Loading...

ΟΛΥΜΠΟΣ, Βρουκούντα 2009 - Γλεντίζοντας τους απόντες

7,880 views

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Published on Mar 9, 2012

Βρουκούντα, ανήμερα τ'Αη Γιαννιού, 2009.
Μεσημέριασε, άπνοια, μέρα ζεστή. Η εκκλησία έχει σχολάσει, μοιράστηκαν στους προσκυνητές άρτος, λουκουμάδες, καρπούζι και τέλος το νηστίσιμο πιάτο. Ρεβυθάδα λαδερή καθότι Σάββατο και η τάξη το επιτρέπει.
Άνθρωποι καθισμένοι ολόγυρα στις τάβλες. Το γλέντι ξεκινάει σιγά-σιγά. Χωρίς βιάση, όπως πάντα. Εδώ οι χωριανοί θα μελετήσουν τις σχέσεις που τους δένουν σαν κοινότητα, το παρόν και το μέλλον. Οι μουσικοί, λύρα και λαούτο, όρθιοι για να αφουγκράζονται καλύτερα τις διαθέσεις της παρέας. Παίζει ο λυράρης στο σκοπό που θέλει ο καθένας γλεντιστής Ολυμπίτης. Ότι 'ναι να πεις πρέπει να συμπυκνωθεί σε δυο στιχάκια δεκαπέντε συλλαβών, που πρέπει να ριμάρουν κιόλας. Όχι και το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο αν δε θες να είσαι κοινότυπος και πάνω στο θέμα. Τραγουδά ο ένας, αντιφωνεί η παρέα.
Το κάθε "θέμα" πιάνεται για να αφεθεί στη συνέχεια για χάριν του επόμενου. Αφού όμως πρώτα το πραγματευτούν αρκούντως.. Πρώτα μαντινάδες στον ακούραστο λυράρη, μετά στους μάγειρς, σε αυτούς που προσφέραν τα σφαχτά κ.ο.κ
Και έρχεται οι ώρα των απόντων. Πανηγυριστές που αδυνατούν να παραβρεθούν λόγω κάποιου σοβαρού λόγου. Κλονισμένη υγεία, ξενητιά... Η ατμόσφαιρα φορτίζεται. Οι μαντινάδες, σαν εκκενώσεις του περισσεύοντος φορτίου, ξεπηδάν αστραπιαία, ανεβαίνουν ως τα χείλη και και γίνονται γλέντι. Γλέντι στη χαρά, γλέντι και στον λύπη.
"Έτσι περνούμε τη ζωή εις του ντουνιά την άκρη
πότε με γέλιο και χαρά και πότε με το δάκρυ" είχε τραγουδήσει παλιότερα ο Μ. Ζωγραφίδης.
Η ώρα των απόντων θα κρατήσει πολύ σε αυτό το γλέντι. Τους οφείλεται. Στην αρχή τραγουδιέται η απουσία του Χαψή που υπηρετούσε χρόνια το πανηγύρι ως μάγειρας. Φέτος λειπεί. Ένώ λοιπόν η σύναξη επαινεί και εύχεται προς τους μάγειρες για την προσφορά τους, ο Κωστής Αντιμησιάρης παρεμβαίνει :
" Το θέμα ετούτο μ'ενοχλεί και με γεμίζει λύπη,
γιατί θωρώ στους μάγειρες ο αφέντης μου να λείπει."
Το θέμα άλλαξε. Όποιος μοιράζεται την ίδια θλίψη θα την κοινωνήσει στην παρέα. Και η θλίψη, μοιρασμένη πλέον, θα μετριαστεί λιγάκι.
Στο βίντεο δίνεται ένα μικρό απόσπασμα, χαρακτηριστικό πως "πιάνεται" το θέμα και πως το συζητούν στα πλαίσια του διαλογικού αυτοσχέδιου γλεντιού.
Αργότερα μελετώνται άλλοι χωριανοί. Ζώντες ή κεκοιμημένοι. Οι μαντινάδες ανταλλάσσονται πλέον, όχι στην τάβλα, αλλά πάνω στον αργόσυρτο, σταυρωτά δεμένο κάτω χορό. Ωραία πράματα να τα ζεί κανείς!

Υ.Γ Κάπου νοιώθει κανείς άβολα έως ένοχα να μαγνητοσκοπεί τέτοιες καταστάσεις, ιδίως αν είναι ξένος και ιδιαίτερα όταν το θέμα έχει δάκρυα. Ας θεωρηθεί αυτό εξομολογημένη αμαρτία.

Loading...


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...