 pars vigesima octava operis de civitate dei, haeka transcripcio a societate Libri vocefacta, bono publico usui est. Liber octavus, kaput primum, de questione naturalis theologie, cum filosofis excelentioris sciencie discutienda. Nunk intensiore nobis opus est animo multo quam erat in superiorum soluzione questionum et explikazione librorum. De theologia quipe, quam natural invocant, non kuma quibus libet hominibus, non enima fabulosa est vel civilis, hoq est vel teatrica vel urbana, quarum altera yaktita deorum crimina, altera indikat deorum desideria criminosiora ac perok malignorum potius demonum quam deorum. Sed kuma filosofis est habenda colatio, quarum ipsum nomen si latine interpretemur amoreme sapiencie profitetur. Por si sapiencia deus est, per quem facta sunt omnia, sicuta divina autoritas veritasque monstravit, virus filosofis est amator dei. Sed quia res ipsa, quius hoq nomen est, non est in omnibus quì hoq nomine gloriantur, neque enim continuo vere sapiencie sunt amators, quicunque apellantur filosofi. Profecto ex omnibus quorum sentencias litteris nosse potuimus, eligendi sunt kuma quibus, non indinia questio ista tractetur. Neque enim hoq opere omnes omnium filosoforum vanas opiniones refutare su sapi, sed eas tantum què adateologian pertinent, quo verbo greco significari intelligimus de divinitate razionem, sibe sermonem. Neque eas omnium sed eorum tantum, quì qum etese divinitatem etumana curare consentiant, non atamen suficere unius incomutabilis dei cultum advitam adipisendam etiam postmortem beatam. Sed multos abillo sane uno conditos atque institutos obéam kausam kolendo suputant, hi jam etiam varronis opinionem veritatis propinquitate transcendunt, si quidem il le totam atheologian naturalem usque ad mundumistum vel animam eius extendere potuit. Istivero supra omnium anime naturam confitentur deum, quì non suolum mundumistum visibilem, quì sepe ceili et terre nomine nun kupatur. Sed estiam omnem omnino animam fecherit, et quì rationalem et intelektualem, huius generis anima humana est, participatione sui luminis incomutabilis et incorporei beatam facit. Hossa filosofos platonikos apellatus aplatone doktore vocabulo derivato nullus quì heck vel tenuiter audivit ignorat. De hoq igitur platone, hoe necesaria presenti qwestioni existimo, breviter attingam prius illos conmemorans quì eum ineodem gener literarum tempore preceserunt. Caput secundum, deduobus filosoforum generibus, idesti italico et ionico, eorunque autoribus. Quantum enim attinet ad literas grekas, quì lingua interceteras gentium clarior habetur, duo filosoforum genera traduntur. Unum Italicum egzea parte Italia, quì quandam mania Grecia non kupata est, alterum ionicum ineis terris ubi et nunc Grecia nominatur. Italicum genus autorem habuit putagoram samium, aqo etiam ferunt ipsum filosofie nomen exortum. Nankum ante a sapientes appellarentur, quì modo hoodam laudabilis vitae alies prestare videbantur, iste interrogatus quid profitetur, filosofum se esse respondit, idest studiosum vel amatorem sapientie, quoniam sapiente profiteri, arrogantissimum videbatur. Ionici vero generis princeps fut tales milesius, unus ilorum septum, quì sunt appellatis sapientes. Sedilis ex vitae genere distingue bantur, et quibuzdam apreceptis ad bene vivendum acomodatis. Iste auto metales, uta succesores etiam apropagaret, rerum naturam ascrutatus suasque disputationes literis, mandas eminuit maximeque admirabilis extitit, quod astrologie numeris compreensis, defectus solis et lune etiam predici repotuit. Aquan tamen putavit rerum esse principium, et hink omnia elementa mundi, ipsunque mundum et què ineo ginjuntur existere. Nihil autem huic operi, quod mundu considerato tam mirabile aspicimus, ex divina mente preposuit, huic succesit anaximander, eius auditur mutavitque dererum natura opinionem. Non enim exuna re, sicutatales exumore, sed exasuis apropis principis, quasque res nasci putavit. Què rerum principia singularum esse credidit infinita, et innumerabilis mundus ginjire et quacunque ineo ginjuntur. E osque mundus modu disolvi, modu iterum ginjii existimavit, quanta quisque etate sua manere poturit. Nekipse ale qued divina menti in his rerum operibus tribuens. Iste anaximenen disipulum et sucesorem reliquit, qui omnes rerum causas, airi infinitur dedit, nekedeos negavit autacuit. Non tamen abipsis airem faktum, sedipsus ex aire ortos credidit. Anaxagoras vero eius auditur harum rerum omnium, quas videmus efektorem divinum animum sensit, et edixit ex infinita materia, què constaret similibus interse particulis rerum omnium, quibus suis et apropis singular fieri, sed animo faciente divino. Diogenes quoque anaximenis alter auditur, airem quidem edixit rerum esse materia, de quà omnia fieri, sed eum esse compotem divini erationis, sinne quà nihil exeo fieri poset. Anaxagore sucesit auditur eius arkelaus. Etiam ipse de particulis interse similibus, quibus singular queque fieri ent, ita putavit constaret omnia, utinesse etiam mentem diceret, què corpora eterna idest illas particulas, coniungendo et dissipando ageret omnia. Socrates, huius discipulus fuis e peribetur, magister platonis, propter quem breviter cunta ista recolui. Caput tertium. De socratica disciplina. Socrates ergo primus universam filosofiam adcorrigendos componentos quemores flexis ememoratur, quem ante illum omnes magis fusicis idesta naturalibus rebus perscrutandis operam maximam impenderent. Non micche autem videtur posse adelliquidum colligi, utrunsocrates uto hoca faceret, tedio rerum obscurarum et incertarum adalliquid apertum edacertum reperiendum animum intenderit, quodessa etabeate evite necesarium, propter quem unam omnium filosoforum invigilasse ac elaborasse videtur industria. Ann vero, sicud de illo quidam benevolentius suspicantur, nolebat in mundos terrenis cupiditatibus animus se extendere indivina conari. Quando quidam abeis causas rerum videtat incuiri, quas primas ad quesumas, non nisi in unius ac sumi dei voluntate esse credetat, und non eas putabat nisi mundata mente posse comprendi, et ideo purgande bonis moribus vitae excebat instandum, put deprimentibus libidinibus exoneratus animus naturali vigore in eterna se atolleret, naturanque incorporei et incomutabilis luminis, ubi cause omnium faktarum naturarum stabiliter vivunt, intelligentie puritate conspiceret. Constanteum tamen imperitorum astultitiam ascire, se a liquid opinantium etiam inipsis moralibus questionibus, quototum animum intendisse videtatur, vel confessa ignoranzia sua, vel dissimulata sciencia, lepore mirabili disserendi et acutissima urbanitate agitasse atqueversasse, onde et concitatis inimicitis calumniosa criminazione damnatus morte multatus est, sed eum apostea ila ipsa, qu'e publice damnaverat atenensium civitas, publice luxit induos accusatores eius usque adio populi indignazione conversa, futunus eorum opressus vii multitudinis interiret, exilio autem voluntario atqueperpetuo fenam similem alter evaderet. Tamm praeklara igitura vitae mortisque fama, socrates reliquid plurimus sue filosofi setatores, qu'orum certatima studium fuit in qestionum morallium disseptazione versari, ubi agiture desum mo bono, qu'o firi homo beatus