 Parsku in quagesima operis de civitate dei, haek transcriptio a societate libri voce fakta, bono publico uzu yest. Liber decimus quartus, kaput primum, per inobedientiam aprimi hominis omnes in sekunda mortis perpetu itatem ruituros fuise, nisi multos dei grazia liberaret. Diximus yama superiori bus libris adumanum genus non solum natures similitudine sociandum, verum etiam quadam cogniazionis necessitudine in unitatem concordem pacis vinculo colligandum. Eks homine uno, deum voluise homines instituere, neque hoca genus fuise in en singulis quibusque moriturum, nisi duoprimi quorma creatus est unus eks nullo, altera eks ilo, id inobediencie meruisent a quibus admis sum est tam grande pekatum, ut in deterius eo natura mutaretur humana, etiam imposteros obligatio ne pekati et mortis necessitate transmissa. Mortis altem reynium in homines usque adio dominatum est ut omnes in sekundam quocoe mortem, cuyus nullus est finis pena debita precipite sageret, nisi inde quosdam inde debita dei grazia liberaret. Aq peroq faktum est ut akum tot tantaeque gentes per terrarum orbem diversis ritibus moribusque viventes, multiplici lingwarum armorum vestium sint varietate distincte, non tam en amplius quam duo quedam genera humane societatis existerent, quas civitatis duas, sekundum scripturas nostras, merito apellare possemus. O una quipe est hominum sekundum carne, altra sekundum spiritum vivere in sui cuyus quegeneris pace volentium, et akum id quod ekspetunt assecu untur in sui cuyus quegeneris pace viventium. Caput alterum debita carnali, què non ekscorporistantum sedetiam exanimi intelligenda sit vitias. Prius ergo videndum est quid sit sekundum carnem quid sekundum spiritum vivere, quis quis enima hoq quod diksimus prima fronte inspicit, vel non recolens vel minus advertens quem ad modum scripture sancte loquantur, potest aputare filosofos quidem epiku reos sekundum carnem vivere, quia sumum bonum hominis in corporis voluptate posuerunt, etesi quii ali sunt, quii quoqo modo corporis bonum sumum bonum esse hominis opinati sunt, et eorum om nevulgus, quii non ali quod dogmate vel eo modo filosofantur sede prokliives ade libidinem, nisi eksvoluptatibus quas corporis sensibus capiunt gaudere neshiunt, stoicos altem quis sumum bonum hominis inanim oponunt, sekundum spiritum vivere, quia et hominis animus quidest nisi spiritus, sed sigut loquitur scriptura divina, sekundum carnem vivere utrique monstrantur, carnem quippe apellat non solum corpus terreni atque mortalis animantis, veluticum dicit non omnis caro e adem caro, ali a quidem hominis, ali a altem caro pekoris, ali a volukrum, ali a pishium sedet aliis multis modis significatione huius nominis utitur, inter quos varius locutionis modus, sepe etiam y hominem, idest naturam hominis carnem nuncupat, modus locutionis aparte totum, qualest ex operibus legis non justificavitur omnis caro. Quidem voluit intelligi nisi omnis homo, quod apertius paulo postaid, in legi nemo justificatur, et adgalatas, sientes altem quia non justificatur homo ex operibus legis, sekundum hoq intelligitur et verbum caro factum est, idest homo, quod non recte accipientes quidem putaverunt Christo humanam animam defuisse, sekutenim atotu parsaccipitur, ubi maria magdalene verba in evangelio leguntur dicentis, tulerunt dominum meum et nexio ubi posuerum teum, cum desola christi carne lo queretur, quam seputam demonumento putava tablatam, ida et aparte totum carne nominata intelligitur homo, sekuti ea sunt quae supracome moravimus, cum igitur moltis modis quos perscrutari et colligire longum est divina scriptura nun cupet carnem, quidisit secundum carnem vivere, quod profecto malum est, cum ipsa carnem natura non sit malum, ut indagare posimus, in spiciamus diligentur ilum lo qume pistola et pauli apostoli, quam ascripsitat galatas, ubi ait manifesta autum sunt opera carnem, quae sunt fornicationes imunditie, luxuria, idolorum servitus, veneficia, inimicitie, contentiones, emulationes, animositates, dissentiones, hereses, invidiae, ebrietates, comisationes et hisa similia, quae predico vobis, sekuta predixi, quoniam qu'italia agunt reynium dei non possidebunt. Istetotus epistola et apostoli ce locus, quantum adrema presentem satis est se videbitur, consideratus poterit hank disolvere questionem, quidisit secundum carnem vivere, in operibus nanquem carnem, quae manifesta est sedixit, e aque conmemorata damnavit, non ila tantum invenimus quae ada voluptatem pertinent carneis, sekuta isunt fornicationes imunditie, luxuria, ebrietates, comisationes, verumetiam illa quibus animi vitia demonstrantur a voluptate carne saliena, quis enim servitutem, quae idolis exibetur, beneficia inimicitias, contentiones, aemulationes, animositates, disentiones, herreses, invidias, nanapotius intelegat animi vitia est se quam carneis. Quando quidem fieripotest ut propter idolo la trea am velheresis alikuius errorem, a voluptatem bus corporis temperetur, etamenetiam tung homo, quan vis carneis libidines continere aque coibere videatur, sekundum carnem vivere aque apostolica auktoritate convincitur, etineo quod abstinet a voluptati bus carneis, dam nabilia opera carneis agere demonstratur, quis enimicitias non inanimo habeat, aut quis italo quatur ut inimico suvo vel quem putat inimicum dikat, malam carnem, aq non potius, malum animum habes aversus me, postremo sekut carnalitates utitadikam, sekuis audiset non dubitaret carne tribure, ita nemo dubitat animositates ad animum pertinere, quur ergo haek omnia et his similia, doktor gensium infide et veritate opera carneis appellat, nisi quia eo locuttionis modo, quototum significatur aparte y hominem vult nomine carneis intellegi, capu tertium, pecati causam ex anima non ex carne prodisse, et corrupcionem ex pecato contractam non pecatum esse sed peram, quod si quis quam dicit carnem causam esse in malis moribus, quorum cunque vitiorum eo quod anima carne affecta, si quivit profecto non universam hominis naturam dili gentere advertit, nam corpus quidem corruptibile aggravat animam, unde etiam idem apostulus ages de hoq corruptibili corpore, de quo paolo ante dikserat, et si exterior homo nostre corumpitur, shimus inquit quia si terrene nostra domus, habitationis resolvatur, edificationem habemus exdeo, domum non manufaktam eternam incelis, etenim in hoq ingemishimus, habitaculum nostrum quod de celo est superindue cupientes, si tamen etenduti non nudi inveniamur, etenim quis sumus in haq habitatione, ingemishimus gravati, in quo nolamus expoliari, sed supervestiri ut absorbeatur mortale a vita, et agravamur ergo corruptibili corpore, etipsius aggravationis causam non naturam substanciamque corporis, sed eius corrupcionem ecientes nolamus corpore expoliari, sed eius imortalitate vestiri, etetung animerit, sed quia corruptibile non erit non gravabit, agravat ergo nunc animam corpus corruptibili, et deprimit terrena in habitatio sen sum multa cogitante. Veruntamen quii omnia mala anime ex corpore putant acidisse in errore sunt, quanvis enim virgilius platonicam videatur luculentis versibus explicare sententiam dicens, eius est ollis vigor acelestis origo, seminibus quantum non noxia corpore atardant, terrenicque habitant artus moribundacque membra, omnesque illas notissimas quator animi pertur batriones, cupiditatem timorem letitiam tristitiam quasi origines omnium pecatorum atque vitiorum volens intelligi ex corpore acidere subiungat et edicat, hink metunt cupiunque dolent gaudenque necauras suspeciunt clause tenebris et carcere ceco. Tamen aliter sehabet fides nostram, nam corruptio corporis quee agravat animam non pecati primi est causa sed pena, nec caro corruptibilis animam pecatoritiam sed anima pecatorix pecitesse corruptibilem carnem. Ex quacorruptione carneis licet existant quae dam incitamenta vitiorum et ipsa desideria vitiosa non tamen omnia vitae inicoe vitia ne abis omnibus purgemus diabolum quee non habit carnem et si enim diabolus fornicator vel ebriozus vel si quid huyusmodi mali est quod adacarnis