 pars octo jesima altera operis de civitate dei, heka transcriptio a societate libri voce facta, bono publico uzu yest. Kapot vigesimo, quid idem apostulus imprima adeos dem epistola de resurexione dokuerit mortuorum. Sed heka apostulus takuit de resurexione mortuorum, adeos dem autem scribens in epistola aprima. Nollumus inquit ignorare vos fratres de dormientibus, utanon kontristemini sikut et cheteri qui spem non habit. Nam si credimus quad jesus mortuus estet resurexit, ita et adeos eos qui dormierunt per jesum adducet kumillo. Hokenim vobius dicimus in verbo domini, qui a nosa viventes qui reliqui sumus in adventum domini, non preveniemos eos qui ante dormierunt. Qua ne amipse dominius in jusu et in voce arcangeli et intubo dhei deshendet de celo, et mortui in Christo resurgent primo, de in de nosa viventes qui reliqui sumus, simul kumillis rapiemur in nubibus in obviam Christo in aira. Etitas emper kum domino erimus, ek verba apostolica resurexionem mortuorum futuram, kwando venjet Christus utique ad vivos et mortuos judicandos preclarissime ostendunt. Sed dhe qui risolet utrumillis quos hique viventes inventurus est Christus, kworum personam in sé at quailos qui tung sé kum vivebant transfigurab at apostolus, nun quam omnino morituri sint an ipsotempo rispucto, kwokum resurgentibus rapientur in nubibus in obviam Christo in aira, ad immortalitatem per mortem mire celeritate transibunt, neque enim dicendum est fieri non posse utdum per aira in sublime portantur in illo spazio et moriantur et revivescant. Quodenim ait et itas emper kum domino erimus non siq accipien dum est tankam in aira non se dixeritas emper kum domino esse mansuros, qui a neq ipsotique ibi manebit qui a venias transiturus est, venienti quipe ibitur obviam non manienti, sed ita kum domino erimus id est siq erimus habentes corpora sem piterna, obvikunque kum illo fuerimus, adung autem sensum quo existimemus etiamillus quos hiq vivos in venturus est dominus in ipsot parvus patio et pasuros mortem et acepturus immortalitatem, ipsa apostulus nos videtur urgere, ubidigit, in Christo omnes vivificabuntur, kum alio loco de ipsa loquens resurrexione corporum diqat, tu quod seminas non vivificatur nisi moriatur. Quo modo idgitur oquos viventes hiq Christus in veniet perimortalitatem in illo vivificabuntur et si non moriantur, kum videamos propterok est sediktum, tu quod seminas non vivificatur nisi moriatur, autasirext non diqimus seminari nisi e acorpora hominum hoe moriendo quo quo modo revertuntur in terram, siqut se se habet etiamilla in transgresorem patrem generis humani divintus prolata sententia, terra est et interramibis, fatendum est istos quos nondum de corporibus egressos kum veniet Christus in veniet et istis verbis apostolis et illis de genesi non teneri, quoniam sursum in nubibus raptis non utique seminantur quie neq eunt in terram neq redeunt, sive nullan prorsus experiantur mortem, sive paulo in aere moriantur. Sedalio rursus occurrit quod idem diksit apostolus kum de resurexionem corporum ad corintios loqueretur, omnes resurgemus velsikut ali codices habent omnes dormiemus, kumergo neq resurexio firi nisi mors preceserit posit neq dormitionem posimus il lo loco intelegere nisi mortem, kumodo omnes vel dormiant vel resurgent si tam multicuosa in corpore in venturus est Christus neq dormiant neq resurgent, siergo santos quie reperientur Christo veniente viventes eike in obviam rapientur, crediderimus ineodem raptu de mortalibus corporibus exiturus, etad e adem mox in mortalia rediturus, nullas in verbis apostoli patiemur angustias, sive ubidicit, tu quod seminas non vivificatur nisi moriatur, sive ubidicit, omnes resurgemus, aut omnes dormiemus, quie neq illi peri mortalitatem vivificabuntur nisi quam livet paululum tamen ante moriantur, ak perok eta resurexione non erun talieni quam dormitione precedun, quam vis brevissima non tamen nulla. Cur autem novis incredibile videator ilam multitudinem corporum inaere quod amodo seminari, ak quie ibib protinus in mortaliter, ak quie incorruptibiliter reviveshere, cum credamos quod idem ipse apostolus apertissime dicit in ictu oculi futuram resurexionem, et immembra sinefine victura tanta facilitate tamque inestimabili e velocitate, redditurum antiquissimorum cadaverum pulverem, nec abilla sentencia qua homini idictum est, terra est et interramibis futuros ilo santos arbitremur imunes, si eor morientium interram non recident corpora, sed esicut in ipsoraptum orientur ita et resurgent, dum feruntur inaera. In terram quipe ibis est, inok ibis amissa vita, quod eras antequam sumeres vita, idest hocheris exanimatus quod eras antequam essesanimatus, terre quipe insuflavit deus infacem flatum vitae, cum fattus est omo inanimam viva, tamquam diceretur, terra es animata quod non eras, terra eris exanimis siguteras, quod sunt et antequam putres cantomnia corpora mortuorum, quod erun tetilla si morientur, cum vita kareibunt, quam continuo receptura sumt, sigergo ibut in terram quia ex vivis homini busterra erunt, quem admodum ita incineram quod fita cinis, itin vetustatem quod fit vetus, itin testam quod exlutu fita testa, etalia sescenta sig loquimur, quomdo autam sit futurum, quod anun qupro nostre ratiunkule viribus utkunkwe konicimus, tu kerit potius ut anosse posimus, resurexionem quipe mortuorum futuram et incarne, quando Christus venturus est vivos judicaturus et mortuos, portet si christiani esse volumus utkredamus, sed non idio de hacare innanis estafides nostre, si quem admodum futurasit perfekte comprendere non valemus, verumiam sigut suprapromisimus de haq judicio de inovissimo etiam profetici vetres libri, quid prenuntiaverint quantum satis esse videbitur, tebemus ostendere, ques sigut arbitor non tanta mora necese erit tractari et exponi, si istis quem premisimus lektor curaverit adjuvari. Caput vigesimum quid isaias profeta de mortuorum resurexione et de retribuzione judici sit locutus, profeta esaias resurgent inquit mortui et resurgent quie erant in sepulcris, et letabuntu romnes quisunt in terra, rosenim quie abste est sanitas illis est, terra vero impiorum cadet, totumillud superius ad resurexione impertin et vea torum, quod autem ait terra vero impiorum cadet, bene intelligitur dictum, corpora vero impiorum ruina damnazionis excipiat. Yampor si de bonorum resurexione quad dictum est diligentius et distintius velimus intueri, ad primum referendum est quad dictum est, resurgent mortui, ad secund de vero quad sequitur et resurgent quie erant in sepulcris. Yampsi et illos inquiramos asantos quos hik vivos inventurus est dominus, eis congure deputabitur quad adjunxit, et letabuntu