 pars quadragesima septima operis de civitate dei, ek transcripcio a societate librei voce facta, bono publico uzu yest. Liber decimus terthius, kaput primum, de lapsu primorum hominum, per quem est contracta mortalitas. Expeditis de nostri secoli exortu, et de initio generis humani, dificillimis questionibus, nun quiam de lapsu primi hominis, immo primorum hominum, et de origine ak propagine mortis humane, disputasionem anobis institutam rerum ordo de poshit. Non enim eo modo ko angelos considerat deus homines, utetiam si pekasent mori omnino non posent, sed ita uto perfuntos obediencie munere, sine interventu mortis angelica immortalitas et beata eternitas sequeretur. Inobedientes autem mors plekteret damnazione justisima, quadetiam in libro superiore yamandiximus. Kaput alterum, dea morte ko e anime semper utcunque vecture acidre potest et ea kui corpus obnoxium est, sed de ipso generi mortis videomiki paulo diligencius diserendum. Quam vis enim anima humana veracitar immortalis peribeatur, habitamen quandam ethiam ipsa mortem suam. Nam ideo dicitur immortalis, quia modo ko dam quanto locunque non desinit vivere atque sentire, corpus autem ideo mortale, quoniam deseri omni vita potest, nek perse ipsum aliquatenus vivit. Mors izzitur anima efit, kum eam deserit deus sikut corporis, kum id deserit anima. Ergo utrius querei, idest totius hominis mors est, kum anima deo deserta deserit corpus. Ita enim nek ex deo vivit ipsa, nek corpus ex ipsa. Huusmo di autem totius hominis mortem illa secuitur, kum secundam mortem divinorum elo quiorum appellata auctoritas. Hank salvator significavit ubiait, eum timete qui habit postestatem et corpus et anima perdere in gehenna. Quod kum ante non fiat, kwam kum anima corpori sik furit corpulata, utanulla dirempzione separentur, mirum videre potest huomodo corpus eam morte di katur ocidi, qua non anima deseritur, sed animatum senzesque cruciatur. Nam in illa ultima pena ak sem piterna, de qua suo loco diligenfius diserendum est, rekte mors anima edicitur, quia non vivit ex deo. Mors autem corporis, kwam am modo kum vivat ex anima. Non anim aliter potest ipsa corporalia, kwai post resurexione futura sunt, sentire tormenta. An acquia vita qualis kumque ali quod bonum est, dolor autem malum, ideo neg vivere corpus dicendum est, in quo anima non vivendi causa est sed dolendi. Vivit itaque anima ex deo kum vivit bene, non anima potest bene vivere, niz ideo in se operante kwod bonum est, vivit autem corpus ex anima, kum anima vivit in corpore, seu vivat ipsa, seu non vivat ex deo. Impiorum nanque incorporibus vita non animarum sed corporum vita est, kwam post sunt eis anima etiam mortue, ok est deo deserte, kwantulam kumque propria vita ex qua et immortale sunt, non desistente kon ferre. Verum in damnazione novissima, kwam vis homo sentire non desinat, tamen quia sensus ipse nek voluptate suavis, nek quiete salubris, sed dolore penalis est, non immerito mors est potius apellata kwam vita. Ideo autem secunda, kwia post illama prima mest, kwafit ko hairenzium dirempthio naturarum, sive dei et anima, sive anima et corporis. De prima ejitur corporis morte dici potest, kwad bonis bonasit, malis mala, secunda vero sinnedubio sicut nunlorum bonorum est, ita nunli bona. Kaput terthium, utrum mors, kwie per pekatum primaorum hominum inomnes homines per transit, etiam insantis pena pekatisit. Non autem disimulanda nashitur questio, utrum revera mors, kwaa separantur anima et corpus bonis sit bona, kwia si ita est, kwamodo poterit obtineri, kwad etiam ipsa sit pena pekatisit, hank anim primi homines nisi pekavisant per pesi utique non fuisant, kwo pacto ijitur bona estse post et bonis, kwie acidere non post et nisi malis, sed rursus si non nisi malis post et acidere non debere et bonis bona estse sed nunla, kwre anim est et ul apena, in quibus non est sent ul apunienda, kwapropter fatendum est primos kwiden homines, ita fuis e institutus utsi non apekasent, nunlum mortis eksperi rentur genus, sed e osdem primos pekatores ita fuis e morte multatos, utetiam kwid quide de eorum estirpe et bonis bonis, sed exortum, e adem pena teneretur bnoksium, non enim aliod exeis kwam kwad ipsi fuerant nasheretur, promagnitudine quippe culpe ilius naturam dam nazio mutavit impeyus, ut kwad paenaliter precesit impeccantibus hominibus primis etiam naturaliter sequeretur inn nascentibus, nekwe anim ita homo ex homine, sikut homo ex pulver, pulvis nankwe homini faciendo materies fuid, homo altem homini ginjendo pares, prende kwad est terra non hoq est karo, kwam vis exterra fakta sit karo, kwad est altem pares homo, hoq est et proles homo, inn primo ejitur homine per feminam inn progeniama transiturum universum genus humanum fuid, kwando ila koniagun kopula divinam sentenciama sue dam nazionis excebit, et kwad homo faktus est, non kum crea retur, sed kum pekaret et puni retur, hoq genuit, kwantum kwidem attinet ad pekati, et mortis originem. Non enim ad infantilem, hebetudinem et infirmitatem animi et korporis, kwam videmus inn parvulis, pekato velpena il redactus est, kwad deus voluit est, etankwam primordia cattolorum, kworum parentes inn bestialem vitam mortenquem dee yecherat, sikutenim scriptum est, homo inn honore kum est et non intelexit, komparatus est pekoribus non intelegentibus et similis faktus est est, nisi kwad infantes infirmiores etiam cernimus inn uso motuque membrorum et senso appetendi atquevitandi, kwam sunt alliorum tenerrimi fetus animalium, tankwam se tanto atollat excelentius supra ceter animantia vis humana, kwantum agis impetum sum velut sagitta kum arkus extenditur, retorsum reducta di stullerit. non ergo atista infantilia rudimenta presumptione ilicita et damnatione justa prolapsus vel impulsus est primus homo, sed hacktenus inn eo natura humana vitiata atque mutata est, ut repugnantem pateretur inn membris inn obadiensiam konkupisendi et obstringeretur necessitate moriendi, atque itaid kwad vitio peenakue faktus est, i dest obnoksios pekato mortique generaret. aque o pekati vinculo si per mediatoris christi gratiam solvuntur infantes, hank solo morten perpeti possunt, kwé animum se yungita corpore, inn secundam vero illa massine fine penalam liberati a pekati obligatione non transeunt. kaput kwartum, kur abhiis qui per gratiam regenerazionis absoluti