 Word vooraf van nederigheid door Andrew Murray. Dit is een opname voor LibriVox. Alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein. Voor meer inlichtingen of om je op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org. Opgenomen door Jack Hillema. Word vooraf. Er zijn drie sterke beweegredenen die ons tot nederigheid aansporen. De nederigheid past mij als schepsel, als zondaar en als gelovige. De eerste beweegreden zien we bij de Engelskaar, bij de mens voordeval en in Jezus als zoon das Mensen. De tweede beweegreden doet een beroep op ons in onze gevallen toestand en wijst ons de enige weg waar langs wij tot onze juiste plaats als schepselen kunnen terugkeren. In de derde beweegreden ontdekken wij de verborgenheid van de genaden. Deze leert ons dat namaten wij onszelf verliezen in de overweldigende grootheid van de verlossende liefde. De nederigheid ons leidt tot de volleinding van eeuwig geluk en aanbedding. In ons algemeen godsdienstig onderricht werd de tweede beschouwing bijna uitsluitend op de voorgrond geplaatst zodat sommige tot het uiterste gegaan zijn door te zeggen dat wij moeten blijven zonderen willen wij inderdaad nederig blijven. Anderen hebben weer gedacht dat de kracht van de zelfverlogening het geheim van de nederigheid is. En het christelijk leven heeft schade geleden daar waar gelovige niet duidelijk erbij bepaald worden dat zelfs in onze positie als schepselen niets natuurlijker, mooier en gezegender is dan niets te zijn op dat god alles zou zijn. Ook werd er schade geleden waar het niet duidelijk werd gemaakt dat het niet de zonde is die ons het meest nederig maakt maar de genade. De mens die door zijn zondigheid er toegeleid zich verdiept in godswonderbare heerlijkheid als god, schepper en verlosser is de genen die voor hem inderdaad de laagste plaats willen innemen. In deze overdenkingen heb ik al meer dan één reden bijna uitsluitend de aandacht gevestigd op de eerste beweegreden. De nederigheid die ons als schepselen past. Het is niet alleen omdat het verband tussen nederigheid en zonde zo uitvoerig wordt uit eengezet in heel ons godsdienstig onderwijs maar omdat ik geloof dat het onontbeelijk is voor de volheid van het christelijk leven dat het andere aspect op de voorgrond wordt geplaatst. Wil Jezus inderdaad ons voorbeeld zijn in zijn nederigheid dan moeten wij de beginselen verstaan waarin die nederigheid gewochteld is. Wij moeten de gemeenschappelijke basis kunnen vinden waarop wij met hem kunnen staan en leren hoe onze gelijk vormigheid met hem kan verkregen worden. Willen wij inderdaad nederig zijn tegen over god en de medemens? Will de nederigheid onze vreugde zijn? Dan moeten wij inzien dat zij niet slechts het teken van beschaamtheid over de zonde is. Daarnaast is nederigheid een bekleed zijn met de lievelijkheid en het geluk van de hemel en van Jezus. Het was Jezus heerlijkheid om de gestalte van een dienstknecht aan te nemen zoals toen hij tot ons zei en wie onder u de eerste wil zijn zal uw slaag zijn. Wat hij is 20 ver 27. En hij leert ons de gezegende waarheid dat er niets zo goddelijk en hemels is als ieders dienstknecht te zijn. De vertrouwen dienstknecht die zijn plaatskent acht het een waar genot om in de behoefte van zijn meester of van zijn gasten te voorzien. Wanneer wij inzien dat nederigheid iets is dat oneindig veel dieper gaat dan schuldgevoel en wanneer wij haar aannemen als ons deel aan het leven van Jezus dan zullen wij beginnen te leren dat dit onze ware adel is. Als we dit tonen door alle dienstknechten zijn dan is dit de hoogste verveling van onze roeping als mensen die naar godsbeeld geschapen zijn. Wanneer ik op mijn eigen godsdienstige ervaringen terug zie of op de kerk van Christus in de wereld laat dan verbaast het mij te zien hoe weinig de nederigheid gezocht wordt als het onderscheidend kenmerk van het discipleschap van Jezus. Wat zijn er helaas weinig bewijzen in de predeking en in het dagelijkse leven, in de gemeenschap met Christen in het organiseren en het verrichten van werk voor Christus dat nederigheid beschoot wordt als een van de belangrijkste deugde. De enige wortel waaruit de genadegaven kunnen ontspruiten de ene onontbeerlijke voorwaarden voor ware gemeenschap met Jezus. Mensen hebben kunnen zeggen over hen die beleiden naar ware heiligheid te streven dat die beleidenis niet gepaard ging met nederigheid. Dit is een luide oproep aan alle oprechte Christen of die beschuldiging nu geheel waar is of niet om te bewijzen dat zachtmoedigheid en nederigheid van hart het voornaamste kenmerk is waaraan zij die het zachtmoedige en nederige lamb van God volgen gekend worden. Einde van het voorwoord hoofdstuk 1 van nederigheid door Andrew Murray. Dit is een opname voor LibriVox. Alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein. Voor meer inlichtingen of om je op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hilema hoofdstuk 1 van nederigheid nederigheid de herelijkheid van het schepsel en ze zullen alle hun kronen voor de troonwerpen zekenden gij onze heren en God zij het waardig te ontvangen de herelijkheid, de eer en de macht want gij hebt alles geschapen en om uw wil was het en werd het geschapen. Opendbaring 4 vers 10b en 11. Toen God het helalschiep was zijn enig doel het schepsel deelgenoot van zijn voldmaaktheid en gelukzaligheid te maken en zo daarin de herelijkheid van zijn liefde wijkheid en kracht te tonen. God wilde in en door zijn geschapen wezens zich zelf openbare door aan hem zoveel van zijn eigen goedheid en herelijkheid te schenken als zij in staat waren te ontvangen. Maar deze schenking was niet een geven aan het schepsel van iets wat het in zichzelf kon bezitten een soort leven of goedheid dat aan zijn zorg werd toevertrout of tot zijn beschikking werd gesteld. In geen geval maar omdat God een altijd levende, altijd tegenwoordige altijd handelende God is die alle dingen draagt door het woord van zijn kracht en in wie alle dingen bestaan kan de relatie van het schepsel tot God alleen één van onophoudelijke volslagen en algehelen afhankelijkheid zijn. Zo waarlijk als God door zijn kracht eens alles schiep zo waarlijk moet God elk ogenblik door diezelfde kracht alles onderhouden. Het schepsel moet niet alleen terugzien naar de oorsprong en het begin van zijn bestaan en erkennen dat hij daarom alles aan God verschuldigd is. Zijn voortnaamste zorg, zijn hoogste deugd zijn enige geluk nu en voor alle eeuwigheid bestaat daarin dat hij zichzelf aanbiedt als een leegvat waarin God kan wonen en zijn macht en goedheid kan openbare. Het leven dat God geeft wordt niet voor eens en voor altijd geschonken maar van ogenblik tot ogenblik. Door de onophoudelijke werking van zijn almachtige kracht. Nedrigheid, volkomen afhankelijkheid van God is uit de aard der zaak, de eerste plicht en de hoogste deugd van het schepsel en de wortel van elke andere deugd. Zo is hoogmoed, of het gebrek aan deze nedrigheid, de wortel van alle zonden en kwaad. Toen de gevallen Engelen met zelf voldoening op zichzelf begonnen te zien, kwamen zij tot ongehoorzaamheid en werden uit het licht van de hemel in de buitenste duisternis geworpen. Dit gebeurde ook met onze eerste ouders. Toen de slang het gif van de hoogmoed de wens om al schot te zijn in hun harte blies, vielen zij van hun hoge staat in de ellende waarin de mens nu verzonken is. In de hemel en op aarde is hoogmoed zelfverheffing de poort en de geboorte van de vloek van de hel. Zie aantekening A. Hieruit volgt dat niets ons verlossen kan dan het herstaal van de verloren nedrigheid. De oorspronkelijke en enige ware houding van het schepsel tegenover zijn god. En zo kwam Jezus om weer nedrigheid op aarde te brengen, om ons deelgenoot daarvan te maken en ons daardoor te redden. In de hemel vernederde hij zich door mens te worden. De nedrigheid die wij in hem zien bezat hij reeds in de hemel. Ze bracht hem en hij bracht haar naar deze wereld. Hier op aarde vernederde hij zich en werd hij gehoorzaam tot de dood. Zijn nedrigheid gaf aan zijn dood haar waarde en werd zo onze verlossing. En nu is de zaligheid die hij geeft niets minder en niets anders dan een schenking van zijn eigen leven en dood. Zijn eigen geaardheid en geest. Zijn eigen nedrigheid. Dit is de basis van zijn verhouding tot god en van zijn verlossend werk. Jezus Christus nam de plaats in en vervolgde de roeping van de mens als schepsel door zijn leven van vermaakte nedrigheid. Zijn nedrigheid is onze zaligheid. Zijn zaligheid is onze nedrigheid. En zo moet het leven van de gereden, van de heiligen, noodzakelijk dit zeegel van verlossing van zondendragen en van volledig herstel tot de oorspronkelijke staat. Hun verhouding tot god en tot de mens moet