romnes quisunt in terra, rosenim quie abste est sanitas illis est, sanitatem loco isto immortalitatem rectissime accipimus, e ananque est plenissima sanitas quie non reficitur alimentis tanquam quatidianis medicamentis. Item de judici die spem prius danso bonis, de inde terra ensamalos, idem profetas ic loquitur, hik edicit dominus, ecce ego de clino ineos utuflumen pacis et uttorrens in undans gloriam genthium. Filii eorum superumeros portabuntur et supergenua consola buntur, quem adbonum si quem mater consoletur, ida ego vos consolabor, et i Jerusalem consola bimini, et videbitis et gaudebit corvestrum, et ossa vestra sicut herba exorientur, et conioshetur manus dominii colentibuseum et acominabitur contumacibus, etce enim dominus utiñes venjet et uttempestas kurrus eus reddre in indiñatione vinditam et vastatione min flamma ignis, iniñe enim dominii judic abitur omnis terra et ingladio eus omnis caro, multivulnerati eruntadomino. Inbonor un promissione, flumen pacis profecto abundanzian pacis ilius debemus acciper, qua maior esse non posit. Haq utique infine rigabimur, de qua in precedenti libro abundante locuti sumus. Haq flumen se ineos declinare dicit, quibus tantam bea atitudin empollicetur, uti intelegamos in ilius felicitatis regione, qua in celis est, Haq flumine omnia satiari. Sed de quia et terreinis corporibus pacis in corrupzionis atque imortalitatis, inde influent, idio declinare se edixit Haq flumen, ute desupernis quodam modo etiam inferiora perfundat, et homines equales angeles reddat. Jerus alem quoke non ilam quae servit con filis suis, sed libera matrem nostram intelegamos, secundum apostolum eternam in celis. Ivi posta labores aerum narum curarunque mortallium consolabimur, tantam parvulieius inumeris genibusque portati. Rudes enim nos etenovos blandissimis adiutoris, insolita nobis abeatitudo illa sushipiat. Ibi videbimus et agau debit cor nostrum. Nec ekspresit quid videbimus, sed quid nisideum, ut Impleaturin nobis promissum evangelikum, beati misericordes, quoni amipsideum videbunt, et omnia illa quae nunke non videbus, credentes autem promodulo kapacitatis humane, longe minus quamsunt atque incomparabiliter cogitamus, et videbitis inquit et agau debit corvestrum. Hik creditis, Ibi videbitis. Sed quonium diksit et agau debit corvestrum, ne putaremus illa bonah Jerusalem ad nostrum tantumodo spiritum pertinere, et ossa inquit vestra uta herba exorientur, Ubi resurexion en corpurus tringsit, velut quod non dikserat reddens, ne quenima kuma videbimus fiet, sed akum furit fakta videbimus. Nam et decelo novo, acterra nova jam supra dikserat, dume aque asantis promittuntur infine, sepe ak multiformiter dicerat. Herit inquit ceelum novum et terra nova, et non eront memores priorum, ne kashendet in corripsorum, sed letitiam et exultationem invenientinea, et se ego faciam Jerusalem exultationem et populum meum letitiam, et exultabun i Jerusalem, et letabur in populum meo, et ultranon audietur in illa voks afletus, que quidam adillos karnales mille annos referre konantur. Lokuziones enim tropic, propris profetico omore miscentur, utat intelectum spiritalem, intenzio sobria, kumquoda utili ak salubri labore perveniat. Pigritia vero karnales, vel inerudite atque in exercitate tarditas mentis, contenta litare superficie, nichil putat interius requirendum. Hec de profeticis verbis que anteistum lokum scriptasum, satis dixerim. Chino cautem loco, umde adilla digresisumus kum dixiset et osavestra uta herba exorientur, uta resurexionem karnis quidem, sedetamen bonorum, sedetun kum memorare monstraret adiungcit, et cognoshetur manus domini colentibuseum, quide stok nisi manus distinguentis cultores suos accontemtoribus suis, de quibus sequentia contextens, et kum inabitur inquit contumacibus, sive uta et alius interpres, incredulis. Nektun kum inabitur, sedetun kum di cuntur minaciter, tung efficaciter in plebuntur. Etce enim dominus inquit utiñis venjet et ut tempestas currus eius, reddre in indiñacione vin dictam et vastaillonem inflamma ignis. Iniñe enim domini yudicabitur omnis terra, et ingladio eius omnis caro, multivulnerati eruntadomino. Sive iniñe, sive tempestate, sive gladio, venam yudici significat, quando quidem y dominum quasi iniñem dici tese venturum, eis profecto quibus openali seri teius adventus. Currus, veroeius, nam pluraliter dictisun, angelica ministeria non inconvenienter accipimus. Quodautem ay tomnem terra me tomnem carnem ineius igni et degladio yudicari, non etiam hiqa spiritales intelegamus et santos, sed et terrenos atque carnales, de qualibus dictum est, quid terrenas apiunt, et sapere secundum carne mors est, et quale somnino caro apellantura domino ubi dijet, non permanebit spiritus meus ino minibusistis, quoniam caro sunt. Quod vero hiqa positum est, multi vulnerati erunta domino, isto fiet vulnere mors secunda. Pot est quidem etiñis et degladius et vulnus accipim bono. Nam etiñem domino velle se dictit mitterim mundum, et vis e suntillis lingue et diviese vellutiñis quando venita spiritus santus, et non veni inkit idem domino pacem mitterim terrem sed gladium, et sermonem dei dicit scriptura gladium bisacutum propte acem geminem testamentorum duorum, et incantico canticorum caritate sedicit santa ecclesia vulneratam, vellut amoris impetu sagittatam. Sed hiqa qum legimus velaudimus ultorem dominum e seventorum, quemadum heq intelligenda sind clarum est. De inde breviter commemoratis eis qui per hoq judicium consumentur subfigura ciborum ilege vetere vetitorum a quibus senon abstiruerunt pecatores impiosque significans recapitulat abinitio graziam novi testamenti aprimus salvatoris adventu usque adultimum judicium de quonun cajimus perduciens finiensque cermonem. Narratan anque dominum dicere sevenire uttacongreget omnes agentes e asque venturas et visuras eius gloria. Omnes enim sigud dicit apostolus pecaverunt etegianta gloria dei. Et relikturum sedicit supereos signa hoia uttico emirantes credantineu, etemisorum exillis asalvatos ingentes diversas et longinquas insulas coa enon audierunt nomeneius neque viderunt eius gloriam. Et anunziaturus gloriam eius ingentibus et adducturus fratres istorum quibus loquebatur edest infide subdeopatres fratres israelitarum elektorum. Adducturus autem exomnibus agentibus monus domino ingumentis et veiculis hoia giumenta et veicul abene inteleguntur adiutoria esse divina per cuiusque generis ministeri adei vel angelica vel humana. In santam civitate herusalem, hoia nunke insantis fidelibus est difusa per terras. Ubi enin divinitus kredunt et ubi kredunt ibi veniunt. Comparavitaute milos dominus tankwan per similitudin