 مونه خونه های شما بزارین همین اول برنامه یه سلام درست و حصابی بشما بکنن. سلام گولای خندون، سلام بادندون، سلام بید، کتوی باق میخنده. سلام به دشت داریا، سلام به کوها، سحرا، سلام به روی ماهه، همه شما بچای خوشگلی که نشستین توی خونه هاتنو داریم این برنامه رو تماشا می کنیم. این روز هم مثل دفاهای پیش قراره که با هندگه از روی کتاب داستان قصه بخونیم، شر بخونیم و کولی چیزای جدیه دیاد بکیریم. این روز میخم بر اکس روزای گوزشته که بوزی میومد تباسمونو پرت می که پیشی میومد خونه رو به همریخ. تون، تون، تون، تون، تون، تون، تون، تون، همیج رو پوشت سره هم انجام بدم بدون این که کسی بیاد بساط برنامه و برنامه مارو خراب کنیم. این روز ببینیم که اومد برنامه رو خراب کنیم. داره جو جو، چه رنگه قشنگی داره. منغارشم که نارینجیم. چیک چیک چیک چیک چیک. دنگه داره چیک چیک میکنه با بود. گوشنشه یا تشنشه. یب ندار الان میرم بش قزان میده. چیک چیک چیک شادم. شادم نارا هتنگه چیک چیک میکنه. چیک چیک چیک چیک. آه یادم افتاد من یه شر بردن. شر جو جو. دنگه می شر و بخونیم. یکه جو جو خوش حال باشر شادیم چوری کمتر چیک چیک کنه. اگه که شو مام حاضری. بیرم شر بامگه بخونیم ببینیم چینیشه. یک. دو. سه. چیک چیک چیک چیک. گنجش تو لانه. چشادمانه. چیک چیک چیک چیک. گنجش تو لانه. اتشوانیشه. به اترخشو. هالا بیرم با هم. سراغه ادامه یه برنامه. اگه که شو حاضری. بیرم بیرم سراغه کوله باشتیو. ببینیم قسی که ام روز قرره با هم دیگه بخونیم. راجبه چی میتونه باشه. این. کوله پوشتیه منه. This is my backpack. بزارین بازش کنمه. ببینیم قسی ام روز. راجبه چیه. قسی ام روز. راجبه. یعنی. این چی میتونه باشه. یه دایره یه کچی که سیار. شروک هر بباریده. بزارین. اصلا قبل از این که قسیر با هم دیگه شروکانیم بخونده. بیم شر بارونه بخونیم. تا من بگم. بارون چی رنگت خوبه. چی رنگت تو زندگه ما مهمه. حاضر این با هم دیگه شر بارونه بخونیم. این. دو. سر. حالا دهتا تنو بیارین بالا و. با من. شروکانیم. چیک چیکه بارون. اصلا آسیمن. میباره. نم نم. رویده. چیک چیکه. بارون میاد. هبا تاریق میشه. درسته که. اگه برین بیرون خیس ممکنه بشیم. هتا این ام درسته که بعض وخوا به خاطر بارون. اصلا نم تونیم برین بیرون. مجوه میشیم خونه بیمونیم. اما آب بارون خیری برای ما برای زمین. و همه موجوداته زندگی که رویز زندگی می کونه مهمه. وقت که بارون میاد. گولا درخته گیاها همه اینه از آب سیر میشن. بارون که میاد. میره داخل رود خونه ها میره داخل دریاها. و همه جاهای که موجوداته دریای دارن زندگی می کونه. و با اسمیشه که انا بزندگی شون ادامه بدن. پس یادتون باشه که وقت که بارون می خوش حال بشیم. بجن که نارا حد بشیم. چون خیلی اتباقه خوب می افتده با اومدن بارون. حالا که شرمون هم خوندیم. دیگه وقتشه که برین سرابه قسی ایموز. قسی ایموز راجه به یدونه نوخته. برین برین کتابی که قرار بخونیم. اسمه چی ایم. کتابی هم که قرار بخونیم. اسمه نوخته. بیرینون بسره با هم شروع کنیم. همون طورکه برا تون تریف کردم. دستانی که ام روز می خوایم با هم دیگه بخونیم. اسمه هست نوخته. کسی که این کتاب رو نوشتن. اگای پیر رینوز و کسی که کتاب رو ترجم کردن به فارسی. خانوم اکرم حسن هستن. این کتاب محصول شرکت انتشارات ایلنی و فرهنگی هست. حالا برین بیرین ان دستان به سش چی ایم. کلاسه هونر تموم شده بود. اما واشتی مثل سی ریش به سندلیش چه سویده بود. کاغز نقاشیش سفید بود. معلومه واشتی روی برگه سفیده اون خمشو. گفت. اه ها. یه خرس