sunt a pekato non auferatur mors, i dest pena pekati. si kwem vero movet, kur vel ipsama paciantur, si et ipsa pekati pena est, kworum per gratiam reatus aboletur. jam ipsa questio in alio nostro operae, kwad ascripsimus de baptismo parvulorum, traktata acasoluta est, ubi diktum est ad hoc relinkui anime experimentum separationis a corpore, kwam vis ablato jam criminis neksu, kwoniam si regenerazionis sacramentum continuo securetur immortalitas corpores, ipsa fides enervaretur, kwad tungest fides, kwanto expectantur inspe, kwad irre non dun videtur. fidei autem robore atque certamine, in mayoribus dumtaxat etatibus etiam mortis fuerat superandus timor, kwad in santis martirbus maxime eminuit, kwjus profecto certaminis est et nun la victoria, nun la gloria, kwia nek ipsum omnino poset est certamen, si poset lavacrum regenerazionis, jam santi non poset mortem e perpeti corpore alem. kwun parvulis autem baptisandis, kwis non adacristi gratiam proptere apotius kurret nea corpore solveretur, atqueita non invisibili premio probaretur fides, sediam nek fides estet confestim sui operis querendo et sumendo mercedem. nunk vero mayore etemirabili ore gratia salvatoris, in usus justiti e pekati pena conversa est. tunk enim diktum est homini, morieris si pekaveris, nunk dicitur martiri, morere ne peces. tunk diktum est si mandatum transgressi fueritis, mortem oriemini, nunk dicitur si mortem recusa veritis mandatum transgressi emini, kwod tunk timendum fuerat utanon pekaretur, nunk sushipiendum est ne pecetur. syk per ine fabilem dei misericordiam et ipsopena vigtiorum transit inarma virtutis, et fit justi meritum etiam suplitium pekatoris. tunk enim morse est acquisita pekando, nunk inpletur justitia moriendo. verum hok in santis martiribus, quibus alterutrum a persekutore proponitur, ut aut deseran fidem auta suferan'ta mortem. justi enim malunt credendo perpeti, kwod sunt primi iniqui non credendo perpessi. nisi enim peka sentilli, non morerentur, pekabunt autemisti nisi moriantur. mortui suntergo illi, quia peka verunt, non pekantisti, quia moriuntur. faktum est per ilorum culpam ut veniretur in penam, fit per istorum penam, ne veniatur in culpam. non quia morse bonum aliquad fakta est, quia ante amalum fuit, sed tantam deus fidei prestitit grathiam ut morse kwam vitae constant esse contrariam instrumentum fieret per quad transiretur ad vitae. kaput quintum, kwod sikut iniqui male utuntur lege, quia e bona est, ita justi bene utuntur morte, quia e mala est. apostulus kum velle tostendere kwantum pekatum gratia non subveniente ad nocendum valeret, etiam ipsam legem, quia proebetur pekatum, non dubitavite dicere virtutem esse pekati. akuleus inquit mortis est pekatum, virtus autem pekati lex, verissime omnino, auge tenim proebetio desiderium operi si liciti kwando justitia non sik di licitur ut pekati kupititas eius delectazione vincatur, utautem diligatur et delectet vera justitia non nisi divina subvenit gratia. sed ne propteria lex putaretur malum, kwoniam virtus est dicta pekati, idio ipse alio loco versans huiusmo di questionem, ita quia inquit lex quidem sancta et mandatum sanctum et justum et bonum, kwad ergo bonum est inquit micifactum est mors, absit. sed pekatum, uta pareat pekatum, per bonum mici operatum est mortem, uta fiat supermodum pekator aut pekatum per mandatum. supermodum diksit, kwia etiam preva aricatio additur, kwun pekati auta libidine etiam lex ipsa contemnitur. cur oc commemorandum putavimus, kwia silicet sigut lex non est malum, kwando aujet pekatium concupiscentiam, ita nec mors bonum est kwando aujet patientium gloriam, kwum vel illa pro iniquitate deseritur et efficit preva aricatores, vel ista pro veritate suscipitur et efficit martures. aq perok lex kwiden bona est kwia proibitio est pekati, mors autem mala kwia stipendium est pekati, sed kwemadmodum iniustitia male utitur non tantum malis verumetiam bonis, ita justitia bene non tantum bonis sedetiam malis. hing fit utet mali male lege utantur kwamvis sit lex bonum, et boni bene moriantur kwamvis sit mors malum. kaput sextum de generali mortis malu, kwo anime et corporis societas separatur, kwapropter kwad attinet at corporis mortem, idest separationem anime a corpore, kwum eam patiuntur, kwii morientes apellantur, nunli bona est. habetenim asperum sensum eda contra naturama vis ipsa kwaa utrunque di velitur kwad furat invivente coniuntum atque concertum kwandiu moratur, donekomnis adimatur sensus kwii ex ipso inerat anime carnisque complexu. kwam totam molestiam non nunquam unus ictus corporis vel anime raptus intercipit, nek eama sentiri preveniente celleritate permitit. kwid kwid tamen illu destin morientibus kwad kwam gravi sensu adimita sensum, pie fideliter kwet tollerando aujet meritum patienti, non aufert vocabulumu pene. ida kwmex hominis primi perpetuata propagine prokuldubio sit mors pene nascentis, tamen si propietate justiti aque pendatur fit gloria renascentis, ida kwme sit mors pekati retributio, ali kwando impetrat utenihil retribuatur pekato. kapus septimum de morte kwam kwidam non regenerati prokristi confessione sushipiunt. nam kwikunque etiam non percepto regenerationi slavakro prokristi confessione moriuntur, tantum eis valet adimitenda pekata kwantum si a bluerentor sacro fonte baptismati. kwienim diksit si kwis non renatus furit exaqua et spiritu non intrabit in renium celorum, alia sentencia istos fecit acceptos, ubi nonminus genera literait, kwii me confessus furit cora mominibus, confitebor ethego eum coran patre meo, kwii in celis est, etalio loco, kwii perdiderit animam suan propterme invenientiam. hink est kwad scriptum est, pretiusa inkospektu domini mor's sanctorum eus. kwid anim prethiosius kwam mor's per kwam fit ut et delikta omniam dimitantur et merita cumulatius augeantur, neque enim tanti sunt meriti, kwii kum mortem diferre non possent baptizati sunt, deletisque omnibus pekatis exaq vita emigrarunt, kwantil sunt hi, kwii mortem kum possent idio non distulerunt, kwia maluerunt Christum confitendo finire vitam, kwam eum negando ad eus baptismum pervenire. kwod utique si fecissent etiam hoq eis in ilo lavacro dimitteretur kwod timore mortis negaverunt Christum, in quo lavacro et ilis facinus tam imane dimis sumest, kwii ociderant Christum. sed kwando sinne abundansia gracies