gekennmerkt worden door een allesdoordringende nedrigheid. Zonder dit kan er geen werkelijk vertoeven in gods tegenwoordigheid zijn of een ervaren van zijn gunst en van de kracht van zijn geest. Zonder dit geen blijvend geloof, liefde, blijdschap of kracht. Nedrigheid is de enige grond waarin de genadegave wortels schieten. Het gebrek aan nedrigheid verschapt voldoende opheldering voor elke fout of misstap. Nedrigheid is niet zozeer een van de velen genadegave en deugde, maar ze is de wortel van alle gaven. Omdat alleen zij ons de juiste houding voor god doet aannemen en hem als god toelaat alles in ons te werken. God heeft ons als redelijke schepsels zo gemaakt dat hoe juister en helder ons inzicht in de wezenlijke aard van een gebot is of hoe dringender de noodzakelijkheid ervan wordt gezien des te bereid williger en vollediger onze gehoorzaamheid daar aan zal zijn. De kerk heeft te weinig aardgegeven op onze plicht tot nedrigheid omdat de ware aard en belangrijkheid van de nedrigheid niet voldoende begrepen werd. Ze is niet iets dat wij tot god brengen of dat hij ons geeft. Ze is eenvoudig het gevoel van volslagen nietigheid dat bij ons opkomt wanneer wij zien hoe god waarlijk alles is en hoe wij plaats kunnen maken voor god om alles in ons te zijn. Wanneer het schepsel beseft dat dit de ware adel is en wanneer hij ermee instemt om het toegewijde lege vat te zijn waarin het leven en de heerlijkheid van god kunnen werken en zich openbare dan ziet hij dat nedrigheid eenvoudig de erkenning is van de realiteit van zijn positie als schepsel en van de rechtmatige plaats van god in zijn leven. In het leven van Christen die de heiligheid naajagen en beleiden behoort nedrigheid het voornamste kenmerk te zijn. Op dikwels gezegd dat dit niet het geval is is de reden hiervan misschien dat nedrigheid in de leer en in het voorbeeld van de kerk nog nooit die plaats van de hoogste prioriteit heeft gehad die haar toekomt en is dit weer niet te wijten aan de veromachtsaming van de waarheid dat hoesterk de zonde ook reden tot nedrigheid geeft er een beweeg reden is van veel krachtiger invloed welke Jezus de Engelen en de heiligen in de hemel zo nedrig maakte. Namelijk, dat het voornamste kenmerk van de verhouding van het schepsel tot zijn god het geheim van zijn gesegend leven de nedrigheid en nietigheid is die god vrij laat om alles te zijn ik ben er zeker van dat vele Christen zullen beleiden dat hun ervaringen hierin tenzeerste aan de mijne gelijk zijn geweest dat wij lang de heer gekend hebben zonder te beseffen dat zachtmoedigheid en nedrigheid van hard het onderscheidend kenmerk van de disciple moet zijn zoals ze ook van de meester waren en verder dat ze nedrigheid niet iets is dat vanzelf komt maar dat ze tot het onderwerp van speciaal verlangen en gebed en geloof en levens praktijk moet worden gemaakt wanneer wij het woord bestuderen zullen wij zien welke duidelijke en dickwilds herhaalde instructies Jezus zijn disciple op dit punt gaf en hoe traag zij hierin waren hoe lange duurde voor ze hem begrepen laten we bij het begin van onze overdenking herkennen dat er niets zo natuurlijk is voor de mens niets zo arglistig en verborgen niets zo moeilijk en gevaarlijk als de hoogmoed laten we verstaan dat niets anders dan een vast besloten en volhardend wachten op God en Christus zal openbare hoe zeer wij te kort schieten in de genadegave van de nedrigheid en hoe onmachtig wij zijn om te verkrijgen wat wij zoeken laten wij het karakter van Christus bestuderen totdat onze zielen vervuld zijn met liefde voor hem en met bewondering voor zijn nedrigheid en laten wij geloven dat wanneer wij verbroken zijn door het besef van onze hoogmoed en van onze machteloosheid om die uit te bannen Jezus Christus zelf in ons hart zal komen om ons deze genadegave te geven als een deel van zijn wonderbaar leven in ons Einde hoofdstuk 1 hoofdstuk 2 van nedrigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om je op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 2 nedrigheid het geheim van de verlossing laat die gezintheid bij u zijn welke ook in Christus Jezus was die zichzelf ontledigt heeft en de gestalter van een dienstknecht heeft aangenomen en zich vernederd heeft en gehoorzaam is geworden tot de dood daarom heeft God hem ook uit de mate verhoogd Philippen 2 verse 5 tot en met negen een boom kan alleen groeien uit de wortel waaruit hij ontsproten is in heel zijn bestaan kan hij slechts leven uit het leven dat er in het zaad was waaruit hij voortkwam het volledige begrip van deze waarheid in haar toepassing op de eerste en de tweede adan zal ons tenzeerste helpen zowel de noodzaak als de aard van de verlossing die er is in Jezus te verstaan de noodzaak toen de oude slang die wegen zijn hoogmoed uit de hemel geworpen werd en wiens gehele natuur als duivel hoogmoed was zijn woorden van verzoeking in de oren van Eva sprak hebben deze woorden het gif van de hel meegebracht en toen zij luisterde en haar verlangen en wil instelden op het vooruitzicht als God te zijn kennende het goede en het kwaad drong het vergif haar ziel en haar bloed en leven binnen woesten voor altijd die gezegende nedrigheid en afhankelijkheid van God die ons eeuwig duurend geluk zou zijn geweest in plaats hiervan werd haar leven en het leven van haar nageslacht in de wortel bedorven door die allervreselijkste van alle zonden en alle vloek het gif van de hoogmoed van Satan alle ellende waarvan deze wereld toneel geweest is alle oorlogen en bloedvergieten onder de volkeren heel haar zelfzucht en leiden al haar eerzucht en afgunst de gebroken harte en verbitterde levens met alle dagelijkse onheilen hebben hun oorsprong gehad in deze vervloekte helse hoogmoed het is de hoogmoed die de verlossing noodzakelijk maakte het is onze hoogmoed waarvan wij voor alles moeten worden verlost en ons inzicht in de noodzaak van de verlossing ervan zal grotendeels afhangen van onze kennis van de vreselijk aard van haar kracht die in ons bestaan gekomen is de aard geen boom kan groeien dan zij hij groeit uit de wortel waaruit hij ontsproten is de macht die Satan uit de hel mee bracht en in het leven van de mens wirp werkt dagelijks en elk uur met kracht in deze wereld de mensen leiden eronder ze vrezen deze macht strijden er tegen en vluchten ervoor en toch weten ze niet van waar ze komt en hoe het komt dat ze zo vreselijk groot en machtig is geen wonder dat ze niet weten waar en hoe deze macht overwonnen moet worden de hoogmoed heeft zijn wortel en kracht in een ontzettende geestelijke macht zowel buiten ons als in ons zo noodzakelijk als het is te weten en te beleiden dat de hoogmoed werkelijk een deel van ons is zo noodzakelijk is het ook de hoogmoed in zijn Satanische oorsprong te kennen indien dit ons er toe brengt erge heel aan te wanhopen dat wij deze macht ooit zullen overwinnen en uitwerpen zal het ons desk te spoediger leiden tot die bovennatuurlijke macht waarin alleen onze verlosing te vinden is de verlosing door het lam van God de hopeloze worsteling tegen de werking van het eigen ik en de hoogmoed in ons zal inderdaad hopelozer worden wanneer wij denken aan de macht der duisternis achter dit alles de volslagen wanhopen zal ons des te beter toersten tot realisatie en aanvaarding van een kracht en een leven buiten onszelf namelijk dat van de nedrigheid van de hemel zoals die neergedaald en dichtbijgebracht is door het lam van God om Satan en zijn hoogmoed uit te werpen geen boom kan groeien behalve op de wortel waaruit hij ontsproten is zoals wij moeten zien op de eerste adem en zijn val om de kracht van de zonde in ons te kennen zo moeten wij de tweede adem en zijn kracht kennen om binnen in ons een leven van nedrigheid te doen ontspruiten evenwezenlijk en blijvend en overheersend als dat van de hoogmoed was we hebben een leven van en in Christus evenwerkelijk ja werkelijker nog dan van en in adem we moeten wandelen gewochteld in hem het hoofd vasthoudend uit het welk het gehele lichaam opwasst met goddelijke wasdom Ziekols zijn ze twee verzeven en negentien het leven uit God dat bij de vleeswoording zich aan de menselijke natuur meedeelde is de wortel waaruit wij moeten groeien dezelfde almachtige kracht die daar werkzaam was en voortging te werken tot aan de opstanding toe werkt dagelijks nog in ons onze enige behoefte is om het leven dat in Christus geopend baard is te bestuderen te kennen en te vertrouwen dat dit het leven is dat nu het onze is en dat op onze toestemming wordt om bezit en heerschappij te verkrijgen over geheel ons bestaan in deze beschouwing is het van het allergrootste belang dat wij de juiste gedachte hebben over wie Christus is over wat hem inderdaad tot de Christus maakt en vooral over wat