 Είχαμε την επίθεση στον Πικεπαλής του μέρα 25, τον κύριο Γιάννη Βαρουφάκη. Ένα γεγονός που καταδικάστηκε από όλους αν επιφύλακτα. Πόλα τα κόμματα και όλους τους πολίτες. Γιατί αναφισβήτητα καταδικάσουμε τέτοια σενέγειες από που και από έρχονται. Ο κύριος Βαρουφάκης είναι μαζί μας. Κύριο Βαρουφάκη, καλή μέρα. Περαστικά σας και σιδερένιος. Ευχαριστώ πάρα πολύ. Είχαμε πλέον. Είμαι καλά. Επέρεπε να με δεις, Γιώργο πριν αποκροστές στις ώρες. Οι άνθρωποι στον Ευαγγελισμό τους, ο οποίους πρέπει να ευχαριστήσω από την εκπομπή σας, κάναν θάβματα. Τόσο την παρασκευή το βράδυ, στην αρχή, τις ιστορίες αυτής, όσο κεχτές, πραγματικά υπήρξε... Είναι σοκαριστική. Νιώθω ότι έχω ξαναγιώσει λόγω αυτών των ανθρώπων. Ευχαριστώ. Είναι σοκαριστική. Σε εξημία. Έχεις κατάγμα και δώστας γεγωματικά. Ναι, δεν πειρές. Αυτό που σε γίνει, έγινε με κλοτσές, έγινε με μπουνιές, έγινε με σιδερένια γροτιά. Μην μπούμε στη διαδικαίσή αυτή. Γιατί, ξέρεις κάτι, εγώ αναρώνω. Οι 57 των τεμπών δεν αναρώνουν, ούτε γιατρέπεται. Δεν έξεφε, δεν έξεφε. Ο πόνος των δικών τους ανθρώπους. Και δε θέλω στο μέτρα των δυνατότητων μου, Δεν θέλω να αποπροστατολήσουμε την κοινή γνώμη από μια εθνική τραγωδία και το δικό μου θα είμαι η δοδικό μου τραγωματικό. Όχι να συζητήσουμε λίγα και όμως για το πώς έγινε. Όχι να συζητήσουμε λίγα και όμως για το πώς έγινε. Σε θέση να αναγνωρίστε αυτή τη στιγμή αυτούς ανθρώπους που σας προκάλησαν αυτό. Ναι. Θα μας πεις πώς έγινε και ποι ήταν αυτή κατά τη... Γιατί άλλη εκδοχή βίνεις εσύ, Δεν θα κάνουμε τη λεδίκη, όμως τη τηλεανάκρηση, γιατί ως πολιτικός αρχιός αυτή τη στιγμή πρέπει να πω ότι σε αυτή την χώρα έχουμε τραγματίσει τη δικαιοσύνη, γιατί βγαίνουμε πολιτικοί, δημοσιογράφοι, βουλευταίες, υπουργοί. Όλοι έχουμε μια άποψη για ένα έγγλυμα την όλα που η δικαιοσύνη προσπαθεί να κάνει την διάτηση. Εγώ θα περιμένω τον Νησαγελεία, τον ονακρυτεί, τους δικαστές να μου δώσει μία δικογραφία. θα διαβάσω, στη βάση αυτό που ξέρω, θα τοποθετηθώ. Στο μεταξύ αυτό που μπορώ να σας πω, γιατί με ρωτάτε μια απληθείες ερώτηση και εγώ δεν είμαι υπεκφέροχο ποτέ. Ήταν αυτά, αυτοί που πήγανε μέσα στο συγκεκριμένο ιστιετώρι. Ενώ τρώγατε με την παρέα σας. Ναι, είμασταν συνεργάτες μου του Πανευρωπαϊκού Μημπανθούν, είμασταν 20 άτομοι. Προφανώς θα ήταν σύρραξη. Εγώ βγήκα έξω, τους ακολούθησα, τους λέω, θα έρθω μαζί σας έξω, να μου πείτε ότι ό,τι θέλετε να μου πείτε. Μόνο στιγμήκατε. Βγήκα μόνος με πίδιδες για να μην δημιληθεί σύρραξη. Ένα συγκεκριμένος, ο αρχηγός της σημωρίας αυτής, ο οποίς ήταν 25, 26, 27, ετών, με έσπροχνε και με χτύπαγε. Και του λέγα, έρχομαι έξω, σε προσπαθώ να σε ετοιμήσω, να σου πω, να σε ακούσα να μου πείσω τι θέλεις, και στιγμήκτη πάρα σε τέτοιμος πάντων. Μένες προξέ, βγαίνουμε έξω. Και τότε δέχθηκα τις γραφίες, και όταν έπισα στο πάτωμα, δέχθηκα και τις γραφίες, αλλά ήταν χειρουργικές, ήταν μόνο στη μήτη. Σας είπαν κάτι. Αυτό είμαι ερωτσικός. Αυτή ήταν να κάνω κάτι υπόθυκαι, κάτι πολιτικό, κάτι κρατήξω να καταλάβω. Αυτό υπόθυκαι, για να μάθεις να