spiritus ilius, kwii ubivulta spirat tantum Christum amare possent uteum intanto vitae discrimine sub tantaspe venie negarenon possent, mor's iditur pretiosa sanctorum kwibus kum tanta gracia est premis et aprerogata mor's Christi, uta deum acuirendum suam non conctarento rimpendare, ineos usus redactum esse monstravit kwod ad penan pecati furat antea constitutum ut inde justitie fructus uberiur nasheretu. mor's ergo non idio bonum videri debet kwii intantam utilitatem non visua sed divina opitulazione conversa est uta kwetung metuenda proposita est ne pecatum kumiteretur nunka suscipienda proponatur ut pecatum non kumitatur kumisunque deleatur manieque victoria debita justitie palma reddatur. kaput octavum kwod insantis prime mortis pro veritate susceptio secunde sit mortis abolitio. si enim dili gentius consideremus etia kumk kwisque pro veritate fideliter et laudabiliter moritur mor's cavetur. idio kwipe a liquid eius suscipitur ne totta contingat et secunda insuper kwé nunquam finiatur accedat. suscipitur enim anime acorpore separatio ne deo abanima separato etiam yseparetur acorpore. axic totius hominis prima morte completa secunda excipiat sem piterna. kwocirka mor's quidem utdixi kum eiam morientes patiuntur kumk quem in eis utt moriantur facit nemini bona est et laudabiliter toleratur pro tenendo vel adipisendo bono kum vero in eisunt qui yam mortui nuncupantur non absurde dixitur et malis mala et bonis bona. in reku yesunt enim anime piorum acorpore separatio in piorum autam penas luunt donek istarum adeternam vitam ilarum vero adeternam mortem kwé secunda dixitur corpora revivescan. kaput nonum. tempus mortis kwó vite sensus aufertur in morientibus an in mortuis eis dixendum sit. sed id tempus kwó anime acorpore separatio autim bonis sunt autim malis uttrum post mortem potius an in morte dixendum est. si enim post mortem est, yam non yipsa mors kwé transakta at kwé preeterita est, sed post eam vita presens anime bona seumala est. mors autem tung eis mala erat kwando erat okest kwando eam pacibantur kum morrentur kwanyam gravis et molestus eius inerat sensus kwó malo bene uttum turboni. peracta autem mors kwanam modo vel bona vel mala est kwé yam non est. porro si aduk dili gentius attendamus, ne kil mors eis se aparebit kuyus gravem ak molestum in morientibus diximus sensum. kwandio enim sentiunt, aduk uttike vivunt, et si aduk vivunt ante mortem kwam in morte potius eis dixendum sunt, kwia illa kum venerit auffert omnem korporis sensum kwí e apropin kwante molestus est. ak perok kwamodo morientes dixamus eos kwí nondum mortui sunt sed inminente morte yam extrema et mortifera aflikzione yaktantur, explikare dificile est, et yam si rektiisti apellantur morientes kwia kum mors kwé yam impendet advenerit non morientes sed mortui nun kupantur. nunlus est ergo morients nisi vivents kwanyam kum intanta est extremitate vitae in kwanta sunt kwos agere animam diximus, profektu kwí nondum anima caruit aduk vivit. id mipse yigitur simul et morients est et vivents sed morti accedents, vita accedents, aduk tamin in vita kwia in est anima corporui, nondum autem in morte kwia nondum abscesita corpore. sed si kum absceserit nek tunki morte sed post mortem potius erit kwando sit in morte kwis dixerit. nam nek ulus morients erit si morients et vivents simules sed nullus potest. kwandio kuppe anima in corpore est nondum opossumus negare vivente. aut si morients potius dixendus est in kuius yam corpore agitur utemoriatur nek simul kwis kwam potest sed vivents et morients nisi kwando sit vivents. kapu decimum, an vita mortallium mors potius kwam vita dixendasit. ex quo enim kwis kwé inisto corpore morituro est seceperit, nunquam ineo non agitur ut mors veniat. hokenim agit eius mutabilitas toto tempore vitae huius si tamen vita dixenda est ut veniatur in mortem. nemo kuppe est qui non ei post annum sit kwam ante annum fuit et cras kwam hodie et hodie kwam heri et paulo post kwam nunk et nun kwam paulo ante propinkior. kwoniam kwid kwid temporis vivitur despatio vivendi demitur, et cotidie fitminus minus kwé kwad restat utomnino nighil sit aliud tempus vitae huius kwam cursus at mortem, in quo nemo vel paululum stare vel ali kwanto tardius ire permititur, sed urgentur omnes pari motu nek diverso impelluntur acessu. neque enim kui vita breviur fuit celerius diem duxit kwam ille kui longiur, sed akum equaliter et equalia momenta raperentur ambobus, alter habuit apropius, alter remotius kwó non impari velocitate ambo kurrebant. aliud est altem amplius vie perejisse, aliud tardius ambulasse, kui ergo uskwé at mortem produktiora spazia temporis agit, non lencius perdit, sed plus itineris konficit. si ex illo kwis kwé incipit mori, hawk est est in morte, eks kwó in illo agit ceperit ipsa mors, it est vitae detraccio, kui akum detraendo finita furit post mortem iamerit, non in morte, profecto, eks kwó est incipit in hawk korpore, in morte est. kwid enim aliud diebus horis momentis kwé singulis agitur, donek e akum sumta mors kwé ajebatur inpleatur, et incipiat yama tempus esse post mortem, kwod kum vita detraeretur erati in morte, nun kwam ijitur in vita ho mo est, eks kwó est inisto korpore moriente potius kwam vivente, si et in vita et in morte simul non potest esse, an potius et in vita et in morte simul est, in vita silicet in kwá vivit, donek tota detraatur, in morte autem kui aje am moritur kum vita detraitur, si enim non est in vita kwid est kwod detraitur, donek ajeus fiat perfekta konsumptiu, si autem non est in morte kwid est vita ipsa detraccio, non enim frustra kum vita furit korpore tota detracta, post mortem yama dijitur nisi kui a mors erat kum detraeretur, nam si ea detracta non est homo in morte, sed post mortem kwando nisi kum detraeritur eriti in morte, kapotu undecimum, an aqquis kwam simul et vivents esse posited mortuus, si autem absurdum est ut hominem ante kwam at morte me perveniat, yam esse dikamus in morte, kujenim propinkwat perajendo vitae su e tempora si yam in illa est, maksime kui animis est insolens ut simul et vivents esse dikatur et moriens kum vigilans et dormiens simul esse non posit, kwarendum est kwando erit moriens, etenim ante kwam mors veniat non est moriens sed vivents, kum vero mors venerit mortuus erit non moriens, ilu dergo est aduk ante mortem, hok