emafilis israel ofrentibus eiusua sostias humsalmis indomo heius quod ubique jam facit eclesia et promisit abipsis se acepturum sibi sacerdotes et levitas quod nihilominus firinunk videmus non enim exgenere karnis et sanguinis sicut erat primum secundum ordinem aaron sedesicut aportebat intestamento novo ubi secundum ordinem melkisidek summus sacerdos eschristus pro cuiusque merito quod ineum gracia divina contulerit sacerdotes et levitas eligi nunke videmus. Qui nonisto nomine sepe assecu untur indignis sed ea quen non estabonis malisque comunis santitate pensandisunt. Hek kum deista quenunk impertitur eclesiae perspicua nobisque notisima dei miserazione digiset promisit et fines adokos per ultimum mjudicium facta bonorum malorunque dixione venietur dicens per profetam vel de domino dicems ipseprofeta quomodo enim celum novum et terra nova manebit korme, dicit dominus sik stabet semenvestrum et nomenvestrum et erit mensis exmense et sabbatum exsabbato veniatomnis caro incospectumeo adorare i Jerusalem diciset dominus et e gredientur et avidebunt membra hominum qui prevarikatisunt imme vermis eorum non morietur et ignis eorum non extinguetur et erunt visu i omni carni adok isse profeta terminabit librum adokoda terminabitur cekulum quidamsane non interpretatisunt idest eorum qui insekunda mortem kadent idio non absurde eorum eorum eorum eorum eorum eorum eorum eorum eorum eorum eorum idio non absurde etiam kadavera dicis posunt onde estet illud quod abeodem profeta dictum jam supraposui terra vero impiorum kadet qui sauten non vidiat accadendo ese apellata kadavera virorum autem proeo posuise ilos interpretas quad est hominum manifestum est neque enin quiskom eorum eorum eorum etia n pantisund idi eorum eorum eorum Ibi erun't wando inpenis plu reserun't sed utdichere ceperam, kumete imbonis karo etamalis membra vel kadavera nominantur, profekto post-resurexionem karnis, kuyus fides his rarem vocabulis omnino firmatur, ilud ko boni etamali suis finibus dirimentur futurum esse judicium declaratur. Kaput alterum ed vicesimum, kualis futura si te gresio santorum advidendas penas malorum, sed kumodo e gredientur boni advidendas penas malorum, nunqued corpuris motu beatas illas relikturi sunt sedes etat loka penalia porrecturi utt malorum tormenta conspiciant presentia corporali. Absit sed e gredientur perscientiam, ho ken imvervo significatum est eos qui crucia buntur extra futuros. Propter quod et dominus e aloka tenebras exteriores vocat, kuybus contrarius est ille ingressus, de quo dicitur servo bono, intre ingaudion domini tui. Ne iluka mali putenturi ingredi utt asiantur sedat illo spotius velut e gredientia ko a eos cognituri sunt boni qui a id quod extra est cognituri sunt. Qui enim erunt impenis, qui dagatur intus ingaudio domini nasiant, qui vero erunt in illo gaudiu, qui dagatur foris in illis tenebras exteriores busasiant, idio dicitum est e gredientur, qui a eos etiam ko e foris abeis erunt utt ique non latebunt. Si enim hek profete non dom facta nosse potuerunt perok quod erat deus kwantolum kungwe erat in eorum mortallium mentibus, kwomodo immortales santi jan facta tung nasiant kumdeus eritomnia in omnibus, stabitergo in illa beatitudine santorum semen et nomen, semen silicet de quod jo annesait et semen eius in ipsomanet, nomen vero de quod per hunk is aeam dicitum est, nomen eternum daboeis, eriteis mensis ex mense ed sabbatum ex sabbatu, tan kwam luna ex luna et reqies ex reqie, koorum uttrunque ipsi erunt kum ex his umbris veteribus et atemporalibus in illa lumina nova ak sem piterna transibunt. Inpenis autem malorum et inextinguibili signis et evivacisimus vermis ab alis atque alis aliter atque aliter est expositus. Alii quippe uttrunque at corpus, alii uttrunque at animum retulerun, alii proprie at corpus ignem tropice at animum vermem quod esse credibilius videtur. Sed nun de haka diferencia non est atemporis disputare, de judicio nankue ultimo koofiet diremthio bonorum et malorum hoq volumen implere susepimus, de ipsis veropremis etpenis alias diligencius disserendum est. Caputo vigesimum terthium, quid profetaverita Daniel de persecuzione antichristi et de judicio dei reñoque sanctorum. Daniel de hoq ultimo judicio sig profetat, ut antichristum koqe prius venturum esse preenunthiet atque alaternum reñum sanctorum perdukat narrazione musuam. Cum enin visione profetica quatu orbestias significantes quatu reñia vidiset, ipsunque quartum aqquodam rege superatum, quid antichristus agnositur, et post haqaternum reñum fili hominis, quid intellegitur christus, horruit inquit spiritus meus ego Daniel in habitudine mea et visus kapitis mei konturbabant me, et accesi inquit adunum destantebus et veritatem koerebam abeo de omnibus his et dixit miki veritatem, de inde quid audieri tabillo aqquode omnibus his koaizipit, tan koa e ocibi exponente sik loquitur, he bestia mani e quatu or, quatu or reñia surgent interra, koe auferentur, et accipient reñum santi altissimi, et obtinebuntillud uskoe inceculum et uskoe inceculum secularum, et koerebam inquit dili genter de bestia quarta, koe erat differens preomni bestia, terribili samplius, dente seius ferrei, etungue seius erei, mandukans et cominuens et reliqua pedibus suis conculcans, et de cornibus seius decem, koe erant in capitaeius, et de altero koa daschendit et excusit de prioribus cornu illud in koa erant oculi et os loquens mania, et devius seius maior ceteris, fidebam et cornu illud faciebat bellum comsantis, et prevalebat adipsos, done ke venit vetustus edierum et reñum dedit santis altissimi, et tempus pervenit et reñum obtinueruntasanti, hek daniel koesis se edixit, de inde quid audierit continuo subiungens, et edixit inquit, idest ille ako o quesierat, respondit edixit, bestia quarta quartum reñum erit in terra, koe de prevalebit omnibus reñis, et amandukabi tomnem terram, et conculcabit eam et concidet, et decem cornua eius decem reñis asurgent, et posteos asurget alius, qui superabit mali somnes, qui ante eum fuerunt, et tres reñis humili abit et verba adversus altissimum loquetur, et santos altissimi contret, et suspicabitur mutare tempore et legem, et dabitur imanu eius uskuet tempus, et tempora, et dimidium temporis, et judicium sedibit, et principatum removebunt ad exterminandum et perdendum uskuet infinem, et reñum et potestas et magnitudo regum, qui subomni celo sunt, data est santis altissimi, et reñum eius reñum sem piternum, et omnes et principatus ipsi servient et obaudient, ho cusque inquit finis sermonis, ego daniel, multum cogitattiones me conturbabant me, et forma mea imutata est superme, et verbum incorde meo conservavi, quattur