Loading...

Thuisopdracht St. Joost. 2012 "Wijzer"

1,941 views

Loading...

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Published on Jan 30, 2012

Afgelopen 19 januari had ik toelatingsdag bij AKV St. Joost in Breda. Behalve mijn portfolio moest ik voor die dag ook mijn thuisopdracht meenemen. Die luidde:

"Repareer iets persoonlijks, dat kapot is gegaan. Het gaat hier om een voorwerp ... Documenteer in een zelfgemaakt boekje (formaatkeuze zelf te bepalen, géén snelhechters, dummy's of andere kant en klare bindwijzen!) op eigenzinnige, persoonlijke en (ver)beeldende wijze de stappen die je hebt genomen in het reparatieproces.

In dit filmpje toon ik mijn boekje, waarin te zien is hoe ik van mijn klok een soort scorebord gemaakt heb, waarbij iedere speler een eigen wijzer heeft om zijn of haar score aan te duiden. Aangezien dit het internet is, kun je zelf op ieder gewenst moment het filmpje stop zetten mocht je een bladzijde langer willen zien.

De muzikale begeleiding is gemaakt door Cyril (http://www.youtube.com/graszood) wiens volledige toestemming ik heb om het in dit filmpje te gebruiken. Bekijk zijn video's ook eens een keer! Ze zijn prachtig.

Allereerst de titel, "Wijzer". Die is op meerdere manieren te interpreteren:
1. de meest logische: het klokonderdeel;
2. ik ben ook wijzer geworden van het reparatieproces, aangezien ik een klein beetje geleerd heb over hoe een klok in elkaar zit, maar ook heb ik geleerd van mijn fout bij het inbinden. Ik had namelijk bij het afmeten van het midden (voor het innaaien) het verkeerde streepje gepakt, waardoor ik een hele centimeter van het midden af zat. Dit is te zien aan de tweede helft van het boekje, waar de gaatjes nog te zien zijn;
3. het boekje verwijst naar wat ik al kan.

Ik heb om twee redenen schuurpapier gebruikt als kaftmiddel; allereerst omdat ik het in het reparatieproces gebruikt heb (pagina zes) en daarnaast ook nog eens omdat mensen altijd aan nieuwe boeken (ik tenminste wel) gaan voelen en dan vaak hun waardering uitspreken over hoe mooi en hoe glad het wel niet is. Als je dat bij dit boekje doet, zul je dat voelen ook. Hiervoor heb ik dan ook het grofste soort schuurpapier gebruikt dat ik in de winkel kon vinden. Dat er een interessant patroontje ontstond, is leuk meegenomen.

Bij het openen van het boekje zie je oranje "endpapers" die je in de meeste boeken vind en ik er in heb genaaid om de rest van de pagina's te beschermen tegen het ruwe schuurpapier.
De eerste pagina toont je een foto van de klok, zoals hij was. Van het versje is af te leiden wat er niet meer werkte:

"Het monster van het mechanisme
is een levend organisme
en hij eet graag batterijen
dankzij deze lekkernijen
is de tijd vast te stellen
maar nu zal ik je vertellen
dat 't niet zo goed met 'm gaat
een klok die geen enkel uur meer slaat
er is iets mis met zijn lijf
het blijft altijd twintig voor vijf"

Sla de bladzijde om, en hierbij is te zien hoe ik van een mechanische aandrijving naar een handmatige wil gaan. Ik ben niet zo'n technisch genie dat ik de klok echt letterlijk zou kunnen repareren, maar ik wilde het typische van een klok (de wijzers) en de karakteristieke mogelijkheid (iets aan te kunnen wijzen) nemen om van het geheel iets anders te maken.

"And so, the knutselmadness began". Waar ik nog tekst in dit boekje verwerkt heb, heb ik geprobeerd dat op een zo visueel mogelijke manier te brengen, aangezien het hier om beeldende capaciteiten ging, en geen literaire. Hier is te zien hoe ik begon met demonteren.

In de "centrefold", wat vaak als de belangrijkste pagina's van een drukwerk gezien wordt, heb ik uitgebeeld hoe technisch ingewikkeld ik het klokwerk vond, maar ook hoe ik een kleine ontdekking deed: toen ik met mijn vingers de wijzertjes zachtjes omhoog trok, voelde ik hoe het wijzertje zelf "tik tik tik" deed en een slagje verder bewoog. Ik denk dat het normaal ook zo werkt; dat het mechanisme het wijzertje steeds een stukje omhoog duwt waardoor de klok tikt en werkt.

Toen ik de cijfertjes verwijderde, bleken die niet vastgeplakt te zijn, maar met een soort puntjes vastgeklemd te zitten. Eerst wist ik niet wat ik hiermee moest doen, maar ik wilde wel dat het vlak werd. Allereerst heb ik het grootste gedeelte van de puntjes afgeknipt met een nagelknipper, en de rest bijgeschaafd met een blokje met schuurpapier. De afbeelding aan de rechterkant die dit uitbeeldt, heb ik gemaakt in Adobe Photoshop.

Toen heb ik de klok liefdevol geverfd. Niet zo'n moeilijk te begrijpen beeld, al zeg ik het zelf. De klok heb ik verdeeld in tien delen, die ieder weer uit tien stukjes bestaan, zodat je zelf kan bepalen op wat voor schaal je wilt spelen (punten van 0-10 of tot 100 of iets er tussenin).

De foto toont hoe je het kunt gebruiken bij een kaartspel, en "The End" toont aan wat ik met de overige onderdelen (de glasplaat en de cijfertjes) gedaan heb: er een schaaltje van gemaakt.

Je naam moest duidelijk vermeld worden, en ik vond het leuk om dit in uitgeknipte letters te doen, omdat je die normaal gebruikt om juist in de anonimiteit te blijven.

Voor meer informatie, bezoek mijn site: http://www.neetje.nl

Loading...

When autoplay is enabled, a suggested video will automatically play next.

Up next


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...