pertinete voloptates non potes dedici cum sit etia matallium pecatorum suasor et instigator occultus est tamen maxime superbus atque invidus. Quae ilum vitiositas sig obtinuit ut propter hank est et incarcheribus cali ginousi huyus aeris a eterno suplicio destinatus. He cauten vitia quae tenent im diabolo principatum carne tributa postulus quama certum est diabolum non habere dicitenim inimicitias contentiones a emulationes animositates invidias opera est carnis cuorum omnium malorum caput atque origo superbia est quae sinne carne reignet in diabolo. Quis autemillo est inimicior santis quis adversus eus contentiosior animosior et magis emulus atque invidus invenitur athe comnia cum habiatas sine carne cuomodos sunt est opera carnis nisi quia opera sunt hominis quem si cute diksi nomine carne sapellat non enim habendo carne quam non habete diabolus sed vivendo secundum se ipsum ho kest secundum hominem similis diabolo quia et ille secundum se ipsum viverevoluit quando in veritate non stetit, ut non dedei sed de suo mendacium lo queretur qui non solo mendax verumetia mendacii pater est primus est quip mentitus et acuo pecatum abello cepites mendacium. quid sit secundum hominem quid autem secundum deum vivere cum ergo vivit omo secundum hominem non secundum deum similis est diabolo quia nec angelo secundum angelum sed secundum deum vivendum fuit ut staret in veritate et veritate mendai lius non de suo mendacium lo queretur e alio loco idem apostulus aid si autem veritas dei in meo mendacio abundavit nostrum diksit mendacium veritatem dei cum itaque vivit omo secundum veritate non vivit secundum se ipsum sed secundum deum deus est enim quid diksit ego sum veritas cum vero vivit secundum se ipsum sed secundum hominem non secundum deum profecto secundum mendacium vivit non quia homo ipse mendacium est cum sit eus autor et creator deus qui non est utique autor creatorque mendacii sed quia homo ita factus est erectus ut non secundum se ipsum sed secundum eum acuo factus est vivaret quid est ilius potius quaman suama faceret voluntatem non ita vivaret quemad modum est factus ut vivaret hoque est mendacium beatus quipe vult esse etiam non sique vivendo uta posi tesse quid est ista voluntate mendacius unde non frustra dici potest omnepecatum nisi ea voluntate qua volumus uta bene sita novis vel nonumus uta male sita novis ergo mendacium est quod cum fiat uta bene sita novis hing potius male esta novis vel cum fiat uta melius sita novis hing potius peius esta novis unde hoque nisi quia dedeo potest bene esse homini quem dedenquendo deserit non dese ipso secundum quem vivendo dedenquit quod ita coediximus hing estitisse duas civitates diversas interse atque contrarias quod ali secundum carnem ali secundum spiritum vivrent potest etiam isto modo dici quod ali secundum hominem ali secundum deon vivant apertissime quid pe paulus ad corintios dicit cum enim sint inter vos emulatio et contenzio nonne carnalis estis ed secundum hominem ambulatis quod ergo est ambulare secundum hominem hoque est esse carnalem quod acarne irest aparte hominis interlegitur homo eosdem ipsos quippe dixit superios animales quos postea carnales ita loquens quysenim shit inquit hominum coesund hominis nisi spiritus hominis quid in ipso est sic et coedeisund nemo shit nisi spiritus dei nosautem inquit non-spiritum huius epimus sed spiritum qui exdeo est uteshiamus quae adeo donata sunt nobis quae et loquimur non insapientia humane doctis verbis sed doctis spiritu spiritalibus spiritalia comparantes animalis autem homo non-percipit coesunt spiritus dei ed est enimilli thalibus ijitur idesh animalibus paulopost dixit et ego fratres non-potui loqui verbis quasi spiritalibus sed quasi carnalibus et illud et hoc eodem loquen di modo idesh aparte totum et tabanima nanque et acarne coesunt partes hominis potest totum significari coodesh homo at coeita non est aljud animalis homo aljud carnalis sed idem ipsum estu trunquem idesh secundum hominem vivens homo sicut non aljud quam homines significantur sive ubi lejitur exo peribus lejis non-justificabitur omniscaro sive coodesh kryptum est septuaginta quinkwe anima deshenderunt cum yakob in agyptum et ibi enim peromnem carnem omnisomo et ibi per septuaginta quinkwe animas septuaginta quinkwe homines inteleguntur et coodesh dictum estu non-insapiencia homane doktis verbis potuit dici non-insapiencia carnalis sicut coodesh dictum estu secundum hominem ambulatis potuit dici secundum carnem majisautem hoca paruit in his coes subjunksit cum enim quis dikat ego quidem sum pauli alliusautem ego apollo nonne homines estis coodesh dicebat animales estis et carnales estis exprexius diksit coodesh secundum hominem vivitis non secundum deum secundum quem sii viveretis diesetis caput quintum quod de corporis animeque natura tollerabilior quidem platonicorum quam manicheorum sittopinio sedetipsa reprobanda quoniama vitiorum omnium causas nature carnis ascribit non ijitur opus est in pekatis vitisque nostris ada creatoris iniuriam carnis accusare natura quae ingenere adque ordine suo bona est sed deserto creatore bono vivere secundum creatum bonum non est bonum sii ve quisque secundum carnem sii ve secundum animem sii ve secundum totum hominem quii ex anima constante carne unde etanomine solius anime etanomine solius carnis significari potest eligat vivere nam quii velut sumum bonum laudat anima natura etanquam malum natura carnis accusat propecto et animam carnaliter apetit et carnem carnaliter fugit animam id vanitate sentit humana non veritate divina non quidem platonici secutomani kei desipiund uttanquam mali natura terrena corpore detestentur cum omnia elementa quibus istem mundus visibilis contractabilisque compactus est qualitasque eorum deo artifici tribuand exterrenis artubus moribundisque membris sik affici animas opinantur ut hink eis sint morbi kupiditatum et timorum et letitie sive tristitie. Quibus quatur vel pertur bationibus ut cicero apellat, vel pasionibus ut pleirikwe verbum e verbu greko eksprimunt, omnis humanorum morum viciositas continetur. Quod sita est, quid est quod eeneas apud virgillium, kum audiset apatre apud inferos animas rursus ad acorpora redituras, hank opinonem miratur eksklamans. O pater eene ali quas ad acelum hink ireputandum est, sublimes animas iterunque mat tarda reverti corpora, queluchis miseris tamadirakupido. Nun quid nam hek tamadirakupido exterrenis artubus moribundisque membris aduk eeneas animarum illi predikatisime puritati. Nonne abahujus modi corporeis ut dicit pesti bus omnibus eas aserit ese purgatas, kum rursus incipiut in corpora velle reverti, Unde kolligitur etiamsi itase haberet, quod est omnino vanisimum, vicisim alternas incesabiliter euntium acquare deuntium animarum ondatio et inquinatio, non potuise veraciter dici omnes culpables ad quiviciosus modus animarum eis exterrenis corporeus inolesere. Si quidem secundum ipsus illa ut lokutur nobilisait, dirakupido acque adio non est ex corpore, ut abomni corporea apeste purgatam et extra omne corpus animam constitutam ipsa ese compellat in corpore. Unde etiam illis patentibus non excarnetantum afficitur anima, ut kupiat, metuat, letetur egreskat, verumetiam exe ipsa heis potest modibus agitari. Caput sextum, de qualitate voluntatis humane subcuyus judicio afexiones animi autaprave habentur autarecte. Interest autem qualis sit voluntas hominis, quia si perversa est, perverso sabebit horus modus, si autem recta est, non solum inculpables, verumetiam laudabiles erunt. Voluntas est quipe in omnibus, immo omnes nihil alio dquan voluntatis sunt, nam quid est kupiditas et letitia, nisi voluntas in eorun consensione quae volumus, ed quid est metus at quet tristitia, nisi voluntas in disensione avis quae nolumus, sed kum consentimus apetendo ea quae volumus kupiditas, kum autem consentimus fruendo his quae volumus letitia vocatur, ed tenque kum disentimus abeo quod acidere nolumus talis voluntas metus est, kum autem disentimus abeo quod nolentibus acidit talis voluntas