potes, qu'od insocratis disputazionebus, dum omnia movet asserit destruit, qu'oniam non evidente raparuit, qu'od cuicoe placuit inde sumserunt, et ubi cuicoe visum est constituerunt finem boni. Finis autem boni apellatur qu'o quisque cum pervenerit beatus est. Si cautem diversas interse socratici, de isto fine sentensia sabuerun, ut, qu'od vix credibile est unius magistri potuisse facere setatores, qu'idam sumum bonum assedicerent voluptatem, siqut aristippus, quidam virtutem, siqut antistenes, siq ali atque ali, aliud atque aliud opinati sunt, quos commemorare longum est. Caput quartum, de precipuo intersocratis disipulos platone, qu'o omnem filosofiama triplici partitione distingsit, sed interdisipulos assocratis non quidem immerito excelentisima gloria claruit qu'o omnino cetros obscuraret plato. Qu'i cum estet ateniensis honesto apud suos loco onatus et ingenio mirabili longe suos condisipulos anteiret. Parum tamen putans aperficiende filosofie suficere seipsum acsocraticam disiplinam quam longe acalate potuit peregrinatus est quacua versum eum alicuius anubilitate scienzie percipiende fama rapiebat. Et in Egypto didicit quacunque mania ilicabe bantur atque docce bantur edinde in eas itali e partes venias ubiputagore eorum fama celebrabatur quid quid italice filosofie tunque florebat auditis eminentioribus inea doctoribus facillime comprendit. Et quia magistrum socartem singulariter diligebat eum loquentem faciens fere in omnibus sermonibus suis etiamilla qu'e velabalis didicerat velipse quanta poturat intelligentia viderat qu'um ilius lepore etamoralibus disputationibus temperavit. Et quen qu'um astudiuma sapienzie in aksione et contemplazione versetur unde una partes eius activa altera contemplativa dicipotes quorum activa ad agendam vitam i desta demores instituendo spertinet, contemplativa autem ad conspiciendas nature causas et sincerisima veritatem socretes inactiva exceluise memoratur tutagoras vero magis contemplative quibus potuit intelligentia vidibus instituisse. Proinde plato utrunque yungendom filosofiam aperfecisse laudatur quam intres partes distribuit unam moralem qu'e maxime in aksione versetur alteram naturalem qu'e contemplazione deputata est terziam rationalem qu'a averum disterminatur afalso qu'e licet utrique i desta aksioni et contemplazione sit necessaria maximetamen contemplatio perspecionem si vivindigat veritatis. Ideo hecatripartitio non est contraria illi distinktioni qu'a intelligitur omne studium a sapiencie in aksione et contemplazione consistere. Quidautem in his, vel de his singulis partibus plato censerit i dest u bifinem omnium aksionum u bicausam omnium naturarum u bilumen omnium rationum esse cognoverit vel crediderit diserindu explicare et longum esse arbiteror et temere afirmandum esse nonarbiteror. Cumenim magistri sui sokratis qu'em facit in sui voluminibus disputantem notissimum morem disimulande scientie vel opinionis sui servare affectat qu'ia et ille ipsemo soplacuit factum est utethiam ipsius platonis derebus manis sententie nonfacile perspicipossint. Eksis tamen qu'e apudeum leguntur scive qu'e diksit scive qu'e abalis ditta esse narravit atque conscripsit qu'e sibi placitaviderentur qu'edam commemorari et operi huic inserii oportet anobis. Vel ubi sufragatur religioni vere qu'am afides nostra susepit accadefendit vel ubi ei videtur esse contrarius qu'antum addis tam de unodeo et pluribus pertinet questionem propter vitam qu'e postmortem futura est veraciter beatam. Fortassis enim qu'i platonem acetiris filosofis gentium longe recteque prelatum acutius atque veracius intele gsisse acasecuti esse fama celebriore laudantur aliquid tale dedeo sentiunt utinilo inveniatur et causa subsistendi et ratio intelligendi et hordo vivendi quorum trium unum adda naturalem alterum adda rationalem tertium adda moralem partem intelligitur pertinere. Sienim homo ita creatus est utperide quod ineo pracellit atingat illud quod cuntapracellit idest unum verum optimundeum sine qu'a nulla natura subsistit nulla doktrina instruit nullus usus expedit ipse queratur ubinobis serta suntomnia ipse cernator ubinobis serta suntomnia ipse diligatur ubinobis recta suntomnia caput quintum quod de teologia cum platonicis potissimum disceptandum sit quorum opinioni omnium filosoforum posponenda sint dogmata si ergo plato dei hujus imitatorem cognitorem amatorem diksi tesse sapientem cujus participatione sit beatus quid opus est excutre ceteros nullinobis quam isti propius acesserunt cedat eis iditur non sullum teologia illa fabulosa deorum criminibus ublectans animus impiorum neksolum etiam illa civilis ubi impuri demones terrestribus gaudiiis deditos populos deorum nomine seducentes humanos errores tanquam suos divinos honores haber evoluerunt aspectandos suorum criminum ludos tanquam adassrum cultum studiis imundisimis excitantes etsibi delectabiliores ludos deipsis aspectatoribus exibentes ubi si quà avelut honesta geruntur in templis cognuntasibi teatrorum obscenitate turpantur et quecunque turpia geruntur in teatris paratasibi templorum feditate laudantur etea que varro exis sacris quasi adacelum adeterram rerunque mortallium semina etactus interpretatus est quie anek ipsa illis ritibus significantur que ipsa insinuare conatur et ideo veritas conantem non secuitur etesi ipsa etesi ipsa essent tamen anime racionali ea que infra illam nature ordine constitutasunt prodeo suo colenda non essent nexibi debuit preferre tanquam deus ea sres quibus ipsam pretulit verus deus etea que numapompilius era ada sacra eius modi e pertinencia se cuma se peliendo curavit abscondi et aratro eruta senatus yusit incendi Ineogenere suntesia milla ut aliquid denuma mitius suspicemur que Alexander macedo scribit ad matrem sibi amanio antistite ea ipsiorum quodam leone patefacta ubi non apicus et faunus et aeneas et romulus veletiam hercules et esculapius et liber semela natus et tyndari de fratres etsi quos alios ex mortalibus prodiis habent sedipsi etiam mayorum gentium dii icigero in tusculanis tacitis nominibus videtur attingere yupiter yuno saturnus vulcanus vesta et tali plurimi quos varro conatur ad mundi partes sibi elementa transferre homines fuisse produntur timens enim etile quasi revelata misteria petes admonet alexandrum uta cum ea matri conscripta insinu averit flammis yubeat con cremari non solum ergoista hoe dua et theologie fabulosa continent et civilis platonicis filosofis cedant qui verum deum etererum autorem et veritatis illustratorem et beatitudinis largitorem essedigzerunt sedali cuoque filosofi qui corporalia nature principia corpori deditis mentibus opinati sunt cedant his tantis et tanti dei cognitoribus viris uta talis inu ore anaximenes inaere stoici ininie epicurus inatumis quest minutisimis corpusculis hoe nec divi di nec sentiri queunt et quicunque ali quorum enumeratione imorari non est necesse sivi simplicia sive coniungta corpora sive vita carentia sive viventia setamen corpora causam principiunque erum essedigzerunt nam cuidam eorum aerebus non vivis res vivas fieri posse crediderunt siqut epicurei cuidam vero a vivente cuidam et viventia et non viventia setamen a corpora corpora nam stoici inyem edest corpus unum