il la reña, exposuerunt quidem assuriorum, persarum, macedonum et romanorum, quan vero convenienter id e fecherint, qui nosse desiderant, legan presbiteri hyronum e librum in danielem satis erudite dili genterque conscriptum, ante christitamen adversus ecclesiam servissimum reñum licet exiguo spatio temporis sustinendum, donek dei ultimo judicio reñum santi accipiant sem piternum, qui vel dormitans haek legit dubitare non sinitur, tempus quipe et tempora et edimidium temporis unum annum esse, et duo et edimidium, akperok tres annus et asemissem, etiam numero dierum posterius posito di lucesit, ali quando inscripturis et mencium numero de claratur, videntur en intempora indefinite hik edicta lingua latina, sed per dualem numerum diktasunt, quem latini non haben, si cutautem greci, ita hunk di kuntur habere et hebrei, si ergo diktasunt tempora tankwam dicerentur duo tempora, vereri mesane fatior, ne indecem regibus, cos tankwam decem homines videtur inventurus antichristus forte fallamur, atque ita ille in opinatus adveniat non existentibus tot regibus in orbe romano, quidsi enim numero istu o deenario universitas regum significata est, posthuos ille venturus est, sicut milenario centenario septenario significatur ple runque universitas, et aliis atque aliis numeris, quos nunk comemorare non est necesse, alioloko idem adaniel, et erit inqit tempus tribulationis, qualis non fuit exquonata est gens su perterram uskwa tempus illud, et in tempore illo salvabitur populus tu somnis quii inventus furit scriptus in libro, et multidormientium enterre agere exurgent, hi invita me eternum, et hi inobrobrium et inconfusione me eternum, et intelligentes fulgebunt sicuta claritas afirmamenti, et exjustis multis sicuta stelle in secula edaduk, sententia illi evangelice est locusiste simillimus de resurexione dumtaxat corpurum mortuorum. Nama quii illik diktisont esse immonumentis, ipsi hiqe dormientes interre agere, vel sicut tali interpretatison interre pulvere, et sicutibi procedent diktum est ita hiq exurgent, sicutibi quii bona fecerunt in resurexione invite, quii aute mala ejerunt in resurexione judici, ita et isto loco, hi invita me eternum, et hi inobrobrium et inconfusione me eternum, non aute diversum putetur quoda cum ipsi positum si, omnes quii sunti immonumentis, ic non ait profeta omnes sed multidormientium interre agere, ponit enim aliquando scriptura pro omnibus multos, propteria et abrae diktum est, patrem multarum gentium posuite, quitamen alioloco, insemine inquita tuo benedicentur omnes gentes. Detali aute resurexione, hui cacoque ipsi profeta danieli paulopost dicitur, et tu veni etere quiesce, adu ken imdies incompletionem consumationis, etere quiesce et resurges in sorte tua, infine dierum. Caput vigesim un quartum, ipsalmis davidicis quae define seculi huius et novissimo de judicio propetentur, multa de judicio novissimo dicuntur ipsalmis sed eorum plura transeunter et strictim, hoctame quode define huius et seculi apertissime ipsi diktum est, ne quacquam silencio preteribu. Principio terram tu fundasti domine, et o peramanum tuarum sonceli, ipsi peribunt tuautem permanes, et omnes sicut vestimentum veterexen, et sicut opertorium mutabiseos et mutabuntur, tuautem idem ipses, et anni tui nondeficien. Quid est quod perfirius, cum pietatem laudet hebreorum, quamanius et verus et ipsis numinibus terribilis abeis coli turdeus, christianos ob hoc arguit maxima estultitie, etiam exorakulis deorum suorum, quodistum mundum dicuntesse periturum, etce illiteris pietatis hebreorum diciturdeo, quem confitente tanto filosofo etiam ipsanumina peroreskunt, o peramanum tuarum sonceli, ipsi peribunt, nunquid quando celi peribunt mundus, cuius idem celi superior parse estet atutiur, non peribit? Si hacka sentencia iovi displicet, cuius utascribit iste filosofus, velut gravioris autoritatis orakulo, in christianorum credulitate culpatur, kur non similiter sapientiam tanquam stultitiam culpa hebreorum, in quorum libris episimis invenitur? Porro si in illa sapientia quae porferio tam multum placet, uteiam deorum quoque suorum vocibus predicet, legi turcelos etse periturus, kur usque adeovana est ista pallacia, utin fide christianorum, vel intercetera vel preceteris, hoque detestentur, quo di nea periturus creditur mundus, quo utique nisi periunte, celi perire non possunt, et in litteris quidem sacris, quae propria nostre sunt, non hebreis nobisque communes, ides in evangelis et apostolicis libris legitur, preterit figura huius mundi, legitur mundus transit, legitur celum et terra transit, sed puto quod preterit transit, transit aliquanto mitius dictasunt quam peribunt, inepistula quoque apostoli petri, ubi aqua inundatus quii tungerata peris edictus est mundus, satis clarum est, et quae pars mundi a toto significata et quatenus peris est cit dicta et quae celi repositi igni reservandi in diem judici et perditionis hominum impiorum, et ineo quod paulo postait, veni et dies dominiut fur, in quo celi maño impetu transcurrent, elementa autem ardentia resolventur, et terra et quae inipsasunt opera, exurentur, aqu deinde subyecit, his omnibus periuntibus quale soporte tesse vos, posunt ili celi intelligi perituri, quos dictit repositos igni reservandus, etea elementa acci pi arsura, quae in haq ima mundi parte subsistunt procellosa et aturbulenta, in quae os dem celos dictit esse repositos, salvis ilis superioribus et in sua integritate manentibus, in quoarum firmamento sunt sidra constituta. Nam et ilud quod ascriptum est, stellas de celo esse casuras, pretter quod potest molto probabelius et aliter intelligi, magi sostendit mansuros esse ilos celos, sitamen stelle inde casure sunt, quum vella tropica sit locutio, quod est credibilius, velinisto imo celo futurum sit, uti quemirabilius quam nunc fit, unde et ila stella virgiliana, facem duches multa qum luce cucurrit, et idease conditit silva, hoqauten quod epsalmo conmemoravi, nunlum celorum videtur relinkware, quod periturum esse non dixerit. Ubi enim dicitur, opera manuntuarum sunt celi, ipsi peribunt, quam nunlumeorum abo peredei, tam nunlumeorum aperditione secernitur. Non enim diñabuntur de petri apostoli locuzione, quem vementer oderunt, ebreorum defendere pietatem, deorum suorum oraculis atrobatem, utsaltem ne totus mundus periturus esse credatur, sic atoto parsa cipiatur ineo quod dictum est, ipsi peribunt, qum soli celi infimi perituris sind, quem atmodum in apostolica ila epistula, atoto parsa cipitur quod diluvio perisse dictus est mundus, quam vis sola eius qum suis celi s pars ima perierit. Sed quia hoc utdixi non diñabuntur, ne vell apostoli petri at