al zijn hoofdkennmerk beschoud moet worden als het wezen van geheel zijn karakter als onze verlosser er kan slechts één antwoord zijn het is zijn nedrigheid wat anders is de menswoording dan zijn hemelse nedrigheid waarin hij zichzelf ontledigde en mens werd wat anders is zijn leven op aarde dan nedrigheid zijn aanneming van de gestalte van een dienstknecht en wat anders is zijn verzoeningswerk dan nedrigheid hij heeft zich vernederd en is gehoorzaam geworden tot de dood Philippa 2 verse 8 en wat anders is zijn hemelvaart en zijn heerlijkheid dan de nedrigheid tot de troon verheven en met heerlijkheid gekrond hij vernederde zichzelf daarom heeft God hem ook uitermate verhoogd Philippa 2 verse 9 in de hemel waar hij met de vader was bij zijn geboorte in zijn leven in zijn dood in zijn zitten op de troon het is alles niets anders dan nedrigheid Christus is de nedrigheid van God belichaand in de menselijke natuur de eeuwige liefde zichzelf vernederend zichzelf bekledend met het kleed van de zachtmoedigheid en bemindelijkheid om ons te winnen te dienen en te redden zoals de liefde en de neerbuigendheid van God hem tot de welduuner en helper en dinaar van allen maakt zo was ook Jezus noodzakelijk de mens geworden nedrigheid en zo is hij nog in het midden van de troon het zachtmoedige en nedrigelam van God indien dit de wortel van de boom is dan moet zijn aard te zien zijn in elke tak in elk blad en in elke vrucht in die nedrigheid de belangrijkste karakterregelschap van Jezus is de luister van zijn leven in die nedrigheid het geheim van zijn verzoeningswerk is dan zal de gezondheid en de kracht van ons geestelijk leven geheel en al ervan afhangen en dat ook wij hieraan de eerste plaats geven dan zal het de nedrigheid zijn die wij voornamelijk in hem bewonderen wat wij voornamelijk van hem vragen het ene waarvoor wij al het andere opofferen zie aantekening B kan men nog over verwonderd zijn dat het christelijk leven dikwel zo zwak en vruchteloos is wanneer de basis van het leven met Christus verwaarloosd wordt en onbekend is kan men erover verwonderd zijn dat men zo weinig blijdschap ervaart over de verlossing wanneer datgene waarin Christus die vond en in ons medeelt de nedrigheid zo weinig gezocht wordt wanneer wij niet de nedrigheid zoeken die in niets minder rust zal vinden dan in het einde en de dood van het eigen ik die alle eer van mensen opgeeft zoals Christus deed om de eer te zoeken die alleen van God komt een nedrigheid die zichzelf tot niets maakt en als niets rekent op dat God alles kan zijn en hij alleen verhoogd zal worden wanneer wij niet zulke nedrigheid meer dan onze hoogste blijdschap in Christus zoeken en tot elke prijs welkomheten zal er weinig hoop zijn op een godsdienst die de wereld zal overwinnen indien misschien de aandacht van mijn lezer nooit speciaal gevestigd was op het gebrek aan nedrigheid dat er in hem en rondom hem bestaat kan ik er niet ernstig genoeg bij hem op aandringen om stil te staan en zich af te vragen of hij veel van de geest van het zachtmoedige en nedrige land van God ziet in hen die naar zijn naam genoemd worden laat hem bedenken hoe alle gebrek aan liefde alle onverschiligheid tegenover de behoefte de gevoelens de zwakheden van anderen alle scherpe en haastige veroordelingen en uitlatingen waarbij mijn dickwilste voor onschuldiging maakt dat men recht door zee gaat en eerlijk is alle uitingen van drift licht geraaktheid en geïrriteerdheid alle gevoelens van bitterheid en vervreinding een wortel hebben in niets anders dan hoogmoed die altijd zichzelf zoekt dan zullen zijn ogen geopend worden zodat hij ziet om niet te zeggen duivelt zijn hoogmoed bijna overal binnen sluipt de vergaderingen der gelovigen niet uitgezonderd laat hem beginnen te vragen wat de uitwerking ervan zou zijn indien de gelovige inderdaad voortdurend geleid werden door de nedrigheid van Jezus in hun houding tegenover medegelovigen en de wereld laat hem zeggen of dag en nacht de roep van ons hart niet behoorde zijn ach was de nedrigheid van Jezus maar in mij en in allen rondom mij laat hem eerlijk zijn aangaan de zijn eigen geprek en nedrigheid zoals die geopend waard is in het beeld van Christus leven en in heel het wezen van zijn verlossing en hij zal beginnen te beseffen dat hij nooit werkelijk geweten heeft wie Christus is en wat zijn verlossing betekent gelovige verdiep u in de nedrigheid van Jezus dit is het geheim de verborgen wortel van uw verlossing drink daarin dag aan dag dieper door geloof met je heel uw hart dat deze Christus die God u gegeven heeft en die in zijn goddelijke nedrigheid het werk voor uw volbracht heeft tot u zal inkomen om in u te wonen en te werken en u te maken tot wat de vader wil dat u zijn zult Einde van hoofdstuk 2 hoofdstuk 3 van nedrigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om u op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 3 van nedrigheid nedrigheid in het leven van Jezus maar ik ben in uw midden als dinaar Lucas 22, verse 27 In het Evangelie van Johannes zien wij het innerlijke leven van onze Heer aan ons geopend baard Jezus spreekt dickwills over zijn verhouding tot de vader over de motieven waardoor hij geleid wordt over het feit dat hij zich bewust is van de kracht en de geest waarin hij handelt hoewel het woord nedrig er niet in voorkomt zullen wij nergens anders in de schrift zo duidelijk zien waaruit zijn nedrigheid bestond we hebben al gezien dat deze eigenschap eigenlijk niets anders inhoudt dan de eenvoudige toestemming van het schepsel om God alles te laten zijn waardoor hij zich overgeeft aan zijn werking alleen In Jezus zullen wij zien hoe hij zowel als de zoon van God in de hemel als mens op aarde de plaats van algehele onderschiktheid in dan en God de Eer en de helikheid graf die hem toekomen en wat hij zo dickwills leerde werd in hem zelf bewaarheid wie zichzelf vernedert zal verhoogd worden Lucas 14, verse 11 zoals er geschreven staat hij heeft zich vernedert daarom heeft God hem ook uitermate verhoogd Philippe 2, verse 9 luister naar de woorden waarmee onze heer spreekt van zijn verhouding tot de vader en zie hoe onophoudelijk hij de woorden niet en niets op zichzelf toepast het niet ik waarin Paulus zijn verhouding tot Christus uitdrukt is dezelfde geest als die waarin Christus spreekt aangaan de zijn betrekking tot de vader de zoon kan niets doen van zichzelf Johannes 5, verse 19 ik kan van mijzelf niets doen gelijk ik hoor oordeelijk en mijn oordeel is rechtvaardig want ik zoek niet mijn wil Johannes 5, verse 30 eer van mensen behoef ik niet Johannes 5, verse 41 want ik ben van de hemel nedergedaald niet om mijn wil te doen maar de wil van hem die mij gezonden heeft Johannes 6, verse 38 mijn leer is niet van mij Johannes 7, verse 16 ik ben niet van mijzelf gekomen Johannes 7, verse 28 en ik doe niets uit mijzelf Johannes 8, verse 28 want ik ben niet van mijzelf gekomen maar hij heeft mij gezonden Johannes 8, verse 42 maar ik zoek niet mijn eer Johannes 8, verse 5 de woorden die ik tot u spreek zeg ik uit mijzelf niet Johannes 14, verse 10 en het woord dat jij hoort is niet van mij Johannes 14, verse 24 deze woorden tonen ons de kern van Christus leven en werk ze vertellen ons hoe het kwam dat de almachtige God in staat was zijn machtig werk van verlossing door hem te volbrengen ze tonen ons wat de gezindheid van het hart was die Christus achte hem te passen als de ware zoon van de vader ze leren ons wat de wezenlijke aard is van de verlossing die Christus volbracht en nu schijnt het is dit hij was niets op dat God alles kon zijn hij gaf zichzelf geheel en al met zijn wil en zijn bekwaamheden over aan de vader op dat hij in hem zou kunnen werken van zijn eigen kracht, van zijn eigen wil van zijn eigen heerlijkheid van heel zijn zending met al zijn werken en zijn leer van dit alles zei hij niet ik ben het ik ben niets ik heb mijzelf aan de vader gegeven om in mij te werken ik ben niets de vader is alles dit leven van totale zelfverlogening van volslagen onderworpenheid aan de wil van de vader en afhankelijkheid van hem er voer Christus als in leven van volkomen vrede en blijtschap hij verloor niets door alles aan God te geven God eerde zijn vertrouwen in hem en deed alles voor hem en verhoogde hem tot aan zijn rechterhand in heerlijkheid en omdat Christus zichzelf zo voor God vernederd heeft en God hem altijd voor ogen stond werd het hem mogelijk om zichzelf ook voor de mensen te vernederen en aller dienstknacht te zijn zijn nedrigheid was eenvoudig de overgave van zichzelf aan God om hem toe te staan in hem te doen wat hem mocht behagen ongeacht wat de mensen rondom hem ook van hem zouden zeggen of hem zouden aandoen het is in deze geest en gezintheid