 बरत्टा कुल भाग्य कली के बावर असानन्द परीनि ताकारे जगगदे कमोहन कले जयजय रंगादी देवते देवी नमसकार मी एशचरी पोडे कर बरत्ट्नाट्ट्यम ही एक प्राचीन बरत्टिया शास्त्रियन रुट्ते से लिया है बरत्ट्नाट्ट्ट्यम वुगम बरतातिल तम्यनाडु प्रान्तात तंजावूर शहरात सुमारे पंच्विष्टे वरषान पूर्वी जाला तंजावूर चा राजान नी यान रुट्यकले ला कुप रोट्सा हं दिला ब्रुएडेश्वर मंदिर अनी सरस्वती महाल हे गरन्ताले आजे ही आची साख्षा देता है बरत्ट्नाट्ट्ट्ट्यम वुगम बरत्टमूनिचा नाट्टेष शास्त्र या गरन्ताता स्लया चाद्धालत नन्दिकेश वराचा आभिने दर्पन लाग्रन्त, बरत्ट्नाट्ट्ट्यम चाद्टर्बा गरन्त्म नोलगत लाचात। या प्राछिन द्रुट्यषाद्या सादर केले ला कथिन काला मदे तिकूं ते देवदा सिन्नी पूर्वी पुजे चा अपचार महलु देवडा थेन्रुट्या सादर केले जाते से नतर ते राजज़़ दर्बार आत उच्षवाद सादर केले जाए जाए लग्ल अट्टा रंगमचा वर सादर केले जाते प्रेयोग शरन कला आस्ल्या मुले गुरून कडूं शिक्रन अवष्षकस्त। बरतन अट्ट्या मही एकल शेली किवा एका हर्या है एकास नर्त की विविद बूमिका साचर करते है पन आजकाल समुहा तही न्रुट्या रंगमचा वर सादर केले जाते या मेंदे शुद्धन आर्टन, मेंजन रुट्त, अद्बभाँ, विज़ अभी ने आसे दोन प्रकारस्तात पूरूष युच्टन रुट्ट, मिज़ तन्धव, अज्टरी युच्टन रुट्ट, मिज़ लास्यग अशा तोन मिछी यान रुट्ते लाहित नर्तके अकर्षक रंगाची विशिष्ट पन्त्तिना शिवलेली साडिनेसते तेला सुन्दर पंख्य अस्तात, केसान साम्बाडा अनी वेनी गज्रेनी सजजवलेली अस्ते चंद्रसूर्य प्रतिमा, बिंदी, तलै सामान, जुभे, वेल, भाँग्डया विशिष्ट प्रकार्ची गल्यात्ली अनी गुंग्रू यान मोडे न्रुत्या ला उठाव्येतो न्रुत्याचा सात्तिला गायक, नुदंगवादख, वाहलीन, किवावीनावदख, अनी भास्रीवादख अस्तात तालम वर नुड्ये शोल्ला महनाराना नतवूनार अस्समत्ला जातो चेहरा वरील अनी डोलैन मदिल हाव भाव, अनी हातांचा विशिष्ट मुद्रान मदूल, भावना रसिकान परेंत पहुष्वल्या जातात पताक, त्री पताक, वर्द पताक, करतरी मुख्हा, मयु रास्य, वर्द चन्र, वराल, शुकतूं दख्हा, मुष्टी, शिखर, कपिठ, कतका मुख्हा आयत मन्डल, ही यान रुट्याची मुलबूद्स्तितिया है, हात पाय कंबर येंचा प्राथमी खल्साली ना, यान रुट्याची अद्यक्षर समजलीजा ताद, तंना अडवू असम्पल्तार बरत नाट्यम मदिल रचना रसा परिपो शुडयचा द्रुष्टीन एका विषिष्टक रमाना के लिए जातात, तला मारगम मसमवंतात, मारगम मदे सुरुवातिला, देवता रंगमंच, गुरू अनी रसिकाना वंदन करूं, अलारी पूही रचना सादर के लिजाते, हलुवार उमलनार्या कली प्रमाने, दोले, मान, खंदे अनी हात, येंचा हल्चाली अलारी पूही अच्टात, तीश्र, चतुष्र, मीश्र, खंड, संकिरन, आशा विवीदा जा तीन मदे विलंबीत, मद्यान इद्रुटलाएत हैं रुट्या सादर के लेजाते. तीश्र रच्यन मदे नुट्यात श्व़ांचा सरगम्चा समावे शुतू, जगु कही श्व़ांचा दुष्छा स्वरूपश नरतकी द्रंगमऔंचावर साचारते, स्वरान्चा चाडूतार तेतली मेईद आस लक्षाग्यों सादर के लाजा तो जती स्वरम. शव्दम, कव्तुकम अशार चनान्मदून, शव्द, सहीत, शोलन्चा समावेष नुत्यात होतो. तेनन्तर, शुद्दनर्टन अदी आभिनायाजा संगम असले ली, वरनम ही रचना सादर के लिजाते. आभिनायाजा बागात, रती मंजे श्रुंगार, वाच्सल्यव अनी भक्ती, या भावनानी उत्प्रोथ अशी पद साचार के लिजातात. तमेल, तेल्गु, कन्नड, सुस्कुरुत, मराथी, हिंदी, आशा विविद बाशान मदली ही पद, वैश्वेग भावना रसिकान परेंत पहुत सुभतात. कारेक्रमाची साँगता शुद्दनर्टनाचा तिलाना या रचने नहोते. तिलाना मदे तनुम, तदीम, तनदेरेना, आशा नुम तोम चा बोलान वर अनन्दाचे अभेवेख्ती न्द्रुत्या तुं साचार लिजाते. शेव्टी, गुरु, देवता, रंगम अचानी रसिकान वंदन करुन, मंगलमनी कारेक्रमाची साँगता होते.