 जित्के जास्त शब्द मुलाइ केल, तित्कीच त्याची बाशा चांगले प्रकारे विकसेत होईल. मझे, आपन जिम्हा मुलाशी थोड़िच शब्द वाप्रुन बोलतो, हे एका अकुंचित फुगया प्रमाने होते. हे जास्ता मदती से होईल, जर मुलाशी बोलताना विवस्तित महीती आस्ले ली, विस्तारित वाख्य वापर ली, जसे की प्रसारित फुगा. उदारनार्थ, बाहेर जा आसा मन्या आईवेजी, तुम मी तेना आसा मुलु सकता. बाहेर मित्रान सुबत खेलाया जा, अनी चान वातावरना सा अनन्डगे. कि मा एक्डिये मन्या पिक्षा, एक्डिये अनी मी तुसे केस मिन्सरते, मझे तु आस चान दिषिल, असा मुलु सकता. नुस्त बग, असा मन्या पिक्षा, या नारंगी फुला वर बसले ले सुन्दर फुल्पाक्रू बग, असे मुलु सकता. आसा के लिया ने, मुला ला, नविन शब्द शिकन्या समदत हो लि, अनी तेन चा वापर वाख्यात कसा कराए चा हे सम्जेल.