probensensum, vell tantum concenant qum flagrazioni novissime, quantum dicimus valuisse diluvium, qui nunlis aqis nunlis flammis, totum genus umanum perire posse contendus, resta tut diqan quod proptere adii eorum hebreyama sapientiam laudaverint, quia istum psalmum non legerant. Im psalmum etiam quadragesimu nono dei judicio dei novissimu intelegitur dictum, deus manifestus veniet, deus noster et non silebit, ignis in conspectu eius ardebit, et incircuitu eius tempe, tempestas valida, advocabit celum sursum et terram di cernere populumsu, congregate illi justo seius, quii disponum testamentum eius supersacrificia. Hoq nos de domino jesu Christo intelegimus, quem speramos de celo esse venturum ad vivos et mortuos judicandos. Manifestus enim veniet interi justo et iniustos judicaturus iuste, quii prius veniet occultus abinjustis judicandus iniuste. Ipse incu ammanifestus veniet et non silebit, ides invoce judicis evidens aparebit, quii prius cuvenis et occultus antejudicem siluit, quando sicutovis adim molandum ductus est, et sicutagnus coram tondente fuitesine voce, quem admodum de illo per isaeam legimus profetatum, et in evangelio videmus impletum. Deigni vero et etempestate cum in isaea profetia tale aliquide tractaremus quomodo esset hec intelligenda, yam diximus. Quod vero dictum est advocabit celum sursum quon yam santi ete justi recte celum apellantur ni mirum hoqest quod hait apostulus simul cumillis rapiemur in nubibus in obviam Christo in aera. Nam secundum litare superficiem, quomodo advocatur celum sursum quasi posit essenisi sursum, quod autem adiuntum est etterram dixernere povulum sumum, si tantumodo subaudiatur advocabit, edest advocabit etterram nex subaudiatur sursum, hunk videtur habere sensum secundum rectan fidem, ota celum intelligatur in eis quicumillu yudicaturi sunt, etterra in eis qui yudicandi sunt. Ota advocabit celum sursum, non hic intelegamos rapiet in aera, sed in yudiciarias eerejet sedes. Potest et ilu dintelegi advocabit celum sursum, advocabit angelos in supernis et exelsis locis, con quibus desendat adafaciendum yudicium. Advocabit etterram edest homines interra utique yudicandos. Si autem utrunque subaudiendum est, qui yudicitur etterram edest et advocabit et sursum, utistes itesensus, advocabit celum sursum, etterram advocabit sursum, nix ilmelius intelegi existimu, quam homines qui rapientur in obviam Christo in aera, sed celum dictum propter animas, terram propter corpora. Disernere por populum sum, quid est nisi per yudicium separare bonos amalis tan quam oves abedis, de inde conversio sermonis ad angelos facta est. Congregate illi justos eius, profecto enium per angelicum ministerium restanta per agenda est. Si autem cuerimus quos justos ei congregaturi sint angeli, quid disponunt in quid testamento meius supersacrificia. Hecestom nis vita justorum disponere testamento dei supersacrificia. Autenim opera misericordia sunt supersacrificia. Idesta sacrificius preponenda. Justa sententiam dei dicentis, misericordia volo quam sacrificium. Autsi supersacrificia inna sacrificius intelegitur dictum quomodo superterram fieri dicitur quada fit uti quenterra profecto ipsa opera misericordia e suntasacrificia quibus placetur deo sicut in libro huius operis decimo me diseruissere miniscor in quibus operibus disponunt justi testamento dei, quia propter promisiones novo eius testamento continentur Hec paciunt. Unde congregatis sibi justis suis etada suam desteram constitutis novissimo uti quenjudicio dicturus estacristus venite benedicti patris mei posidete paratum vobis reynium a constitutione mondi. Esurivi enim mehi mandukare etacetera quae iwi proferuntur de bonormo peribus bonis etade eorum premis sempiternis per ultimam sententiam judicantis. Finis partis octogesime alterius. Pars octogesima tercia operis decivitate dei hecatranscriptio a societate librivoce pacta nono publico usui est. Caput vigesimum quintum dei profetia malachielis quae dei judicium ultimum declaratur etacorundam dicitur per purificatorias penas facienda mundatio. Profeta malachiel sive malachii qui et angelus dictus est qui etiam estras acerdos cuius alia eorum scripta receptasunt abaliquibus creditur nam deilo hank estre eorum opinionem dicituronumas judicium novissimum profetata dicens etce venit dicit dominus omnipotens et qui s'ustinebit diem introy tu seius alt qui s'ferrepoterit uttaspicia teum qui eipsi ingreditur quasi ignis conflatorii et quasi herbalavantium et se debit conflans et mundans sicut argentum et sicut aorum et mundabit filios levi et fundetheos sicut aorum et argentum eterunt domino oferentes hostias in justitia et placebit domino sacrificium jude et hierusalem sicut diebus pristinis et sicut annis frioribus et accedam advos in juditio etero testis veloks supermaleficos et superadulteros et supereos qui jurant in nomine meo mendaciter et qui fraudant mercedem mercenarios et oprimunt per potentiam viduas et percutiunt pupillos et pervertunt judicium advene et qui non timent me dicit domino oferentes cuoniam ego domino deus vester et non mutor exis aque edictasunt videtur evidentius apparere in illo judicio quasdam quorundan purgatorias penas futuras ubi enim dicitur qui sustinebit diem introytuseius autoquis ferrepoterit uttaspiciatheum qui aipsen greritur quasignis conflatorii et quasiherbalavantium et sedebit conflans et mundans secut argentum et secutaurum et mundavit filius levi et fundetheos secutaurum et argentum qui daljud intelegendum est dicit tale aliquid et isaias lavabit dominus sordes filiorum et filiarum sion et sanguinem e mundavit demedio eorum spiritu judici et spiritu combustionis nisi fortes ikeos dicendum est e mundari assordibus et eliquari quodan modo kum abeis mali per penale judicium separantur uttillorum segregatio at quedamnatio purgatio siti storum qui asineitalium et permixtione victuri sunt sede kum dicit et mundavit filius levi et fundetheos secutaurum et argentum et erunt dominu oferentes hostias in justitia et placebit dominu sacrificium leiude et jeruzalem uttike ostenditeos ipsos qui emundabuntur denceps in sacrificis justitiae dominu e se placituros acperok ipsi asua in justitia mundabuntur in quà dominu displicebant hostiae porro in plena perfectaque justitia kum mundati furin ipsi erunt qui denim aceptius deotales oferunt quanse ipsos verum ista questio de purgatorius penis uttilligentius per tractetur in tempus aliud inda est filios autem levi et ejudam et eruzalem ipsam dei ecclesiam debemus acciper non exebrei istantum sed ex alis etiam gentibus congregatam nectalem qualis nun cest ubi si dixerimus qui apekatum non abemus nos ipsos seducimus et