 We zien de geweldige verschaving plaatsvinden van beperkte biologische vermogens van de mens naar de niet-biologische component van onze intelligentie en daarvoor heeft met name de toenemende capaciteit van computers hebben daarvoor zorg gedragen. We zien dan ook dat er een paradigma verschaving plaatsvindt van de alwetende mens, de robot sapiens naar de robot sapiens, de alwetende robot. Wij menen dat de economische wetenschap te weinig gericht is op de toekomst en wij hebben getracht om in ons boek daar in die leemte te voorzien. Nou, we zien natuurlijk een geweldige productiviteitstijging, dat lijkt gunstig voor de mensheid maar er wordt ook getwijfeld aan de vraag wat gebeurt er met de werkelegenheid, wat gebeurt er met onze lonen. En daar heeft de economische wetenschap wel een paar verstandige dingen over te zeggen. Het gaat er over dat het saldo van twee effecten worden de mens vervangen door machines, dat is een bekende subsidie effect, of heeft de mens en de machine gaan die samenwerken, en mede wordt zelfs als de mens inefficiënter zou zijn op alle fronten dan een computer, dan nog is er, volgens de economische wetenschap, reden om dat in bepaalde sectoren de mens wel degelijk werken kan blijven vinden. Dat is detheorema van comparatief voordeel zoals wij de taaltijd aan onze studenten hebben uitgelegd. Is kunstmatig intelligentie ook gevaarlijk? Nou, er wordt gedacht aan zelfreplicerende autonome robots die misschien alle materie van de aarde zou kunnen opslorpen en dat is een science fiction verhaal. Het is natuurlijk wel zo dat er eventueel een bedreiging kan plaatsvinden van AI, maar er is een bedreiging die eigenlijk veel groter is waar we ons meer zorgen over moeten maken en dat is kerrenwapers. En waar het in feite over gaat is dat er een vriendelijke AI-systeem moet worden opgezet dat de mensheid als geheel profijt bezorgd. En daar zijn wel gedachten over, maar die zijn nog niet ver genoeg ontwikkeld. Er is nog weinig zekerheid over of dat inderdaad in de toekost ze beslag zal krijgen. Waar ligt dan de grens wat een robot wel en niet kan gaan doen? Waar een grens ligt, ja, dat vind ik een moeilijke vraag. Ja, maar toch? Waar een grens ligt. Op het ogenblik zijn we al heel ver. We zien dat AI doorgesijpeld is in allerlei toepassingen. Ik denk bijvoorbeeld aan ruimtevaart, NASA. Ik denk aan allerlei spelprogramma's. Ik denk aan artificiële humor, aan artificiële muziek, aan artificiële literatuur en ik denk zelfs aan artificiële stupiditeit. Dat wil zeggen dat met opzet fouten worden geprogrammeerd in computerprogramma's om maar aan te geven dat die robots ook menselijke trekken hebben. En die robots kunnen ook al bepaalde emoties uitdrukken. Ik denk bijvoorbeeld aan een bepaalde robot die zich heel bedroefd, een heel bedroefde uitdruk heeft op zich gezicht. Terwijl als hij alleen is, terwijl hij glimlacht als hij mensen in z'n omgeving waarnemt. Dus ik denk dat dat, ja.