tristitia est. Et omnino pro varietat ererum quae appetuntur acque fujuntur, sigut aligitur vel offenditur voluntas hominis, itain in hoos vel illos apectus mutatur advertitur. Quapropter homo quii secundum deum, non secundum hominen vivit, oportet ut sit amator boni, un defit consequence ut malum odorit, et quoniam nemo natura sed quisquis malus est vitio malus est, perfektum odium debet malis quii secundum deum vivit, ut nec propter vitium odorit hominem, nec amet vitium propter hominem sed odorit vitium amet hominem. Sanato enim vitio totum quod amare nihil autem quod debet odis sed remanebit. Caput septimum amorem et dilektionem indiferenter et imbono et immalo apud sacras literas inveniri. Namquius propozitum est amare deum et non secundum hominem sed secundum deum amare proximum, secutetiam sed ipsum, prokuldubio propter humk amorem dicitur voluntatis bone, què usitatius inscripturis santis caritas appellatur, sed amor quoque secundum e azdem sacras literas dicitur. Nam et amatorem boni apostulus dicit est sed debere, quem regendo popolo precipit eligendum. Et ipse dominus Petrum apostolum interrogans cuma dicis sed, diligis me plus his, il respondit, domine tu shis quia amote. Et iterum dominus coesivit non utrum amaret sed utrum diligire teum Petrus. Et il respondit iterum, domine tu shis quia amote. Tercia vero interrogazione et ipse Jesus non ait diligis me sed amas me, ubi secutus ait evangelista. Contristatus est Petrus quia dicit ei tercio amas me, cuma dominus non tercio sed semel diccerit amas me, bis autem diccerit, diligis me unde intelligimus quod etiam cuma dicebat dominus, diligis me nil aljud dicebat quam amas me. Petrus autem non mutavit huius unius rei verbum sed etiam tercio, domine inquit, tu omnia shis, tu shis quia amote. Hoq propterea co memorandum putavi quia non nulli arbitrantur aljud esse dilektionem si ve caritatem aljud amorem. Dicun tenim dilektionem accipienda me se imbono, amorem immalo. Si cautem nec ipsos autores secularium literarum locutus esse certisimum est. Sed viderint filosofii utrum vel quia racione ista di cernant, amorem tamen eos imbonis rebus et erga ipsum deum manjipender, libri eorum satis locuntur. Sed scripturas religionis nostre, quarum autoritatem ceteris omnibus literis anteponimus, non aljud dicere amorem aljud dilektionem vel caritatem insinuandum fuit. Nam et amorem imbono diciam ostendimus. Sed ne quis existimet amorem quidem et immalo et imbono, dilektionem autem non nisi imbono esse dicendam, illud attendat quod imsalmo scriptum est. Quii autem diligit iniquitatem odit animamsuum et illud apostoli yoannis. Si quis dilekterit mundum non est dilektio patris in illo. Etce uno loco dilektio et imbono et immalo. Amorem autem immalo quia imbono yam ostendimus, ne quis quom flagitet, legat quod scriptum est. Verun tenim homines se ipsosamantes, amatores pecunie. Rekta ite quae voluntas est bonus amore, et voluntas perversa malus amore. Amorem ergo inians habere quod amatur kupilitas est. Id autem habens e oque fruens letitia, fujins quod ei adversatur timores. Id ques si aciderit sentiens tristitia est. Proinde mala suntista si malus amorest. Bona si bonus. Quod dicimus de scripturis probemus. Kon kupilisit apostolus disolvi et esse cun Cristo. Et kon kupivit animamea desiderare judici atua. Vel si akomodatius dicitur desideravit animamea kon kupisere judici atua. Et kon kupisensia sapiensia perducita drenium. Okta me lo quendi obtinuit consuetudo. Ut si kupilitas vel kon kupisensia dicatur, nek adatur cuyus reisit, non nisi im malo possit intelligi. Letitia im bono est. Letamini indomino et exultate justi. Et dedisti Letitiam im kormeum. Et adimplebis me Letitia kum vultutuo. Timur im bono est apod apostolum ubiait kum timore et tremore vestram ipsorm salutem operamini. Et noli altum sapere sed teame. Et teameo altem ne sikuta serpens evam seduxit astucia sua siket vestram entes kormpantura kastitate co est in Christo. De Tristitia vero kum cicero magis egritudinem apellat dolorem autem vergilius ubiait dolent gaudenque sed ideo malui Tristitiam dicere quia egritudo vel dolor usitatius in corporebus dicitur, skrupoloziur questio est utrum inveniri positim bono. Finis partis quinkuagesime. Pars quinkuagesima un operis decivitate dei haek transcripcio a societate Libri voce facta bono publico usui est. Caput octavu detribus perturbazionebus quas inanimo sapientis stoici esse voluerunt excluso dolore si ve Tristitia quam virtus animi sentire non debeat. Quas enim greci apellant eupaceias latine autem cicero conunstancias nominavit stoici tres esse voluerunt pro tribus perturbazionebus inanimo sapientis pro acupiditate voluntatem pro letitia gaudium pro metu cauzionem pro agritudine vero bel dolore quam nos vitande ambiguitatis gratia Tristitiam maluimus dicere, negaverunt esse posse a liquid inanimo sapientis. Voluntas quipe in quint appetituonum quod facit sapiens. Gaudium de bono adepto est quod ubique adipicitur sapiens. Calcio debitat malum quod debet sapiens debitare. Tristitia por quia de malo est quod jam acidit nunlum autem malum existi mantaposse acidere sapienti nikil in eius animo pro illa esse posse dicerunt. Cic ergo illi locuntur otvelle gaudere cavere negent nisi sapientem. Stultum autem nun nisi qupere letari meture contristari. Et illas tres esse constancias haas autem quattur perturbationes secundum ciceronem secundum autem plurimus pasiones. Grece autem ille tres sigoddixi apellantur eupatheiai. Isthe autem quattur patheiai. Haec l'ocutio utrum scripturis santis congruat cum acuerem quantum potui diligenter illud inveni quod haet profeta. Non est gaudere impiis dicit dominus. Tan quam impi letari posssint potius quam gaudere de malis quia gaudium propriae bonorum et piorum est. Item illud in evangelio quekunque vultis utfaciant vobis homines haec et voss facite illis ita dictum videtur tan quam nemo possit aliquid male velturpiter velle sed cupere. Denique propter consuetudinem locutiones nonnulli interpretes adiderunt bona et ita interpretati sunt quekunque vultis utfaciant vobis homines bona. Cavendum enim putaverunt nequis quam hinonest velit si bifieri habuminibus utdetur pioribus ataciam certe luxuriosa convivia in quibus se si etip se illis faciat hoca pretcetum existimet impleturum. Sed in greco evangelio unde in latinum translatum est non legitur bona sed quekunque vultis utfaciant vobis homines haek et vos faccite illis. Credo propteria quia ineo quad diksit vultis jam voluit intelegi bona. Non enim ait cupitis. Non tamen semper his quorum auktoritate resultare facc nonest ibi sunt intelegende ubi rectus sensus alium exitum nonpotest invenire. Sicutista sunt quae exempli gratia partim exprofeta partim exevangelio conmemoravimus quis enim nesit impios exultare letitia et tamen saluberrimus un de nisi quia gaudere aljudest quando propria signateque hocaverbum ponitur. Item quis negaverit nonrecte precipi hominibus uta quae cungue ab alias sibi fieri cupiunt hakeis etipsi faciant nese invicem turpitudinem illicite voluptatis oblectent cungue precettumest quae cungue vultis utfaciant vobis hominis etadem et vos pacite illis et hoca un de nisi quia hoca loco modo quodam aproprio voluntas posita est quae inmalo accipi non potest locuttione vero usitatiore quama frequentat diceretur no livelle mentiri omnemendacium nisi eset et voluntas mala accuius pravitate illa distinguitur quam predi caveront angeli dicentes paks interra hominibus buone voluntatis nam exabundanti aditumest buone si ese non potest paudibus dicisse tapostolus quod non gaudiat superiniquitate nisi quia ita malignitas gaudet etapud autores secularium literarum talis istorum verborum indiferencia reperitur aitenim cicero orator ampissimus cupio patres conscripti me esse clementem quia tam per verse doctus existat quii non eum cupio sed volo potius dicere debuisse contendat por apudaterentium flagitiosus adulatians insana flagran scupidine nigil volo aliud inquid nisi filumenam quam voluntatem fuissi libidinem