dat de verlossing door Christus haar deugd en kracht bezit om ons door deze gezintheid te brengen worden wij deelgenoten van Christus gemaakt dit is de ware zelfverlogening waartoe onze zaligmaker ons roept de erkenning dat het eigen ik nietsgoeds in zich heeft dan zij het wordt als een leegvat dat door God gevoeld moet worden en dat zijn ijs om iets te zijn of iets te kunnen doen geen enkel ogenblik ingewilligd mag worden het is boven alles hierin dat de gelijk vormigheid aan Jesus bestaat namelijk in het niets zijn en niets doen uit onszelf op dat God alles kan zijn hier hebben wij de kern en het wezen van de ware nedrigheid omdat dit niet wordt begrepen en er niet na gestreeft wordt is onze nedrigheid zo oppervlakkig en zwak wij moeten van Jezus leren hoe hij zachtmoedig en nedrig van hard is hij leert ons waaruit de ware nedrigheid ontspringt en waarin zij haar kracht vindt in de wetenschap dat het God is die alles in allen werkt dat het ons past ons aan hem over te geven in volkomen onderworpenheid en afhankelijkheid met volledige instemming om uit onszelf niets te zijn of te doen dit is het leven dat Christus ons kwam openbare en meegeven een leven uit God dat ontstaat door het afsterven aan de zonde en het eigen ik vinden wij dat dit leven te hoog voor ons is en boven ons bereik dan moet dit ons destemeer er toe aansporen het in hem te zoeken het is de inwoning van Christus die in ons dit zachtmoedig en nedrig leven wil leven als wij er naar verlangen laten wij dan bovenal zoeken naar het heilig geheim van de kennis van de natuur van God waardoor hij elk ogenblik alles in allen werkt het geheim waarvan de hele natuur en ieder schepsel en bovenal ieder kind van God getuigen moet zijn dat hij niets anders is dan een vat een kanaal waardoor de levende God de rijkdom van zijn wijsheid macht en goedheid kan openwaren de wortel van alle deugd en genade van alle geloof en goden wel behaaglijke dienst is dat wij weten dat wij niets hebben behalve wat wij ontvangen hebben laten wij dus in de diepste nedrigheid ons buigen om op God te wachten omdat deze nedrigheid niet slechts een tijdelijk gevoel was ontwaakt en in werking gebracht wanneer Jezus aan God dacht maar de geest zelf was van heel zijn leven was Jezus even nedrig in zijn omgang met de mens als met God hij gevoelde dat hij de dienstknacht van God was voor de mensen die godschip en lief had als natuurlijk gevolg achte hij zichzelf de dienstknacht van de mensen op dat God door hem zijn werk van liefde zou kunnen volbrengen hij dacht er nooit één ogenblik aan zijn eigen eer te zoeken op zijn kracht te gebruiken ter verdediging van zichzelf geheel zijn geest was die van hun leven overgegeven aan God op dat hij daarin zou kunnen werken pas wanneer Christen er naar streven de nedrigheid van Christus te kennen als het wezen van zijn verlossing als de geluksaligheid van het leven van de zoon van God als de enige ware relatie met de vader en daarom als datgene wat Jezus ons moet geven willen wij deel aan en hebben zal het vreselijke gebrek aan werkelijke hemelsen gemanifesteerde nedrigheid ons tot een last en een verdriet worden dan pas zullen wij onze gewone godsdienst verzijden stellen om dit te verkrijgen het eerste en voornaamste teken van het feit dat Christus in ons is geloofige, bent u met nedrigheid bekleed? vraag het uw dagelijks leven vraag het aan Jezus vraag het uw vrienden vraag het de wereld en begin God ervoor te danken dat er voor u in Jezus een hemelse nedrigheid ontdekt is waarvan u nauwelijks geweten hebt en waardoor een hemelse geluksaligheid die u mogelijk nog nooit geschmaakt hebt uw deel kan worden einde van hoogtuk 3 hoogtuk 4 van nedrigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om u op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hilma hoogtuk 4 van nedrigheid nedrigheid in het onderwijs van Jezus leert van mij want ik ben zachtmoedig en nedrig van hart Matthäus 11 verse 29 wie onder u de eerste wil zijn zal u slaaf zijn gelijk de zoon dat mensen niet gekomen is om zich te laten dienen maar om te dienen en zijn leven te geven als lospreis voor vele Matthäus 20 verse 27 en 28 we hebben de nedrigheid gezien in het leven van Jezus waar hij zijn hart voor ons opende laten wij nu naar zijn leer luisteren dan zullen wij horen hoe hij daarover spreekt en in hoe verre hij van de mensen en vooral van zijn disciples verwacht dat zijn nedrig zijn zoals hij laten wij met zorg de teksten bestuderen waarvan het aanhalen alleen al voldoende zou zijn om ons ten volle te doen beseffen hoe dickwils en hoe ernstig hij ons nedrigheid leerde dit kan ons helpen om te begrijpen wat hij van ons vraagt ten eerste let op het begin van zijn bediening in de zaligsprekingen aan het begin van de berg reden zegt hij zalig de armen van geest want hunner is het koninkrijk der hemelen zalig de zachtmoedigen want zij zullen de aarde beerven de eerste woorden van zijn verklaring aangaan de het koninkrijk der hemelen tonen ons de geopende poort waardoor wij alleen kunnen binnen gaan voor de armen voor hen die niets van zichzelf hebben is het koninkrijk voor de zachtmoedigen voor hen die niets in zichzelf zoeken zal de aarde zijn de zegeningen van de hemel en van de aarde zijn voor de nedrigen het geheim van de zegen voor het hemelse en aardse leven is nedrigheid ten tweede leert van mij want ik ben zachtmoedig en nedrig van hart en je zult rust vinden voor je ziel Matheus 11 vers 29 Jezus biedt zichzelf aan als leraar hij zegt ons welke de geest is die wij in hem zullen vinden als leraar en die wij van hem kunnen leren en ontvangen de geest van zachtmoedigheid en nedrigheid dat is het voornaamste wat hij ons aanbied daarin zullen wij voorkomen rust vinden de nedrigheid zal ons heil zijn ten derde de disciples hadden erover getwist wie de meeste in het koninkrijk god zou zijn en ze vatten het plan op het aan de meester te vragen Lucas 9 vers 46 Matheus 18 vers 1 hij plaatste een kind in hun midden en zij wie nu zich zelf gering zal achten als dit kind die is de grootste in het koninkrijk der hemelen Matheus 18 vers 4 wie is de grootste in het koninkrijk der hemelen deze vraag is inderdaad van groot belang wie zal de voornaamste onderscheiding ontvangen in het koninkrijk der hemelen niemand behalve Jezus zal het antwoord hierop kunnen geven de grootste heerlijkheid van de hemel de ware hemelse gezintheid de voornaamste van de genaardegave is de nedrigheid wie onder u allen de minste is die is groot Lucas 9 vers 48 ten vierde de zonen van zebedeus hadden Jezus gevraagd te mogen zitten aan zijn rechter en linkerhand op de voornaamste plaatse in de hemel Jezus zei dat het niet in zijn markt was hen die te geven maar dat het voor hen was voor wie het bereid was door zijn vader Matheus 20 vers 23 ze moesten er niet naar uitzien of er om vragen hun gedachte moesten gericht zijn op de beker en op de doop van vernedering en toen voegde hij erbij en wie onder u de eerste wil zijn zal u slaap zijn gelijk de zoon das mensen niet gekomen is om zich te laten dienen maar om te dienen Matheus 20 vers 27 en 28 Nederigheid zoals zij het kenwerk is van Christus de hemelse heer zal de enige maatstaf voor de heerlijkheid in de hemel zijn de nederigste zal het dichtst bij God zijn de opperheerschappij in de kerk wordt aan de nederigste beloofd ten vijfde tot de scharen en de disciples bij Christus nog terwijl hij sprak over de fariseeë en hun voorliefde voor de ere zetels in de synagoge maar wie de grootste onder u is zal u die naar zijn Matheus 23 vers 11 zelfvernedering is de enige ladder naar de heer in Gods Koninkrijk ten zesde bij een andere gelegenheid in het huis van een fariseer sprak hij de gelijkenis van een gast die uitgenodigd zou worden hoger op te komen Lucas 14 vers 1 tot en met 11 en hij voegde er aan toe want een ieder die zichzelf verhoogd zal vernederd worden en wie zichzelf vernederd zal verhoogd worden deze ijs is onverbiddelijk er is geen andere weg zelfvernedering zal verhoogd worden ten zevende na de gelijkenis van de fariseer en de tollenaar sprak Christus opnieuw want een ieder die zichzelf verhoogd zal vernederd worden door wie zichzelf vernederd zal verhoogd worden Lucas 18 vers 14 in de Tegenwoordigheid en bij de aanbidding van God is alles waardeloos wat niet doortrokken is van diepe warenederigheid voor God en mensen ten achtste nadat hij de voeten van de Disciple gewassen had zei Jezus in die nu ik, u heren en meester uw de voeten gewassen heb behoort ook jij alkander de voeten te wassen Janus 13 vers 14 het gezag van bevel en voorbeeld elke gedachte van gehoorzaamheid of gelijkvormigheid maakt de nederigheid tot het belangrijkste en meest wezenlijke bestanddeel van Discipleschap ten