yam post mortem, kwando ergo in morte, tung enim est moriens ut kwam atmodum tria sunt kum dicimus ante mortem in morte post mortem, ita tria singulis singula, vivents moriens mortuus kwereddantur, kwando ita kwesit moriens, i dest in morte ubi ne kwesit vivents kwad est ante mortem, ne kwem mortuus kwad est post mortem sed moriens, i dest in morte dificillime definitur, kwando yu kuipe est anima in corpore maksime si etiam asensus at sit prokul dubio vivit omo, kui konstant ex anima et corpore, ak perok aduk ante mortem, non in morte est sedicendus est, kum vero anima abscesserit omnenkuel abstulerit corpores sensum, yam post mortem mortuus kwereddetur, perit igitur inter utrunque, kwam moriens vel in morte sit, kwan yam si aduk vivit ante mortem est, si vivere destitit, yam post mortem est. Nun kwam ergo moriens, i dest in morte esse comprenditur, ita etiam in transcurso temporum kwaritur apreses, nek invenitur, kui asine ulo spatio est per kod transitur ex futuro in apareteritum, non ergo videndum est, ne ista razione mor corpores nulla est sedicatur, si enim est, kwando est, kwé in ulo et in quà ulus esse non potest, kwando kwidem si vivitur aduk non est, kui apok ante mortem, non in morte, si autem vivere yam acessatum est, yam non est, kui apok post mortem est, non in morte, sed rursus si nulla mors est ante quid vel post, kwid est kod dicitur ante mortem si ve post mortem, nam et hok inaniter dicitur si mors nulla est, at kwé utinam imparatiso bene vivendo e gisemus, utare vera nulla mors estet, nun kautem non solum est, verumetiam tam molesta est, utenek ula explikari lokuzione posit nek ula razione vitari, lokua murergo secundum kon suetudinem, non enim aliter debemus et dikamus, ante mortem prius kwam mors acidat, sikut scriptum est, ante mortem ne laudes hominem quenquam, dikamus etiam kum aciderit, post mortem ilius vel ilius faktum est illud aut illud, dikamus et depresenti tempore ut postumus, velut kum ita loquimur, moriens illetestatus est, et illis at kwé illis illud at kwé illud moriens derelikwit, kwam vis hok nizi vivens omnino facere non postet et potius hok ante mortem efetirit non in morte, lokua mur etiam sikut lokutu scriptura divina, kwé mortu os kwokue non post mortem, sed in morte estse non dubitat dicere, hing enim est illud kwoniam non esti morte qui memorsit tui, donek enim reviveskant rekte estse di kunturi morte, sikut insomno estse kwisque donek evigilet dicitur, kwam vis insomno positos dikamus dormientes, nektamen e omodo postumus dicere eos qui yam sunt mortui morientes, non enim aduk moriuntur qui kwantum attinet ada korporis mortem, de kwam nunke diserimus yam sunt a korporibus separati, sed hok est kwod dixi explikari ali kwal lokuzione non posse, kwonam modo vel morientes di kantur vivere, vel yam mortui etiam postmortem aduk estse di kanturi morte, kwomodo enim postmortem si aduk in morte, presertin kwm eos nek morientes dikamus, sikuti eos qui insomno sunt diximus dormientes, et qui in languore languentes, et qui in dolore uti kwdolentes, et qui in vita viventes, ataveiro mortui prius kwam resurgant, estse di kunturi morte, nektamen possunt apellari morientes, unle non importune nekwe incongure arbitrur acidisse et si non humana industria yudicio fortasse divino, ut hok verbum kwad est moritur in latina lingua nek grammatici declinare poturent e arregula kwad cetera talia declinantur, nankwe abeo kwad est oritur fit verbum preteriti temporis ortus est, et si kwas similias sunt per temporis preteriti participia declinantur, abeo vero kwad est moritur si kwaramos preteriti temporis verbum responderi assolet mortus est, u littera geminata. Sik enim digitur mortus, kwamodofatus, ardus, conspicus, et si kwas similias kwad non sunt preteriti temporis sed kwanyam nomina sunt, sin tempore declinantur. Il udautem kwasi ut declinetur kwad declinari non potest, pro participio preteriti temporis ponitur nomen. Convenienter ita kwè factum est ut kwemadmodum id kwad significat non potest agendo, ita y verbum non poset loquendo declinari. Ajitamen potest in adiutorio gratie revdentoris nostri, ut saltem secundum mortem declinare posimus, ila est enim graviur etomnium malorumpesima, kwè non fit separatione animet corporis, sed in eternam penam potius utriusque complexu. Ibi e contrario non erunt homines ante mortem atque post mortem, sed semperim morte, akperok nunquam viventes, nunquam mortui, sed sinefine morientes. Nunquam enim erit homini peius in morte, kwam ubi erit mors y sinemorte. Finis partis quadragesime septime. Pars quadragesima octava operis de civitate dei, haek transcripsio a societat Libri voce facta, bono publico usu est. Caput duodecimum, kwam mortem primis hominibus deus si mandatumeius transgrederentur furit kombinatus. Kumergo reqiritur kwam mortem deus primis hominibus furit kombinatus si abeo mandatum transgrederentur aceptum, nek oboedienciam custodirent, utrum anime an corporis an atotius hominis an illamakwe apellatur secunda, respondendum est omnes. Prima enim constat ex duabus secunda ex omnibus tota si cutenim universaterra ex multis terris et universeklesia ex multis constateklesis siq universamors ex omnibus kwoniama prima constat ex duabus una anime altera corporis utsit prima atotius hominis mors kum anima sine deo et sine corpore at attempus penas luit secunda vero ubi anima sine deo kum corpore penas eternas luit kwando ergo diksit deus primo illi homini kwam in paradiso constiturat decibo vetito kwakunque die ederitis ex illo mortem oriemini non tantum apreme mortis ubi anima privatur deo nek tantum posteriorem ubi corpus privatur anima nek solam ipsam totam primam ubi anima eta deo eta corpore separata punitur sed quid quid mortis est usku ad novissimam kwae secunda dicitur kwae est nulla posterior kominatio illa complexa est kaput terthium decimum prevaricatio primorum hominum kwam primam censerit penam nam poste akwam aprecepti facta transgresio est konfestim grazia deserente divina de corporm suorum nuditate confusi sunt un de etiam folis fikulneis kwae forte aperturbatis prima komperta sunt pudenda tekserunt kwae prius e ad membra erant sed pudenda non erant censerun tergo novum motum in obedientis karnis sue tankwam recipro campenam in obedientis sue jam quip pe anima libertate in perversum apropria delectata