inducitur satis indikat aitenank domino suo quanto satius est te it dare operam quii istum amorem exanimo amoveas tuo quam idlokui quo magis libido frustra accendatur tua gaudium vero satis estversus ubihas quatur perturbaciones summa brevitate komplexus est hinkmetunt kupiunque dolent gaudenque diksitetiam idem auktor malamentis gaudia poinde volunt kavent gaudent et boni et mali atque uta eadem alius verbis leetantur et boni et mali sed idli bene isti male sicut hominibus seurecta seu perversa voluntas est ipsa quoque tristitia pro quas toici nil inanimo sapientis inveniri posse putaverunt reperitur imbono et maxime apudonostros quod contristati furint secundum deum sed fortasse quis dikserit illis apostolum fuisse congratulatum quod contristati furit panitendo qualis tristitia nisi eorum qui pecaverint esse non potest ita enem digit video quod non quia contristati estis sed quia contristati estis inpenitentiam contristati enem estis secundum deum utin nullo detrimentum patiamini exnobis quae enem secundum deum estat tristitia penitentiam insalutem inpenitendam operatur mundiautem cipsum secundum deum contristari quantan perfecit invobis industriam akperok possum tostoici prosuis partibus respondere adok videri utilem esse tristitiam ut pecas peniteat inanimo altem sapientis idio esse non potest quia contristetur nekullum aliudumalum quod perpetiendo et sentiendo sit tristis nam et alcibiadem ferund si me denomine hominis memoria non fallit kumasibi beatus videretur sokrate disputante et ei quam misereset quoniam astultus esset demonstrante flevisse huik ergo stultitia fuit causa etiam huius utilis optandae quet tristitia quah homo esse sedolet quod esse non debet stoiciautem non stultum sed sapientem ayund tristem esse non posse kaput nonum dee perturbazione busanimi quarum efektus verum his filosofis quod ad istam questionem deanimi perturbazione busatinet iam respondimus in nono huius operis libru ostendentes eos non tam derebus quam deberbis kupidi ores esse contenzionis quam veritatis aput nosautem in huius vitae peregrinazione sekundum deum viventes metunt kupiundque dolent gaudenque et quia rectus est amo reorum istas omnes efektiones rectas habent metunt penem eternem kupiund vitae eternem dolent in re quia leonem ekspectantes redemtionem corpori sui gauden in spae quia fiet sermo quia scriptus est absorta est mors in victoriam item metunt peccare kupiund perseverare dolent impeccatis gauden in operibus bonis utenim metunt peccare audiunt ut kupiund perseverare audiunt quia scriptum est quia perseveraverit usco infinem hic salbu serit ut dolent impeccatis audiunt sii dikserimus quia peccatum non habemus no sipsos seducimus et veritas in nobis non est item sicutis infirmitas eorum firmitas kehaburit metunt temtare kupiund temtare dolent impeccatis gauden impeccatis utenim metunt temtare audiunt sii quis preocupatus furit inalico delicto vos quia spiritales estis intenden sate y ne et tu temtaris utautem kupiund temtare audiunt quendam virum furtem civitatis dei dicentem proba me domine etemta me ure renes meos et kormeum ut doliant in jacobum dicentem om negaudium existimate fratres mei kum intemtaciones varias incideritis non solum autem probter seipsos his moventura factibus virumetian probtareos vos liberari kupiund et neperiant metunt et dolent optium et fortisimum virum qui insuis infirmitatibus gloriatur eteum potisimum komemoremus qui in ecclesium Christi exgentibus venimus doktorem gentium infide ete veritate qui ete plus omnibus suis coapostolis laboravit ete pluribus epistulis populos dei virumetia illos qui futuri previ debantur instruxit illum incuam virum atletam Christi doktum abillo unktum deillo crucifixum cumillo gloriosum inillo in teatro huius mundi qui spectaculum factus est etangelis etominibus et palmam superne vocationis in interiora sectantem oculis videi li bentissime spektan gaudere cum gaudentibus fleere cumflentibus foris habentem puñas intus timores kupientem disolvi etesse cum Christo desiderantem videre romanus utalico infruktum habiat eteris gentibus emulantem corintios etipsa emulazione metuentem ne seducantor eorum mentes acastitate huia in Christo est maniam tristitiam et continuum dolorem cordis de israelitis habentem quod ignorantes dei justitiam et suam volentes constituere justitie non esent subiecti nec solum dolorem verumetiam luctum sum denunciantem quibuzdam quiante pecaverunt etanon agerunt penitentiam super imunditia et fornicazione busasuis himotus hiha fectus de amore boni et desanta caritate venientes si vitia vocanda bere vitia sunt virtutes vocentur sed cum rectam racionem sequantur iste afexiones quando ubi oportet adibentur quits eas tung morbos seu vitiosas pasiones audiat dicere quamo brem etiam ipse dominus informa servi adibuit eas ubi adibendas esse judicavit neque enim imquo verum erat hominis corpus etan verus hominis animus falsus erat humanus affectus cumergo eius in evangelio ista referuntur quod super eus ut credatis quod lazarum suscitaturus etiam lacrimas fuderit quod concupiverit cum discipulis suis mandukare pasca quod propinquante pasione tristis furit anima eius nonfalso utique referuntur verum ille hos motus utiqum voluit factus est homo proinde quod fatendum est etiam cumerectas etasecundum deum habemus hasa affectiones huius vitae sunt non illeus quam futuram asperamus etasepe illis etiam inviti cedimus itaque sed laudabili karitate moveiamo etiam dum nolemus flemmus habemus ees exhumane condiciones infirmitate nonautem ita domminus eesus huius et infirmitas futex potestate sed dum vitae huius infirmitate mangerimus sie eas omnino swt, ð injury j'hne m'at a-head, d'et-e stav at-er appostunus quos-dam, quos etium-e ssa dixit sinne a-fexione. qu'l pavit etiam illos saca-rpsalmus de quibus-a-it. sustinu y qui, simul, contris tar-etur et non fuit. nam omnina non do-lére, d'um sum m'sin hok loco miz-erye, n'animo, ʃtuporis ʃin kɔrpore. ʃuacirka ila qe apatheia grece dʒitur, qe si latine poset impassibilitas dʒiretur, si ita ʃintelegenda est ʃin animo quippe, non inkɔrpore cipitur, ʃin ʃis apektionibus vivatur, qe kontra razionem ʃacidunt ʃmentenqe perturbant, ʃbona plane ʃmaxime ʃoptanda est, ʃed nek ʃipsa hujus est vitae. ʃnon enim ʃkoalium konqe hominum ʃuacirka ila qe apatheia grece dʒitur, ʃin ʃi latine poset impassibilitas dʒiretur, ʃi ita ʃintelegenda est ʃin animo quippe, ʃakalium konqe hominum ʃuacizt, ʃed ʃmaxime pjorum multunqe justorum ʃatque sanctorum, ʃi dʒerimus quia pekatum non habemus, ʃnos ʃipsos seducimus ʃet veritas ʃin nobis non est. ʃtung ita qe apatheia ʃista erit qwando pekatum ʃin homine ʃulum erit, ʃnon qe vero ʃatis bene vivitur ʃi ʃin e crimine, ʃin e pekato ʃautem qwi ʃe vivere ʃixistimat, ʃnon ʃid ʃagit ʃut pekatum non habeat, ʃad ʃut venium ʃon ʃacipiat. ʃor ʃi apatheia ʃil ʃa dʒenda est ʃum ʃanimum ʃkontinjere hominum ʃuacizt, ʃin non potest ʃulus affectus qwiz hunk ʃtuporem ʃnon ʃomnibus vitis ʃjudicet ʃse pejorem. ʃpotest ʃergo ʃnon absurde dʒi perfectam beatitudinem ʃin estimulo timoris ʃin e ʃulatristitia futura. ʃnon ʃibia ʃautem futurum ʃamorem gaudium qwiz dixerit ʃnizi ʃomni ʃmodo a veritate seclusus. ʃi ʃautem apatheia ʃil ʃa est ʃubi ʃnek metus ʃulus exterrit ʃnek ʃangit dolor ʃa versanda est ʃin haq vita ʃi ʃrekte ʃokest secundum deum ʃivere volumus. ʃin illa vero beata qwai ʃen piterna prometitur ʃplanes peranda est. ʃimor ʃanque ʃile ʃde quo dici ʃtapostulus ʃioannes ʃimor ʃnon est ʃin caritate ʃed ʃperfecta caritas poras miti ʃtimorem qwia ʃimor penam habet ʃquia ʃautem timet ʃnon est ʃperfectus ʃin caritate ʃnon est ʃajus generis ʃtimor ʃqujus ʃil ʃquo ʃtimeba ʃtapostulus paulus ʃne corinti ʃserpentina ʃedu ʃerentura ʃtuzia. ʃunq ʃenim ʃtimorem habet caritas ʃhimo ʃnon habet nisi caritas ʃed ʃil ʃiʃʃ ʃgeneris ʃest timor qwia ʃnon est ʃin caritate ʃd quo ʃpse ʃpostulus paulus ʃaid ʃnon ʃenim ʃacepistis ʃspiritum servitutis ʃiterum ʃin timore ʃtimor ʃvero ʃil ʃcastus ʃpermanens ʃin seculum seculi ʃsi ʃerit ʃin futuro seculo