 Burada kalmak istiyoruz. Aslında burayı terk etmek istemiyorum. 1.1 emekle kurduğumuz kooperatifimiz yerle bir oldu. Binamız ağır hastalığı, ürünlerimiz %90'ı yere çakıldı. Cam anbaş kullandığımız için hiç bir şeyimiz kalmadı. Daha çok gıda ihtiyacımız var, daha çok suya ihtiyacımız var. Bunları sürekli başkalarından beklemek yerine benim bir an önce üretime başlamaya ihtiyacım var. Üretim yapabilmeliyim ki sürekli birilerine bağımlı kalmayalım. Belki bu kooperatif sayesinde herkes bu çat altında toplanıp yaralarımızı sararken 3 yılda yarısaracak yaramızı 1 yılda saracağız biz. Bakın denize çıkamıyorlar, alık alıyanıyorlar, aladıkları satamıyorlar yaklaşık olarak 6 Şubat'dan bu tarafa da ayrılmıyor. Evet ayrılmıyor. Şu an bulunduğum yerde traktörler enkaz altında kalmış, hayvanlar enkaz altında kalmış, ahırlar yıkılmış. Şu anda çiftçilerimizin ilk ihtiyacı belki ilk başta gübre görünüyor ama gübrenin dışında işte bir tarım işçisine ihtiyaçları yakında olacaklarını söylüyorlar. Sulama kanallarında, sulama ekipmanlarında bozukluklar var, hasarlar var. Bunların hepsinin yerine konması için bir zarar oluşuyor. Hem diğer kuruluşlara rol düşüyor ki burada Kırsal'da yaşam eskiden olduğu gibi devam etsin. Yine halkımız, insanlarımız umutsuzluğa düşmeden yollarına devam edebilirsiniz. Bu yönde çabalarımız devam edecek.