 Wat is barmartigheid? En wat willen we eigenlijk in de stad? Waar bijvoorbeeld armen, gehelicapten, vredelingen en exgedetineren aangewezen zijn op de barmartigheid van de burgers. Het is een term die uit die geeft aan persoonlijke betrokkenheid en compasie met de medewens. Het is een term afgeleid uit het Latijse miserie Kors. Kors kor ertekent hart en barm, of spongelijk arm, is de vertaling van miser, ongelukkig en lendig. Barmartigheid betekent dus hart hebben voor de ongelukkige, de zwakke, de lendige. En op zich is daar natuurlijk niets mis mee, een tekenteel. Want barmartigheid vormt ook het fundament voor rechtveiligheid, maar het is niet hetzelfde. Barmartigheid vond de stelt immers een eenzijdige relatie, die van de barmartige jarenste minder verdeelde. En deze inzijdige relatie plaatste geen idee op de daden van barmartigheids aangewezen in een afhankelijke, onderdadige positie. In ieder geval in mijn importatie van de verhaal en de werken van barmartigheid is het draaiende punt niet zozeer dat je iets moet doen, maar dat je moet zien dat er ander in jouw positie is. Dus het draaiende punt is niet dat de ander, dat je een soort plicht hebt, ten opzichte van de zwakke aan de ander. Draaiende punt is dat jij de zwakke aan de ander had kunnen zijn. Die vorm, de barmartigheid als een soort ondergrond van ik had zelf ook degene kunnen zijn die aangewezen is op barmartigheid, is denk ik, zal ik willen verdedigen uiteindelijk de grondslag ook van de mensenrechte discussie. Maar juist waar we elkaar niet begrijpen, dan dat op dat moment ontstaat. Juist op het moment dat we denken, maar deze persoon hoe bestaat het, dan hebben we iets te pakken. En dat laat de stad zien, de stad bestaat niet uit gelijke, maar ongelijke mensen die op heel verschillende motiezen en met heel verschillende visies dezelfde ruimte verbanden. In deze zin mag de stad wat mij terug wel in het zichtst in ere worden hersteld. Daar gebeuren dingen die niet belangrijk zijn en die je moet sterven. Zouden we ook gezien.