ʃnam quo ʃalio ʃmodo ʃpotest ʃin ʃ ʃin ʃin bono qo ʃamiti ʃnon ʃpotest ʃubi ʃenim ʃboni ʃadepti ʃamor ʃin mutabili ʃest ʃprofecto ʃsidici ʃpotest ʃmali ʃcavendi ʃtimor ʃsekurus ʃest ʃtimori ʃquipe ʃcasti ʃnomine ʃa voluntas ʃsignificata ʃst qua ʃnon ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtimori ʃtim kwe mad modum diktum est, patiencia pauperum non peribiti neternum. Ne kwe enim aeterna eri tipsa patiencia, kwe necesaria non est, nisi ubit tolleranda sunt mala. Sed eternum erit kwo per patiencian pervenitur. Ita fortas timor castus in seculum seculi diktus est permanere, kwia id permanebit kwo timor ipse perduchit. Kwe humita sind kwo anyam rekta vita duchenda est kwo aperveniendum sit adbeatam omnes afektus istus vita rekta rektos habit, perversa perversos. Beata vero e adenkwa aeterna amorem habebit et gaudium non solum rektum, verumetiam certum, timorem autem ak dolorem nullum. Unde yam aparet utkunkwe kwales est se debiant in haka peregrinatione cives civitatis dei, viventes secundum spiritum non secundum carnem, ok est secundum deum non secundum hominem, et kwales in illa kwo otendunt immortalitate futuri sind. Civitas porro id est societas impiorum non secundum deum, sed secundum hominem viventium, et in ipso kultu false, kontentukwe vere divinitatis doktrinas hominum demonumve sectanthium, his afektibus pravis tankwam amorbis et perturbationibus quatitur. Etsi kwos cives habit qui moderari talibus motibus et eos quasi temperare videantur, sik impietate superbi et elati sunt, ut ok ipso sind ineis mayores tumores kwo minores dolores. Etsi non nulli tanto im mani ore, kwanto rari ore vanitate, hok inseipsi adamaverint, ut nullo prorsus erigantur et excitentur, nullo flektantur atque inclinentur afektu, humanitatem totam potius amittunt, kwam veram assekuntur tranquillitatem. Non enim quiya durum aliquid ideorectum, auta quiya stupidum est ideosanum. Caput decimum, enna primos homines im paradiso constitutus, ullis perturbationibus prius kwam delinquerint afektus fuisse credendum sit. Sed utrum primus homo vel primi homines duorum erat quipe coniugium, habevant istos afektus incorpore animali ante pekatum, kwales incorpore spiritale non habevimus omni purgato finitokue pekatu, non immeritoku eritur. Si enim habevant, kwamdo erant beati in illo memorabili beatitudini sloku, ideest paradiso. Qui's tantem absolute dici beatus potest qui timore afficitur vel dolore, qui dautem timere aut dolere poterant illi homines in tantorum tanta afluencia bonorum, ubi nek mors metwebatur, nek ulla corporis mala valetudu, nek aberat quiquam kwad bona voluntas adipishetur, nek inerat kwad karnem animuve hominis feliciter viventis offenderet. Amor erat imperturbatus in deum atque interse coniugium fida ette sincera associetate viventium. Et ex hoc amore grande gaudium, non desistente kwad amabatur ad afruendum, erat devitatio tranquilla pekati, kwam anente nullum omnino alecundem alum kwad contristaret irruebat. An forte kupyebant proibitum linium adveshendum contingere sed mori metwebant, ak perok et kupilitas et metus yama tung illos homines etiam in illo perturbabat loko, absit ut hoc existimemus fuise ubinullum era tomnino pekatum, nek we enim nullum pekatum est e aque leks deis proibit kon kupilisere aque abis abstinere timore pene non amore justitie. Absit inkwam utante omne pekatum, yam ibi furit tale pekatum ut hoc delinio admiterend kwad demulire dominus aid, si quis vidirit mulirem ad concupisendum eam, yam moekatus est eam incorde suo. Kwam ijitur felice serand et nullis agitabantur perturbazionibus animorum, nullis korpum le debantur incomodis, tam felix univers asocietas est et umana, si nek illi malum kwad etiam imposterostra icerend, nek quis kwam exeorum stirpe iniquitate komitered, kwad daminazione reciproed. Aque ista permanente felicitate, donek perillam benediktionem kwad diktum est, kreschite et multiplicamini, predestinatorum santorum numerus compleretur, alia mayorda retur, kwé beatissimi sanjelis data est, ubiam est et certa securitas pekatum neminem, neminenque moriturum, etta talis est et vita santorum post nullum laboris, doloris mortis experimentum, kwalis erit post hek omnia in incorrupzione korpum reddita ressurexione mortuorum. Kaputun decimum, de lapsu oprimi hominis, inkuo bene kondita natura visthiata est, nek potest nisi asuo auktore reparari. Sed quia deus juncta praeshivit et idio koque hominem pekaturum ignorare non potuit, sekundum id quod apreshivit atque disposuit, chivitatem santam debemus asserere. Non sekundum id quod in nostram cognitionem pervenire non potuit, quia indei dispositione non fuit, neque enim homo pekatu suo divinum potuit per turbare consilium, quasi deum quod statuera tamutare complerit. Kumand deus apreshivit, utrungwe prevenerit, id est et homo koe mambonum ipsi kreavit, kwam malus estet futurus, et ta quid boni etiam sik deilo estet ipsi fakturus. Deus enim etsi dicitur statueta mutare, onde tropica locuzione inscripturis etiam penituisse legitur deum, juxta id dicitur quod homo speraverat vel naturalium causarum ordo gestavat, non juxta id quod ase omnipotens fakturum esse praeshivirat. Hecit id ta quid deus sikuta scriptum est, hominem rectum, acperok voluntatis bone, non enim rectus estet bonam non habens voluntatem, bona iditur voluntas opus estdei, kum ea quippe abilo faktus est homo. Mala vero voluntas oprima, koniam omnia opera mala praeshivset in homine, defektus potius fut quidam ab opera dei, adasua opera kwam opusullum, et idio mala opera, cuya secundum se, non secundum deum. Ut eorum operaum tan kwam fructum malorum voluntas ipsa estet, velu tarbor mala, autipse homo in quantum mala voluntatis. Porro, mala voluntas quan vis nanansit secundum naturam, sed contranaturam, cuya vithium est, ta men eus natura est, cuyus est vitium, quod nisi in natura non potestesse. Sed din ea kwam kreavit ex nihilo, non kwam genuit kreator dei semitipsu, sikuta genuit verbum, per cuod faktas untomnia. Quya, et si de terre pulvere deus finxit hominem, ea dem terra omnisque terreina materias omnino denihilo est, animankwe denihilo faktam dedit corpori, kum faktus est homo. Usque aadeo autem mala vin cuntura bonis, uta kwam vis sinantur estse ad demonstrandum kwam posit etipsis beneuti justitia providentisima kreatoris, bonatamen sinemali estse posit, sikuta deus ipsa verus et sumus, sikutomnis superistum caliginosum aerem celestis invisibilis visibilisque kreatura. Mala vero sinembonis estse non posit, kwoniam nature, in quibus sunt, in kwantum nature sunt, uti kw bones sunt. De trahitur por romalu, non ali kwam natura, kwae acesserat, vel ulla eius aparte sublata, sed ea kwae evitiata ake depravata furat, sanata aque korekta. Arbitrium ijitur voluntatis tung est vere liberum, kum vitis pekatisque non servit, tal datum est adeo, kwad amisum proprio vitio, nizi a quo dar ipotuit, redi non potes, und veritas dicit, si vos filius liberaverit tung vere liberi eritis. Idipsum estautum axi dicet, si vos filius salvos fecherit tung vere salvi eritis, inde quipe liberator, unde salvator. Vivebat it aque homo secundum deum imparadiso et corporali et spiritali, neque enim erat paradisus corporalis propter corporis bona et propter mentis non erat spiritalis, autavero erat spiritalis kwó per interiores et non erat corporalis kwó per exteriores sensus homo frueretur. Erata plane utrunque propter utrunque. Póste avero kwam superbus ille angelus, akperok invidus, per eamdem superbiam adeo ada semetipsum conversus, et kwodam quase turannico fastu gaudere subditis kwam estse subditus elegens de spiritali paradiso cecidit, de cuius lapsu asociorunque eius, qui ex angeles dei angeli aius efectisunt in libris un decimo et duodecimo, huius operis satis kwantum potui disputavi, male suada versutia in hominis sensum serpere affectans, qui uti questanti kwoniam ipse cecidirat invidebat, kolubrum in paradiso corporali, ubicum duobus illis hominibus, masculo et femina, animalia etiam terrestria cetera subdita et in noxia