 Miksazının zamən bu gönlünüz də közədə, bunun onda yaxşıları dolayıq. Yəni, çoğu? Qam bir də amin etsin. Qam bir də amin etsin. Qam bir də amin etsin. 12 Sintiha 40 gecə saatlarında Irmənistan Tərəfinin təxribatinin ətcəsində başverdiyi bildirilən Azərbaycan və İrmənistan Silahlı Quyvələr arasında olan hərbi dokuşmalardan sonura şəhid olan Azərbaycan orduzunun hərbi qulqçularından biri də Sabohe Həmədovdu. Sabohe Həmədov qardaşı ilə birgə baki da susuşaq kəndində böyük. O həm də ikinci qarabak muharibəsini deştirək edip, ətta yaralanılmışım. Məliminin sözlərinə görə buna bax məraqı yenidən geri qay etmək vətən uğrunda döşmək istəyirmişim. Şəhidin məlimindən qeyri onunla birlikdə böyümüş dostları da kanalımıza müsaibə verib və Sabohe Həmədovla bağlı xatirələrini bölüşüblər. Sabohe kimuşağlar maşallı olsun. Bizdə, demək olara ki, 90 faiz 12 uşağlar idi, qır yetti, namuslıyı, vətənin torbaqı sevən uşağlardır. Sabohe bir mülaim bir uşaq olub, mülaim, sakin, sədəlöv, ümumiyyət de torbaq sevən olub. Birinci-ikinci qaraba muharibəsində 44 günü muharibədə Sabohe yaralanıb, gəlmişti bizim yamıza, amma canı yenidə qalmışdır orada. Dəyədi, Sabohe bir az qal, bir az dincəl, dəyədi ki, papak gedirəmək, Rəhm oradadır. Bəli-bəli, o elə bil, o şəhiddiyiz irəsnaxtarırdı. Sevinirdi, hərəm o, oğlum məllimi varırdı, Rəhmam məllim. O da qazi idi. Elə gəlib oyuna məslət təşirdik ki, istəyirəm qalın orda, əskərdə, hərbidə, qurduqda. İstəyirdim nəyəs, bir torbaq üçün bir şey yiyiyim. O da istədiyin hali oldu. Çox gözəl uşağıydı. Hamı inanırdı, hamımı çox stirdi. Bu, nəcəl də gəlizləvin qalmağında məhç bir dəfə görür ki, Sabohe kimləsə sözü düşsün, Sabohe kimləsə narazı olsun. Elə həmişi özüşində, öz gücündə peşim əktəbini kutardı, yetti, qulundu çəkdi. Hətta onun əskəri aparmağında bir az problemi var idi ki, dəyirləki Sabohe, bəri kimsə əskəri gəlmiyəsə? O biraz çox sadələ uyuydu. Bir süncə bilət, çox uşaq kimiydi. Hamı deyirdik, yox, həmin istəyirəm. Elə demək olar ki, əskəri yədir köndürlü gedəyip, qalmağıdır köndürlü qalıb. Elə bu, iştakədə onun sumut elədi ki, Sabohe necə uşağı idi. Mən bu uşağıdan bir qabdan çöre yəmişəm. Bu uşağıdan 8 il bir evdə yaşamışam. Bir oğlundur, bir işsəmdir. Nereyiz keçirdə bilərsən? Bir iddiki idi, böy iddiki idi. Sabohe çox təs küsürdü. Hər bir şeydən küsürdü. Bir ən sözü xoşuna gəlmiyik küsürdü, gedir otağına bağlanırdı. Çıxırdı bir az nə deyirlik ki, məlum küsürdüm sənlə. Dedik ki, Sabohe, niyə? Dedik ki, nə bilim küsürdüm də? Kiz barışanı idi. Buradan küsürdü, iki də qəp 5 dəki gəlirdik ki, məlum küsürdüm, niyə