 Een publicatie in het wetenschappelijke tijdschrift PMC Psychology waarschuwt dat stigma in de werkomgeving vermoedelijk veel vaker leidt tot werkloosheid en langdurige uitval dan we ons realiseren. Er zijn veel wetenschappelijke studies die aantonen dat stigma een negatieve effect heeft op de carrière en het welbevinden van mensen met psychische problemen. Een groep die 3 tot 7 keer vaker werkloos is dan andere. Daarom is stigma in de werkomgeving een publiek gezondheidsproblem dat meer aandacht moet krijgen. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat er minstens vier manieren zijn waarop stigma duurzame inzetbaarheid belemmert. Ten eerste hebben ook in de werkomgeving veel mensen negatieve vooroordelen over mensen met psychische problemen. Vooroordelen kunnen er toe leiden dat werkgevers niet zo snel mensen met psychische aandoeningen aannemen of juist eerder van een afwielen. Zowel door psychische problemen te bespreken, maar ook door ze niet te bespreken, lopen mensen een grotere kans op werkloosheid. Dat zit zo. Van de ene kant kan het tot stigma en discriminatie leiden als mensen hun psychische problemen in de werkomgeving besprekbaar willen maken, bijvoorbeeld dat een tijdelijk contract niet verlengd wordt of een sollicitant niet aangenomen wordt na openheid. Maar aan de andere kant kan het bespreken van psychische problemen juist ook heel belangrijk zijn voor de preventie van ziekteverzuimen uitval. Want als de werkomgeving goed reageert, kan het leiden tot werkaanpassingen en sociale steun waarmee uitval voorkomen kan worden. Bovendien vinden de meeste mensen met psychische aandoeningen het fijner als ze deze kunnen bespreken, want het kan heel stressvol en vermoeiend zijn als je niet jezelf kan zijn. En derde probleem is dat vooroordelen over psychische aandoeningen er toe kunnen leiden dat mensen die ze hebben ontmoedigd te raken en een lager zelfvertrouwen krijgen. Door zelfstigma doen ze dan niet meer erg hun best om hun baan te behouden of om nieuw werk te zoeken. Dit wordt het white try effect genoemd, maar als ze zich niet meer inzetten, wordt de kans op werkloosheid groter. Een vierde probleem is dat werknemers door stigma geen hulp durven te zoeken voor hun gezondheidsklachten. Verschillende onderzoeken laten zien bijvoorbeeld dat militairen, journalisten en politieagenten vaak geen hulp zoeken omdat ze bang zijn voor negatieve reacties van collega's of hun leidinggevenden. Maar als ze geen hulp zoeken, kunnen de gezondheidsproblemen verergeren, wat tot langdurige uitval of verlies van werkanleiden met alle kosten vandien. Ook werknemers met andere gezondheidsproblemen hebben te maken met stigma, zoals bij kanker, diabetes en HIV. Het is belangrijk dat het degegaan van stigma in de werkomgeving nu prioriteit krijgt en dat er meer wetenschappelijk onderzoek na komt. Want een stigma vrije werkomgeving is in het belang van werkgevers, werknemers en de maatschappij in zijn geheel.