versabantur, et inferiore illius humane copule incipiens, uta gradatim perveniret ada totum, non existimans virum facile credulum nec errando posse decipi, sedum alieno cedit errori. Si cutenim aron erranti populo, ad idolum fabrikandum non consensit inductus sed cesit obstrictus, nec salumonem credibile est errori putase idolis esse serviendum sed blanditis feminais adi la sacrilegia fuise compulsum, ida credendum est illum virum sua e femine, uni unum hominem homini, cognujem cognuji ad dei legem transgrediendam, non tanquam verum loquenti credidisse seductum, sed sociali necesitudine paruise. Non enim frustra diksit apostolus, et adam non est seductus, mulier altem seductam est, nisi quia illa quad ei serpens loquutus est, tanquam verum esse tachepit, ille altem abunico nollit consortio dirimi, nec incommunione peccati, nec idio minus reus si shiens prudensku e peccavit, onde et apostolus non ait non peccavit, sed non est seductus, nam utique ipsum ostendit ubidicit, perunum hominem peccatum intraviti mundum, et paulopost aperthius, in similitudine inquit prevaricationis ade. Hos altem seductus intelleji voluit, quii id quad faciunt non putant esse peccatum, ille altem shivit. Allioquin, quomodo verum erit, adam non est seductus, sed inexpertus divine severitatis, ineo fal lipotuit ut veniale crederet esse commissum, acperok ineo quidem quo mulier seducta est, non est ille seductus, sed deum fefellit, quomodo furat judicandum quad erat dikturus, mulier quam dedistim ekum ipsa miki dedit et mandukavi, quidergo pluribus, et si credendo non sunt ambo decepti, peccandotamen ambo sunt kapti et diaboli lakweis implicati, finis partis quinkwagesime unius. Partis altere et quinkwagesima operis decivitate dei, heka transcripcio assocetate libri voce factabono publico uzu est. Kaput duodecimum, de qualitate peccati a aprimis hominibus admissi. Si quem vero movet, kur alis peccatis, sig natura non mutetur humana, quemad modum ila duorum primorum hominum prevaricazione mutata est ut tante corrupzioni quantam videmus atque sentimus, et per anka subiaceret et morti, ac tot et tantis tanque interse contraris perturbaretur et fluktuare et affectibus, qualis imparadiso ante peccatum licet in corpore animali est et uti quenon fuit. Si quis hok movetur ut dixi, non ideo debet existimare leve akparvum ilud fuise komissum, quia ineska faktum est, non quidem mala neknoksia, nisi quia proibita, neque enim quicquam malideus in ilu tante felicitatis loko crearet atque plantaret. Sed oba edientia komendata est impreceptu, quia virtus in creatur rea rationali mater quodam modum est omnium custos que virtutum, quando quidem ita fakta est ut ei subditum estesit utile, perniciosum altem suam non eiusa quo creata est facere voluntatem. Hok ita qude uno cibi genere non edendo, ubi alliorum tanta copia subiacebat, tam leve praeceptum ad observandum, tam breve ad memoria retinendum. Ubi presertim nondum voluntati kupinitas resistebat, quod depene transgresionis poste asubsecutum est, tanto maiore iniustitia violatum est, quanto faciliore poset observantia custodiri. Capot tertium decimum. Quod imprevaricazione ade opus malum voluntas preceserit mala. In occulto altem mali est ceperunt, ut inapertam ino badientiam laberentur. Non enim ad malum opus perveniretur, nisi precesiset voluntas mala. Porro, male voluntatis initium, quae potuites nisi superbia. Initium enim omnis pecati superbia est. Quid est altem superbia, nisi perversa e celsitudini sapetitus. Perversa enim est celsitudo desertoeo, quae debet animus generere, principio sibi quod amodo fieri acque esse principium. Hok fit, kum asibi nimis placet, sibi vero ita placet, kum abillo bono immutabili deficit, quod ei magis placere debuit, quam ipsesibi. Spontaneus est altem iste de efectus, quoniam asi voluntas in amore superioris immutabilis boni, a quo ilustrabatur ut videret et accendevatur utamaret, stabiliis permaneret, non inde ad asibi placendum averteretur, et exok tenebresheret et frigesheret, ut vel illa crederet verum digsisse serpentem. Vel ille dei mandato, uxori preponeret voluntatem, putaretque se venialiter transgressore messe precepti, si vitae su asociam non deserret etiam in societate peccati. Non ergo malum opus factum est ides ila transgressio ut tachivo proibito vesherentur nisi abeis qui yam mali erant, neque enim fierete ille fructus malus nisi abarbore mala, ut altem eset arbor mala contra naturam factum est, quia nisi vitio voluntatis, quod contra naturam est, non utique fieret, sed vitio depravari nisi ex nilo facta natura non poset, hak perok uta natura sit exeo habet quod adeo facta est, ut altem abeo quod est deficiat exok quod de nihilo facta est. Neque sig deficiat homo utomnino nihileset sedut inclinatus ade se y minus eset quam erat, cum ei qui summe est inerebat, relikto ita quedeo ese in semetipso, hoque est si bi placere, non jam nihiles est, sed nihilo propenquare, un de superbi secundum scripturas santas alio nomine appellantur si bi placentes, bonum est enim sursum habere quor, non tamen atseipsum quod est superbi, sed adominum quod est obediencie, quae nisi humilium non pote estse. Est idgitur aliquid humilitatis miromodo quod sursum faciat quor, et est aliquid elationis quod deorsum faciat quor, hoque quidem quasi contrarium videtur, ut elatio sit deorsum, et humilitas sursum, sedepia humilitas facit subditum superiori, nihileset altem superius deo, et idio exaltat humilitas quae facit subditum deo, elatio altem quae invidio est, eo ipso respuit subiexionem et kaditabilo quod non est quikwam superius, et exoch erit inferius et fit quod scriptum est, deye cisti eos kum extollerentur. Non enim ait kum elatio fuisent ut prius extollerentur et postea deye ciorentur, sed kum extollerentur tung deyecti sunt, ipsum quipem extolli jam deye ciest. Quapropter quod nunk in civitate dei et civitatei dei in hoq peregrinanti seculo maksime kumendatur humilitas et in eos rege quiescristus maksime predikatur contrariumquem huik virtuti elationis vitium in eos adversarios, quiesc diabulus maksime dominari sacres literis edocetur. Profecto ista est mania di peregrinzia qu'a civitas un de loquimur utraque di cernitur, una shilicet societas piorum hominum altera impiorum, singula qu'e kum angelis ad se pertinentibus, in quibus precesit haq amordei haq amorsui. Manifesto ergo aperto qu'e peccato, ubi faktum est quod deus fieri proibuerat, diabulus hominem non c'e piset, nisi jam il sibi ipsi placere c'e piset. Hink enim et delectavid quod diqtum est, eritis sicut di, quod meilius esse possent sumo veroc qu'e principio coerendo per obedientiam, non sum sibi existendo principium per superbiam, di enim creati non suma veritate sed dei veri participatione sunt di. Plus altem apetendo, minus est qu'e dum sibi suficere delegit, abilo qu'e i vere suficit deficit. Ilud ita qu'e malum qu'o kum sibi homo placet, tan qu'a masit etipsi lumen, avertitur abeolumine, quod e i si placet etipsi fit lumen, ilud in qu'a malum precesis et inabdito, uta secuere tur hoq malum quod perpetratum est inaperto. Verum est enim quod scriptum est, ante ruinam exaltatur cor et ante gloriam humiliatur. Illa prorsus ruina, qu'e fit inoculto, precedit ruinam qu'e fit i manifesto, dum illa ruina esse non putatur. Qu'is enim exaltationem ruinam putat, kum jam ibisit defectus qu'o est reliktus excelsus, qu'is altem ruinam esse non vidiat, qu'ando fit mandati evidens atque indubitata transgresio. Propterok deus ilud proibuit quod kum esse tadmissum, nulla defendi poset imaginatione justitia. Et audiodicere superbis esse utile kader in aliquad apertum manifestun qu'em peccatum, undi sibi displeciant, qu'iam sibi placendo ceciderant, salubrius enim petrus sibi displequit qu'ando flevit, qu'am sibi placuit qu'ando presumsit. Hok dicit et sacher psalmus, imple facies eorum in yominia et qu'aerent nomen tum domine, idest, uttu eis placias qu'aerentibus nomen tum qu'is sibi placuarant qu'aerendo sum. Caput quartum decimum, de superbia transgresoris