eta deo dedignata servire pristino corporis servitio desti tu ebatur eta quia superiorem dominum suo arbitrio deseruerat inferiorem famulum ad suum arbitrium non tenebat nek omnimodo habebat subditam karnem sikut semper habere potuisset si deo subdita ipsa mansisset tunkergo cepit caro concupisere adversus spiritum cum quacontroversia natisumus traintes originem mortis eti membris nostris vitiataco e natura contencionem eius sieve victoriam deprima prevaricazione gestantes caput quartum decimum qualis homo sit factus adeo etin quamsortem deciderit sue voluntatis arbitrio deus enim creavit hominem rectum naturarum auktor non utique vitiorum sed sponte depravatus justeque damnatus depravatus damnatosque generavit homnes enim fuymus in illo uno quando homnes fuymus ille unus qui perfeminam lapsus estin pecatum quede illo facta est ante pecatum nondum eratanobis singilatim creata et distributa forma in quasinguli viveremos sed jam erat natura seminalis ex quapropagaremur quasilicet propte pecatum vitiata et vinculo mortis obstricta justeque damnata non alterius condicionis homo ex homine nasheretur acperok liberi arbitri maluo usu series calamitatis fuyus exorta est quae homanum genus origine depravata velut radice corrupta usque adasecunde mortis exitium quae non habit finem solis eis exceptis qui peridei gratiam liberantur miseriarum connexione perducit caput quintum decimum quod adam pecaturus prius ipse relikerit deum quam relinkeretur adeo et primam fuyis anime mortem adeo recesisse quam obrem etiamsi ineo quod dictum est mortem oriemini quoniam non est dictum mortibus eam solam intelegamus quae fit cum anima deseritur sua vita quod ili deus est non anim deserta est ut deserret sed ut deserretur deseruit admalum qui pe eius prior est voluntas eius abbonum vero eius prior est voluntas creatoris eius sive utean faceret quae nulla erat sive utreficiat quia lapsa perierat etiamsi ergo hank intelegamus deum denuntiasse mortem ineo quod ait quae dii ederitis exillu mortem oriemini tanquam diceret quae dii me deseru eritis per inobedientiam deseram vos per justitiam profekto inea morte etiam acetere denuntiasse sunt quae prokul dubio fuerant secuture nam ineo quod inobediens mortus incarne anime inobedientis exortus est propter quem pudendate exerunt sensa est mors una incua deseruit animam deus ea significata est verbiseius quando timore de menti sese abscondenti homini diksit ubs non utique ignorando quaeerens sed increpando admonens uta tendret ubset in quod deus non eset quom vero corpus anima ipsa deseruit etate corruptum eta senectute confectum venint inexperimentum mors altera de quod deus pecatum aduc puniens homini diceret terra est et interram ibis ut exis du abus mors illa prima quaeetotius est hominis compleretur quam secunda in ultimo sequitur nisi homo per graciam liberetur neque anim corpus quod de terra est rediret interram nisi sua morte quae ili acilit quem deseritur sua vita idest anima un de constant interchristianus veraciter catolicam tenentes videm etiam ipsam nobis corporis mortem non lege nature qua nulla mortem homini deus fecit sed merito infliktam esse pecati quoniam pecatum vindicans deus dicit homini in quod tung homnes eramus interram ibis caput sextum decimo deus filosofis qui anim separazione macorpore non putant esse penalem cum plato inducat sumum deum dis minoribus prometentem quod nun quamsint corporibus exeundi sed filosofi kontra quorum calumnias defendimus civitatem dei hocast eius eclesiam sapienter civi videntur irridere quod dicimus anime acorpore separazionem interpenas eius esse deputandem quia videlicet eius perfectan biatitudinem tung illi fieri existiment cum omni prorsus corpore exuta ad deum simplex et asola et quodan modo nuda redierit ubis inihil quo exta refelleretur opinio iniorum litteris invenirem operogius mici disputandum esset quodemonstrarem non corpus esse anime sed corruptibile corpus onerosum unde illudesta quod descripturis nostris insuperiore libro commemoravimus corpus anim corruptibile agravat animam addendo corruptibile non acuale quque corpore sed quale factum est expecato consequente vindita animam aperibuit agravari quod etiamsie non addidiset nihil alliud intelegere deveremus sed cum apertissime plato deus asum deo factos habere immortalia corpora predicet eisque ipsum deum leo factisunt inducat promagio beneficio pollicentem quod ineternum con suis corporebus permanebunt neccabeis un la morte solventur quid est quod isti ad exagitandam christianam fidem fingunt se nexire quod sciunt autethiamsibi repugnantes adversum se ipsus desinant contradicere nempe platonis hag verbasunt sicut ea cicero in latinum vertit quibus inducit sumum deum deus quos fecit allo quentem acdicentem vos quideorum satu ortis estis attendite quorum operum ego pares affectorque sum hagsul indossu libilia ne invito quankam omne colligatum solvi potest sed aut quakam bonum est racione vinctum velle disolvere sed quoniam estis orti in mortales vos quidem est et indissolubiles non potestis ne uticam tamen disolvemini neque vos ul la mortis fata periment quant valentiora quam consilium meum quod maius est vinculum ad perpetuitatem vestram quam illa quibus estis tum kum gign ebamini colligati et se deus plato dicit et corporis animeque colligatione mortales et tamen in mortales dei acuo facti sunt voluntate atque consiliu si ergo anime peena est in qualicumque corpore colligati quidest quad eus aloquens deus tankam solicitos ne forte moriantur id est disolvantura corpore desua facit imortalitate securos non propter eorom naturam quae sit compacta non simplex sed propter suam invictissimam voluntatem eus est facere ut nec orta occidant nec connexasolvantur sed incorruptibiliter perseverent et tok quidem utrum plato verum desi deribus dicat alia questio est neque enimei continuo concedendum est globos istos luminum sieve orbiculos luce corporea superterras seudie nocte fulgentes suis quibus dama propris animis vivere eisque intelectualibus et beatis quad etiam de ipso universo mundu tankam uno animali maximo quokung tachetera continerentur animalia instantera firmat sed hek utdixi alia questio est quam nunc discutiendam hoctantum contra istos conmemorandum putavi qui se e platonikos vocari vel estse gloriantur cuius supervia nominis e rubescont