قطبی تو توفان بف. واشتی گفت خیری مسخره. من هنوز نمی تو نم نقاشی به کشن. معلوم لبخندیزه. خوب یه خرد. علامد یه یه چیزی به کشن به بین تو رو کجا همی بره. واشتی چنگزد و مجگی برداشته زربه موکمی روی کاغزه. بفرموین. معلوم کاغز رو از روی میز برداشته بادقت نگاش کرد. باد کاغز رو به ترفه واشتی گرفته با مهربونی به اش گفت. حالا امزاش کن. واشتی لحظهی فکر. خوب شد بلد نباشن نقاشی به کشن. امام میتون ام که اسم امو امزا کنم. حفتی به برد و اختی واشتی به کلاسته هنرف. از دیدن تابلوی که بالا یه میز مواللم اش به دیوارا ویزون بود. چشاش گرد شن. اون هم اون نختی کچی کی بود که واشتی کشیده بود. نختی اون. نختی توی خواب تلایی کنگرهی. میتون ام نختی بهتر از اون به کشن. اون جبه یه آبرنگه های دست نخوردش و باز کردو. شروع کر به نقاشی کشیده. واشتی هم این تور نقاشی کشیده کشید. یه نختی غرمز یه نختی بنف یه نختی زر یه نختی آبی. آبی رو با زر تقیقه. اون وقت فهمی با اون میتون نختی سبز به کشن. واشتی دا ایم رنگه رو ازمایش می کرد. یک آلم نختهای کچی با رنگهای بسیار زیاد. اگه بهتون ام نختهای کچی بکشن. پس نختهای بزرگم میتون ام به کشن. واشتی برای کشیدن نختهای بزرگتر. فالموی بزرگتری برداشته رو یه کاغز بزرگتری رنگه شو پاشید. واشتی حتا بدون اینکه نخته بکشن یه نخته نقاشی کرد. چن هفته یه بهتون. تو نمایشگاه مدرسه هونه. نختهای بسیار زیاد واشتی حسابی سر و سدا به پا کردن. واشتی تو یه نمایشگاه متواجه شو پسرکی به اون زول زاده. پسر گفت تو واقعا نقاشه بزرگی هستی. کاش که من ام میتون استم نقاشی بکشن. واشتی گفت شرط میبندن که تو ام میتونی. نه نمیتون ام. من حتو بخد کشم نمیتون ام یه خدت سف بکشن. واشتی لبخندی زر. اون کاغز سفیدی به پسرک داده گفت. به من نشون به ده. وقتی پسرک داش خدتی روی کاغز می کشید. می داد تو یه دستش می لرزید. واشتی به خدت کجو کولهی پسر. خیره شدو باد گفت. امزاش کن. حالا باد چه ها به نظر شما به سرکو چلوی این دستان خدت کجو کولهش رو امزا می کنن. اگر امزا کنن به نظر توون خدت کجو کولهش مثل نخده های واشتی این قد معروف می شه. خب باد چه ها بگیم به بینم دستان نختر رو دستاشتین. بلد یا نخیر وقت اینه که یه دونی دیگه از شرای کتاب بازی با انگوشتارو با همدگه به خونه. این کتاب رو اگه مستفا رحمندوست شرا شو گفتنو. خانو می حال ایلادن نقاشیاشه کشیدن. کتاب محسول کانون پرورش فکریه کودکانو نو جبانان هستش. شری که این روز برا تون انتخاب کهدن راجه به چند تا مرگ خروسه که دو باره تو ایدونی کنف دست با هم دیگه زندگی می کهدن. حالا اگه شو ما می تونیم لودفن دستی تونو بیاریم بالا انگوشتونو تا جای که می تونیم از هم فاصل بیدیم. و بیاریم با من بش ماریم ببینیم ایدونی دست. چند تا انگوشتاره. حاضریم بیان شروع کنیم. یک دو سی چاہر. یه بار دیگه بش ماریم. یک دو چاہر. بنظر می رسه که حالا شو ما محاضر و آمادین که با من این شروع به خونی. چند تا مرگ خروس تو یه خونی زندگی می کهدن. یه روز اولی بیدار شدو جکجکا که. باش می اومد. لالا که. سب بومی هم و غولی غو سداکن. چار رو می گف. مرکمو قد قداکن. انگوشت شهز. بدون داد و فعیان. گف. رو با هم و ایده هنم آموفتا. کاش همارو می باردن. یکی یکی شر امروز یکم ترسنک بون. خدا فضید. امه می دونیم که دو بارد قرار هم بیگرو ببینیم. پس شد می شیمو خوش هالو شادو سر خوش. تکوم می دستا منو می گیم خدا نگهدار. شد می شیمو خوش هالو شادو سر خوش. تکوم می دستا منو می گیم خدا نگهدار. خدا نگهدار. خدا نگهدار بچه ها. خدا حافت.