qu'a ipsa fuit transgresione deterior, sedest peior davnabili orque superbia qu'a etiam impeccatis manifestis sufugium excusationis in quiritur. Si cut illi primi homines, quorum et illa diksit, serpens seduxit me, et amandukavi, et illa diksit, mulier qu'am dedisti mecum, hec miki dedi taliño, et edi. Nus qu'am hika sonat petitio venye, nus qu'am imploratio mediciné. N'am licetisti non si cutaka'in quod comiserunt negent, adu catamen superbia in aljod qu'aerit referre quod perperam fecit, superbia mulieris inserpentem, superbia viri in muliarem. Sed accusatio potius qu'am excusatio vera est, ubi mandati edivini est aperta transgresio. Ne qu'enim hoka proptere a non fecherunt, qu'a id mulier serpente suadente, vir muliere impertiente comisit, quasi qu'am dedio, qu'il vela crederetur vela cederetur ante ponendum fuit. Caput quintum decimum, dedi justitia retribuzionis qu'am primi homines prosuwa in obedientia receperunt. Qu'ia ergo contentus est deus yubens, qu'i creaverat, qu'i adasruam imaginem fecherat, qu'i ceteris animalibus preposuverat, qu'i imparadiso constituerat, qu'i rerumomium copiam assalutis qu'eprestiterat, qu'i preceptis nec pluribus, nec grandibus, nec dipicillibus oneraverat. Sed uno brevisimo aque levisimo adobedientie salubritatem adminiculaverat, qu'o eam creaturam, qu'i libera servitus expediret se esse dominum comonevat. Justa daminatio subsecuta est talisque daminatio ut homo, qu'i custodiendo mandatum futurus fuerat etiam carne spiritalis, fieret etiam mente carnalis, et qu'i sua superbia sibi pluribus, dedi justitia sibi donaretur. Nexic ut in sua esset omnimodis potestate, sed ase ipse qu'oque dissenties subilo, qu'i peccando consensit. Pro libertate qu'am concupivit duram miseranquem agert servitutem, mortus spiritu volens et corpore moriturus invitus. Desertor eterni e vitae etiam eterni nisi grazia liberaret morte daminatus, qu'is qu'is huyusmodi daminatio nem vel nimiam vel iniustam putat metiri profecto nesit, qu'anta furit iniquitas impeccando, ubitanta erat non-peccandi facilitas. Secut etiam abrae non immerito mania obaidiencia predicatur, qu'ie ut ocidaret filium res dificillima est imperata, ita imparadiso tanto mayur in obaidiencia furit, qu'anto id qu'od apreceptum est, nulius dificultatis furit, et secut obaidiencia secundi hominis eo predicabiliur qu'o factus est obaidiens usquat mortem, ita imobaidiencia primi hominis eo detestabiliur qu'o factus est imobaidiens usquat mortem. Ubi eni mania est inobaidienti epena proposita et res a creatore facili simperata, qu'is namsatis explicet, qu'antum malmsit non obaidire in ree facili eta tanta epotestatis imperio eta tanto terrente suplicio. Deni qu'ut aprevit eredicatur, inilius pekatipo in qu'il inobaidientie nisi inobaidientia retributa est, nam qu'e hominis est alia miseria nisi adversus eum ipsum inobaidientia eiu sipsius, ut qu'oniam noluit qu'od apotuit qu'od non potest velit, imparadiso enim etiamsi non omnia poterat ante pekatum, qu'id qu'id tame non poterat non volebat, et idio poterat omnia qu'e volebat. Nun qu'e vero sigut in eius stirpe cognoshimus et divina scriptura testatur, homo vanitati similiis factus est. Qu'an multa qu'e non potest velit, dum sibi ipse, idest voluntati eius ipse animus eius eoque inferio caro eius non obtemperat, ipsu nan qu'em invito et animus ple runque turbatur eta caro dolet eta veterecit et moritur, et qu'id qu'id aliud patimur qu'od non pateremur inviti, si voluntati nostre nostra natura omnimodo aque ex omnibus partibus obediret. At enim ali quid caro patitur qu'od servire non sinitur. Quid interest onde dum atamen per justitiam dominantis dei qu'ui suditi servire no luimus caro nostra nobis qu'a e suditat furat, non serviendo molestasit, qu'an vis nos deo non serviendo molesti nobis potuerimus esse non illi? Ne qu'enim sik il le nostro uta nos servitio corporis indigemus et idio nostra esta quod recepimus non illius apena quod fecimus. Dolores porro qu'i dihuntur carnis animes sunt incarne et ex carne. Quid enim caro perse ipsam sini anima vela dolet vela concupisit, sed quod concupisit caro dicitur vela dolere au tipse homo est sikut diseruimus, aut ali quid anime quod carnis apicit pasio vel aspera ut faciat dolorem vel lenis uta voluptatem. Sed dolor carnis tantum modo ofensio est anime ex carne et quedam ab eius pasione disensio, sikut animi dolor qu'e tristitia nun cupatur disensio est ab heis rebus qu'e nobis nollintibus acideru. Sed tristitiam ple runque precedit metus qu'i et ipse in anima est non incarne, dolorem autem carnis non precedit ulus quasi metus carnis qu'i ante dolorem incarne sentiatur. Voluptatem vero precedit apetitus quidam, qu'i sentitur incarne quasi cupiditas eius, sikut fames et esitis et ea qu'e in genitalibus usitatius libido nominatur, cum hoxit generale vocabulum omnis cupiditatis. Nam et ipsam eiram nigil aliudesse quam ulcisendi libidinem vetres definierunt, quam vis non nun quam homo ubi vindikte nunlus est asensus etiam rebus inanimis iraskatu, et male scribentem stilum kolidat vel kalamun frangat iratus. Voluptatem vero precedit apetitus quidam ulcisendi libido est, et anesio qu'a uti tadixerim quasi umbre retributtionis uti qu'i male faciunt mala patiantur, est ipsitur libido ulcisendi qu'a ira dicitur, est libido habendi pekuniam qu'a avaritia, est libido quomodo kung qu'e vincendi, qu'e pervicacia, est libido gloriandi, qu'e yaktansia nun cupatur. Sunt molte vari eque libidines qu'a rum nun ul habend etiam vocabula propria, qu'e dam vero non habend. Quis enima facile dikserit quid vocedur libido dominandi, qu'a damen plurimun valere in turanorum animis etiam civili abella testantur, caput sextum decimum, de libidinis malo, cuyus nomen kum multis vitis congruat, propria damen motibus obiseni kaloris ascribitur, kum ijitur sint multarum libidines rerum, damen kum libido dicitur, neque kuyus rei libido sit aditur, non affere assolet animo okurere, nisi illa qu'a obiseni partes korporis ekscitantur. Haek altem asibi non solum totum korpus, neque solum ekstrinsekus, verum etiam intrinsekus vindikat totunque kum ovet hominem animi simul affektu kum karnis apetitu konjuncto atque permikstu, ut ea voluptas sequatur, qu'a maior inkorporis voluptatibus nulla est. Ita ut momento ipsotemporis, qu'a deus pervenitur ekstremum, pene omnis acies et quasi vigilia cogitationis obruatur. Qu'is altem amicus sapientie santorunque gaudiorum cognugalem agens vitam, sed sigut apostulus monuit sciens sum vas posidere in santificazione et honore, non imorbo desideri, sigut et agentes qu'a ignorand adeum, non mallet si poset, sine haek libidine filios prokreare, ut etiam in hoq serende porolis oficio, sig aeus menti ea, coe ad hoq opus creata sunt, coe madmodum cetera suis coeque operibus distributa membra servirend, nutu voluntatis acta, non estu libidinis incitata, sed neque ipsi amatores hujus voluptatis, sive ad concubitus cognugales, sive ad immunditias plagitiorum, cum voluerint como ventur, sed alequando importunus est illemotus pocentenullo, alequando autem destituit iniantem, et cum inanimo concupicentia perviat friget in corpore, atque itamirum in modum solum generandi voluntatis, verumetiam lasciviendi libidini, libido non servit, et cum atota plerunque menti coe benti adversetur, non nunquam et adversus se ipsa dividitur, como toque animo incommovendo corpore se ipsa non sequitur. Caput septimum decimum, de nuditate primorum hominum, quam post pecatum turpem pudendanque videerunt. Merito hujus libidinis maximepudet, merito et ipsa membra, coe suo quodam ut itadixerim jure non omnimodo adarbitrum nostrum movet auta non movet, pudenda dicuntur, quod ante pecatum hominis non fuerunt. Nam sikuta scriptum est, nudi erant et non confum debantur, non quod eis sua nuditas estet incognita sedaturpis nuditas non dumerat, quia non dum libidu membra illa pretter arbitrum comovebat, non dum ad hominis inobedientiam redarguendam, sua inobedientia caro quodamodo testimonium peribebat. Neque enimceci creati