ψηφίζεις μνημόνι. Αυτό υπόθυκαι, αλλά πρέπει να σας πω ότι ήτανε πολύ άτσαλος ο τρόπος ο τρόπος. Μένα μου παν άνθρωπος και πολιτικό. Και θα μου διαψέψεις, όχι, γιατί προσπάτησα να κάνω και θα πωρτάς ότι από την φρασιολογία, το τρόπο των χτυπημάτων δεν ήταν αναρκική αυτοί. Και ότι ήταν άνθρωποι γι' αυτό είπες και η πρώτη γεκτύψη σου. Ήπες ότι είναι άνθρωποι της γεκτύψης. Να αφήσουμε τη δικαιωσία, είναι να αποφανθεί. Έτσι, έχω πει ό,τι ήταν από, αλλά για να πατήσω την ερώτησή σας, ναι, το πρόσωπό του είναι φωτογραφημένο και καταχωρημένο μέσα στη μνήμη μου. Οπιτσυγητικά αστήτανε τσιλιάδωρος. Τσιλιάδωρος, τσιλιάδωρος. Αλλά ας προχωρήσουμε όμως, γιατί πραγματικά... Χωρίστες τη νομικούς, γιατί γυκλοφορείται, κύριε Βαρουχάς. Είστε αρχηγός κόμματος, θα πείτε. Έχετε στη διάθεση σας κάποιους αστυνομικούς, γιατί δεν τους χρησιμοποιεί. Να σας πω. Τώρα, μάλλον, θα αλλάξουν τα πράγματα, λόγω της απέτησης της Δανάης, της Ζημούμου, που μου έχει βάλει τα δύο πόδια σένα από Πούτσι και μου λέει ότι από εδώ και πέρα θα έχεις τους αστυνομικούς. Θεωρώ ότι... νιώθω φελακισμένος στον άδυνο, πηγαίνω με αστυνομικούς κάπου. Δεν εξάδει. Δεν είναι καθαρά προσωπική επιλογία αυτή. Και θα προσπαθήσω να γλυτώσω από αυτό, θα προσπαθήσω να το σκάσω, θα προσπαθήσω να μέχρι να γίνουν οι εκλογές, να απεγκλωβισθώ από το κλειώθωρο αστυνομικό. Θα τους έχετε, αλλά σκυνηγάνε κι όλες. Θα μην κυνηγάνε κάτι. Μάλλον, μάλλον, μάλλον. Τι διαλέξανε αυτή που σε χτυπήσανε, ήταν, ήταν αναρχική. Ήταν, ήταν άνθρωποι της νύχτας. Δεν θα πω. Ήταν το Γιάννου Φαρπακή ή ξέραν ότι δεν έχει αστυνομία. Αυτό ήταν, δηλαδή, ή κάτι που είναι μαζί σου. Γιώργο μου, να προχωρήσουμε γιατί, γιατί νομίζω ότι είναι ιστορική συγκυρία στην οποία ζούμε. Και τώρα θα σου μιλήσω και σ' αγραμματές του Μέρα 25. Έχουμε μία ιστορική καμπή. Η τραγωδία του Τοντεμπον, έχει τα χαρακτηριστικά μια σεθνική τραγωδία, μια ελλαϊκή τραγωδία, ενός θρίνου, αλλά και μιας μεγάλης ευκαιρίας. Για σκέψου, έχουμε χιλιάδες νέους ανθρώπους. Σε όλες τις πόλης της Ελλάδας να διαδειλώνουν. Δεν είναι κομματικά ορμόμενη. Όχι, βέβαια. Ευτυχώς τα κόμματα δεν τους καθοδηγούμε. Και να θέλαμε, δεν μπορούμε. Και αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο. Νομίζω ότι είναι μια ευκαιρία για να ξαναδούμε το όλο διζήτημα, να δώσουμε σε αυτά τα παιδιά τη δυνατότητα να οραματήσουμε μια νέα Ελλάδα, μακριά από τη διαφορά, τη διαπλοκή, την αναξιοκρατία, το γρατισμό, την ιδιωτικοποίηση και τη ιδιωτικομανία. Όλα αυτά τα οποία, το αλληλί μου υπιστοσύνης. Το οποίο διαμορφώνεται τώρα. Είναι πάρα πολύ κρίσιμο. Και το συζητάμε όλες αυτές τις ημέρες. Αυτά τα παιδιά μπορεί να ζούμε σε μια εποχή που δουλεύουν για 700 ευρώ, που προσπαθούν να σπουδάζουν, να κάνουν τα όνειρα τους πραγματικότητα. Τώρα, είναι σαν να γκρεμίστηκε το απολύτως αυτονόητο, ότι μπορεί ένας φοιτητής να παίρνει το τρένο από τη Θεσσαλονίκη για να έρχεται στην Αθήνα. Αυτό πώς θα το αντιμετωπίστε οι πολιτικές δυνάμεις, Ελλνό. Είναι εσένα το ζητήμα. Μην διεχνάμε ότι έχουμε