exhiis quator elementis quibus visibilis mundus hic constant et viventem et sapientem etipsius mundic fabrikatorem aque omnium quae ineosunt eumque omnino inyem deum esse putaverunt hi et ceteri similes eorum id solum cogitare potwerunt quod cum eis corda eorum obstricta carnis sensibus fabulata sunt inse quipe habebant quod non videbant etaput se imaginabantur quod foris videbant etian quando non videbant sed tantum modum cogitabant hocautem incospectu talis cogitacionis iam non est corpus sed similitudo corporis illud autem unde videtur in animo heke similitudo corporis nec corpus est nec similitudo corporis etunde videtur aque utrum pulkra anne de formis sed judicatur profecto est mellius quam ipsa quae judicatur heke mens hominis etaracionalis anime natura est quae utique corpus non est siyam illa corporis similitudo cum in animo cogitantis aspicitur aque judicatur nec ipsa corpus est non est ergo nec terra nec aqua nec aer nec ignis quibus quatur corporibus quae dicuntur quatur elementa mundum corporium videmus esse compactum porro si nostre animus corpus non est quam modo deus creator animi corpus est sed antergo etisti ut dictum est platonicis sedant etilli quos quidem puduit dicere deum corpus est verum tamen e jusdem nature cuius ill est animus nostros est putaverund ita non eus movit tanta mutabilitas anime quam dei nature tribuere ne fas est sed dicunt corpore e mutatur animi natura nam per se ipsa incomutabilis est poteran isti edicere corpore alicuo vulneratur caro nam per se ipsa invulnerabilis est prorsus quod mutari non potest nullare potest acperoc quod corpore mutari potest alicua re potest etidio incomutabile recte dici non potest caput sextum dei platonicorum sensu ine aparte filosofie que fisica nominatur viderun tergo isti filosofi quos ceteris non immerito fama atque gloria prelatos videmus nullum corpus est sedeum etidio cunt corpore transcenderunt quarentes deum viderunt quid quid mutabile est non estse sumum deum etidio animam omnem mutabile sque omnes spiritus transcenderunt quarentes sumum deum deinde viderunt omnem speciem in re quacunque mutabile qua est quid quid illudest quo quomodo etacualis quacunque natura est non estse posse nisi abillo quivere est quia incomutabiliter est acperoc sive universi mundi corpus afiguras qualitates ordinatunque motum etelementa disposita acelo usque atterram et quacunque corpore ineis sunt sive omnem vitam vela quae nutrit et continet qualis estin arboribus vela quae et hoc abet et sentit qualis estin pecoribus vela quae et hec abet et intelligit qualis estin hominibus vela quae nutritorio subsidio non indiget setantun continet sentit intelligit qualis estin angelis nisi abillo estse non posse quii simpliciter est quia non aljud ili estse aljud vivere quasi posse estse non vivens nec aljud ili est vivere aljud intelligere quasi posse vivere non intelligens nec aljud ili est intelligere aljud beatum estse quasi posse intelligere non beatus seda quod est ili vivere intelligere hók est illi esse. Propter hank incomutabilitathem et simplicitathem interlexeruntheum et omnia ista fecisse, et ipsum annullo fieri potuisse. Konsidera veruntenim quid act vel corpus esse vel vitaam, uploaded videos. Pro nde, tellejibilem speciem, sensibili pretu lêrrunrit. sensibilia dicimus qu'e visu tactuque corporis sentiri qu'eunt, intelligibilia qu'e conspectu mentis intelligi. nulla est enima pulcritudo corporalis, si ve in statu corporis, si cutest figura, si ve in moto, si cutest cantilena, de qu'a non animus judicet. quod profecto non poset, nisi meliur in illo estet herk specius, si ne tumore molis, si ne strepitu vocis, si ne spaatio vel loci vel temporis. sed ibi quoke nisi mutabili seset, non allius alliu melius de specius sensibilia judicaret, melius ingeniosior qu'am tardior, melius peritior qu'am imperitior, melius exercitatior qu'am minus exercitatus, et idem ipse unus, cum proficit, melius utique postea qu'am prius. quod autem recepit magis et minus, si ne dubitatio ne mutabili est, un l'ingeniusi et doctri in his exercitati homines facile collegerunt, non essi in ei serebus primam speciam, ubi mutabili essi convincitur. qu'um iditur ineorun conspectu et corpus et animus magis minus qu'es speciosa essent, si autem omni specie carere posent, omnino nulla essent, viderunt essi alliquid, ubi prima esset incomutabilis et idio neccomparabilis, at qu'ibi esse reirum principium rectissime crediderunt, quod factum non esset et exqu'o facta cungta essent, ita quod notum este dei, manifestavitei ipse, cum abeis invisibilia eius, perea qu'e factasunt, intelecta conspectasunt, sempiterna qu'o qu'e virtus eius et divinitas, a qu'e etiam visibilia et temporalia cungta creatasunt, hec dei la parte qu'am fisicam idest naturalem nuncupant dictasint. Caput septimum, qu'anto excelenti ores etetiris in logica idest rationali filosofia, platonici sint habendi, quod autem attinetat doctrinam, ubi versatur pars altera, qu'e abeis logica idest rationalis focatur, apsit ut heis comparandi videantur, qu'i posuerunt judicium veritatis in sensibus corpuris, erunque infidis et fallacibus reguli somnia, qu'e discuntur metienda esse censuerunt, ut epicurei et qu'icunque ali itales utethiam ipsi stoici, qu'e cum vehementer amaverent solertiam disputandi, qu'am dialecticam nominant, a corpuris sensibus eam ducendam putarunt, hink asseverantes animum concipere notiones, qu'as apellan enoias, e arum reerum silicet qu'as definiendo explicant, hink propagari atque connecti totam dicendi docendicu eracionem. Ubi ego multum mirari soleo, cum pulcros dicant non esse nisi sapientes, qu'ibus sensibus corpuris istam pulcritudin enviderint, qu'alibus oculis carnis formam sapientie decusque conspexerint. Hi vero, qu'as merito cetiris anteponimus, discreverunt a qu'e menthe conspici unturu, avis qu'e sensibus attinguntur, nec sensibus adimentes qu'od possunt, nec eis dantes ultra qu'an possunt. Lumen aute menthium esse diczerunt addishenda omnia, e undem ipsum deum, a qu'o fakta sunt omnia. Finis partis vigesime octave. Par sum de trigesima operis de civitate dei, hech transcripcio a societate libri voce fakta, bono publico usui est. Caput octavo, qu'odeziam i morali filosofia platonici obtiniant principatum. Reliqua est parsa moralis. Qu'am greco vocabulo dicunt ethicam. Ubi qu'eritur de summo bono, qu'o referentes omnia qu'e agimus, et qu'od nonu propter aliud, sed propter se ipsum apetentes, id qu'e adipiscentes nihil, qu'o beatisimus ulterius requiramos. Idio qu'ipe et affinis est dictus, qu'ia propter hung cetera volumus, ipsum autem non nisi propter ipsum. Hoc ergo beatificum bonum ali acorpore, ali abanimo, ali abutroque homini esse diczerunt. Videbant qu'ipe ipsum hominem constare exanimo et corpore, et idio abutter utro, istorum aduorum, autab utroque benesibi esse posse credebant. Finali qu'od ambono, qu'o beatisent, qu'o cunta qu'e ajebant referent, ad qu'id qu'o referendum estet non ultra qu'erent. Unde illi qu'i dicuntur adidisse terthium genus bonorum, qu'od appellatur extrinsecus, sicuti est honor, gloria, pecunia, et essiquid huius modi, non sic adiderunt ut finale esset, id est propter se ipsum apetendum. Sede propter