ontzettend goed mee en heeft die elk echt geleerd wat de robot hem wilde leren. Robot gaat geen baan overnemen van mensen, die gaat de begeleiding van kinderen ondersteunen. En die ondersteuning bestaat uit het gegeven van extra taalstimulatie aan kinderen die wat achterstand hebben in bepaalde aspecten. We zijn net anderhalf week bezig, dus we hebben nog niet heel veel resultaten. Maar wat we wel kunnen zien is dat sommige kinderen ontzettend betrokken zijn met de robot, reageren ontzettend goed op de robot. Maar andere kinderen zijn een beetje gezelfgekeerd, dus die reageren in eerste instantie minder op de robot, maar uiteindelijk leren ze wel echt wat wij willen leren. De taalgevoelige periode van kinderen begint al op de peutelleeftijd. Ook als het gaat om het aanleren van een tweede taal. We bieden opvang aan jonge kinderen in de voorscholste leeftijd, dan is die taalontwikkeling al volop bezig. Dus het past heel goed bij wat wij willen. We willen de ontwikkeling van jonge kinderen stimuleren. In deze tijd van digitalisering, robotisering, past dat er ook naadloos bij. Dus voor ons was het eigenlijk een logische keuze en een logisch besluit om mee te willen werken. Het project is geslaagd als over twee en een half jaar, als het project afgelopen is, dat we een sociale robot hebben ontwikkeld die kinderen ondersteunt in het leren van een tweede taal op een aangename en een plezierige wijze.