χάσει... Συμφάνα μετατικά με αστυχεγίωση το 1 εκατομμύριο νέους και νέες, που έχουν φύγει στον Κυρδευικό από το 2010. Αυτή που έχουν μείνει, έχουν μπροστά τους ένα μέλλον, το οποίο είναι σκυφτό, το οποίο δεν εμπεριέχει επενδύσεις στις νέες τεχνολογίες, δεν εμπεριέχει την προπτική για σοβαρές δουλειές, για δουλειές που να μη βοητεμένα τρόπο, που να κάνουν μια οικογένεια, να στήσουν ένα μέλλον για τον εαυτό τους. Αυτό είναι το background, αυτό είναι το παρασκήνιο. Και μετά σου έρχεται μια ταγωδία σαν αυτήν τον τεπόν, που σκοτώνεται νέα παιδιά πάνω σπουδάσουν, και τότε δημιουργείται το κίνημα. Το ερώτημα είναι αυτό το κίνημα, θα ξεφουσκώσει, ή θα μεταβληθεί σε μια νέα πολιτική δύναμη, η οποία θα συμπαρασεί όλους εμάς τους παλιούς και θα δημιουργείς μια νέα Ελλάδα. Θα μου επιτρέψω... Αυτό θα ήθελα, εγώ να δω. Θα μου επιτρέψω να σου πω ότι υπάρχει κάτι άλλο. Η κρίση του πολιτικού συστήματος, η αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, που έχει κάνει τα παιδιά να πιστεύουν ότι είναι σαν στον Λίδι. Οτι είναι σαν στον Λίδι. Αυτή η αποστροφή για το πολιτικό συστήμα, αυτή η απορρυψή του πολιτικού συστήματος, είναι για γονός και είναι καθημερινό. Δεν πήραιναν μόνο αυτή τη τραγική ιστορία των τεμμών. Και πιο μπροστά αυτά τα παιδιά, χάνει γυρισμένη την πλάτη τους στο πολιτικό συστήμα. Δες τις πολιτικές συνολές κάποτε βασικός κορμός του λαϊκού κοινήματος, ήταν το νεολοϊστικό κίνημα. Αυτό που ανεβωτικατέβαζε οι κυβαινήσεις, ήταν το νεολοϊστικό κίνημα. Τον Ανδρέα Παπανδρέου τον αποθέωσε, το νεολοϊστικό κίνημα. Αν έβλεπε στις τοπικές οργανώσεις του Πασόκ, γιατί είναι τη συλλικίας μου, και ας βάλουμε και τον Δημή Τριστούπο και τον Ιηστορία. Και στις συλλικές, μπέλο και στις ιστορίες. Στις ιστορίες, θυμάστε τι γνώτανε με τις νεολεές. Και με την νόλεα της κνε, και με την νόλεα του Πασόκ. Αργότερα την νολεα της δημοκρατίας. Ήταν παιδιότος δημοκρατικής ανάτασης, ούτως ή άλλο. Ούτως ή άλλο. Κάποια στιγμή, λοιπόν, αυτού τα παιδιά μπουκτήσανε από τη λειτουργία του πολιτικού συσθήματος και του γυρίσανε την πλάτη. Γιατί κατάλαβαν και μια εμπορευματοποίηση. Να μην το πω χειρότερα. Τώρα είναι πολύ δύσκολο, λοιπόν, να ξαναγυρίσουν αυτά τα παιδιά. Εγώ δεν θέρω ότι τα παιδιά αυτά μας θέλουν ότι είμαστε ολίδι. Αυτό που είναι αλήθεια, και εκεί θα συμφωνήσουν, είναι ότι δεν ανέχονται πια πολιτικά κόμματα που τους ζητούν ανάθεση. Ανάθεση ευθύνης. Ψηφίστε μας, και εμείς θα κάνουμε τα όνειρα σας πραγματικότητα. Αυτό τελείωσε. Ευτυχώς. Αλλά δεν νομίζω ότι αυτά τα παιδιά εκεί εξωθερούν, ότι όλο το πολιτικό συστήμα είναι το δίδιο. Γιατί, ξέρεις, Γιώργο, το πρώταγμα, είναι όλοι τους ίδιοι, είναι φασιστικό. Είναι αντικυβουλευτικό. Είναι μηδενιστικό και νηχιλιστικό. Τα παιδιά αυτά εκεί εξώ, δεν είναι νηχιλιστές. Δεν είναι μηδενιστές, δεν είναι φασιστές. Δεν λένε, κάτω ηβουλί, δεν θέλουμε να έχουμε βουλί. Τι λένε, δεν θέλουμε κόμματα, τα οποία μαζιτούν, να τα εξουσιοδοτήσουμε και εκ μέρους μας να κάνουν μετά το κεφαλιού τους. Σύμφωνοι, όμως, για να πάμε το...