 İtlə etmətik bizdə ayıqsi. Bu ölçədə bizə həsrə ayıqdir. Bizdə ayıqda olanlar hamsın oğlayı bətərli London'a, bizim də bilətimizin altı versinlər, Cediru London'a çəhərinəmələq orada yaşıyaq. Yaşıyaq da bizdə London'da yaşıyaq. Ne olur ki? İnsan kimi yaşıyaq? Qoybırada olsunlar oğlanın, siyabışın, elman nəsirabı, oğlan, qaraf, sanın, nə biləm kiçimin, kiçimin, kiçimin. Nə də bilətimizin? Həkumətin adı ilə baxanma xəbərdər olsun. Həkumətin adı ilə aksılan fontlardan istimadirilər, aile bəlpə merkezi, qazaranın şəxsən deyirəm. Otur bəl orada, sponsorları yığırlar, bizim köprəli amcının adını yazırlar, həmi sponsorlarının özləni bir yıllar, nə biləm, nələr nələr serat kururlar. Ümid evinin, dədin yoxlayın, görün kimin paturgasıdır. Həmin ümid evinlilə, uşaqları vaxt şəxsən, niciar, milyarlar var. Çünki Behliban qanımın paturgasıdır. Ona görür, heç kim onu, heç ne deyə bilməz, heç kim onu söz deyə bilməz. Biz çasıqların, uşaqlarının adında, sponsorları özləni qajdırlar. Sponsorların pulllarını özləni qajdırlar. Həmə bizdə altından öldürürlər. Nə görür, mənim şu amatından ölməzdir? İç dəpür verir mənə, çizdəni mətə. Çizdəni mətə mən nə yiyyim? Nə bərdərə qəriyəm? Yəni, həbərdər alanaq istəyirək, həbərdə edirək, həçmərdə edirək, heç bir qurum düzgün istəmir. Yoxlasınlar, hamsının yoxlasınlar. Bu, dediniz binədəki ümid evi. Bəhəli, ümid evi. Bakın görün, çimdə orada sürəm, milyon üçün, milyon üçün. Bilirsə torbağının olduğunu bilirəməm. Bəhəli, torbağı, villaları, hərbiz görür. Ondan alabək, İsraca Çimətin qabağına gədir. İsraca Çimətin qabağına bombalan boştur. Çünki İsraca Çimətin direni ki, ne bütcən var, ne bir şeyin var, heç nəm yoxdur. Safer var, Farıq kızı. Nəməm ki, torbaq? Haa, əli, əli. Haa, əli, əli, əli Marco, doqa Nu, tam, toqa Nə, amma, nə, amma, nə, amma, nə, amma, nə? Bilirsə torbağ! Bu hər şivət göz, farming! Aqamambama yoxdurma. Yox, nəyə varırsın? O, oturmaşın, ha? Oturmaşın, ha? Bu, amma, nəbiliyəsiniz ki, nədir ki, şüpharı sətirəm. Ha? Aqamim.