küsürdün sənlə? Yədiyə, hə, diyözmirdi. Qayıdır iki də barışaq. Sən gəlib qücə alışıb, öpüşəndə də səni başqaca qücə alırıb. Yəli bir doğmanda, də səni yəli bir yox eləyə doğmana idi səni. 3-4 yaşımda sosial evmdə Sabohe inə nəyin evdə böyümüşüyü. Birində sinifdən, on birində sinifəcim bir yer doğmuşuq, bir partada oturmuşuq. Dənşiləsi söz deməyi söz sətindir. Şəhət olmamışdan, çəhəftə bundan qabaqda sövbətmiz olmuşdu. Yəni, demiş ki, bahçə cələndə, o bahçə cələndə daha doğrusu gör şey. Arsı ona o istəyir, deyirməndi istəyirdim görüşməyi. Arsı mürəyəmdə qaldı görə bilmədir. İnsan sətindir, həyə qətən uşağılığından bir yer də böyüdür, bir yer də görüdür. İnsanın özəliyindən, torqaqa dəfniləmək. O həmişə sahiblənməyi sevirdi, savubu sahiblənməyi sevirdi. Sevirdi ki, qorusun. Yəni, əzizdəsin qorusun. Yəni, biz həmişə 269-də oxumuşuq, 27-də də bir yerdə oxumuşuq. Hətfak, yəni, qoymazdı ki, çımsa qıraqdan sosun uşağına, çımsa məsədisəyin, çımsa yıxardan aşağı baxsın. Yəni, həmişə sosun uşağına yanda durardı, həmişə dəstə yollardı. Həmişə ağırsılırdı ki, bir dənə ev alsın, hamnızı yıxsın ona, öz başına yıxsın. Həmişə o ağırsılığı ev almaqı idi. Yəni, özü həmişə deyirdi ki, mənim sizdən başqa, sizin məndən başqa iskinimiz yoxdur. Yəni, bunun necə deyim? Dəməyə sözlər çox deyə, prosto elə sözlər vaçı, adam deyə bilmir, rəyənə cətirə bilmir. Yəni, sadəcə, bir də on demək istəyirəm ki, insan bizim uşağlar heç biri, sabuhinin timsalında heç biri kimsəsiz deyil. Yəni, bizim öz müz öz müzə bəsi. Yəni, insana da ölməmişdən qabaq dəyər vermək lazımdır. Yəni, öləndən sonra ona dəyər vermək, ehtiyac yoxdur. Yəni, o məzara qoydandan sonra sabuhinin bütün Azərbaycan halı hazırda tanıyır. Amma sağı içən onu rət qirət gənzəq öz uşağlarımız tanıyardı və belə. Sosial şəbəkələrdə paylaşırlar, baxırıq. Yəni, həyə qətən düzgün bir şey paylaşmıyorlar. 2004-ci ildən sosial kendində yaşıyorum, orada təlbiya almışım. Sabuhinin ələ, mən gəldiğimdə artıq sabuhi soslaydı, sənam və sabuhi artıq oradaydılar. Yəni, birliyi də böymüşük, yaxşı günləmiz, püs günləmiz, dəvaşmışıq. Hər şeylə bir şey. Yəni, bir ailədə bacı qardaş nə eləyərsə, nə görərsə biz onu görmüşük. Bizi böyükdən anadan da eyni qayda da. Ailə olmuşuz, sonra həyat bizi dağıdıq, hərəmizi bir yeri atıq. İndi birimizdən, biri şəhiddi, sabuhi şəhiddi, aramızdan ayrıldı. İnşallah bundan sonra hamımız birbirimizin dəyərinə yaxşı bilətik. Sabihinin doğma da olmasa belə doğmadan da öhtə bir bat ziyan. Allah ona rəhmət iləsin, Allah cəmi bütün şəhiddərimizə, o içində olmalınan rəhmət iləsin. Sabihi çox yaxşı, çox