 Die ziel van zo'n stad is wat er zelf betekent en jouw boeklezende, dat superbe gaat over genuut. Dat zeg ik al over waar je naartoe bent verhuisd. Ik vertel gewoon meteen wat ik uit een boek heb gehaald. Belangrijkst wat ik uit een boek heb gehaald is dat het niet zo makkelijk is om zo maar over de ziel van een stad te spreken, maar dat de ziel van de stad misschien ook wel datgene is waarin je heel graag wilt doordringen. Als je in zo'n stad bent, je wilt het wezen van die stad greipen, en daarom moet je met bepaalde toegangers niet te vinden en die toeganger is vaak niet eenvoudig en die heeft vele, laten we zeggen, een stad heeft veel toegangen en veel poorten. Je laat ook veel vastzetten van genuwen zien waar je volgens mij al steeds probeert zelf in doordringen en de confrontatie die je daarin ziet is dat je eigenlijk geconfronteerd wordt met je eigen ziel en met de eigen volang is in je eigen ziel. Dus je beschrijft het ook als een soort innerlijk-psychologisch proces, waarbij vaak de realiteit van de, laten we zeggen, de empirische gegevenheid van die stad een soort vermengd raakt met allerlei innerlijke psychologische fantasieën en allerlei processen en dat je dat eigenlijk niet meer goed uit elkaar kunt trekken. Het is inderdaad waar dat ik ben nu hier een week inwoner van Tilburg met de zo goed als omhooglijke opdracht om de ziel van de stad te vinden, de ziel van Tilburg en ik ben daar misschien net een beetje meer geschikt voor dan andere omdat ik heel erg fascinerend ben door steden en ik ben heel erg fascinerend door, nou ja, wat je dan de ziel van een stad zou kunnen noemen de sfeer, de verschillen tussen steden, de manier waarop mensen in steden leven hoe ze steden ervaren en daar moeten we misschien zo meteen nog even beter over hebben hoe je dan de ziel van een stad zou kunnen definiëren en ik vond het interessant wat je zei over het boek Overlast van Perba dat je zei dat je daar uiteindelijk op maakt dat de ziel van de stad datgene is wartoe je probeert door te dringen en dat is ook zo en wat ik wilde schrijven is om al die verhalen over migratie te laten zien te vertellen zonder daar onmiddellijk een oordeel aan te verbinden en ik wilde het tegelijkertijd contrasteren of confronteren met mijn eigen verhaal wat natuurlijk een soort van luxe migratie is als verwende noordeling naar het zuigen getrokken op zoek naar la dolce vita en ik ben eigenlijk net zo zeer als die andere immigranten op zoek naar een beter leven alles en daarom heb ik ook heel bewust dat process beschreven in het boek waar je probeert door te dringen in zo'n wereld waarin je vermoest dat je een beter leven zult kunnen krijgen en zoals het in dat boek wordt beschreven is dat ook inderdaad niet makkelijk want je probeert door te dringen tot een soort van ziel van de stad die je eigenlijk niet kent het is een soort van vermoeden het is een soort van sfeer waar je je heel erg toen aangetrokken voelt maar het is niet helemaal gezegd dat alles precies zo is als je denkt dat het is en ik heb zelf los van het boek in het boek heb ik dat heel erg gethematiseerd maar het is wel degelijk gebaseerd op persoonlijke ervaringen ik heb ontdekt dat het doordeling in zo'n stad een onzettend langdurig proces is dat misschien eigenlijk ook wel nooit ophoud het is de fascinatie dat gingen we toen je probeert door te dringen kun je dan misschien wel definiëren als dat gingen wij nu op zoek zijn dan kun je misschien wel definiëren als de ziel van de stad ik ben me daar ook wel bewust dat als je de ziel van de stad is zelfs inwoners zelf hun eigen stad beleven een stad zonder mensen die die stad waarnemen beleven dat we hier gaan beleven of juist een hekelaan hebben een stad zonder dat alles heeft gegeven ziel zit op de manier zoals mensen daarmee omgaan en ik heb nu al ontdekt dat Thielburgers op een heel fascinerende manier praten over hun eigen stad met een soort van haat en liefde verhouding tot die stad hoe je defineert wat een ziel van een stad zou zijn en hoe je een stad eigenlijk pas zin krijgt in de beleving van die stad daar ben ik het sowieso niet eens een stad is net het is iets wat mensen zelf gemaakt hebben het bestaat zonder mensen het heeft geen zin om over die stad te spreken nee dus daar ben ik het mee eens het enige vind ik een verhaal over die asielzoeker dat je de structuur die dat heeft is meer dan alleen als zielzoekers die dat probleem hebben dus ik zou zeggen voor mijn gevoel kan je ook echt vandaag met dat als het ware op zoek gaan naar een betere wereld en dat als waar mijn graag is dat streven naar die betere wereld dat zegt iets over je eigen ziel en dan is het maar de vraag of er überhaupt iets kan zijn in de wereld of in een stad wat aan die op hoe beantwoord dus ik zou in eerste plaats zeggen er is nog wel veel plat gezegd afhankelijk van wat je van een stad vraagt en dus dat is de ene kant wat jij precies zoekt in de stad van de andere kant lijkt het toch zo iets te zijn dat een stad bepaalde dingen opwoekt of ja, dat gevoel dat je in een stad bent en dat je dan op het eerste moment gegrepen wordt door zo'n stad ja en het is natuurlijk een wisselwerking het is inderdaad de ziel van een stad is geen objectief gegeven dat wordt door iedereen anders te ervaren ik bedoel ook een bezoeker een vreemdeling die binnen in de stad komt er verter manier als de bewoners van eigen stad zien dat is dan misschien een soort van staticische constanten maar verschillende buitenstaanden zouden dat verschillend kunnen ervaren of daar in meerdere of mindere mate toen zijn aangetrokken en dat eventueel weer te maken met je eigen ziel als je als turist komt in een stad hang je wat boerapest-aptenen je ziet een mooie gebouw je gaat naar het museum je gaat lokale specialiteiten eten je gaat op het bed maar je drinkt op geen enkel manier door in die samenleving dat is op zich allemaal ook wel leuk als je van een mooie gebouw over het museum maar ik wil dat interesseert me nu niet meer zo ik wil meer ik wil doordringen in zo'n samenleving daar laten we dat dan maar de ziel van de stad noemen en ik zie dat nu eigenlijk als een vorm van verticaal turisme dus je bent op dezelfde plek maar je probeert dieper te gaan je bent op dezelfde plek als buitenstaanden maar je probeert steeds meer van te begrijpen