 Ik ben op behalf van onze company Earth, en op behalf van Eva Karst, die deze morgen hier niet kan zijn, dus ik ben alleen de messenger, zodat ik me niet schuurt. In deze seizoen over de rol van de volontiers, willen we jullie de ontwikkeling dat we vandaag zien in Duitse archeologie. We spelen alleen van onze eigen positie en perspectief op de commerciële markt van de contract-argeologie. Wat we zien, is dat de publieke archeologie een kruis of een mania dat is gevolgd door iedereen. In Duitse praktische contract-argeologie, de publieke archeologie is vaak synonym met de ontwikkeling van de volontiers in excavatie. De huidigheid van de huidige en de huidigheid van de huidige. We denken dat dit geen respect voor onze professie en geen respect voor de volontiers. We zien ook dat archeologische companies in de Nederland aan het vertellen van historieën, zodat we de scientifische onderzoek hebben. De vraag is natuurlijk, wat is publieke archeologie? Deze positie is een publieke archeologie en het gevolgen van de publiek in archeologische onderzoek is essentieel voor onze professie. Archeologie moet op alle tijd contributeren aan onze society. De publieke archeologie moet reflecteren op sociale ontwikkelingen en helpen ons om dat te onderzoeken. De publieke archeologie heeft veel verschillende vormen op de perpeze, de audience en die het doen. Voor ons, de publieke archeologie is een heel verschillende professie dat moet worden gevonden door professioneels. De vorm moet niet leren, maar het is de resultaat van een vorm van wat men wil ontdekken. De publieke archeologie kan een mooie plek of een project of een project in hetzelfde zijn, of het is goed geëxecuurd. Er is maar een probleem. In de 3D-of-a-letter artikel 9 staat dat de publiek een archeologische onderzoek moet ontdekken. Dit moet gedaan worden om de publiek ervaring te ontwikkelen van de waarde van archeologische herenkelingen en om accessie te ontwikkelen. Helaas, artikel 9 heeft niet geëxecuurd in de Duitse legislatie. Dus is dit absoluut om de publiek te ontdekken? Nou, ik denk dat er geen legaal gevolg is om de publiek te ontdekken in het commercial contract archeologie te ontdekken. Er kan geen visie ontdekken zonder geld. En zonder visie en ontdekking is er geen professioneel publiek archeologie. De praktijk is daarvoor een publiek archeologie. En ik spreek alleen om de commercial contract archeologie projecten. In Nederland is het usually filled in by deploying volunteers as free labour en those winning tenders. Maar in dit we differ completely from other academic disciplines. Do other disciplines let unskilled volunteers take over their work? Do they use volunteers so they can operate cheaper? Can you walk into a hospital and volunteer as a doctor or dentist without a license? I think the answer is clear. In Dutch commercial practice publiek archeologie is carried out in such a way that it often does not have the desired result. But how could this be possible as long as there is no money and therefore no vision or clear goals? So the solution to this problem is simple. We need money. Somebody needs to pay for publiek archeologie. The best way to tackle this problem is through the introduction of Article 9 from the Velletti Treaty. But what if this does not happen? How do we get money then? In our view, it is important that archeologie in a broad sense contributes to society. Social benefit should be the starting point of all we do as archeologists. Our research should have both scientific and social value. If we approach archeologie as a social study that can contribute to current social issues, there might be some possibilities. In de recent archeologische survey conducted by us in the Netherlands, part of the tender was that 5% of the contract sum should be spent on something we call in the Netherlands social return on invest. In short, it means that we had to invest part of our revenue in a local population. Normally this demand is met by hiring local long term unemployed or deprived young people. But in our project we have chosen to use this budget to contribute to social issues in a different way. We do this by making a documentary about our research. We tell people about the methods that we use and the relevance of archeologie for modern life. In the documentary we show that archeologie is so much more than excavated. We show how we use different sciences to approach archeological questions. And in addition we try to enthuse young people about a profession. At the same time, the goal of the documentary is entended to establish a connection between the residents and the local past. To give them what the English call a sense of place. So maybe this is the answer of commercial archeologie to engage the public. Is the key of public archeologie social relevance and education? It is important to realize that we are depending on the public and that engaging the public is extremely important. But public archeologie is not only a trace and includes more than to let the volunteers play. We need article nine to be implemented in the Dutch legislation. We need to get paid to conduct professional public archeologie. And at the same time, we as archeologists should contribute to social issues. In our opinion, public archeologie should focus on social issues like multicultural society, integration, conflicts, gender studies, climate change and sustainability. We have to admit that public archeologie is a distinct discipline and maybe it should not be carried out by archeologists themselves. To conclude with what we started with, we believe the public archeologie is much more than to let the volunteers play archeologists.