aliud, bonunque esse hoca genus bonis malum autem malis. Ita bonum hominis qu'i vel abanimo vel acorpore, vel abutroque ekspetiverunt, nighil aliud qu'am abomine ekspetendum esse putaverunt, sede qu'id apetiverunt acorpore, aparte hominis deteriore, qu'ivero abanimo aparte meliore. Qu'i autem abutroque, atoto homine. Sive ergo aparte qu'alibet, sive atoto, non nisi abomine. Nec iste diferentia, qu'onium tres sunt, idio tres, sede multas dissensiones filosoforum sectasque fecerunt, qu'ia et de bono corporis et de bono animi et de bono utriusque diversi diversa opinati sunt. C'edant ighitur omnes ilis filosofis qu'i non dixerunt beatum esse hominem fruentem corpore vel fruentem animo, sede fruentem deo, non sicut corpore vel se ipso animus auta sicut amico amicus, sed sicut luce oculos si aliquid avis ad ilas similitudinis affe rendum est quod quale sit si deus ipse adjuverit alio loco quantum pernos fieri poterit aparebit. Nunc satis sit commemorare, platonem determinasse finem boni esse secundum virtutem vivere et ei soli e venire posse, qu'i notitian dei habiat etimitationem, nec esse aliam obacausam beatum. I deoque non dubitat hoc esse filosofari amaredeum, cuyus natura sit incorpore alis. Un de utico e collegitur tung fore beatum studiosum sapienzie, id anim est filosofus, cum frui deo ceperit. Qu'an vis anim non continuo beato sit qu'eo fruitur quod amat, multi anim amando ea qu'e amanda non sunt, miseri sunt et miseriores qu'un fruuntur. Nemotamen beatus est qu'eo quod amat non fruitur. Nam etipsi qu'i res non amanda samant non se beatos putant amando sed fruendo. Qu'is quis ergo fruitur eo quod amat verunque et sumum bonum amat, qu'is eum beatum nisi miserimus negat, ipsum autem verum ac sumum bonum plato dici deum, un de vult esse filosofum amatorem dei, ut, quoniam a filosofia adbeatam vitam tendit, fruens deo sit beatus qu'i deum amaverit. Caput nonum, dee a filosofia qu'e adveritate me fidei christiane propius acessit. Qu'i quunque eigitura filosofi, dee deo sumum et vero issta senserunt, qu'a detarerum creatarum sit effektor, et lumen conoscendarum et bonum agendarum, qu'a dabilo novis sit et principium nature et veritas doctrina et felicitas vitae, sive platonici acomodatius nun kupentur, sive quod libet aliu de secte sue nomen imponent, sive tantumodo ionici generis, qu'i in eis aprecipui fuerunt issta senserunt, sikut idem plato et qu'i eum bene intelexerunt, sive etiam italici, propter putagoram et putagoreos, et si qu'i forte ali e jusdem sentenzie indi dem fuerunt, sive aliarum qu'o qu'e gentium, qu'i sapientes vel filosofi habiti suunt, atlantici libies, egipti indi, perse, caldei, shite, gali, hispani, ali qu'i reperyuntur, qu'i hoqa viderint aqadokuerint, e o somnes cetiris anteponimus e osquenobis propin quiores fatemur. Caput decimu, qu'e sit interfilosoficas artes religiosi excelenzia cristiani. Qu'an vis enim homo cristianus litteris tantum ecclesiasticis eruditus, platonicorum forte nomen ignoret, neq utrum duo genera filosoforum extiterint in greca lingua ionicorum et italicorum shiat, non tamen ita surdus esti narebus humanis, uttenesjata filosofos vel studium sapientie, vel ipsam sapientian profiteri. Caveteo stamen, qu'i secundum elementa huius mundi filosofantur, non secundum deum, aqo ipse factus est mundus. Admonetur enim aprecepto apostolico fideliterque audit quod dictum est, cavete ne quis vos ade cipiat per filosofiam et inanem seductionem secundum elementa mundi. Deinde ne omnes tales esse arbitretur audit abeodem apostolo dicie de quibuzdam, qu'ia quod notum este dei manifestum estin illis, deus enim illis manifestavit. Invisibilia enim aeius a constituzione mundi, perea qu'e factasunt, intelecta conspiciuntur, sempiterna qu'oque virtus aeius et divinitas. Et ubi ateneansibus loquens, qu'm ren manjam dee deo dictiset, et qu'e apautis posit intelligi, quod in ilo vivimus et movemus et sumus ade citetait, sicut et vestri quidam dixerunt. Novitsane etiam ipsus, in quibus errant cavere, ubi enim dictum est, quod perea qu'e factasunt, deus illis manifestavit intelectu conspicienda invisibilia sua, ibi etiam dictum est non illos ipsum deum rechte coluise, qu'e et alis rebus quibus non oportebat, divinos honores illi uni tantum debitos dedu lerunt. Coniam coniochendes deum non sicut deum glorifica verunt, aute gratias aejerunt, sed evanuerunt in cogitatione bussuis et obscuratum est incipiens cor eorum. Dicentes enim se est se sapientes stulti factisunt et im muta verunt gloriam incorruptibilis dei in similitudinem imaginis corruptibilis hominis et volcrum et quadrupedum et serpentium. Ubi et romanos et graekos et aegipsios, quide sapiente nomine gloriatisunt, fecit intelligi. Sed de hoc akumistis post modum disputabimus, in qu'autem nobis consentiunt dedu uno deo hujus universitatis autore, qu'i non solum superomnia corpora est incorporeus, verumetiam superomnes animas incorruptibilis principium nostrum, lumen nostrum, bonum nostrum, hinoc eos cetiris anteponimus. Nec siliteraseorum christianus ignorans verbis, qu'e non dedicit, indisputasione non utitur, ut vel naturalem latine vel fysicam grece apel te ampartem, in quade nature inquisitione tractator, et rationalem si vel logicam, in quà coeritur quona modo veritas per chipipossit, et moralem vel eticam, in quade moribus agitur bonorunque finibus appetendis, malorunque vitandis. Idio neshit abuno vero deo, aque optimo et naturam nobis esse quà afakti ad eus imagine sumus, et doctrinem quà eum nosquen overimus, et gratiam quà illi coerendo beati simus. Hec itaque causa est qu'ur istos ceteris preferamus, qu'ia qu'um alie filosofi ingenia sua studiacque contriverint in requirendis rareum causis, et qu'inam esset modus dicendi aque vivendis, isti deo cognito repererunt ubset et causa constitute universitatis, et lux per chipiende veritatis, et fons vivende felicitatis. Sive ergo isti platonici, sive quicunque alie coerum libetagentium a filosofi, dee deo ista sentiunt, nobis cum sentiunt. Sed idio qu'um platonicis magis agere placuit hank causam, qu'ia eorum sunt litere notiores, nam et greci quorum lingua ingentibus preminet, eas mania predicatione celebrarunt, et latini per moti e aorum vel excelentia vel gloria, ipsas libencius didicerunt aque in nostrum eloquium transferendo nobiliores clarioresque fecerunt. Caput un decimum. Un de plato eam intelligentiam potuerit adquirere, qu'a christiane scienzie propinquavit. Mirantur autem quidam nobis in Christi gracia associati, qu'um audiunt vel legunt platonem dee deo ista sentisse, qu'e multum congruere veritati nostre religionis agioskunt, un de non nuli putraverunt eum quando perexit in Egyptum, imiam audisse profetam vel scripturas profeticas in eadem peregrinatione legisse, qu'orum quidem opinonem in qu'ibuzdam libris meis posui, sed diligenter suputata temporum ratio, qu'e cronica historia continetur platonem indikat a tempore qu'o profetavite ieremias intum ferme annus postea natum fuisse, qu'e qu'um octo ginta et unum vixiset, abanno mortiseius usque ad idetempus qu'o ptolomeus rex Egypti scripturas profeticas gentis hebreorum dee judea poposit et perseptuaginta virus hebreos, qu'e etiam grecam lingwam