mərfətli, çox qanacaqlı, çox nədimi, disəm belə qutarmaz. Əgədən çox, çox, çox yaxşalıqlar var idonun. Laqbər mərdəşanda olan da biz ondan böyük bir şey, bəl bəlacaqda senandı, odu. Il qıqdır gülünün müharibədən sonra yaralanmışdı. O hospedalda olan da mənə yazdı. Yazdı ki, nəyi salam neyəsə, yazdım ki, yaxşı yaxısa neyəsə. Yazdı ki, mən yaralanmışam, vətən uğrunda dövüşmüşəm, yaralanmışam, təzidən sağ olub. Qedip qərabaqı almaqa, yəni, davam iləyəsəmdə qərabaq torbaqlarımızı alacaq və qayıdacaq. Bizim həqidəmdə sözün əsriməni aslında uşarlıq qətərəmiz bir də çətirib isər azı, isər belə xoş, isər çətin, isər əsan. Deymişi, üçünmişi, çədəri mövzlardan məslət dəşmişi, nəm belə dətəşmişi. Yəni, səbubu həssasən, həyatı mövzlar da yaxşı iddə deymişi. Deyip gülən idi, amma ən çox həyatı mövzlardan danışmaq, çəkir bir qaraq dətəşməni xoşlayan şahidə. Nallar əmət edəsin həyədən də məzlum insanı idi, sözün yaxşı mələsində xaqır adam idi. İstənməzi birini əssin, qətnədəsin, yanda həm də mölərdə həmin insanı. Yəni, baxırdan şey, bizim dün şahidək, baxırdan mələlə bir onun içində böyük bir insan ruhu var. Yaxşıdə bir insan ruhu var. Mən aylıq idi, sözün ilk şahı olmuşam. Sabıq idi, hələyə yox idi, sabıynə sanan. Sabıq gələndə çiyaş, çörpə şah idi. Sabıynə mən dəşdəd yaxın olmuşum. Yəmin ən çox stədiyim şahı, sabıyn, bir də qardaşı mələ olub. Mən həmişə sabıynə məhdəvlərimiz bir olub. Bir məhdəvdə vermiş, bir məhdəvdə öxumuşub. Sabıynə anılarımız çox olub. Hətta sabıynə həmişə dalaşmışə. Sabıyn dəşdə sahiki türaq idi, öz də balıq bir idi idi. Çox təmkinli, çox səbirli, çox sahiçin içimdə atıb, sahıləyərdə. Yəni, əsəbəşə də məhdə bildirməzdi. Yəni, haiki türaq olmayıb. Yəni, biz onun arasında haiki türaq məhdə sahibmişək. Yəni, türaq bizim elimizdə bir dən vəsibət olub. O da məhmad gün müəlləm. Sabıyn məhdə gizlində onu götürdü. Həmişə, yasırdı, girdi. Maşınlara dəyirdi, ruhunu xara belirdi. Məhdə her idəfə dalaşırdım ki, icazəs götürmək. Təzət-təzəydə məhdən böyüdü bir yaş. Mamamdan gizlindəyin. Gidinmişdi. Bizdə orada indik, gəncili parkı dediyiz. Bizim əvvəlləm orada, biz orada böyümüşüyüdiyə. O bizim polat parkı, həmişə diri polat parkımız. Orada Sabıyı, həmişə orada gizlində işitirdim. Mamamdan gizlində. Gəlirdi, diri şey, akşamda. Bacısı sə nə alım? Bacısı sə nə alım? Yə, ondan küsib gizlindim. Gəlirdim, yə, maharajına. Səx, qız nəsə, ən sevdiyim şeyləri alırdı ki, mə ondan barışım. Pisi olmayıb. Beş dəyə qədən bir dalaşırdıq, sonra gəldim, əndən barışırdıq. Qıdaqlarıdır ki, gə, barışaqda. İnsana dayaq olan olub. Arxasında duran olub.