 Alam nyo nung bata pa ako, ang pinakai ako taragal sa lahat ay nung tumulong kay mama sa gawain bahay, ay pano, bata, na siisip ko lang nun, maglaro na maglaro. Tapos alam mo, kahit di ako tumutulong kay mama, wala ako na rinig na kaitan ng reklamo sa kanya. Pero, habang tumatagal, nakagita ko na papagdrim pala si mama. Syempre, tinulungan ko na siya, ilan at ula na ibang tutulun sa kanya kundi ako lang. Pintakogsong gawin yung pagpplan siya. Sarap na kasi makitang gawin patag yung mga gusot. Tapag nagpplan siya ako, syempre, sinasabay ko na rin yung damit niya mama. Sinisekura ko ang perfecto at lang may iiwang lukot dito. Kasi sabi nga niya, kapag sinot mo yan, haraming makakita niyan. Kailangan, desente katignan. Sinundan ko lahat ng payo niya. Di ko na ia ang gusot ang bawat sulok ng damit niya, lalo na, lalo na itunoy huleng sa usotin niya.