noverant, interpretandas habendasque curavit, anni reperiuntur ferme seksaginta, qu'apropter in ila peregrinatione sua, platonem ieremiam videre potuit tanto ante defunctum, nec e asdem scripturas legere, qu'e nondum furant in grecam lingwam translate, qu'e ille polebat, nisi forte qu'e afuit acere mi estudi, sicut aegyptias ita et istas per interpretem didicit, non ut scribendo transferret, qu'o ptolomeus pro ingenti beneficio, qu'e regia potestate etiam timeri poterat meruise peribetur, sed ut colloquendo qu'ide continerent capereposset addisheret, hoq ut existimetur ila suadere videntur indicia, qu'od liber genegios sig incipit, imprincipio fecit deus celume terram, terra autem erat invisibilis et inkomposita, et tenemere erant superabissum, et spiritus dei superferbatur superaquam, intimeo autemplato, qu'em librum dei mundi constitutione conscripsit, deum dicit in illo opera et terram aprimo ingen qu'e unxisse. Manifestum estautem qu'od ingi tribo at celi locum, habit ergo haeka sentencia, qu'andam ilius similitudinem, qu'a dictum est, imprincipio fecit deus celume terram, deinde ille duo media, qu'ivus interpositis cibimet haek extrema copularentur, aquam dicit et airem, un deputatur sig intelexisse qu'od scriptum est, spiritus dei superferbatur superaquam, parum quipe attendens, qu'omore soliat illa scriptura apellare spiritum dei, qu'oniam et air spiritus digitur, quattur opinatus elementa loco illo commemorata videri potest. Deinde qu'od plato dicit amatorem dei esse filosofum, nil sig illis sacris literis flagrat et maxime illud, qu'od et me plurimum aducit, uttapene accenti ar platonem ilorum librorum expertem non fuis, quod qu'um ada sanctum moisen ita verba dei per angilum perferantur, uttap coerenti quod sit nomeneius, quieum pergele praici piebat al poplum hebreum, ex-egypto liberandum, respondeator. Ego sum qui sum, et edicis filis israel, quie est misit me ad vos, tankuam in eius comparatione, quie vere est quie incomutabilis est, e aque mutabilia fattasunt non sint, vementer hock plato tenuit et diligentissime commendavit. Et necio uttrum hock uspiam reperiatur in libris eorum, quie ante platonem fuerunt, nisi ubediktum est ego sum qui sum, et edicis seis quie est misit me ad vos. Capu duodecimum, quod etiam platonici licet de uno vero deo bene seenserint, multis tamendiiis sacrapacenda censuerint. Sed, unde cumque ille ista didicerit, sieve praecedentibus eum veterum libris, sieve potius quomodo dicit apostolus, quie quod notum est dei manifestum estin illis, deus enim illis manifestavit, invisibilia enimeus a constituzione mundi, pereaque fattasunt, intelecta conspiciuntur, sempiterna quoque virtus eius et divinitas. Nunk non imeritome platonicos filosofos elegisse, cum quibus agam, quod inista questione, quomodo susepimus agitur de naturali teologia, utrum propte felicitatem qu'e postmortem futura est, uni deo annapluribus sacrapacere oporteat, satis ut existimo exposui. Ideo quippe, hos potisimum elegi quogniam de uno deo quii fecit celum et terram, quanto melius enserunt, tanto ceteris gloriosi ores et illustri ores aventur, intantum alis prelati judicio posterorum, ut cum aristoteles platonis disipulus, vir excelentis ingeni, et elokio platoni quidam impar, sed multos facile superans, peripateticam condidiset, quod deambulans disputare con sue verat, plurimosque disipulus preklara fama excellence vivo aduk preceptore, insuam heresim congregaset, postmortem vero platonis, spuesippus, sororis eius filius, et exenocrates, dilectus eius disipulus, inscolam eius quae akademia vocavatur, e idem sucesisent aque obhok etipsi et eorum sucesores akademici apellarentur, retentiores tamen filosofi nobilissimi, quibus plato sectandus plaquit, noluerint sedici peripateticos aot akademicos sed platonicos. exquibus sunt valde nobilitate greci platinus yamblecus perfurios inutraque autem lingua idest et greca et alatina apuleius afer exctitit platonicos nobilis, sed hii omnes et acetari eius modi etipsi plato dis plurimis esse sacrafacienda putaveront. caput tercium decimum, de sentencia platonis quà definivit deus non esse nisi bonus amicosque virtutum. quan quam ergo anobis et in alis multis rebus manisque disentiant inhok tamen quod modo posui quia neque parvres est et inde nunc questio est primum abeis quero quibus diis istum cultum exibendum arbitrentur, utrum bonis an amalis an et bonis et malis. sed habemus sentienciam platonis dicentis omnes deus bonus esse neque esse omnino unum deorum malum. quonsequens est igitur uttabonis hack exibenda intelligantur, tunc enim dis exibendur quoniam nec dierunt si boni non erunt hack si itaest nam dedis quid aljut decet credere illa profecto vacuatur opinio qua non nunli putant deus malus sacris placandos esse ne ledant bonus autem uttadjuvent invokandos. mali enim nunli sunt di bonis porro debitus utt dicuntur honur sacrorum est deferendus. quisunt ergo illi qui ludos scenicos amant e osque divinis rebus adiungi et suis honoribus plagitant exiberi, quorum vis non eos indikat nullos sed este affectus nimirum indikat malus. quid enim de ludis scenicis platos censerit notum est cum poetas ipsos quad tam indigna deorum majestate atque bonitate carmina composurit, censet civitate pellendos. quisuntigitur esti di quid de scenicis ludis cum ipso platone contendunt il equipe non patitur deos falsis creminibus infamari. esti eisdem creminibus suis honoris celebrari yubant deenicu esti cum eos demludos instaurari preciperant, pocentes turpia etiam malinia ceserun, tito latinio auferentes filium et imitentes morbum quad eorum abnuiset imperium eunque morbum retraentes cum yussa compleset. esti autem illos amalos timendos putat sed sue sententie robur constantissime retines omnes poetarum sacrilegas nugas, quibus ili imunditie societate oblectantur, apopulo bene institutu removere non dubitat. hunk autem platonem quad yam in secundu libro commemoravi intersemi deos eo oponit qui labeo numina mala victimis cruentis aque huyus modi suplikationibus placari existimat bonavero ludis et talibus quasi atletitiam pertinentibus rebus quid estervo quad semi deus plato non semi deis, sed deis et oc bonis ila oblectamenta yudica turbia tam constanter aude talferre qui sanedii repellunt sententiam labeonis nam se in latinio non lascivos tantum atque ludibundos sedetiam sevos terribilesque monstrarunt exponan tergo nobis ista platonici qui omnes deos secundum autoris sui sententiam bonus et onestos et virtutibus sapientium socius esse arbitrantur aliterque deullo deorum sentiri nefas habent exponimus inciunt attente ijitur audiamus kaput quartum decimum de opinione eorum qui racionales animas trium generum esse digzerunt diis celestibus indemonibus aereis et innominibus aterrenis omnium inciunt animallium inquibus est anima racionalis tripartita divisio est in deos homines demones di excelsisimum locum tenent homines infimum demones medium nam deorum sedes in celo est hominum interra in aere demonum sicuteis diversa dignitas est locorum ita etiam naturarum froinde diisunt hominibus demonibusque potiores homines vero infradeus et demones constituti sunt ut elementorum ordine sic diperentia meritorum demones ijitur medi quem at