negende aan de tafel van het heilig avondmaal twisten de Disciple er nog over wie toch de meeste zou zijn Jezus zei maar de eerste onder u woorde als de jongste en de leider als de dinaar Lucas 22 vers 26 de weg die Jezus bewandelde en die hij voor ons opende de kracht van mee hij de zaligheid bewerkte en de geest waarin hij dit deed is de nederigheid welke ons tot aller dienst krijgt maakt hoe seldom wordt dit gepredikt hoe seldom wordt dit in praktijk gebracht hoe seldom wordt het gebrek hier aan gevoeld en beleden ik zeg niet hoe weinige bereiken een zekere mate van gelijkheid aan Jezus in zijn nederigheid maar hoe weinige denken er ooit aan om dit tot een vast onderwerp van gedurig verlangen en gebed te maken wat heeft men er in de kring van de gemeente weinig van gemerkt wie onder u de eerste wil zijn zal u slaaf zijn geven God dat ons het geloof geschonken wordt dat Jezus dit meent we weten alle wat het karakter van een getrouwen dienstknecht of slaaf inhoud toewijding aan de belangen van de meester een ijverig streven en nauwlettende zorg om hem te behagen blijtschap over zijn voorspoed, eer en geluk er zijn dienstknechten op aarde in wie deze gezintheid wordt opgemerkt en voor wie de naam van dienstknecht altijd een eer is geweest voor vele van ons is het niet een nieuwe blijtschap in ons christelijk leven te weten dat wij onszelf als dienstknechten als slaven mogen overgeven aan God en te ondervinden dat de dienst aan hem onze hoogste vrijheid is de vrijheid van zonde en zelfzucht wij moeten nu een andere les leren namelijk dat Jezus ons er toe roept dienstknechten van elkaar te zijn en dat namaten wij hem van harte aannemen dit een zeer gezegende dienst is die ook een nieuwe en volledige vrijheid van zonde en zelfzucht geeft aanvangelijk mag dit laatste hart schijnen dit komt door de hoogmoed die meent iets te betekenen als we eenmaal geleerd hebben dat zich als niets achter voor God de heerlijkheid van het schepsel is de geest van Jezus, de vreugde van de hemel dan zullen wij met heel ons hart de discipline welkom heeten die wij ondervinden wanneer wij hen dienen die trachten ons te kwellen wanneer wij ons hierop toe leggen op de ware heiligmaking dan zullen wij elk woord van Jezus de meerdering met nieuwe belangstelling bestuderen en geen plaats zal te laag geen buigen te diep geen dienst te gering of te langdurig zijn indien wij maar de gemeenschap mogen delen en smaken met hem die zei ik ben in uw midden als dinaar ik was 22 ver 27 broeders en zusters dit is de weg naar het hogere leven naar beneden, meer naar beneden dit was het wat Jezus steeds weer zei tegen de discipline die voornaan wilde zijn in het koninkrijk en die hoopte op een plaats aan zijn rechter en linkerhand zoek niet naar verhoging en vraagt er niet om dat is godswerk zit toe dat u jezelf verlaagt en vernijdert en neemt geen andere plaats bij gods en mensen in dan die van een dienst knecht dit is uw werk laat dit uw enig doel en uw enige beden zijn zoals water altijd de laagste plaats zoekt en voelt zo ook op het ogenblik dat god het schepsel vernijdert en ontledigt aantreft vloeien zijn heerlijkheid en macht toe om het te verheffen en te zegenen wie zichzelf vernijdert laat dit onze enige zorg zijn zal verhoogd worden voor het laatste zorgd god door zijn machtige kracht en zijn grote liefde zal hij het doen de mensen geven in hun spreken soms de indruk dat nedrigheid en zachtmoedigheid ons van al wat edel, moedig en mannelijk is zal beroven oh dat allen toch wilde geloven dat dit de adeldom van het koninkrijk daar hemelen is dat dit de koninklijke geest is die door de koning van de hemel wordt getoond dat dit godigelijk vormigheid is zichzelf te vernijderen en allerdinsknacht te worden dit is de weg naar de blijdschap en naar de heerlijkheid van Christus altijd duurende tegenwoordigheid in ons zijn kracht die altijd op ons rust Jezus, de zachtmoedige en nedrige nodigt ons om van hem de weg tot god te leren laten wij de woorden die wij gelezen hebben bestuderen totdat onze harten vervuld zijn van de gedachte al wat ik nodig heb is nedrigheid en laten wij geloven dat wat hij doont hij ook geeft en dat wat hij is, hij ook schijnt als de zachtmoedige en nedrige zal hij binnenkomen en in ons verlangend hard woning maken Einde van hoofdstuk 4 hoofdstuk 5 van nedrigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om je op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 5 van nedrigheid nedrigheid bij de disciples van Jezus de eerste onder u woorden als de jongste en de leider als de dinaar Lukas 22 vers 26 we hebben de nedrigheid bestudeerd in de persoon en de leer van Jezus laten we nu letten op die nedrigheid in de kring van zijn uitverkoren metgezellen de 12 apostelen indien door het gebrek aan nedrigheid dat we bij hen vinden de tegenstelling tussen Christus en de mensen duidelijker aan het licht komt zal dit ons helpen de grote verandering te waarderen die pinksteren in hen teweegbracht en ons bewijzen hoe reëel ons aandeel kan zijn in de voorkomen overwinning van Christus nedrigheid over de hoogmoed die de Satan de mens inblies de teksten gesiteerd uit het onderricht van Jezus lieten ons al zien bij welke gelegenheden de disciples hun voltslagen gebrek aan nedrigheid toonden eens twisten zij er met elkaar over wie van hen wel de meeste zou zijn bij een andere gelegenheid hadden de zonen van Zebedeus en hun moeder gevraagd om de voortnaamste plaatsen die ter rechter en ter linkerhand en later en het avondmaal in de laatste nacht was er weer twist over wie de meeste zou zijn niet dat er geen ogenblikken waren waarin ze zich inderdaad voor hun heer vernederde zoals bijvoorbeeld Petrus toen hij riep heren ga uit van mij want ik ben een zondig mens Lucas vijf vers acht zo ook de disciples toen ze neervielen en hem aanbaden nadat hij de storm had doen bedaren maar zulke weinig voorkomende uitingen van nedrigheid doen des te sterker uitkomen wat doorgaans hun houding was zoals die getoond werd in hun natuurlijke en spontane uitingen aan gaande de positie en de macht van hun eigen ik een bestudering van de betekenis van dit alles zal ons zeer belangrijke lessen leren ten eerste er kan oprechten en actieve godsdienst zijn terwijl er nog een droevig gebrek aan nedrigheid is zie eens naar de disciplel er was in hem een innige gehechtheid aan Jezus ze hadden alles verlaten voor hem de vader had hun geopend waard dat hij de Christus gods was ze geloofden in hem ze hadden hem lief en gehoorzaamde zijn geboden ze hadden alles verlaten om hem te volgen toen andere terugkeerde bleven zij bij hem ze waren bereid om met hem te sterven maar dieper dan dit alles was er een donkere macht van wiens bestaan en afschuwelijkheid zij zich nauwelijks bewust waren een macht die gedood en uitgeworpen moest worden voordat ze de getuigen konden zijn van Jezus macht om te redden dit is nu nog zo we kunnen professoren en predicanten evangelisten en arbeiders zendelingen en leraren vinden in wie de gaven van de geest vele en duidelijk aanwezig zijn die kanalen van zegen voor menigden zijn wanneer echter de beproeving komt of een nauwere omgang met hem ons betere kennis verschapt dan is het maar al te pijnlijk te zien dat het ziraat van de nedrigheid als een blijvende eigenschap nauwelijks zichtbaar is alles draagt bij om de les te bevestigen dat nedrigheid in der voornamste en hoogste gaven is een gaven die zeer moeilijk te verkrijgen is en waarnaar we meer dan naar iets anders behoren te streven het is een gaven die pas dan kracht schenkt wanneer de volheid van de geest ons tot deelgenoten van de inwoning van Christus maakt en hij in ons leeft ten tweede hoe machteloos is alle uiterlijk onderricht en alle persoonlijke krachtsinspanning om de hoogmoedste overwinnen of ons een zachtmoedig en nedrig hard te geven drie jaar lang waren de discipleen in de opleiding school van Jezus geweest hij had hem gezegd wat de voornamste les was die hij hun wilde leren leert van mij dat ik zachtmoedig ben en nedrig van hard keer op keer had hij tot hen tot de farisee, tot de menigte over de nedrigheid gesproken als de enige weg naar de heerlijkheid van God hij had niet alleen voor hen geleefd als het lam van God in zijn goddelijke nedrigheid hij had meer dan eens het inigstige heim van zijn leven voor hen ontvoud de zoon des mensen is niet gekomen om zich te laten dienen maar om te dienen want hij is 20 vers 28 ik ben in uw midden als dinaar ik was 22 vers 27 B hij had hun voeten gewassen en gezegd dat ze zijn voorbeeld moesten volgen en toch had alles maar weinig gebaat aan het heilig avondmaal was er nog strijd over wie de meester was ze hadden ongetwijfeld dikwijls getracht zijn lessen te leren en waren