veritas in nobis non est sed qualis tunkerit velutare per ventilationem ita perjudicium purgata nobisimum eis quoque igni mundatis quibus talis mundatio necesaria est ita uttul nunlus omnino sed qui oferat sacrificium pro pekatis suis omnes enim qui sik oferunt profecto in pekatis sunt pro quibus dimitendis oferunt utt kum obtulerint atseptum qui deo furit tuk dimitantur caput vigesimum sextum dei sacrificis quais sancti oferentadeo sika placitura quomodo indiebus pristinis et annis prioribus placuerunt volesautem deus ostendere civitatem suam tunkinista consuetudine non futuram oblaturos hostias iniustitia non ergo in pekatu acperok non pro pekatu onde intelejipotest ineo quode secutus adiunksit atqueaid et placebit domino sacrificium jude et jeruzalem sikaute diebus pristinis et sikautannis prioribus frustra sibi judeos secundum legem vetiris e dameinti sacrificiorum suorum preteritatemporapolicheri non enim tunkin iustitia sed in pekatis hostias oferebant quando pro pekatis precipue acperimitus oferebant usque adio uta sacerdus ipse quem debemus utique credere et ceteris fuisse justiorem, secundum dei mandatum soleret ofere pekatis de indepropopoli quapropter exponere no soportet quomodosit accipiendum quade dictum est sikaute diebus pristinis et sikautannis prioribus fortassis enima tempusilude conmemorat quo primi homines in paradiso fuerunt tunkin impuri atque integri abomni sorde aclabe pekatis se ipsos deo mundisimas hostias oferebant ceterum exquo comisse prevaricationis causa indedimissis unt atque humana ineis natura damnata est excepto uno mediatore et post lavacrum regenerationis quibusque aduque parvulis nemo mundus asorde sikaute scriptum est nekinfans cuius est unius die vita superterram quod si respondetur etiam e osa merito diici posse ofere hostias in justitia qui offerunt in fide justus enim ex fide vivit quam vis se ipsum seducat si dixerit se non habere pekatum et idio non dikat quia ex fide vivit nunquid dicturus est quispiam hoca fide di tempus illi fini e seco e quandum quandu ine iudici novissimi mundabuntur qui offerunt hostias in justitia acperok quoniam post atalem mundationem nunlum pekatum justos habituros e se credendum est profecto ilud tempus quantum attinet ad non habere pekatum nunli tempori qumparandum est nisi quandu primi homines in paradiso ante prevaricationem inocentissima felicitate vis serunt rektekwe itaque inte legitur hoca significatum est qum dictum est sicut diebus pristinis et sicut annis prioribus nam et per isaiam postia quam acelum novum et aterra nova promissa est intercetra quae ibide santorum abeatitudine per allegorias et enigmata exequitur quibus expozitionem congruam reddere nos prohibuit vitande longitudinis cura secundum dieus inquit ligni vitae eisautem sacras litteras adetigit et ignorat ubideus plantaverit leinium vitae acuius civo separatis illis hominibus quando eus sua deparatiso ei ecit iniquitas e idem liño circum posita est inia terribilisque custodia quodsi quisquam illos diees leinium vitae quos conmemoravita profeta isaias istos quinung aguntur eklese christi diees esse contendit ipsumque christum leinium vitae profetice dictum quia ipse est sapiensiadei de qua salmon aid leinium vitae est omnibus amplectentibus ea necannos egisse alikus inparadiso eus homines undetam cito eactisunt utan lullum eebi geni rentafilium et idio non posse ilu de tempus intelligi ineo quod dictum est sicuta diebus pristinis et secutannis prioribus istam preterio questionem nee cogar quod prolixum est cungta discuter ut alikid horum veritas et stata confirmet video quippe alterum sensum ne diees pristinos et annos priores carnalium sacrificiorum nobis promagio munere per profetam promisos fuis secredamus hosti namque idlee vetiris legis in quibusque pecoribus immaculate acasine uloprosus vitio jubebanturo ferri et significabant homines asantos qualis solus inventus est Christus, sineullo omnino pecato proinde qui aposta yudicium cum furint etiam igne mundati qui eius modi mundazione suntedigni, in omlibus asantis nullum invenietur omnino pecatum atque ita se ipsos offerent iniustitia asales hosti e omni modo immaculate acasine ulovitio sind future eront profecto sicut pristinis diebus et sicut annis prioribus quando inumbra huius rei future mundissime offere bantur hosti e hec erit namque munditia tung ini mortali carne akamente santorum quen figura batur corporibus hostiarum deinde proptereus qui non mundazione sed damnazione suntedigni et accedam inquit advos iniudicium eterotestis veloks super maleficos et super adulteros et cetera, quibus damnabilibus enumeratis criminibus adidit quon emego dominus deus vester et non mutor cum vos mutaverit et inde terius culpavestra et emelius gratia mea ego non mutor testem vero sedicit futurum qui iniudicio suo non indiget testibus eunque velocem sive qui repente venturus est eritque iudicium y inopinato eius adventu celerimum quod tardisimum vi debatur sive qui y convincet asine ulla sermonis prolixitate concientias incogitattionibus enim sicut scriptum est impi interogatio erit et apostulus cogitattionibus inquit accusantibus vel etiam excusantibus indie qua iudicabit deus occulta hominum secundum evangelium meum etiam sic ergo dominus futurus testis intelligendus est velox cum sinemora revocaturus est im memoriam unde convincat puniatque concientiam caput vigesimum septimum deseparazione bonorum et malorum per quam novissimi iudici discretio declaratur ilu detiam quod alliudagens noctavu decimo libro existo profeta posui ad iudici un novissimum pertinet ubiaid erunt miki dicit dominus omnipotens indie qua ego facio in adacquisitioonem et eligam eus sicut eligit homo filium sum qui servit ei et convertar et videbitis quidesit interiustum et imicum et inter servientem deo et eum qui non servit ei quia eccediees venitardens sicut klibanus et combureteos eterunt omnes alianigene et universi quifaciunt iniquitatem stipula et succendeteos diees veniens dicit dominus omnipotens et non relinquetur in eis radix nequeramus et orietur vobis quitimetis nomen meum sol justitie et sanitas impinni seius ete grediemini et salietis sicut vituli de vinculis relaxati et concul kabetis iniquos eteruntacinis subepedibus vestris dicit dominus omnipotens hec distansia premiorum et quepenarum justos dirimens abinjustis quae subistosol in huius vitae vanitate non cernitur quando subillosol justitie in elius vitae manifestazione clarebit tung profecto erit judicium quale nun quan fuit kaput duodetrigesimum de elegemoiusi spiritaliter intelligenda ne in damnabilia murmura carnalis sensus incurrat quod vero subiungit idem profeta mementote