modum diis quibus inferius habitant posponendi ita hominibus quibus superius preferendi sunt habet enim cum diis cumunem immortalitatem corporum animorum autem cum hominibus pasiones quapropter non est mirum inciunt si etiam ludorum oficenitatibus et apoetarum figmentis delectantur quando quidem humanis e ijitur affectibus a quibus di lonze absunt et modis hominibus alienis sunt ek skuoco ligitur platonem poetica detestando et proibendo figmenta non deos qui omnes boni et excelsi sunt privasse ludorum scenicorum voluptate sed demones ek si ita sunt qui licet apodaglius quereperiantur apuleius tamen platonicus madaurensis dehakre sola unum skripsit librum quius esse titulum voluit dedeosocratis ubidiseritet exponit ek skuogenere numinum socratis abebat adiuntum et amicitia quadam conciliatum aquo peribetur solitus admoneri isteret abaggendo kwando id quod agere volebat non prospere fuerat eventurum dicitenim apertissime et copiusissime asserit non ilum deum fuisse sed demonem diligenti disputazione per tractans istam platonis dedeorum sublimitate et hominum humilitate et demonum medietate sententhiam ek ergo si itasunt kwana modo ausus est platon etiam si non diis quos ob homini humana contagione semovit certe ipsis demonibus poetas urbe pelendo au ferre teatricas voluptatis nisi quia hoc pacto admonuit animum humanum kwandis aduk in his moribundis membris positum prosplendore honestatis impura demonum yussa contenere eurunque imunditiam detestari nam si platon ek onestissime arguit et proibuit profecto demones turbissime poposherun atque yusserunt au tergo fallitur apuleius et non existo genere imunum habuit amicum sokratis aut contraria interse sentit plato modo demones honorando modo eurum delicias atcivitate bene morata removendo aut non est sokrati amicizia demones gratulanda de qua usque adeo et ipsi apuleius erubuit ut dedeo sokratis parenotaret librum quem secundum suom disputationem qua deos a demonibus tam diligenter copioseque di cernit non apelare dedeo sed dedemone sokratis debuit maluitautem hock in ipsa disputatione quam intitulo libri ponere ita enim persanam doctrinam que humanis arebusi luxit omnes valpene demonum nomen exorrent ut quis quis ante disputationem apulei qua demonum dinitas commendatur titulum libri dedemone sokratis ledgeret ne quam ilum hominem sanum fuisse sentiret quid autem etiam ipsa apuleius quod in demonibus laudaret invenit preter subtilitatem et firmitatem corporum et habitationis altiorem loqum nam demoribuseorum qum de omnibus generalitere loquaretur non solum nihil boni diksit sedetiam plurimum mali denique lecto illolibro prorsus nemu miratur eos etiam scenicam turpitudinem in rebus divinis aberevoluisse et cum dedos seputari velint deorum creiminibus oblektari potuisse ed quid quid ineorum sakris obcena solemnitate seoturpi crudelitate vel ridetur vel horretur eorum affectibus convenire caput decimum quintum quod neque propter aeria corpora neque propter superiora habitacula demones hominibus antecellant quamo brem apsit utista considerans animus veraciter religiosus et vero deo subdidus ideo albitredur demones sey ipso ese meliores quod habiant corpora meliora alioquin multas cibi et bestias paralaturus est quenos et acrimonia sensum et motu facillimo acquecelerimo et valentia virium et annosissima firmitate corporum vincunt quis hominum videndo e quabitur acilis et vulturibus quis odorando canibus quis velocitate leporibus cervis omnibus habibus quis multum valendo leonibus et elefantis quis diu vivendo serpeni quis ethiam depositatunica senectutem deponere acque in juventam redire peribentur sed sicut his omnibus raciocinando et intelligendo meliore sumus ita ethiam demonibus bene acque honeste vivendo meliores ese debemus obokanim et providencia divina eis quibus nos conserpentibus eis quibus nos constatesse potiores datasunt quedam potiora corporum munera utillud quo eis preponimur ethiam isto modo novis comendaretur multumayore cura escolendum eis se quam corpus ipsanque excelentiam corporelem quam demones habere nosemus prebonitate vitae qua ilis anteponimur contennere disheremus abituri et nos imortalitatem corporum non quam supliciorum eternitas torkuat sed quam puritas precedat animorum iam vero deloci altitudine quad demones inare nos autem habitamos interra ita permoveri ut hink eos novis ese preponendos omninum ridikulum eis ho ken impacto novis et omnia volatilia preponimus atenim volatilia cum volando fatigantur vel reficiendum alimentis corpus habent terram repetunt vel adrequiem vel adpastu quad demones inqiunt non non faciunt nun quid ergo placeteis ut volatilia novis et iam volatilibus ante cellant quad si de mentisimum eest opinari nikile est quad de habitacionem superioris elementi dinios ese demones existimemus quibus nos religionis afektu subdre debeamos sikutenim fieripotuit ut aeree volukres terrestribus novis non solo nonpreferantur verum etiam subiciantur propter rationalis anime quae inobis est dinitatem ita fieripotuit uta demones quan vis magis aeree sint terrestribus novis non idio meliore sint quia est aere quam terra superior sed idio eis homines preferendi sint quoniam aspei e piorum hominum qua quam ilorum desperatio comparanda est nametilla ratio platonis quae elementa quatur proportione context atque ordinet ita duobus extremis igni mobilisimum etere immobili media duo aeree eta quam interserens uta quanto est aere aqis et aere ignis tanto atque superiores sint terris satis nos admonit animallium merita non pro elementorum gradibus estimare et ipse quipe apuleius cum ceteris terrestre animal hominem dicit quitamen longe preponitur animaleibus acuatilibus cum ipsas aqas terris preponat plato ut intelegamos non eumdem ordinem tenendum cum agitur demeritis animarum quii videtur ese ordu ingradibus corporum sed fieri posse ut inferius corpus anima melior hinabitet eteriorque superius finis partis unde trigesime partis trigesima operis de civitate dei haeq transcripsio a societate libre voce facta bono publico usui est caput sextum decimum quid deemoribus atque accionibus demonum apuleius platonicus censerit deemoribus ergo demonum cum idem platonicus loqueretur dicit eos e isdem quibus homines animi perturbationibus agitari irritari inguris obsekuis adonisque gaudere honoribus diversis sacrorum ritibus oblektari etineis si quid neglectum furit commoveri intercetra etiam dicit adeos pertinere divinaciones augurum arruspicum vatum atque somniorum abis quoque ese miraculam agorum breviterautem eos atdemones ese genere animalia animo passiva mente racionalia corpore aeria tempore eterna horum vero quinque tria priora illis ese quoe nobis quartum proprium quintum eos cumdiis habere comune sedvideotrium superiorum coe nobis cum habent duo etiam cumdiis habere animalia quippe ese dicit adeos sua quoe quoe elementa distribuens interrestribus animalibus nobis posuit cumceteris coe interra vivum tetsenziunt in acuatilibus pisces etalia natatilia in aereis demones in aereis deos. Acperoc quoe demones animalia non solum eis cum hominibus verum etiam cumdiis pecoribusque comune est quod mente racionalia cumdiis et hominibus quod tempore eterna cumdiis solis quod animo passiva cum