estse cristiani ne comune ilis con vulgo vocabulum vilem faciat palliatorum tantomagis inflatam quantomagis exiguan paucitatem et quarentes quid indoctrina distiana repreendant exagitant eternitatem corporum tankam hek sint interse contraria utet beatitudinem coeramus anime etiam semper estse velimus in corpore velut aerumnoso vinculo colligatam cum eorum auctor et magister plato donum adeo sumo dis avillo factis di catesse concesum ne aliquando moriantur idest a corporibus quibus eos connexuit separentur caput septimum decimum contraeos qui aserunt corpora terrena incorruptilia fieri et aeterna non pose contendum etiamisti terrestria corpora sempiterna estse non pose cum ipsam universam terram dei sui non quidem sumi sedatam en mangi idest totius huius mundi membrum immedio positum eta sempiternum estse non dubitent cum ergo deus ilesumus fecherit eis alterum quema putant deum idest istum mundum ceteris diis qui infraeum sunt preferendum eum denque estse existiment animantem anima shilicet sicut aserunt razzionali vell intelectuali intamagna mole corporis eius inklusa ipsius que corporis tankwam membra locis sui posita et quedigesta quator constituerint elementa quorum juncturam ne unquam deus eorum tammaños moriatur insolubilem eternam vellint quid cause est ut inkorpore majoris animantis tankwam medium membrum eternasit eterra et alliorum animantium terrestrium corpora si deus sicut ilud vellit eterna estse non posit sed terre inkliunt terra redenda est unde animallium terrestria sumta sunt corpora exquofit inkliunt ea sit necese disolvi et e mori et eomodo terre stabili ak sempiterne unde fuerant sumta restitui si quis hoq etiam de ynghe simili terapirmet etedikat redenda estse universo ynghi corpora què ynde sumta sunt ut celestia fierant animalia nonne immortalitas quam atalibus velut deus sumo loquente promisit plato tankwam violentia disputazione suius intercident an ibi propterea non fit quia deus non vult cuius voluntatem utait plato nulla vis vincit quideergo proibet utoq etiam de terrestribus corporebus deus posit fichere quandokidem ut nek ea què orta sunt ocident nek ea què sunt vinkta solvantur nek ea què sunt exelementis sumta reddantur atque ut anime in corporebus constitute nek unquam ea deserant et kumeis immortalitate ak sempiterne beatitudine perfruantur posse deus facere confitetur plato querego non posit ute nek terrestri amoriantur andeus non est potens quauusque christiani credunt sed quauusque platonici volunt nimirum quippe consilium dei et potestatem potuerunt filosofi nek potuerun nosse profete kume potius ea contrario dei profetas ad enuntiandam eius quantum diniatus est voluntatem spiritus eius dokureit filosofo sautem inea cognoshenda cognengtura humana deceperit verum non usque adio decipi debuerunt non solo miniorantia verumetian pervicacia ut etesibi apertissime refragentur manis disputationum viribus aserentes anime ute beata ese posit non terrenum tantum sedomne corpus ese fugiendum etadeus rursus dicentes habere beatissimas animas etamen eternis corporeibus alligatas celestes quidem ineis jovis altem ipsiius animam quem mundum istum volunt omlibus omnino corporeis elementis quibus haek totamoles aaterra in celum surgit include hank anim animam plato abintimo terremedio quod geometre centrum vocant verumnes parteseius usque adaceli summa et extrema difundi et extendi per numeros musicos opinatur utesit istem mundus animal maximum beatissimum sempiternum etem per perfectam sapienti e felicitatem teneret et corpus proprium non relinkaret cuiusque corpus et in eternum exil la vivaret etem quanvis non simplex sed tot corporeibus tantisque compactum hebetare at quetardare non poset quur igitur suspicionibus suis ista permitant quur nolunt credere divina voluntate at que potentia in mortalia corporeafieri poseterrena in quibus anime nul abeis morte separate nulis eorum oneribus agravate sempiterne a cal felicitter vivant quod deus suos posse aserunt in corporeibus igneis jovenque ipsum eorum regem in omnibus corporeis elementis nam si anime utbeatasit corpus est omne fujendum fujiant di eorum de globis siderum fujiant yuppiter de celo et terra auta si non posunt miseri judicentur sed neutrum istivolunt quineque a corporeibus separationem audent dare dis suis ne il los mortales colere videantur nek beatitudinis privationem ne infelices eos esse fateantur non ergo adabeatitudinem consequendam omnia fujenda sunt corpora sed corruptibilia molesta gravia moribunda non qualia fecit primis hominibus bonitas dei sed qualia esse kati caput duo de vigesimum de terrenis corporeibus quae filosofi adfirmant incelestibus esse non posse quia quod terrenum est naturali pondere revocetur ada terra sed necesse est inciunt uta terrena corpora naturali pondus vel in terra ateneat vel cogat ada terra et ideo in celo esse non possint primis quidem ili homines in terra erant nemorosa atque fructuosa quae paradisi nomen obtinuit sed de quia adoc respondendum est vel propter christi corpus cumquo ascendi din celum vel propter sanctorum qualia in resurexione futura sunt intu eantur paulo atentius pondere ipsa terrena sienim arshumana efficit uteks metallis quae in aqis posita continu sub merguntur quibusta modis vasa fabrikata etiam natare posint quanto credibilius et efficacius occultus aliquis modus operaciones dei cuius omne potentisima voluntate platodicit nec orta interire nec colligata pos edisolvi cummulto mirabilius incorporea corporeis quam quacunque corpora quibus cunque corporebus copulentur potest molibus prestare terrenis utenullo inima pondere deprimantur ipsisque animis perfectissime beatis utquan vis terrena tamen incorruptilia jam corpora volunt ponant et cuo voluntagant situ motuque facillimo an verus i hoc angeli faciant et qualibet animalia terrestria rapiant umde libet constituankwe ubi libet autaeus non posse autonera sentire credendum est curergo sanctorum perfektus et beatus divino munere spiritus sine ulla dificultate posseferre cuo volunt et sistere ubi volunt sua corpora non credamus nam kuma terrenorum corporum sicut onera ingestando sentire con suevimus quanto mayorest quantitas tanto sit mayoret gravitas ita utplura pondo quan paucera plus premant membratamen sue carnis leviora portat anima cum insanitate robusta sunt quan ilanguore kum makra sunt