legemoiusi servimei quan mandavi ei in choreb edomnem israel precepta et judicia opportune commemorat post declaratum futurm tammanyum interobservatores legis contentoresque discrimen simuletis simuletiam utediskan legeme spiritaliter intelligere et inveniant inea christum per quem judicem facienda est interbonos et malos ipsa discretio nonenim frustra idem dominus aite judais si crederetis moiusi crederetis et mici deme eni mille scripsit carnaliter quipe eius promiss aterreina reerum celestium figuras esenescientes inilla murmura corruerunt utedicere auderent vanus est qui servit deo et qui d'amplius quia custodivimus mandata eius et quia ambulavimus supplices antefacem domini omnipotentis et nunc nos et edificante romnes qui faciunt iniquitate quibus eorum verbis quodan modo profeta compulsus est novissimum prenuntiare judicium ubimali nex saltem falso sint beati sed apertissime miserimi appareant et boni nulla temporali saltem miseria laborent per fruantur dikser et quipe istorum talia quedan verba etiam superius dicentium omnis qui facit malum bonus est in conspectu domini et tale sei placent ad hec incuam contradeum murmura pervenerunt legem moesi accipiendo carnaliter onde et il in psalmo septuagesimum dixit fuisse pede suos et effusos gresus suos uti que il lapsum qui aselavit impeccatoribus pacem peccatorum intuens ita ut intercetera diceret quamodo shivit deus et si est scientia in altissimo diceretetiam nun quidvano justificavi quormeum et lavi in inocentibus utautem solveret hank dificilimum questionem quae fit cum viden turboni esse miseri et felices mali hok inguit labore stante me donek introiam in santuarium dei et intelegam in novissima judicio quipe novissimo non at justorum longe quam nun quest aliud apparebit caput un detricesimum dei adventu elie ante judicium quius predicazione scripturarum secreta reserante judae convertentura de Christum cum altem admonuisset ut meminissenta legis moiusi quoniam previdebate osmulto at cepturus continuo subiecit et ecce egumitan vobis eliam cesbiten ante quan veniat dei domini manius et ilustris qui convertet cor patris at filium et cor ominis at proximum sum neforte venias percutiam terram penitus ultimo tempore ante judicium judaeus in Christum verum id est in Christum nostrum esse crediturus celeberrimum est in sermonibus cordibusque fidelium ip sequipe ante adventum judicis salvatoris non immerito speratur esse venturus qui etiam nunca vivere non immerito creditur curru non quen igneo raptus est de rebus humanis quod evidentissime sancta scriptura testatur qun veni ritergo exponendo legem spiritaliter quenunca judaei carnaliter sapiunt convertet cor patris at filium id est cor patrum ad filios singularem quipe pro et est sensus utetiam filii sig intelegant legem id est judaei quemadmodum e am patris intelexerunt id est profete in quibus serat etipsem ouses sig enim cor patrum convertetur at filios cum intelligentia patrum perducetur ad quod senserunt id consensiunt etisti ubi septuaginta dicerunt et cor hominis ad proximum sum suntenim interse valde proximi patris et filii quanquam inverbis septuaginta interpretum qui profetice interpretatisunt potest alios sensus cor dei patris conversurus ad filium non utique agendo ut patr diligat filium sed docendo quod patr diligat filium utet yudei quem prius odorant diligant eundem qui nostres christum yudei senim ei sergo tung cor aius convertetur ad filium cum ipsi converso corde dicerunt dilaktion patris infilium quad vero sequitur et cor hominis ad proximum sum idest convertet elias et cor hominis deus nostre formem servi accipiens esse diniatus est etiam proximus nostre hockergo facet elias neforte incuit veniam et percutiam terran penitus terras suntenim qui terrenasapiumt sicuta yudei carnales usquenung et venus est qui servit deo caput trigesimum quod inlibris veteris testamenti cum deus legitur yudicaturus non evidenter cristi persona monstretur sed ex qui busdam testimonis ubi dominus deus loquitur marum testimonia divinarum de novissimo yudicio dei quesi omnia colligam nimis longum erit satis ergo sit quod et novis et veteribus literis sacris hock prenuntiatum esse probavimus sed veteribus per cristum futurum esse novis evidenter expresumest proptere qui akum ibi digit dominus deus se esse venturum vel dominum deum dicitur esse venturum non consequenter intelligitur cristus dominus enim deus et pateres et filius et espiritus santus neque hock tamen est quemadmodum jesus christus tankum dominus deus locator in profeticis libris et tamen jesus christus evidenter appareat utet quando non sic apparet et tamen ad illud ultimum judicium dominus deus digitur esse venturum possit jesus christus intelligitur jesus christus evidenter ostendit deus enim per profetam audime inquit jacob et israel quem ego voco ego sumprimus et ego in sempiterum et manus mea fundavi terram et destra mea firmavit celum vocaboeos et stabum simul et congregabunt romnes te feci voluntatem tuan super babulonem utau ferrem semen caldeorum et locutus sum et ego vocavi aduxium et prosperan feci via meios accedite ad me et audite hec non a principio in abscondito locutus sum quando fiebant nemp ipsest qui locubatur sicut dominus deus nectamen inte legeretur jesus christus nisi adidisset et nun dominus deus misit me et spiritus eus diksit hoq enim secundum formam servi dere futura utens sicut ovis adim molandum ductus est nonenim ait ducetur sed proeo quod futurum erat preteriti tempuris verbum posuit et acidue profetia sic locutur est alius locus apod zacariam qui hoq evidenter ostendit ascriptum est heq diksit dominus omnipotens postgloriam misit me supergentes quae spolia verunt vos qui a qui tetigerit vos quasi tangat pupillam oculieius etz ego inferam manum mea supereus eterunt spolia his etz diksit dominus omnipotens a dominu omnipotent semisum qui's heq audeat intelligere nisi christum locuentem shilicet ovibus quae perierant domus israel aetan anque in evangelio non sumisus nisi adoves quae perierunt domus semisum dil actionis afectum exquo genere ovium etiam ipsi apostoli fuerunt sed post gloriam resureccionis uti quae sue quae ante quan fieret aet evangelista jesus nondum erat glorificatus etiam supergentes misusestin apostoli constitues me in caput gentium uti quae spoliaverunt israelitas quibusque israelite servierant quando sunt gentibus sudditi non vicissim eodem modo spolierentur sedipsi spoliaferent israelitarum hokenim apostolis promiserat dicens faciam vos piscatore exokiam inquit homines eris capiens spoliaergoferent sedinbonum tanquam ereptavasa illi forti sedafortius alligato item pereundem profetam dominus loques