hominibus solis quod corpore aeria ipsi sunt soli proinde quod genere sunt animalia non est manium quod mente racionalia non est supranos qui asumus et nos quod tempore eterna quid boni est sinon beata meli urestenim temporalis felicitas quam misera eternitas quod animo passiva quomodo supranos est quando et nos hoxumus nec ita estet nisi miseri esemus quod corpore aeria quanti estimandum est cum omni corpori preferatur anime qualis cunque natura edideo religiónis cultus qui debetur exanimo ne quacuan debetur eirei què inferior est animo porro si interilla què demonum est sedicit annumeraret virtutem sapientiam felicitatem et hec eos dicret habere cum diis eterna atque cumunia profecto aliquid dicret exoptandum manicue pendendum nexic eos tamen propter hec tankuam deum kolere deberemus sed posium y acuo hec ilos acepisse nosemus quantum inus nunc honore divino aeria dinia sunt animalia adoch racionalia ut misera est se posint adoch passiva ut misera sint adoch eterna ut miseriam finire non posint caput septimum decimum andinium sit eos spiritus abomin ecoli acuorum vitiis eum oporteate liberari quapropter utomitam chetera et hoc solum pertraktem quod noviscum demonis dixit habere cumune idest animi pasiones si omnia quatur eleventa suis animalibus aplena sunt immortalibus ignis setaer mortalibus aqua et terra quero kur animi demonum pasionum turbelis et tempestatibus agitentur perturbazio estenim quae grece pathos dicitur und illa voluit vocare animo passiva quia verbunde verbo pathos passio diceretur motus animi contrarazionem kur ergo suntista in animis demonum quae impecoribus non sum quonium si quid impecore simile aparet non est perturbazio quia non est contrarazionem quae impecor acarent in hominibus autem utsint iste perturbazio nes facit hoca stultizia vel miseria non dum enim sumus in illa perpexione sapienzie beati quae nobis abach mortalitate liberatis infine promititur deus vero i deo dicunt istas perturbazio nes non perpeti quia non solo eterni etiam beati isunt e asdem quipe animas racionales etiam ipsos habere peribent sed abomni labe ak peste purisimas quamo brem si propterea di non perturbantur quod animalia sunt beata non misera e propterea pecorea non perturbantur quod animalia sunt ess nec misera resta tut demones sicut homines i deo perturbantur quod animalia sunt non beata sed misera quae ijitur incipienzia vel pocius amensia per ali quam religionem demonibus subdimur kumper verem religionem abea viciositate in quae illis sumus similes liberemur kum anim demones quod eriste apuleius quam vis eis plurimum parkat et divinis honoribus diños censeat tamen cojitur confiteri ira instigentur nobis vera religio precipit ne ira instigemur sed ei pocius resistamos kum demones donis invitentur nobis vera religio precipit ne quae quam donorum acepitione faveamos kum demones honoribus mulciantur nobis vera religio precipit ut talibus nullomodo moveamur kum demones quarundam hominum osores quarundam amatores sint tranquiloque judicio sed animo utapellat ipse passivo nobis vera religio precipit ut nostros etiam diligamos inimikos postremo omnem modum kordis et salum mentis omnesque turbelas et tempestates animi quibus demones estuare aque fluktuare aserit e vera religio deponere iubet quae iditur causa est nizis tultizia errorerque miserabilis ut ei te facias venerando humilem cui te cupias vivendo disimilem et religione colas quem imitari nolis kum religiones sumasit imitari quem colis capo duo de vigesimum qualis religiosit incuado cetur quod homines ut komendentur diis bonis demonibus uti debiant advokatis frustra iditur ei sapuleius et quekunque itasensiunt hunk de tulit honorem sik eos inare medios intera eterium acelum terranque constituens ut quoniam nolus deos mishetur homini quod platonem diis eperibend isti ad deos perferant preces hominum et inde ad homines impetrata que poskunt indinium enium putaveron qui ista crediderunt misheri homines diis et deos hominibus dinium altem eis et hominibus hink petita qui alegent inde concesa qui aportent ut videlicet omocastus et ab artium magicarum celeribus alienus eos patronos adibiat per quos ilum di exaudiant qui hek amant que ille non amando fit dinior quem facilius et libencius exaudire ebeant amant quippe illi shenekas turpitudines quas non amat pudicitia amant in maleficis magorum mille nocendi artes quas non amat innocentia ergo et pudicitia et innocentia si quid ab diis impetrare voluret non poteret suis meritis nisis suis intervenientibus inimicis non est quod iste poetica figmenta et teatrica ludibria justificare conetur habemus contra ista magistrum eorum et atante aput eos autoritatis platonem si pudor humanus ita dese male meretur ut non solum diligat turbia verumetiam divinitati existi met grata caput onde vigesimum de impietate artis magicae coe patrocinio nititur spiritum malignorum porro adversus magicas artes de quibus quosdam nimis infelices et nimis impios etiam gloriari libet non ne ipsam publikam lucem testem citabo quur enim tam graviter ista plectuntur se veritate legum si opera sunt numinum colendorum anforte istas leges cristiani instituerunt quibus artes magicae puniuntur secundum quem allium sensum nisi quod hek maleficia generi humano perniciosa esse non dubium est ait poetaclarissimus testor kara deo sete germana tuhunque dulce kaput magicas invitam achinger artes iludetiam quod allium loku de his artibus ditit at quesatas allium vidi traducere messes eo quod haka pestifera shelleratakwe fructus allieni in alias terras transferri peribentur non induode cim tabulis idest romanorum anticuissimis legibus cicero commemoratesse conscriptum etei qui hoca fecherit suplicium constitutum postremo apuleius y nunquid apud cristianus judices de magicis artibus accusatus est quas utique sibi obiektas si divinas et pias esenoverant et divinarum potestatum operibus congruas non solum eas confiteri debuit sedetiam profiteri leges culpaan sportius quibus hek proibentur et damnanda putarentur que haberi miranda veneranda oportaret ita enim vel sententiam suon persuaderti judicibus vel si illi secundum iniquas leges saperent eunque talia predicantem acquelaudantem mortemultarem dinia anime elius demones dona rependerent proquorum divinis operibus predicandis manam vitam sibi adimi non timeret sekut martvres nostri cum eis pro crimine obiceretur cristiana religio quanoverant se fieris salvos et gloriosisimus eneternum non eam negando temporales penas evadere delegerunt sed potius confitendo profitendo predicando et prohaq omnia fideliter fortiterque tollerando et cumpia securitate moriendo leges quivus proi bebatur e rubeshere cumpulerunt mutaricque fecerunt cuyus hautem filosofi platonici copiosisima et disertisima extatorazio qua crimen artium magicarum ase alienum ase defendit secue aliter non vult inocenten videri nisi eam negando hoe non posunt ab inocente comiti atomnia mirakula magorum quas arrecte senti tes sedamnandos doktrinis fiyunt et operebus demonum quas viderit cur censeat honorandos eus necesarios aserens entis adadeus aprecibus nostris quorum debemus opera devitare si adadeum verum apreces nostras volumus pervenire deinde quero quales apreces hominum disbonis