 da böyle bir şey diyeyim. Iıı onların arasında ııı demem ben gördüğüm üç ya dört nefer ııı yirmi birinci yılda könünlüğü orduya gaydip döğüşüp ve hatta medal kazanmıştım. Bunu kanal onca müsabesinde habbi ekspert psikolog azal-i sazade tertel içinde işkencilere mevuz kalan herbiselerle bağlı danışa kendiyim. O orduya hansında onları tuttular, işkence verdiler ve kovdular. Ama veten vetendi. Ordu ordu di. Aydın diki onu kimse hansı vezifeli insanlar edirdi. Ular könünlü gaydip oların içinde zabiti de var ııı adi askeri de var. Olar ııı birinci ilde ııı könünlü ııı orduya gayittiler, döğüştüler, yaralanan yaralandı ııı cürbecir, midaller ııılara layık oldular ııı muharbe kutaran kimi? Olur ordu da kendi getiler ki biz kulluk etmeyi istemeli, devam etmeyi istemeli. Lazım olsa kendi gayetler. Ruhların sındırmaz. O işkenceler insanların ruhların sındırmadı. Tertel şiyle bağlı cınayetler, eşiden alarak okullarını her bir hidmete göndermek istemirler. Ben sizin fikirinizce tertelşi insanlara necretese yetti suamına ise azal sezade böyle zafirip. Eni hadise hamımızı biraz ferbili tersir edebilir. Ve elası var ki ondan sonra hiç ömründe eylema forma giymez. Hiç oğlunu da istemez orduya gönderme. Elası da var ki ben umuruna getirdim ki görünen işkencelere bakma yarat. Muhabbe başlayanda kendine gayetli kulluk etti ve tamperverri borcunu yerine yetirdi. Demelir ey nihadisiye riyaçsa perkliydi. Kimse istemir, kimse hesap edir ki gidip o ordunun içinde o problemleri değişme eee eee neyse düzeltmeyi de olur.