Loading...

Wonderful Persian Miniature Art

12,952 views

Loading...

Loading...

Loading...

Rating is available when the video has been rented.
This feature is not available right now. Please try again later.
Published on Apr 13, 2011

A Persian miniature is a small painting on paper, whether a book illustration or a separate work of art intended to be kept in an album of such works called a muraqqa. The techniques are broadly comparable to the Western and Byzantine traditions of miniatures in illuminated manuscripts. Although there is an equally well-established Persian tradition of wall-painting, the survival rate and state of preservation of miniatures is better, and miniatures are much the best-known form of Persian painting in the West, and many of the most important examples are in Western, or Turkish, museums. Miniature painting became a significant Persian genre in the 13th century, and the highest point in the tradition was reached in the 15th and 16th centuries. The tradition continued, under some Western influence, after this, and has many modern exponents. The Persian miniature was the dominant influence on other Islamic miniature traditions, principally the Ottoman miniature in Turkey, and the Mughal miniature in the Indian sub-continent.
مينياتوردر لغت به معني كوچكتر نشان دادن است. اين كلمه در اصل يك لغت خارجي است و نيمه ي اول قرن حاضر در زبان فارسي امروز مصطلح گرديد كه در معناي واقعي، به مينياتورهاي ايراني يا كشورهاي ديگر منحصر نمي شود؛ بلكه هر شيئ هنري ظريف و ريز كه به هر سبك و شيوه اي ساخته شده باشد، مينياتور ناميده مي شود.
در حال حاضر در ايران به نقاشي هاي ايراني، چه قديم وچه جديد، كه از سبك و روش اروپايي پيروي نكرده و داراي خصوصيات نقاشي سنتي باشد، مينياتور گفته مي شود و اين موضوع به صورت يك غلط مصطلح پذيرفته شده است.
در نقاشي هاي مينياتور، تصاوير، شباهتي با عالم واقعي ندارند. حجم و سايه روشن هم به كار نمي رود و قوانين مناظر و مرايا رعايت نمي شود. مناظر نزديك، در قسمت پايين نقاشي و مناظر دور در قسمت بالاي آن به تصوير در آمده است. تمام چهره ها به صورت "سه ربع " ديده مي شوند و حدود آن را از بناگوش تا حدقه ي چشم مقابل است. البته گاهي هم چهره ها به صورت نيم رخ و به ندرت از پشت سر، تصوير شده است. هنرمند به كشيدن پيكرهاي انساني تاكيد چنداني ندارد، بلكه علاقه ي او بيش از هر چيز به كشيدن لباس هاي فاخر بر تن شخصيت هاي تصويري خود است و گاهي براي نشان دادن شكل خاص پوشاك، دست و پا را مي پوشاند، حتي گاه قامت را بلند تر نشان مي دهد تا بهره گيري از امتياز قباي بلند، مُيسر شود.

Loading...

When autoplay is enabled, a suggested video will automatically play next.

Up next


to add this to Watch Later

Add to

Loading playlists...