 Capitalisme en democratie vormen een tegenstelling als je daar naad erop in gaat. Capitalisme impliceert creëren van ongelijkheid, ongelijkheid op metname in de vermogensverdeling, in de inkomensverdeling, terwijl anderzijds democratie inhoudt dat iedereen een gelijke stem heeft en iedereen misschien ook een gelijk aandeel wil in de welvaart en die tegenstelling is heel boeiend en die zie je in de geschiedenis steeds weer opnieuw in verschillende vormen opduiken en dat heeft me geïnspireerd tot het schrijven van dit boek Capitalism and Democracy a Fragile Alliance. Het kapitalisme dat realiseert groei en het verleden hebben we gezien en met name bijvoorbeeld in de vegoedale periode dat er nauwelijks groei was en de reden daarvoor is dat eigenlijk de eigenomstrechten niet gegarandeerd waren en kon welkeurig beslag liggen op economische goederen en activiteit te stoppen enzovoorts en het kapitalisme in het kapitalisme komt die vrijheid die gepaard gaat natuurlijk met een stuk democratisering naar voor en dat leidt tot economische groei en die economische groei doet zich voor in de vorm van technologische ontwikkeling technologische ontwikkeling die inhoudt dat de productie per hoofd stijgt productiviteit neemt toe maar in de neoclassieke theorie werd vroeger gedacht dat dat allemaal heel geleidelijk ging dat dat een soort lineaire trend was na de onderzoeken met name onderzoek van de geziennis leer dat dat echt ongelijk matig gaat er zijn vaak doorbraak technologie nodig omdat op een gegeven moment een technologie een beetje aan zijn eind komt die komt in een soort rijbheidsvase productiviteit neemt niet meer toe zag je bijvoorbeeld in de jaren 70 80 in america heel duidelijk productiviteit stijging was uitermate gering leidt tot paniek in america men dacht dat zo verroeld werden door japan maar eigenlijk was die doorbraak technologie van wat we dan noemen de vierde lange golf was aan zijn eind gekomen en was er iets nieuws nodig en dan betekent dat dat je dus economie moet dereguleren als je ruimte moet scheppen voor voor het nieuwe en dan komt via zo'n nieuwe doorbraak technologie komt economie weer op stoom op gang en dat hebben dus duidelijk gezien in de jaren 90 gevolgen en volgend op die deregulering liberalisering onder invloed van president rege in america een magretetsche die nou net overleden is die dat duidelijk op boten hebben gezet en die dat en die hebben gezorgd dat die economie weer aan de praat ging en ging groeien maar zoals we eerder hebben gezien dat lijkt ook tot tot over investering over optimisme van mensen over investering zowel een reële sector in de goede sector als in de financiële sector en dat betekent dan weer dat dat de zaak onhevel wichtig wordt dat er we zeggen toch crisis kan ontstaan en die crisis moeten dan weer op een of andere manier als het ware opgelost worden of die moeten tot een einde komen de zeebellen moeten moeten barsters was men dat dan wel aangeeft en dat gebeurde in de in de jaren 30 in de economie en volgend op die geweldige investeringen en expansie van automobiel sector elektriciteit en ze voor het hier toe waren leiden tot de grote crisis van de jaren 30 en dat zien we nu weer terug in de crisis van die in 2001 begon met het dot com bubble en die verdergingen op een gegeven moment met die financiële exuberantie en expansie en die leiden tot de financiële crisis in 2008 nou die parallel met die grote crisis is duidelijk aanwezig hoewel natuurlijk ze zien zich niet letterlijk herhaalt dat zou het een naïef zijn om dat te menen maar er zijn heel duidelijke parallellen en daarvan kun je leren en misschien kun je daar ook ideeën over ontwikkelen over hoe het verdere toekomst zal gaan. Hoe lang duurt zo'n cyclus? Men gaat in de literatuur uit van globaal 50 jaar en 50 jaar houdt dan in dat er een initiële fase is waarbij die nieuwe technologie langzamerhand zijn plaats moet verover, op gang moet komen, het oude moet verdringen want het oude verzet zich natuurlijk ook daar tegen dus dat duurt enige tijd daarna komt je op stoom maar dan loop je de kans dat er zo'n optimisme heerst, alles is nieuw en dan leidt het tot die duidelijke overeinvesteringen en dan ja dan zak de zaak even in en dan moet de zaak worden aangepast en dan ben je ongeveer halverwege de cyclus en daarna als die reforming er zijn, aanpassingen er zijn, dan betekent dat dat je weer op een evenwichtig expansie pad komt en dan duurt dat weer ongeveer een jaar of 25 voordat die technologie echt is uitgewerkt, rijpis en dan niet meer verder kan, maar die cycli zijn natuurlijk niet altijd exact 25 of 25, 50 jaar, dat moet je met enige flexibiliteit moet je dat hanteren, want dat er schind is zich inderdaad op verschillende manieren kan manifesteren, maar ruwe gaat om lang is cycli, dus die aangemeld genomen 40, 50 jaar misschien eigenlijk heel langer, dat is ongeveer de periode waar we moeten denken in dit geval.