vast besloten hem niet meer te betroeven maar alles was te vergeeps hieruit moesten zij en moeten wij de noodzakelijke les leren dat geen uiterlijk onderricht zelfs niet van Christus zelf geen argument hoe overtuigend ook geen besef van de schoonheid der nedrigheid hoe diep ook geen persoonlijk besluit of poging hoe oprecht of ernstig gemeend ook de duivel van de hoogmoed kan uitwerpen wanneer Satan de Satan uitwerpt dan is het slechts om opnieuw met een geweldiger zij het meer verborgen kracht terug te keren niets anders kan waten dan dit dat de nieuwe natuur in haar goddelijke nedrigheid met kracht geopendbaard wordt om de plaats van de oude natuur in te nemen om wezenlijk geheel onze eigen natuur te worden zoals de oude natuur eens was ten derde alleen door de inwoning van Christus in zijn goddelijke nedrigheid worden wij werkelijk nedrig we hebben onze hoogmoed van een ander van Adam we moeten ook onze nedrigheid van een ander hebben de hoogmoed behoort tot onze natuur en regeert in ons met zulke en vreselijke kracht omdat wij zelf hoog moet zijn en het onze eigen natuur is op dezelfde wijze moeten wij nedrigheid hebben die de plaats van ons eigen ik moet hebben en onze eigen natuur moet zijn zo natuurlijk en gemakkelijk als het was om hoogmoedig te zijn zo moet het ook worden om nedrig te wezen de belofte luid waar ook in het hart evenwel de zonde toenan is de genade meer dan overvloedig geworden voor mijn vijf vers twintig heel Christus onderricht aan zijn disciple en al hun vergeefse pogingen waren de noodzakelijke voorbereidingen voor zijn binnenkomst in hun hart met goddelijke kracht om hun te geven en om in hem te zijn datgene waarnaar hij hun geleerd had te verlangen bij zijn dood heeft hij de macht van de duivel verwoest hij heeft de zonde weggedaan en een eeuwige verlossing gebracht bij zijn opstanding heeft hij van de vader een heel nieuw leven ontvangen het leven van de mens in de kracht van God geschikt om aan de mensen geschonken te worden om ingang te vinden in hun hart dit te vernieuwen en met goddelijke kracht te vervullen bij zijn hemelvaart heeft hij de geest van de vader ontvangen door wie hij kon doen wat hij niet kon doen toen hij nog op aarde was namelijk zich een maken met de genen die hij lief had in werkelijkheid hun leven voor hen gaan leven zodat zij voor de vader konden leven in een nederigheid gelijk aan de zijnen omdat hij zelf in hen woonde en ademde en op de dag van Pinksteren daalde hij neer en nam van hen bezit het werk van voorbereiding en overtuiging het doen ontwaken van verlangen en hoop voor zijn onderricht opgewekt werd volmaakt door de grote verandering die Pinksteren bewerkte en de levens en de priven van Petrus Jacobus en Johannes getuigen ervan dat alles veranderd was en dat de geest van de zak moedige en leidende Jezus inderdaad van hen bezit genomen had wat zullen wij van deze dingen zeggen ik ben er zeker van dat er onder mijn lezers meer dan één groep is er zullen sommigen zijn die nog nooit eens goed over deze zaak nagedacht hebben en die zich niet dadelijk bewust kunnen zijn van het geweldige belang ervan als een levensquestie voor de kerk en voor elk van haar leden andere hebben zich door hun tekortkomingen veroordeeld gevoeld en hebben zeer ernstige pogingen aangewend enkel om te falen en ontmoedigd te worden weer anderen zullen in staat zijn een blij getuigenis te geven van geestelijke zegen en kracht en toch hebben ze nooit de zo nodige overtuiging gehad dat hun nog iets ontbreekt iets wat anderen rondom hen wel opmerken en tenslotte zijn er mensen die in staat zijn ook met betregging tot de nederigheid te getuigen dat de heren hun verlossing en overwinning heeft gegeven maar dat hij hun geleerd heeft hoeveel meer zij nog nodig hebben en mogen verwachten uit de volheid van Jezus tot welke groep u ook behoort mag ik u wijzen op de dringende behoefte ervan dat wij allen zoeken naar een nog dieper besef van de unieke plaats die de nederigheid inneemt in de Goddienst van Jezus het is volslagen onmogelijk voor de kerk of voor de gelovige om te zijn wat Christus wil dat wij zijn zullen zolang zijn nederigheid niet erkend wordt als zijn voornaamste heerlijkheid zijn eerste gebot en onze hoogste zaligheid laten wij ter dege overwegen hoe ver de disciples al gevoorderd waren terwijl deze gaven praktisch nog geheel bij hen ontbrak en God bidden dat andere gaven ons niet zo zeer zullen bevredigen dat wij nooit het feit begrijpen dat de afwezigheid van de nederigheid de geheim oorzaak is dat de kracht Gods haar machtig werk niet kan doen het komt erop aan dat wij zoals de zoon werkelijk weten en toonen dat wij uit onszelf niets kunnen doen en dat God alles doen wil wanneer de realiteit van de inwonende Christus de plaats inneemt die haar toekomt in het leven van de gelovige zal de kerk sierlijke klederen aandoen en de nederigheid in haar leraars en leden zal gezien worden als het sieraat van de heiligheid Einde van hoofdstuk 5 hoofdstuk 6 van nederigheid door Andrew Murray dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om u op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 6 van nederigheid nederigheid in het dagelijkse leven want wie zijn broeder die hij gezien heeft niet lief heeft kan ook God die hij niet gezien heeft niet lief hebben 1 Johannes 4 verse 20 wat een machtige gedachte dat onze liefde tot God afgemeten zal worden aan onze dagelijkse omgang met de mensen en aan onze liefde die daarin aan de dag gelegd wordt en dat onze liefde tot God bedrog zal blijken te zijn tenzij haar echteid de toets kan doorstaan van onze dagelijkse omgang met onze mede mensen zo is het ook met onze nederigheid het is gemakkelijk te denken dat wij onszelf voor God vernederen nederigheid tegenover de mensen zal het enige genoeg samen bewijs zijn dat onze nederigheid tegenover God echt is dat de nederigheid woning in ons gemaakt heeft en onze eigen natuur geworden is dat wij inderdaad zoals Christus onszelf vernederd hebben wanneer nederigheid van hart niet slechts een houding is die wij aannemen wanneer wij aan hem denken of tot hem willen en in zijn tegenwoordigheid zijn maar de geest van ons leven geworden is dan zal ze zich openbare in heel ons gedrag tegenover onze broeders deze les is van het grootste belang de enige nederigheid die wezenlijk de onze is is niet die welke wij laten zien aan God tijdens het gebed maar die welke wij in ons zelf ondragen en in onze gewone dagelijkse houding uitdragen de onbeduidende dingen van het dagelijkse leven zijn de toets voor de eeuwigheid omdat zij bewijzen wat de ware geest is die ons bezielt het is in onze meest onbedachtzame ogenblikken dat wij tonen wat wij in werkelijkheid zijn om de nederige mens te kennen en te weten hoe hij zich gedraagt moeten we hem volgen in de gewone loop van zijn dagelijkse leven is dat niet wat Jezus leerde toen de disciples erover twisten wie de meeste zou zijn toen hij zag hoe de farisee gesteld waren op de voortnaamste plaatsen bij de feesten en op de ereplaatsen in de synagoge toen hij de disciples het voorbeeld gaf door hun de voeten te wassen dat waren de tijden dat hij hun nederigheid onderwees nederigheid voor God betekent niets als zij niet bewezen wordt in nederigheid tegenover de mensen zo is het ook in de leer van Paulus aan de Romeine schreef hij weest in eerbetoon Elkander ten voorbeeld om een 12 vers 10 bij niet zinnende op hoge dingen maar voegt u in het eenvoudige weest niet eigenwijs om een 12 vers 16 aan de quarenteers de liefde en er is geen liefde zonder de wortel van de nederigheid kwetst niemand's gevoel zij is niet opgeblazen zij zoekt zichzelf niet zij wordt niet verbitterd 1 quarente 13 vers 5 aan de gelaten dient Elkander door de liefde wij moeten niet praalziek zijn Elkander tartend Elkander benijdend gelaten 5 vers 13 en vers 26 aan de fariseers onmiddellijk de drie wonderbare hoofdstukken over het hemelse leven wandelt met alle nederigheid en zachtmoedigheid met langmoedigheid en Elkander in liefde te verdragen Ephesiers 4 vers 2 dankt te allen tijden in de naam van onze heer Jezus Christus God de Vader voor alles en weest Elkander onderdanig in de vrezen van Christus Ephesia 5 vers 20 en 21 aan de Philippensen weest zonder zelfzucht of eidelerbjach toch in ootmoedigheid achter de een de ander uitnemender dan zichzelf laat die gezindheid bij u zijn welke ook in Christus Jezus was die in de gestalte godszijnde het goede gelijk zijn niet als een roof heeft geacht maar zichzelf ontledigd heeft en de gestalte van een dienstknecht heeft aangenomen Philippense 2 vers 3, 5, 6 en 7 en aan de Colossense doet dan aan innerlijke ontverming goedheid, nederigheid zachtmoedigheid en geduld verdraagt Elkander