eterit inquit india isla queram auferre omnes gentes quae veniunt super habitatores erusalem spiritum gratie etem isericordie etaspicient ad me proeo quod insultaverunt etplanzent supereo plangtum quasi supercarisimum etdolebunt dolore quasi superunigenitum nunquid nizidei estauferre omnes gentes inimicas sancte civitatis etam isericordie hokutike dei est et ex persona dei dicitur per profetam etame hunk deum hek tam mania etam divina civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita civita Alberto Fatié and illius impietatis autores resurgentis videbunteum sed punyendi jam non aduk corrigendi. Non itaque hoq loco ipsi intelegendi sunt, uvidiktum est, et effundam superdomundavit et superhabitatores Jerusalem spiritum gratie et misericordie, et aspicient ad me proeo ko dinsulta verund. Sed etamen de il lorum stilpe venyentes qui per eliam il lo tempore credituri sunt. Sed sicut dicimus yudeis vos ochidistis Christum, koan vis hoq parentes e orum fecherin, sicetisti se dolebunt fecisse ko dan modo ko da fecheruntili ex koorum stilpe deshendunt. Koan vis ergo accepto spiritu gratie et misericordie jam fideles non dam nabuntur kum impis parentibus suis, dolebunt tamen tamqam ipsi fecherin ko dabilis faktum est, non iditur dolebunt reatu criminis sed epietatis effektu. San e ubi dikserunt septuaginta interpretes, et aspicient ad me proeo ko dinsulta verund, sic interpretatum est ex hebreo. Et aspicient ad me quem konfixerunt, ko quiden verbo evidencius Christus crucifixus apparet, sed illa insultatio quem septuaginta ponere maluerund, eius universe non de fuit passioni. Nam et detento et alligato et adjudicato et obrobrio ignominjosa e vestis induto, et spinis kooronato et kalamo in kapite percusso, et irridenter fixis genibus adorato, et cruciam suo importanti et illinio jam pendenti utique insulta verund. Proeinde interpretationem non secuentes unam sed utranque yungentes, kum et insulta verund et konfixerunt legimus, pleiños veritatem dominice passionis agniosimus. Kumergo profeticis litteris ad anovissimum judicium faciendum deus legitur e seventurus, et si eius alia distintio non ponatur, tantu modo propter y judicium Christus debet intelligi, kui et si pater judicabit peradventum fili hominis judicabit. Nam ipse per sue presentie manifestationem non judicat quenkom sed omne judicium dedit filio, qui manifestabitur homo judicaturus, secut homo est judicatus. Quis est enimalius de quo item deus legitur et isaiam sub nomine Jacob et Israel, de quius semine corpus acepit, quod itascriptum est, Jacob puer meus suscipiam illum, Israel electus meus asumsi teum anima mea, dedi spiritum meum in illum, judicium gentibus profet. Non clamabit neque cesabit neque audietur foris vox eius, kalamum quassatum non contret et linum fumans non extinguet, sed in veritate profet judicium, refulgebit et non confringetur, donek ponat interra judicium et in nomine eius gentes asperabunt. In hebreo non legitur Jacob et Israel, sed quod i bi legitur servus meus, nimi irum setwaginta interpretes volentes admonere quatenus id accipiendum sit, quia shilicet propter formam servi dictum est, in quase altissimus umillimum prebuit, i psius hominis nomen adeum significandum posuerunt, de quius genere e adem servi formam sushepta est. Datus est ineum spiritus santus quod et columbespecie evangelio teste monstratum est, judicium gentibus protulit quia parenunthiavit futurum quod gentibus erat occultum, man suetudine non clamabit, nektamen impredicanda veritate cesabit, sed non est audietur foris vox eius, nek audietur quando quidem abeis quii foris abeius corpore praecesi sunt, non illi obeditur, ipsosque suos persecutores judaeus, quii kalamo quassato perdita integritate, lino fumanti amiso lumine comparati sunt, non contrivit, non extingsit, quia peperciteis, quii nondum venerat eus judicare, sed judicium cicari abeis. Inveritate sane protulit judicium perdicens eis quando puñe indi ecent si in sua malignitate persisterent, refulsit in monte facces eius, in orbe fama eius, nek con fractus sieve contritus est, quia neque in se neque in ecclesia sua utesse desisteret persecutoribus cessit. Et idio non est faktum, nek fiet quod inimici eius dixerunt veldicunt, quando morietur et peribit nomen eius, donek ponet in terra judicium, ece manifestatum est quod absconditum quare bamus, o kenim est novissimum judicium quod ponet in terra, cum veneret ipse de celo, de quo jam videmus in pletum, quod hik ultimum positum est, et in nomen eius gentes sperabunt, perokcerte quod negari non potest etiam illud credatur quod impudenter negatur, quysenim speraret quod etiam hii quyi nolunt aduk creder in Christum, jam noviscum vident et koniam negare non possunt, dentimus suis frendent et tabeskunt, quys in quam speraret gentes in Christi nomine speraturas, quando tene batur, ligabatur, cede batur, illude batur, crucifige batur, quando etipsi disipuli spen perdiderant, quam in illo habere jam ceperant, quod tunk vix unus latru speravit in cruce, nunk sperant gentes longe lateque difuse. etene in eterno moriantur, ipsa in qua ille mortus est cruce sigiantur. nullus idgitur vel negat vel dubitat per Christum e iesum tale quale istis sacris literis pre-enunziatur, novissimum futurum esse judicium nisi qu'e isdem literis necio qu'a incredibili animositate, seu cacitate non credit, qu'e jam veritate msu am orbide monstravere terrarum. in illo ita qu'e judicio vel circa illud judicium has res didicimus esse venturas heliam thesbitem fidem judiorum anti Christum persecuturum, Christum judicaturum mortuorum resurexionem bonorum malorunque direpzionem mundi conflagrazionem e iusdemque renovazionem. qu'e omnia quidem ventura esse credendum est, sed quibus modis et qu'o ordine veniant magis tung docebit rerum eksperiencia, qu'an nun ad perfektum hominum inteligencia valet conce qu'i. e existi motamen e o qu'a me comemorata sunt ordine esse ventura, duonobis ad hoc opus pertinentes reliqui sunt libri, ut adiuvante domino, promissa compleamus, quorum eritunus de malorum suplicio, alius de felicitate justorum, in quibus maxim esicuta deus donaverit argumenta refelluntur humana, qu'a e contra predicta a ca promissa divina sapientersibi miseri rodere videntur, et salubis fidei nutrimenta velut falsa et ridenda contemnunt. qu'i vero secundum deum sapiunt, omnium qu'a incredibilia videntur hominibus et amen scripturis santis, qu'a rumiam veritas multis modis acerta est continentur, maximum argumentum tenent veracem dei omnipotentiam, qu'em certum habent nullo modo in aeis potuise mentiri et posse facere quod impossibile est infideli. Finis partis octogesime tertie.