erant, ut imperitum vulgus opinatur, quando quidem et ille vidit animalia quibus nomina imposuit, et ed e illa legitur, vidit mulier quia bonum linium inescam et quia placet oculis advidendum. Pate banterco oculi eorum, sedadoc non erant aperti, ochest nonattenti, ut cognosherent quid eis indumento grazie prestaretur quando membra eorum voluntati repugnarene shiebant. Qua grazia remota, ut pena reciproca inobedientia plekteretur, extitit in moto corporis quaidam impudens novitas, unde eset indecens nuditas, et fecit atentos rediditu e confusos. Inque squad postea quam mandatum dei aperta transgresione violaunt, scriptum est de illis, et aperti sunt ochuliamborum, et anjoverunt quia nudierent, et consuaerunt folia fichi, et fecerunt sibi campestria. Aperti sunt inqit ochuliamborum, nonattvidendum, nam etante avidebant, sedad dicernendum interbonum quod amiserant, et malum quod ceciderant. Unde etypsum linium e o quod istam faceret dinoxentiam, si advecendum contra vetitum tangeretur, egzeare, nomenacepit, uta pellaretur linium shiendiboni et mali. Experta enim morbi molestia, evidentior fit etiam yukunditas sanitatis. Conjoverunt ergo quia nudierent, nudati shilcet e agrazia, qua fiebat ut nuditas corporis nulla eos lege pecati menti eorum repugnante confundret. Ochit aque conjoverunt quod feliciu signorarent, si deo credentes et obadientes non quod eos cogeret eksperiri infidelitas et inobadiencia quid noceret. Proinde confusi inobadiencia karnis sue, tanquam teste pena inobadiencia sue, consuerunt folia fici et fecerunt si bicampestria. Idest subcinctoria genitalium. Nam quidam interpretes subcinctoria posuerunt. Porro autem campestria latinum quidem verbum est, sed exeo dictum quod juvenes, qui nudi exerce bantur in campu, pudenta operiebant, unde quid ita subcincti sunt, campestratos vulgus apellat. Quod itaque adversus damnatam culpa inobadiencia e voluntatem libido inobadienter movebant, verekundia pudenter tegebat. Exoq omnes gentes quoniam babila stilpe procreate sunt, usque adiotenet insitum pudenda velare, ut quidam barbari, illas corporis partes, nekin balneis nudas habiant, sed cum earum tegimentis lavent. Perupakas quoque indie solitudines, cum quidam nudi filosofentur, unde gymnosofiste nominantur, adibent tamen genitalibus tegmina, quibus percetra membrorum carent. Caput duode vigesimum, de pudore concubitus, non solum vulgaris sedetiam coniugalis. Opus vero ipsum, quod libidine tali peragitur, non solum in quibus questupris, ubilatebre ad subterfugenda humana judicia requiruntur. Verum etiam inusus cortorum, quam terrena civitas licitam turpitudine fecit, quam vis id agatur quod eius civitatis nulla lex vindikat, devitat tamen publikum etiam permissa atque impunita libido conspectum et verekundia naturali habent provisum lupanaria ipsa secretum, facilius quepotuit impudicitia non habere vincula proibitionis, quam impudentia removere latibula illius fecitatis. Sed hang etiam ipsi turpis turpitudine evokant, cuius licet sin tamatores, ostentatores esse non hauden. Quid? Con qubitus coniugalis qui secundum matrimonialium prescripta tabularum procreandorum fit causa liberorum, non etipse quenquam sit licitus et honestus, remotum ab arbitris cubile conquirit? Non omnes famulos atque ipsos etiam fos et coscunque ingredi quelibet necessitudo permiserat ante mitit foras quam vel blandiri cognux cognugi incipiat, et quoniam sicuta etetiam quidam romani maximus autor elokui, omnia recte facta in luce se colocari volunt, idest appetunt shiri, autatamen erubescata videri qui sennim nesit uta fili procreantur quid interse cognuggesagant quando quidem ut it agatur tanta celebritate ducuntur gzores etamen cum agitur unde fili nascantur ne kipsi fili si qui inde yamenati sunt testes firi permituntur. Sik enim hok recte factum adasui notitiam luce apetit animorum otatamen refugiat oculorum unde hok nisi qui asik geritur quod dece at ex natura utetiam quod pudiat comitetur expena caputunde vigesimum quod partes irre at quelibetit quod partes irre at quelibetit quod in homine tam vitiosem oventur uteas necesesit freinis sapiencie cohi beri in ila antepekatum natura sanitate non furint. Hink est quod et ili filosofi qui veritati propius acesserunt iram at quelibetit vitiosas animi partes e confessisunt e okod turbide at quen inordinate moverentur adea etiam cohi sapiencia perpetrarivetat acperok opus habere moderatricemente at querazione quam partem animi tertiam velutinar cekwadam ad istas regendasperibent collokatam utila imperante istis entibus posit in homine justitia ex omni animi parte servari hae ijitur partes quas et in homine sapiente ac temperante patentur es vitiosas uteas abis rebus ada quas in juste moventur mens compesendo et cohi bendo refrenet ac revocet at quer adea permitat hoe sapiencie rege concesasunt sikut iram ada exerendam justam coercitionem sikut libidinem ada propaganda porolis officium hee inquam partes in paradiso antepekatum vitiose non erant non enim contrarrektam voluntatem ad aliquid moventur unde necese estet eas rationis tankwam rege intibus abstinere nam quod nunc ita moventur et tabes qui temperanter et ijuste et pie vivunt alias facilius alias dificilius tamen cohi bendo et repugnando modificantur non est utique sanitas ex natura sed langur exculpa quod autem ir opera aliarunque affektionum inquibusque dictis atque factis non nsik abskondit verekundia ut opera libidinis coi effiunt genitalibus membris qui decause est nisi quia inceteris membra corporis non ipse affektiones sed kumeis consenserit voluntas movet coi inusu eorum omnino dominatur quisquis verbum emitit iratus vel etiam quen quan perkutit non aposet hoca pacere nisi lingua et manus yubente quod ammodo voluntatem overentur quae membra etiam kume ira nunla est moventur e adem voluntatem atavero genitalis corporis partes ita libidu suo yuri quod ammodo quan cipavit utmoveri non valiant si ipsa de furit et nisi ipsa vel ultro vel excitata surrexerit hocaest quod pudet hocaest quod intuentium oculos erubesendo de vitat magisque fert homo spektanzium multitudinem quando inusute irasitur homini quam vel uniusaspectum et quando use misetur uxori caput vigesimum de vanisima turpitudine cionicorum hocailli canini filosofi hocaest cionici non viderunt proferentes contra humanam verekundiam quid alliu de quam caninam hocaest in mundam impudentenquem sententiam ut shelicet quoniam justum est quad fit in uxori palam non pudet id agere nekin viko auta platea qualibet konjugalem concubitum de vitare vicit tamen pudor naturalis opinionem hujus erroris nam et si peribent hoca li quando gloria bundum fecis sediogenem ita putantem sektam suom nobiliorem futuram si in hominum memoria in signor eius impudentia figeretur poste atame a cionicis fieri cesatum est plusque valuit pudor ut erubesherent homines hominibus quam error ut homines canibus esse similes affectarent und et ilum vel ilos qui hoca fecisereferuntur potius arbitror concubentium motus dedisse oculis hominum necientium qui de subapalio gereretur quam humano premente conspectu potuisse ilam peragi voluptatem ibi enim filosofi non erubeshebant videri e sevelle concubere ubi libido y erubesheret surgere et nunca videmus aduc esse filosofo cenicos hi enim sunt qui non solum amicium turpaleo verum etiam clavanferunt nemotamen eorum audet hoca fecere quade si aliqui auzi essent uta non dikam ictibus lapidantium certe conspuentium salivis obruerentur pudet ejitur huius libidinis humanam sineulla dubitationem naturam et merito pudet i neus quipe in obedientia quae genitalia corporis membra solis suis motivus subdidit et apotestati voluntatis e ripuit satis ostenditur qui desit hominis ili prime in obedientia retributum quod i neaparte maksime oportuita parere qua generatur y natura ilo primo et maño indeterius est mutata peccato a cuius nexu nulus eruitur nisi id quod cum omnes in uno essent incommunem pernicem perpetratum est et dei justitia vindicatum dei gracia in singulis expietur finis partis alterius et quinkwagesime