en vergeeft Elkander gelijk ook de heren u vergeven heeft doet ook gij even zo Colossense 3 vers 12 en 13 het is in onze betrekking tot elkaar in de manier waarop wij elkaar behandelen dat de ware nederen gegeest en het nederig hart getoond worden onze nederigheid tegenover God heeft geen waarde behalve hierin dat het ons voorbereid om de nederigheid van Jezus aan onze medemensen te tonen laten wij bij het licht van deze woorden de nederigheid in het dagelijkse leven beoefenen de nederige mens tracht te allen tijden te handelen volgens de regel weest in eerbetoon Elkander ten voorbeeld volgens mij in de 12 vers 10 dient Elkander ga laten 5 vers 13 de 1 de ander uitnemender achter dan zichzelf Philippuens 2 vers 3 Elkander onderdanig zijn de in deze 5 vers 21 de vraag wordt dikkelsgesteld hoe wij anderen meer kunnen achter dan onszelf wanneer wij zien dat zij ver beneden ontstaan in wijsheid en in heiligheid in natuurlijke graven of in ontvangige naden deze vraag bewijst dadelijk hoe weinig wij begrijpen van wat de ware nederigheid van Jezus is de ware nederigheid komt wanneer wij in het licht van God gezien hebben dat wij niets zijn en er in toestemmen ons eigen ik af te leggen en wanneer wij God alles willen laten zijn de mens die dit gedaan heeft en die kan zeggen ik heb mij zelf verloren door u te vinden vergelijkt zichzelf niet langer met anderen hij heeft voor ewig in God tegenwoordigheid elke gedachte aan zichzelf laten varen hij ontmoet zijn medemens als een die niets is en niets voor zichzelf zoekt die een dienstknecht van God is en omzijnend wil een dienstknecht van allen een getrouwen dienstknecht mag wijzer zijn dan de meester en kan toch de ware geest en houding van een dienstknecht blijven behouden de nederige gelovige heeft achting voor iedereen ook voor het zwakste en onwaardigste kind van God eert hem en geeft hem bij voorkeur de eer als de zoon van de koning de geest van hem die de voeten van de disciples wasten maakt het voor ons tot een vreugde de minste te zijn en elkanders dienstknechten iemand die nederig is voelt geen afgunst of neid hij kan God ervoor loven wanneer andere de voorkeur krijgen meer dan hij zelf en gesegend worden hij kan het verdragen te horen dat andere geprezer worden en hij vergeten wordt omdat hij in God's tegenwoordigheid geleerd heeft met Paulus te zeggen ik ben niets hij heeft de geest van Jezus die zichzelf niet behaagde en zijn eigen eer niet zocht ontvangen als de geest van zijn leven te midden van wat beschoud wordt als de verleiding tot ongeduld en licht geraaktheid tot harde gedachten en scherpe woorden die ontstaan door de fouten en zonden van medekristinnen draagt de nederige mens in zijn hart en vertoont hij in zijn leven de kracht van het gebot verdraagt alkander en vergeeft alkander gelijk ook de heren u vergeven heeft Colossians 3 verse 13 hij heeft geleerd dat hij met het aandoen van de heren Jezus in alleke ontverming goedheid, nederigheid zachtmoedigheid en geduld Colossians 3 verse 12 aangedaan heeft Jezus heeft de plaats van het eigen ik ingenomen en het is niet langer een onmogelijkheid te vergeven zoals Jezus vergeven heeft zijn nederigheid bestaat niet voor het grootste deel uit gedachten of woorden van zelf-onderschatting maar zoals Paulus het noemt in een nederig hart van ontverming, goedheid, zachtmoedigheid en geduld de lievelijke en nederige zachtheid die erkent wordt als het kenmerk van het lamgot in het zoeken naar hogere ervaringen in het christelijk leven verkeert de gelovige dikwels in het gevaar te streven naar en zich te verheugen in wat men noemen mag de meer menselijke en mannelijke deugde zoals dapperheid, pleidschap verachting van de wereld ijver zelfopoffering zelfs de oudeste wissijnen hebben dit geleerd en beoefend de dieperen en zachtere meer goddelijke en hemelse genaardegave echter die Jezus het eerst op aarde onderwees omdat hij ze uit de hemel meegebracht had en die meer bepaald in verband stonden met zijn kruis en de dood van het eigen ik namelijk een onderworpen geest zachtmoedigheid nederigheid worden nauwelijks gezocht of gewardeerd laten wij daarom aandoen de innerlijke bewegingen van ontverming goedertierenheid nederigheid zachtmoedigheid en geduld en onze gelijkenis met Christus bewijzen niet slechts in onze ijver om de verlorenen te redden maar bovenal in onze omgang met onze broeders elkaar verdragende en vergevende zoals ook de heren ons vergeven heeft medekristenen Lagen wij toch het Bijbelse voorbeeld van de nederige mens bestuderen en laten we onze broeders en de wereld vragen of ze in ons de gelijkenis met het oorspronkelijke beeld herkennen Laten wij met niets minder tevreden zijn dan dat wij elk van deze teksten beschouwen als een belofte van wat God in ons wil werken als een openbaring in woorden van wat de geest van Jezus als een geboorte in ons geven wil en laat elke mesluk in en de kortkoming ons eenvoudig er toe aansporen om in nedrigheid en zachtmoedigheid ons te wenden tot het zachtmoedige en nedrige lamb van God in de verzekering dat wanneer Hij in ons op de troon zit zijn nedrigheid en dederheid een van de stroomen van levend water zal worden die uit ons binnen te vloeien in een voetnood van George Fox, staat er dan Ik kende Jezus en Hij was mijn ziel zeer dierbaar maar ik vond iets in mij dat niet geduldig en vol liefde wilde blijven Ik deed wat ik kon om het eronder te houden maar het was er Ik smeekte Jezus om iets voor mij te doen en toen ik hem mijn wil over gaf kwam Hij in mijn hart en nam er uit alles wat niet zacht alles wat niet liefde vol alles wat niet geduldig wilde zijn en toen deed Hij de deurdicht Nog eens herhaal ik wat ik tevoren heb gezegd Ik voel diep dat wij zeer weinig begrip hebben van wat de kerk leid door gebrek aan deze goddelijke nedrigheid het niets zijn dat plaatsmaakt voor God om zijn macht te bewijzen het is nog niet lang geleden dat een Christen met een nedrige liefhebbende geest bekend met zeer vele zendingsposten van verschillende genoodschappen met innige droevijt de kennig af dat in sommige gevallen de geest van liefde en verdraagzaamheid op beschamende wijze ontbrak mannen en vrouwen die in Europa hun eigen vriendenkring konden kiezen nu in nauwe aanraking gebracht met andere van totaal andere gemoetsgestaldheid vinden het moeilijk te verdragen en liefde hebben en de eenheid van de geest in de band van vrede te bewaren en zij die in pleidschap elkaarts medewerkers hadden moeten zijn werden elkaar tot een hinder en in last en dit alles om deze ene reden het gebrek aan die nedrigheid die zich zelf niets act die zich erin verheugd de minste te zijn en tot de geringste te worden en die slechts ernaar streeft om zoals Jezus dienstknecht de helper en de trooster van anderen te zijn zelfs van de laagste en de onwaardigste en hoe komt het dat mensen die zichzelf met pleidschap aan Christus hebben overgegeven het zo moeilijk vinden om zichzelf voor broeders in te zetten ligt niet de schuld bij de kerk ze heeft haar zone niet voldoende geleerd dat de nedrigheid van Christus de eerste van alle deugden is de beste van alle genadegave en geesterskrachten ze heeft haar niet voldoende opgewezen wat een aan Christus gelijk vormige nedrigheid is toch moet ze dit gelijk Christus deed vooropplaatsen en predigen als datgene wat beslist noodzakelijk en ook mogelijk is maar laten we niet ontmoedigd worden laten ontdekking van het gebrek aan deze genadegave ons ertoe opwekken meer van God te verwachten laten wij iedere broeder die veel van ons verricht of ons kwelt beschouwen als Gods genademiddel Godsmiddel om ons te reinigen om ons de nedrigheid te doen beoefenen die Jezus ons leven in ons geeft en laten wij zulke geloof hebben in het alles van God en niets van onszelf dat wij als niets zijn in onze eigen ogen in Gods kracht mogen trachten elkaar in de liefde te dienen einde van hoofdstuk 6 hoofdstuk 7 van nedrigheid dit is een opname voor LibriVox alle opnames voor LibriVox bevinden zich in het publieke domein voor meer inlichtingen of om je op te geven als vrijwilliger bezoekt u LibriVox.org opgenomen door Jack Hillema hoofdstuk 7 van nedrigheid nedrigheid en heiligheid die zeggen blijf daar nader mij niet want ik ben heiliger dan jij Jezaja 65 vers 5 staat de vertaling wij spreken over de heiligingsbeweging in onze tijd en bedanken er God voor we horen veel over zoekers naar heiliging beleiders van heiligheid heiligingsonderricht en heiligings er wordt meer dan ooit nadrukgelegd op de gezegende waarheid van heiliging in Christus en heiliging door het geloof de voornaamste toets of de heiligheid die wij beleiden te zoeken of die wij proberen te bereiken waarheid en leven is zal zijn of zij aan het licht komt door de