et kuma liis gestantibus onerozior sit salvus et validus quan exiliis et morbidus ipsetamen adasuum corpus movendum atque portandum agiliorest kum imbona valetudine kus habet molis quan kum impestevel fame minimum roboris tantum valetin habendis etiam terrenis corporebus quan vis haduka corrupti bilibus atque mortalibus non quantitatis pondus sed temperationis modus et quis verbis explikat quantum distet interprezentem quan dicimus sanitatem et immortalitatem futuram non itaque nostram fidem redargont filosofi de ponderibus corporum nolo enim querere kur non credant terrenum esse posse corpus incelo kum terrena universa libraeturi nighilo fortastis enim de ipso medio mundi loku eo quodinium koe antakwae acue graviora etiam argumentatio veri similior aveatur ilud diho si di minores quibus interanimalia terrestri etiam hominem faciendum kumisit plato potueront sikut dicit abinne removere urendi qualitatem lucendi relinkuere koe per oculus emikaret eo sumo concedere dubitamus kuyus ille voluntati pote statique concesit ne moriantur koe ortasint etam diversa tam disimilia idest corporea et incorporea si bimet connexa nulla posint disoluzione se yungi ut de carne hominis kui donat immortalitatem corrupzionem auferat naturam relinkuat kongruentiam figure membrorunque detiniat detrat ponderis tarditatem sed defide resurexionis mortuorum et de corporebus eorum immortalibus diligencius si deus voluerit infine huyus operis diserendum est kaputunde vigesimum contra eorum dogmata kuyus homines si non pekasent imortales futurus fuysenon credunt eternitatem animarum volunt karere corporebus nuk de corporebus primorum hominum kod instituimus explicemus koniam nek morsista koe bona peribi turbonis nek tantum pauchis intelligentibus sive credentibus sed omnibus nota est koa fit anime a corpore separatio koa certe corpus animantis kod evidenter vivebat evidenter e moritul eis potuiset acidere nisi pekati meritum sequeretur licet enim justorum akapiorum anime defuntorum kod in reqie vivant dubitare fas non sit usque adiotamen eis melius estet suis corporebus bene valentibus vivere utetiam illi koe omnimodo este sine corpore beatisimo existiment hank opinionem suam sentencia repugnante konvinkant nekwe enim quiskam audebit ilorum sapientes homines sive morituros sive jam mortuos idest auta carentis corporebus auta corpore relikturos diis immortalibus anteponere quibus deus sumus apod platonem monus ingens indisolubilem shilicet vitam idest eternum kum suis corporebus consortium pollicitur optimeautem kum hominibus agi arbitratur idem platu sitamen hank vitam apie justeque peregerint uta suis corporebus parati inipsorum deorum qui sua corpora nunquam deserunt recipientur sinum shilicet immemores supera ut convexa refisant rursus et incipiat in corpora velle reverti quod virgilius ex platonico dogmate diksisse laudatur ida quipe animas mortallium nekin suis corporebus semper esse posse existimat sed mortis necessitate disolvi neksine corporebus durare perpetuo sed alternantibus vicibus inde sinenter vivos ex mortuis et ex vivis mortuos fieriputat uta ceteris hominibus hoca videantur di ferres apientes quod post mortem feruntura desidera ut aliquanto diutius destro sibicongru quisque requiescat atque inde rursus miseriae pristine oblitus et cupiditate habendi corpores victus redeat ad labores aerum nasque mortallium illivero quistultam duxer indvitam ad corpora suis meritis debita sieve hominum sieve bestiarum deproximo revolvantur in haq ita quedurissima condicione constituit etiam bonas atque sapientes animas quibus non talia corpora distributasunt quibus semper atque immortaliter vivarend uta neque incorporebus permanere neque sinegis posit ineterna puritate durare de quo platonico dogmate jam in libris superioribus diximus christiano tempori e revuisse porfirium et non solum ab animis humanis removisse corpora bestiarum verumetiam asapientius animas ita voluisse de corporeis nexibus liberari uta corpus omne fugientes beate aput patrem sinefine teneantur et aque nea Christo vinci vide retur vitam sanctis pollicente perpetuam etiam ipse purgatas animas sine ullo ad miserias pristinas reditu ineterna felicitate constituit et uta Christo adversa retur resurexionem incorruptibilium corporum negans nona solum sine terrenis sed sine ullis omnino corporebus etas ad seruit insempiternum esse victuras negtamen ista qualicunque opinione precepit saltem nedis corporeatis religionis obsekio subderentur quidita nisi quia etas quan vis nulli corporei sociatas nona credidit illis esse meliores quapropter si non debuntisti sigut eos ausuros esse non arbiter dis beatisimis etatamen ineternis corporebus constitutis humanas animas anteponere kur eis videtur absurdum quad fides christiana predikat et primos homines ita fuisse conditos uta sine pekasent nulla morte a suis corporebus solverentur sed promeritis obedienci e custodite immortalitate donati cum eis vivent ineternum etatalia santos inresurexione habituros ea ipsa inquibus iclaboraverunt corporea uta nec eorum carni aliquid corrupcionis veldificultatis nec eorum beatitudini et infelicitatis posit acidere caput vigesimum quad caro santorum quae nunc recuyescitin spe in meliurem reparandasit qualitate quam fuit primorum hominum antepekatum poinde nunc santorum anime de functorum idio non habent grave mortem quaseparate sunta corporebus suis quia caro eorum recuyescitin spe quaslibet sin eullo jamansensus con tumelias acepisse videatur non enim sicut platoni visum est corporea oblivione desiderant sed potius quia meminerunt quid ecibi abeosit promissum quii neminen fallit quii eis etiam de capillorum suorum integritate securitate edit resureccionem corporeum in quibus multa dura perpessi sunt niquil ineis ulterius tale sensuri desiderabiliter et patienterexpectant si enim carnem suam nonna odorant quando eiam sue menti infirmitate resistentem spiritali jure coercevant quanto magis eiam diligunt etiam ipsam spiritalem futuram sicut enim spiritus acarni serviens non incongru e carnalis itacaro spiritui serviens recte apellabitur spiritalis non quia in spiritum convertetur sicut non nulliputant extreo quo descriptum est seminatur corpus animale surget corpus aspiritale sed quia spiritui summa et mirabili obtemperandi facilitate subdetur usque adimplendam immortalitatis