 Elif, welkom. Goed te zien je hier in London. In een paar maanden metdenen we dan weer in Amsterdam. Als je een van de speakeren voor ons komt van wat we over de wereld zullen zeggen. Zullen jullie de Duitse oorlog, jouw cosmopolitan, jouw novelist, misschien kunnen jullie een beetje vertellen over jezelf? Ja, mijn plezier. Ik ben een writer, een novelist en een storyteller. Dat is hoe ik met de wereld connecte, door historieën en door imaginatieën. Dat zei ik, ik heb ook een academische en interdisciplinele achtergrond. Ik was geeducated in internationale relatieën. Dan heb ik een master's degree in womenstudieën gedaan. En dan voor politieke politie en politieke filosofie. En ik heb altijd m'n connectie met de academie door de jaren. Ik ben ook een politieke speaker en commentator op verschillende problemen dat ik denk dat het belangrijk is in de wereld vandaag. Dus ik schrijf voor verschillende publicaties over de wereld. Voor mij is het allemaal in harmonie. Maar op hetzelfde tijd, misschien is er een gap. Omdat ik een introvert ben, als writer, mijn drop is based on solitude. Maar ik heb ook deze andere kant die het leuk is om in public debaten te engageren en het leuk is om te denken over de wereld die vandaag gebeurt. Dat is een van de giften om een writer te zijn, de wereld van imaginatie. En je hebt een enorme wereld van imaginatie, en iedereen weet dat je je boeken hebt. Maar als je nu de wereld ziet als een writer, dan wat is het dat je ziet? Ik zie veel werelds dat ik heel alarmig vind. Misschien ben ik een Gramsciën in dat geval. Ik heb altijd een pessimisme van de intellect en de optimisme van de wereld, de optimisme van de hart. Dus ik ben half pessimistisch, half optimistisch. Ik ben half pessimistisch, want als ik vandaag op de wereld kijk, zie ik een heel sterk trend naar wat ik noemt tribalisme. Back to nation state, nationalism, religiosity. All those divisive forces that many intellectuals in 1940s, 50s fought were going to disappear gradually. That did not happen, in fact the opposite happened. They made a very strong comeback. Religion is a major factor today. Nationalism indeed so, but also this tribalism dividing humanity on the basis of imaginary categories. I'm half optimistic when I look at the people, global souls, I'm a big believer in cosmopolitanism. I'm a big believer in the truth that in this world if we're ever going to learn anything we will learn it from people who are different from us. I have nothing to learn from someone who's exactly like me, who thinks exactly like me. But someone who's different will challenge me and perhaps I'll challenge him too so that diversity, that cosmopolitanism, that we are belitteling today is something that we need to renew. And also I believe in the power of humanism, empathy in the role of empathy on which very much the art of storytelling is based. Then the question is, and we will discuss it of course lengthy, at the conference, but the big question is what happened? After World War II we built our international institutions like the United Nations. We have wonderful NGOs like Human Rights Watch and MSTI International. We became more prosperous, there was a huge development in technology, science and then the fall of the Berlin Wall was a huge sense of optimism in the early 90s. So how come do you think that we have now this backward tendency? That was indeed a huge wave tide of optimism in the sense that many smart intellectuals they thought that thanks to globalization we're all going to become a big global village and everybody would have primarily economic and social ties and that would help to transcend nationalistic boundaries. It did not happen in that way. I think we need to bear in mind that when we think about time we tend to think that time always goes in a linear direction. But we have seen that time does not always go forward. It sometimes draws circles. It can move backwards. In other words what I'm trying to say is if we learn nothing from the mistakes of the past we are bound to make those mistakes again and again and again and that is what is so sad how memory is lost and I'm not talking about very long term memory of centuries I'm talking about recent political memory even with regards to Europe, the EU how it was established how the journey began and a few people today are talking about the beginning that spirit that initiated everything so we tend to take things granted very easily and I find myself in this a bit ironic situation to tell you the truth because coming from Turkey a country that's on the fringes of Europe I found myself and I live in the UK I find myself defending more passionately what I regard as European values for me the EU is not primarily a financial project or an economy project it's primarily about values which mean a lot to me and by those values I mean freedom of speech primarily separation of powers rule of law definitely women's rights LGBT rights, minority rights and many other human rights that all together makes sense so I do not take these values for granted because I do know that societies can lose them neither do I take cosmopolitanism for granted because I come from a country that has lost its cosmopolitan heritage and I think by losing that Turkey lost a lot