toenemende nedrigheid die zij voortbrengt in het schepsel is nedrigheid het enige wat nodig is om Godsheiligheid in hem te laten wonen en door hem te laten schijnen in Jezus de heilige van God die ons heilig maakt was goddelijke nedrigheid het geheim van zijn leven van zijn dood en van zijn opstanding de enige onfeilbare toets van onze heiliging de enige kenmerken zal zijn nedrigheid voor God en mens nedrigheid is de bloesum en het siraat van de heiligheid het voornaamste kenmerk van nageboodste heiliging is haar gebrek aan nedrigheid iedere zoeker naar heiliging behoort op zijn hoede te zijn opdat niet onbewust wat in de geest begonnen werd in het vlees wordt volbracht en de hoogmoed niet daar binnen sluipt waar haar tegenwoordigheid het minst werd verwacht twee mensen gingen op naar de tempel om te bidden de een was een fariseer de ander een tollenaar er is geen plaats of positie zo heilig dat de fariseer daar niet zou kunnen binnengaan de hoogmoed kan zijn hoofd opheffen in de tempel van God en die tot het toneel van zijn zelfverheffing maken sedert de tijd dat Christus deze hoogmoed blootlegde heeft de fariseer het kleed van de tollenaar aangedaan en moet de beleider van diepe zonden eventueel als de beleider van de hoogste heiliging op zijn hoede zijn juist wanneer wij het meest verlangen om ons hart tot een tempel van God te maken zullen die twee mensen opkomen om te bidden en de tollenaar zal ondervinden dat zijn gevaar niet bestaat in de fariseer die naast hem staat en hem veracht maar in de fariseer daar binnen die zich zelf prijst en zich verheft in Godstempel wanneer wij denken dat wij zijn in de tegenwoordigheid van zijn heiligheid laten wij ons daar in het bijzonder voor de hoogmoed wachten op zetere dag kwamen de zonen gods om zich voor de heren te stellen en onder hem kwam ook de Satan om zich voor de heren te stellen jop 2 verse 1 o God ik dank u dat ik niet zo ben als de andere mensen deze tollenaar lukas 18 verse 11 hoogmoed is vaak te vinden in het geen ons met recht reden tot dankbaarheid geeft het is zelfs in de dankzaging die wij God tobrengen het kan zelfs dat het eigen ik zijn reden tot zelf voldoening vind in de beleidiness dat God alles gedaan heeft ja zelfs wanneer in de tempel de taal van boedvaardigheid en vertrouwen op godsparm hartigheid gehoord wordt kan de fariseer het loflied aanheffen en terwijl hij God prijs zichzelf geluk wensen de hoogmoed kan zich zelf in de kleren van lofprijzing of van boedvaardigheid wikkelen al worden de woorden ik ben niet zoals andere mensen verworpen en veroordeeld hun geest kan dickwills gevonden worden in onze gevoelens en in onze taal tegenover onze medebudders en medemensen wilt u weten of dit zo is luister dan naar de wijze waarop kerken en christinnen dickwills over elkaar spreken hoe weinig wordt er van de zacht moedigheid en tederheid van jezus gezien men bedenkt zo zelden dat diepe nedrigheid de grondtoon moet zijn van wat dienstknechten van jezus over zichzelf en over elkaar zeggen in vele kerken of groepen van gelovigen in vele speciale diensten of samenkomsten genootschappen of commissies zelfs in veel zendingsarbeid ver onder de heidenen de harmonie verstoord en het werk van god verhindert de reden is dat mensen die als heiligen geacht worden in hun licht geraaktheid haast en ongeduld in hun zelfverdediging en zelfaanmatiging in scherpe oordeelvelingen en onvriendelijke woorden bewezen hebben dat zij de ander niet uitnemen erachter dan zichzelf en dat hun heiligheid maar weinig van de zachtmoedigheid der heilige in zich heeft in een voetnote staat ik met twee hoofdletters is een zeer veel eisend persoon die de beste en de hoogste zitplaats voor zichzelf op eist en die zich zeer diep gewond voelt indien zijn eis niet wordt ingewilligd de meeste twisten onder christenarbeiders ontstaan door het geschreeuw van dit reuzachtige ik hoe weinigen onder ons verstaan het ware geheim van het innemen van de laagste plaats van Mrs Smith de godsdienst van ons dagelijks leven in hun geestelijke ervaringen mogen de mensen tijdig gekend hebben van grote vernedering en verbrokenheid van hart maar hoe verschillend is dit van het met nedrigheid bekleed zijn van het bezitten van een nedrig gegeest van het hebben van die nedrigheid van het hart waarin een ieder zichzelf de dienst knecht van anderen art en zo de geest toont die ook in christus jezus was blijf daar nader mij niet want ik ben heiliger dan jij jezaja 65 vers 5 wat een parodie op de heiliging jezus de heilige is de nedrigge de heiligste zal altijd de nedrigste zijn er is niemand heilig dan god we hebben zoveel heiligheid als wij van god ontvangen hebben en in die mate waarin wij van god ontvangen hebben zal ook onze nedrigheid zijn omdat nedrigheid niets anders is dan het verdwijnen van het eigen ik bij het zien dat god alles is de heiligste zal de nedrigste zijn helaas hoewel de onbeschaamde roemende jood uit de dagen van jezaja hoe dikwils meer gevonden wordt zelfs onze opvoeding heeft ons geleerd niet zo te spreken hoe dikwils wordt deze geest nog gezien het zij in de manier waarop wij onze mede gelovige behandelen of onze mede mensen in de wereld benaderen in de geest waarin gevoelens worden uitgesproken werk wordt ondernomen en fouten worden ontdekt hoe dikwils is niet onze stem die van de fabiseer hoewel wij het kleed van de tollenaar dragen oh god ik dank u dat ik niet zo ben als de andere mensen wordt er nog zulk een nedrigheid gevonden dat mensen zich werkelijk nog achten minder dan de minste der heilige en aller dienstknecht te zijn zeker de liefde praalt niet zij is niet opgeblazen zij zoekt zichzelf niet 1 Cor. 13 verse 4b waar de geest van liefde in het hart is uitgestort waar de goddelijke natuur tot volle ontplooien komt waar Christus het zachtmoedige en nedrigelam van God waarlijk in ons hart gestalte aaneemt daar wordt de kracht van een voldmaakte liefde openbaar die zichzelf vergeet en zegen ontvangt in het tot zegen zijn van anderen in het geduld hebben met hen en in het ere van hen hoe zwak zij ook mogen zijn waar deze liefde binnen treed daar treed God binnen en waar God in kracht binnengetreden is en zichzelf als alles openbaard daar wordt het schepsel niets en waar het schepsel niets wordt voor God daar kan hij niet anders dan nedrig zijn tegenover het medeschepsel de tegenwoordigheid van God wordt niet een zaak van tijden en gelegenheden maar de bedekking waaronder de ziel altijd woont en haar diepe vernedering voor God wordt de heilige plaats van zijn tegenwoordigheid van waaruit al haar woorden en werken woord vloeien Mogen God ons leren dat onze gedachten en woorden en gevoelens aan gaande onze medemensen de tuids van onze nedrigheid voor hem zijn en dat onze nedrigheid voor hem de enige kracht is die ons in staat kan stellen nedrig tegenover onze medemensen te blijven onze nedrigheid moet het leven van Christus het lam van God zijn in ons laten allen die heiliging onderwijzen het zij vanaf de kansel of vanaf het podium en allen die naar heiliging zoeken het zij in de binnenkamer of in de samenkomst er is geen hoogmoed zo gevaarlijk omdat het zo listig en verradelijk is als de hoogmoed van de heiliging het is niet zo dat een mens ooit zegt of zelfs denkt blijf daar nadermij niet want ik ben heiliger dan jij nee, werkelijk men zou de gedachten met afschuw verwerpen maar er groeit heel onbewust een verborgen gewoonte in de ziel op die ingenomen is met haar talenten en die het niet kan nadaten er op te letten dat ze andere ver vooruit is ze kan herkend worden niet altijd aan een bijzondere zelf aanmatiging of eigendunk maar invoudig aan de afwezigheid van de diepe zelfvernedering die niet anders dan het kenmerk kan zijn van de ziel die de heerlijkheid van God heeft aan schoud Joch 42 verse 5 en 6 Isaiah 6 verse 5 ze openbaart zichzelf niet alleen in woorden of gedachten maar ook in de toon in de wijze waarop men over anderen spreekt waarin zij die de gaven daar geestelijke onderscheiding hebben de macht van het eigen ik kunnen herkennen zelfs de wereld met haar scherpziende blik bemerkt dit en noemt dit als een bewijs dat de beleidenis van een hemels leven niet bepaald hemelse vruchten draagt O medecristene laten wij toezien als wij niet bij elke vordering die wij in heiliging menen te maken van de nederigheid we oefenen mogen wij ons misschien verheugen in mooie gedachten en gevoelens in plechte gedate van toewijding en geloof terwijl al die tijd het enig zekere teken van de tegenwoordigheid van God het verdwijnen van het eigen ik ontbrak komt, laten wij de toevlucht nemen tot Jezus en onszelf in hem verbergen totdat wij met zijn nederigheid bekleed zijn alleen dit is onze heiliging Einde van hoofdstuk 7