Loading...

نشست ۱۸۸: مفهوم غرب زدگی با همراهی داریوش آشوری

5,540 views

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Published on May 17, 2016

آگاهی‌ به‌ تاریخ‌ و کند و کاو در رویدادهای‌ آن‌ برای‌ درکِ منطقِ حرکت‌ و جهتِ آن‌ از رویدادهای‌ بسیار بنیادی‌ در جهانِ اندیشه‌ی‌ مدرن‌ است‌. در حقیقت‌، با کوتاه‌ شدنِ دستِ اراده‌‌ الهی‌ و علمِ مطلقِ الهی‌ از پهنه‌ی‌ طبیعت‌ و زندگانی‌ بشری‌، یعنی‌ پایانِ قرونِ وسطی، علم‌ و اراده‌‌ انسانی‌ برای‌ گسترشِ دامنه‌‌ شناخت‌ و توانایی‌ خود نخست‌ علومِ طبیعی‌ و سپس‌ علومِ انسانی‌ (علومِ تاریخی‌ یا علومِ فرهنگی‌) را پایه‌ریزی‌ کرد. شناختِ تاریخ‌ و فهمِ تاریخ‌ بر بنیادِ انسان‌باوری‌ (اومانیسم‌) مدرن‌ به‌ معنای‌ رهایی‌انسان‌ از بندهای‌ ایمان‌ و بندگی‌ قرونِ وسطایی‌ و گام‌ نهادن‌ به‌ جهانِ آزادی‌ و اختیار بود. به‌ این‌ معنا هشیاری‌ تاریخی‌ ستونِ اصلی‌ بر پا دارنده‌ی‌ روشنگری‌ و روشنفکری‌ مدرن‌ است‌ که‌ از قرنِ هجدهم‌ نخست‌ در فرانسه‌ و سپس‌ در ساحتِ فلسفی‌ بسیار بالاتری‌ در آلمان‌ پرداخته‌ شده‌ است‌. امّا این‌ روشنگری‌ و روشنفکری‌ هنگامی‌ که‌ از بومِ اصلی‌ خود در اروپای‌ غربی‌، با پرتوافشانی‌ از راه‌های‌ گوناگون‌، به‌ دیگر سرزمین‌ها و فرهنگ‌ها راه‌ می‌یابد، شکل‌های‌ بومی‌ خود را پیدا می‌کند که‌ روشنفکران‌ بومی‌ غرب‌ شیفته‌ (صفتِ محترمانه‌تری‌ به‌ جای‌ «غرب‌زده‌») سازنده‌ی‌ آن‌اند. هشیاری تاریخی در تاریخِ روشنگری‌ و روشنفکری‌ ایران‌‌ نیز زیرِ نفوذِ غرب‌ و ایده‌ها و آرمان‌های‌ انسان‌باورانه‌ی‌ آن‌ پدیدار شد. نظریه‌ی‌ غرب‌زدگی‌، به‌ عنوانِ نقدِ تاریخِ رابطه‌ی‌ «ما» با «غرب‌» و بیماری‌شناسی‌ آن‌، شکلی‌ از شکل‌های‌ «هشیاری‌ تاریخی‌» ما در دوران‌ مدرن‌ است‌. در نشست این هفته کافه لیت ما با همراهی داریوش آشوری به مفهوم غرب زدگی و هشیاری تاریخی در ایران خواهیم پرداخت.
داریوش آشوری نویسنده و مترجم برجسته معاصر ایرانی در حوزه علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، سخن‌سنجی، فلسفه و زبان‌شناسی است. وی در سال ۱۳۳۷ از دارالفنون دانش‌آموخته و وارد دانشکدهٔ حقوق و علومِ سیاسی و اقتصادی دانشگاه تهران شد و لیسانس اقتصاد خود را در سال ۱۳۴۲ گرفت. کار تألیف کتاب، ترجمه، و نوشتن مقالات را از همین دوران شروع کرد. نخستین کتاب او، به نام فرهنگ سیاسی، در روزگار دانشجویی از او منتشر شد که هنوز هم، با نام دانشنامهٔ سیاسی، در ایران در زمینهٔ علوم سیاسی کتاب مرجع است و تاکنون بیش از سی چاپ از آن منتشر شده‌است. وی از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران و عضو انتخاب شدهٔ نخستین هیات دبیران آن بوده‌است. در دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی، دانشکدهٔ علوم اجتماعی، دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران، در مؤسسهٔ شرق‌شناسی دانشگاه آکسفورد در بریتانیا، و دانشگاه زبان‌های خارجی توکیو تدریس کرده، و عضوِ هیات مؤلفان لغت‌نامهٔ فارسی در مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا (وابسته به دانشگاه تهران)، عضو هیات ویراستاران دانشنامهٔ ایرانیکا (دانشگاه کلمبیا در نیویورک) و از نویسندگان آن بوده‌است. همچنین سردبیری چند مجلهٔ ادبی و نیز نامهٔ علوم اجتماعی را، در مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی (وابسته به دانشگاه تهران)، به عهده داشته‌است.

Loading...

When autoplay is enabled, a suggested video will automatically play next.

Up next


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...