perdemones alegariputat magicas an licitas si magicas nolunt tales si autem peccator penitens preces fundit maksimeque si aliquid magicum admisit itanetandem illis intercedentibus accipit veniam quibus impellentibus autfaventibus se cecidisse planjit inculpam anetipsi demones utpossint penitentibus mereri indulgentiam priores agunt quad eos deceperint penitentiam hok nemo unquam de demonibus diksit quia si ita estet nequakum si bi auderent divinos honores expetere qui penitendo desiderarent ad graciam venia pertinere ibi enim est tetestanda superbia umelitas miseranda caput vigesimum an credendum sit quad di iboni li bentius demonibus quam hominibus misheantur at enim urgens causa et artisima cogit demones medios interdeos et homines ager utavominibus afferant desiderata et adiis referant impetrata quenamtandem ista causa est et quanta necessitas quia nullus inqiunt deus mishetur homini preklara igitur santitas dei qui non mishetur homini suplicanti et mishetur demoni arroganti non mishetur homini penitenti et mishetur demoni decipienti non mishetur homini confuggienti et mishetur demoni fingenti divinitatem non mishetur homini petenti indulgenciam et mishetur demoni suadenti necoiziam non mishetur homini para filosoficos libros poetas de bene instituta civitate pellenti et mishetur demoni a principibus et pontificibus civitatis genicos ludos poetarm ludibria requirenti non mishetur homini deorum crimina fingere proibenti et mishetur demoni se falsis deorum criminibus oblectanti non mishetur homini magorum shellera justis legibus punienti et mishetur demoni magicas artes docenti et implenti non mishetur homini imitacionem demonis pugienti et mishetur demoni decepcionem homini's occupanti capot vigesimum unum ann demonibus nuntiis et interpretibus di utantur fallique se abeis aut ignorant outvelint sed nimirum altante hujus et indignitatis estamania necessitas quod shilicet deus etherios humana curantes quid terrestres homines agerent utique la teret nizi demones aerei nuntiaren quoniam ether longe aterra est al teque suspensus aer vero etheri terreque contigus omirabilem sapientiam quid aljud dediiis isti sentiunt quos omnes optimus volunt nizi eos et humana curare ne cultu vidiantur indigni et propter elementorum distanziam humana ne hire ut credantur demones necessari et obok etiam ipsi putentur colendi per quos dii posint et quid in rebus humani sagatura disher et ubi oportet hominibus subvenire hok si ita est diiis istis bonis magis notus est demon per corpus vicinum quam homo per animum bonum o moltum dolenda necessitas anapotius irridenda vel detestanda vanitas nesit vana divinitas nesit vana divinitas si anim animo ab obstaculo corporis libero animum nostrum videre dii posunt non adok indigent demonibus nuntis si autem animorum indicia corporalia qualia sunt locutio vultus motus per corpus sum etere diiis entiunt et inde coligun quid demonis nuncient posunt et mendacis demonum decipi porro si deorum divinitas ademonibus non potes falli e adem divinitate quod agimus non potest ignorari velem autem migi isti dicerent utrum diiis demonis nunciaverint de criminibus deorum poetica platoni displicere figmenta et sibi e aplacere celaverint an utrunque ocultaverint deosque esse maluerint totiius rei huius ignaros an utrunque indicaverint et religiosam erga deos platonis prudentiam et indeos ignoriosam libidinem suam an sententiam quidem platonis quanonis idem platonis quanoluit deos per impiam licentiam poetarum falsis criminibus infamari ignotam diiis esse voluerint suam vero nequitiam qualudos scenicos amant quibus illa deorum de decoracelebrantur prudere non erubuerint veltimuerint horum quatur ve interrogando proposui quodlibet elegant et incuolibet eorum quantum mali dediiis bonis opinentur attendant sienima primum elegerint confessuri sunt non licuise diis bonis habitare cum bono platone quando eorum ignuria's proibbat et habitasse cum demonibus analis quando eorum ignuria's exultabant cum diiis boni hominem bonum longe asse positum non nisi per malos demones nosent quos vicinos nosenon possent siautem secundum elegerint et utrunque ocultatum ademonibus dixerint utdiii omnino nexirint quid in rebus humanis per internuntius demones diii nose utiditer possunt quando illa nexiunt que inonorem bonorum deorum religione bonorum hominum contra libidine malorum demonum de cernuntur sivero terthium elegerint et non solum sententiam platonis deorum ignuria's proibentum sedetiam demonem nequitiam deorum ignuria's exultatum per eosdem demones nuncius diiis innotuise responderint hoq nunciare est an insultare et diii utrunque sik audiunt sik utrunque cognoscunt ut non solum malinius demones deorum dignitati et platonis religioni contraria kupiintes atque faciintes asuo accesu nonarchiant verum etiam per illos malos propinkus platoni bono longinqo dona transmittant sik enim eos elementorum quasi denata seriis coligavit ut illis aqibus criminantur cognuji possint huik aqo defenduntur non possint utrunque sientes sed aeris etere transmutare pondera non valentes yam quod relikum est sik quartum elegerint peius est ceteris quis enim ferat asarum dediis imortalibus criminosa fingmenta et teatrorum indiina ludibria suamque in his omnibus ardentisimam kupiiditatem et suavisimam volptatem diis demones nunciaverunt et quod plato filosofica gravitate de optima republike heq omnia censuit quendatakuerunt ut yam diiboni pertales nuncios nosse kogantur mala pesimorum neq aliena sed eurumdem nunciorum atque his contraria non sinantur nosse bona filosoforum kumila sint ininyuriam ista inonorem ipsorum deorum kaput alterum et vigesimum de abiciendo cultu demonum contra apuleyum quia iditur nil istorum quatur eligendum est ne inuqolibet eorum dediiis tam male senciatur restat ut nullomodo credendum sit quod apuleyus persuadere nititur et quicunque ai eusdem sentencia filosofi ita esse medios demones interdeus et homines tamquam internuncios et interpretes quii hink feranta petiziones nostras inde referent deorum su petias sed esse spiritus noceni kupidisimus a justitia penitus alienos superbia tumidos invidencia lividos fallacia calidos quii inuqquidem aere habitan quia deceeli superioris sublimitate deyecti merito irregresibilis transgresionis inuqsibi congruo velut carcere predamnati sunt neqtamen quia supraterras et aquas aere ideo etipsi sunt meritis superioris hominibus quii eus non terreno corpore sed electo in auxilium deo vero pia mente facillime superant sed multis plane partecipazione vere religionis indignis tamquam kaptis subditisque dominantur corum maxime parti mirabilibus et fallacibus signis sieve factorum sieve predektorum deus se esse persuaserund quibus dan vero vitia eorum alequanto atencius et diligencius intuentibus non potuerund persuadere quod diisint aqua interdeus et homines eus ac beneficiorum impetratores se esse finxerund si tamen non istumans altem hononem homines eis deferendum putarund quii illos nec deus esse credeband quia malos videband deus autem omnes bonos voleband nec audeband tamen omnino indiños oon ore divino maxime ne ofenderet populos aquibus eis cerneband inveterata superstitione pertot sacra et templa serviri finis partis trigesime