 Ja, wat we nodig hebben, is een inkomensbegrip in onze inkomensplasting, wat onze inkomensplasting stuurbaar maakt. Dat hebben we nu niet. En zo'n inkomensdefinitie bestaat wel, bestaat al lang en kan geformuleerd worden als alle nieuwe koopkracht in de bepaalde periode onder de Achteroorzaak. Dat is simpel, dat is eenvoudig, dat zouden we willen en daardoor kunnen we onze inkomensplasting strak maken. Nou, de nadelen die we nu zien zijn heel sterk voorbeeld in de schenk en erfbelasting, waar we zien dat een onderneming zonder belastingheffing kan overgaan naar een volgende generatie, terwijl alle andere belastingplichtige belast worden voor de vermogens die vererven. We zien een zelfstandige aftrek, een MKB-vrijstelling, talloze doorschuiverregelingen voor ondernemers die gaan verdwijnen, die ondernemers zullen strakker aan het lijntje gehouden worden en ook de nieuwe koopkracht die zij verworven hebben van belastingbedraling moeten voorzien op de een of andere manier. Dat gaat verdwijnen. Als het aan mij ligt, dat betekent dat het wegvallen van een privilege voor de een een belastingvordeel voor de ander is, want u en ik betalen een uiteraard voor die privilege's. Is er dan een goed idee om Zwietse te introduceren midden een economische crisis? Dat noemen wij in ons wereld de tyrannie van de status quo. Het is nooit een goed moment om een maatregel door te voeren of die afslankend of ruimend is. Er zullen namelijk altijd winnaars en verliezers zijn en voor de verliezers is het nooit een goed moment. Dat betekent, heeft dat grote gevolgen als je dat in principe zo invoel? Dat heeft grote gevolgen omdat we daarmee de stuurloosheid, de allomaakbaarheid van onze inkomstenbelasting waar je nu alles in kunt stoppen wat je wilt zonder dat de burger daar adekwaad controle op kan uitvoeren. Dat hij weet wat de norm is en is dit een afwerking? Dat weten we nu niet. Met zo'n inkomensbegrip is dat strak. En is het helder voor de burger? Heb ik nieuwe koopkracht voor of niet? Ben ik belastbaar of niet? Of komt die wetgeven nu weer met een uitzonderingspositie voor een bepaalde sociale groep? Dat wil ik er uit. Dat kan helderder. Wat verder nodig is om rechtsongelijkheid te uitbannen, economisch-contraproductieve maatregelen die we nu in onze inkomstenbelastingsocesie-wet hebben zitten. Die moet eruit. Dat kan geborgen worden door institutioneel twee maatregelen te treffen. Namelijk een machtige raad van state die een bepaald wetsvoorstel van een veto kan voorzien als de rechtsgelijkheid te zegelschonden wordt. En hetzelfde een constitutioneel hof. Een hoge raad die kan zeggen, wetgever, hier bent u uit de bocht gevlogen. U schent het gelijkheidsbeginsel hier zonder redelijk argumenten. Dit gaat verder niet door. Dus onze wetsvoorstelling moet aan twee kanten stevig geborgen worden om te voorkomen dat we het waazige, het stuurloze wat we nu hebben kunnen vermijden.