 Kunnen studeren, je mening kunnen uiten, je geaardheid kunnen uiten. Vrijheid van mij is reizen. En het voelt vrijheid voor mij gewoon als een soort van primaire leefbehoefte omdat het er gewoon bij hoort. Dat geaccepteerd wordt door andere, op basis van religie, geaardheid en gewoon mijn persoonlijke mening over dingen. Wij kwamen er achter door historisch onderzoek welke impact de Tweede Wereldoorlog had op de vrijheid en het leven van Tilburgse studenten. College's konden niet meer gegeven worden en de Duitse bezetter vereist de loyaliteitsverklaringen. Studenten van Joodse afkomst mochten niet langer studeren en veel studenten moesten onderduiken. Beide ouders hebben in het verzet gezeten in de oorlog, nogal stevig. Beiden hebben gevangenschap ervaren en mijn moeder kort, maar krachtig en die heeft het overleefd, die is vrijgekomen. Mijn vader, helaas, is een lange odicee van kamper en gevangenissen meegemaakt en die is via Sachsenhausen uiteindelijk in Boegenwald overleden. De dilemma's waar deze oud studenten mee te maken hadden en de herinneringen van hun nabestaande willen wij vastleggen in een interactief digitaal monument. Als eerbetoom, maar ook als kennispunt over de regionale oorlogsgeschiedenis. Via het doorgeven van verhalen willen we empathie en bewustwoording creëren bij de studenten van nu. De verhalen van Komenhaag en zijn studenten in oorlogstijd zijn van waarde voor de samenleving, nog steeds. Want hoe kan je je voorbereiden op een toekomst? Hoe speel je in op onverwachte situaties? Waar sta je voor wanneer alles wat vanzelfsprekend is wegvalt? Vragen die toen van levensbelang waren en nu nog steeds een belangrijke rol zouden moeten spelen binnen de universiteit en binnen onze samenleving. 70 jaar na de Tweede Wereldoorlog is vrijheid voor veel mensen nog steeds niet vanzelfsprekend. Het blijft een actueel thema. Ook hier op de universiteitcampus zijn internationale studenten uit oorlog- en conflictgebieden geconfronteerd met de schending van hun vrijheid. Om te weten of de achtergrond ervan en wat de studenten destijds hebben meegemaat tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dat draakt mij. In m'n seks zelf komen uit en door oorlog getijds dat land, namelijk Afghanistan. 18 jaar geleden zijn we naar Nederland gevlucht voor het oorlogsgeweld en politiek vervolging. Ja, dus natuurlijk sta je wat bewuster bij stil, bij wat mijn vrijheid is. En dat is je eigen lot kunnen bepalen en daarin vrij zijn. En ook mogelijkheid te hebben. Bijvoorbeeld onderwijs kunnen genieten en veiligheid te hebben. Om het digitale monument mogelijk te maken hebben we jouw hulp nodig. We vragen je om een donatie. Iedere bijdrage wordt ontzettend gewaardeerd. Voor het reduceren van dit monument is er 15.000 euro nodig. Wanneer we dit bedrag met z'n allen bij elkaar krijgen, dan kunnen wij de verhalen over moed en vrijheid van onze universitair gemeenschap doorgeven. Help je ons met het schrijven van geschiedenis? Dan geven we samen de vrijheid door. Bedankt voor uw gift.