 باید تا جایی که میبینیم، سن خود میبینیم، زنا نظر بدقا جار، قبیتر از هم دم قابل جنگ، هم دم قابل کار، همه چیز بسیار مقامت میکنن و شجاستن از روزا بود که ما پشتو خانه امین میرفتوم، اگر نیو منطقی ما کل جای پاکاری شده بود از ماین و چیزا دیگه بعد از ای که ماین پاکر شده بود، ما کل ما دل ما جا بود که ماین چیزه نیستن اختکرفتوم، اینی میادسه ماین بر مات فاقفتد بله ام وقت که ما را ماین پران میفومید، ما ما چیز را میدیدم که یک پایم نیستا و دهگا پایم ام زخمی بودید، ای دوسم ام زخمی بود که پیساس میکدم کلبتا ما را کتا شفخانه میبارن، یک پایم پاسماین چیز میکنه پس خانه میم ده تو ایساس ما میکنه که پایم، اگر سیلام میکنه که پایم میت نیستن بعد ازی که شفخانه بودن، بعد ازی قسمت قتا شد، ووق بیسیار مایست کنن ده بود ایچه فکر نمی کردم که ما دبارا مثل گنسان جور ده فامیل ده اشتما میگردم و کار میکنه ایچه ما باور نمی کردم بلی چون دردی از که خودو ما داریم خودو ام شخصم ما که یک پروستیز یا گرطوز برای یک مریز میسا زم پیش ازی که ما با مریز خود بتون که بو پوشه بگردن ده تو ایساس میکنه که اول خودو بو پوشه ام بگردن در جای از اورا میفه ام که اوگار میکنه ده پای خود بی میم ایساس کنه اصلا کنه بیدون ازی که او در کنه اوگار شوه و راحت یک پروستیز بپوشه چون خودو ام امی درده دار میساس میکنه میخوایم که مریز ما چیز خودو خودو راحتر بو پوشه و خش پواشه و ایی بسیار کار خودو بنی چنده ات گرفته و میتنه که زندگی خوده برا لوائی که ایجه کار میکنه روحن آرام میباشه، مصروف میباشه و پیسه مقدار پلک بنا میتن و میتنه زندگی باکمندی خوده برا ایو چی کنه دمویل کده تزیج خانم میریم و پروستیز میکشیم دور میمانیم طبا نسان بیسیار میرسکنم دم میباشه اما پس که پروستیز دو برا میپوشیم علم اشکل میکنیم پس میرسیت انتشفیش ما رفع میشه