indissolubilis securissimam voluntatem omni molesti e sensu omni corruptibilitate et tarditate detracta non solum enim non erit tale nun quia est in quavis optima valetudine sed enke tale quidem quale fut imprimis hominibus ante pecatum quia licet morituri non essent nisi pekasent alimentis tamen ut homines ute bantur nondom spiritalia sed aduc animalia corpora terrena gestantes quia licet asenio non veterecherent ute necessitate perducerentur at mortem quii status eis delignio vitae quodimmedio paradiso cum arbore vetita simulerat mirabili dei gracia prestabatur tamen et alios sume bantacibos apreter unam arborem quae furet interdicta non quia ipsa erat malum sed propter commendandum pure et simplicis obedientie bonum quae mania virtus est rationalis creatur sub-creatore domino constituta nam ubi nunlum malum tam gebatur profecto si prohibitum tam geretur sola inobedientia pekabatur a gebatur ergo alias quae sume bant ne animalia corpora molestie aliquid ezuriendo akasitiendo sentirend delignio altem vitae proptere agustabatur ne mors eis un de cunque sub-repert vel senectute confecta de cursis temporum spathis interirend tam quam cetera eis et alimento iluda sacramento utersic fuis e accipiatur linjum vitae ina paradiso corpore ali sigotin spiritali o kest intelligibili paradiso sapiencia dei de quascriptum est linjum vitae est amplectinti busea finis partis quadrageseme octave pars un de quinkwagesima operis de civitate dei hek transcripcio associetate lible voce facta bono publico usui est caput vigesimum unum dei paradiso in quo primi homines fuerunt quoderecte per significationem eius spiritale aliquid intelligatur salva veritate narrazionis historice de corpore ali loco unde non nulli totum ipsum paradisum ubi primi homines aparentes generis humani santae scripture veritate fuis se narrantur ad intelligibilia referunt arboresque illas et elinia fructifera in virtutes vitae moresque convertunt tanquan visibilia et corpore alia illa non furint sed intelligibilium significandorum causa eo modo dicta vela scripta sint quasi propterea non poturit paradisus corpore alis quia potest etiam speritalis intelligi tanquan idio non furint duemulieres agar et sarra et ex eis duo fili abrae, unus de ancilla alius delivera quia duo testamenta in eis figurata dicit apostolus autidio de nulla petra moise percutiente quia potest ilica figurata significazione etiam christus intelligi eo dem apostolo dicente petra autem erat christus nemo itaque proibet intelligere paradisum vitae beatorum quatuor eis flumina quatuor virtutes prudentiam fortitudinem temperantiam atque justitiam et elinia eius omnes utiles disciplinas et eliniorum frutus mores apiorum et elinium vitae ipsam bonorum omnium matrem sapientiam et elinium sientiae boni etemali transgressi mandati experimentum penam enima pecatoribus bene utique quoniam juste constituita deus sed non suo bono eksperitur homo posund hek etiam in eclesia intelligi ut ea melius accipiamus tanquan profetica indicia precedentia futurorum paradisum shilicet ipsam eclesiam sicut de illa legitur incantico canticorum quatuor autem paradisi flumina quatuor evangelia linia fructifera santos fructus autem eorum opera eorum linium vitae santum santorum utique christum linium sientiae boni etemali proprim voluntatis arbitrium nek se ipso quipe homo divinae voluntate contenta nisi perniciose uti potest atque ita disit quid intercit utrum dinere at communi omnibus bono anaproprio delectetur se quipe amas donatur sibi utinde timoribus mero ribusque completus cantetim salmo si tam en mala sua sentit ad me ipsum turbata est anima mea corretusque yaman dikat fortitudine meam adateku stodiam etsi qua alia comodius dici posunt de intelligendo spiritaliter paradiso nemine proibente di cantur dumtame et ilius historie veritas fidelissima reerum gestarum narazione conmendata credatur caput alterum et vigesimum de corporibus santorum apost resurexionem sike spiritalia erunt utanon in spiritum caro vertatur corpora ergo justorum què in resurexione futura sunt neque ullo linio indigebunt quo fiat utanullo morbo vel senectute inveterata moriantur neque ullis alias corporalibus alimentis quibus esuriendi akasitiendi qua liskunque molestia devitetur quaniam certo et omnimodur inviolabili munere immortalitatis induentur utanon nizivellint posibilitate non necessitate vescantur quod angeli quoque visibiliter et tractabiliter aparentes non quia indigebant sede quia volebant et poterant utominibus congruerent sui ministeri quadam humanitate fecerunt neque enim infantasmate angelos edisse credendum est quando eos homines hospitio sucheperunt quanvis utrum angeli essent ignorantibus simili nobis indigencia vesci viderentur unde est quod ait angelus in librotovie videbatis me mandukare sede visu vesco videbatis edis necessitate eficiendi corporis sicut vos facitis me cibum sumreputabatis sede si forte de angelis alio de credibilius disputari potest certe fides cristiana de ipsosalvatore non dubitat quod etiam postresurreccionem jam quidem in spiritalii carne sede tamen vera cibum acpotum cum disipulis sumpsit nonenim potestas sede gestas edendi akhabibendi talibus corporibus alferetur unde ete spiritalia erunt non quia corpora est sedesistent sed quia spiritu vivificante subsistent caput vigesimum terthium quid intelegendum sit de corpore animali ete de corpore spiritali ete quii moriantur in adam quii vero vivificentur in cristu nam sicutista quee habent animam viventem nondum spiritum vivificantem animalia di cuntur corpora nec tamen anima est sunt sede corpora ite cuntur corpora sede corpora ita illa spiritalia vocantur corpora absitamen ute spiritus e acredamus futura sede corpora carnis abitura substanziam sed nullam tarditatem corrupcionem quee carnalem spiritu vivificante passura tungiam non terrenus sede celestis homoerit non quia corpus quod de terra factum est non ipsumerit sede quia dono celesti jam talerit utetiam acelo incolendo non amissa natura sed mutata qualitate conveniat primus autem homo de terra terrenus inanimam viventem factus est non in spiritum vivificantem quod e i post obaedienti e meritum servabatur e meritum servabatur ideo corpus eius quod cibu ac potu e jebat ne fame aficeretur ac siti et non immortalitate illa absoluta acque indissolubili sed lignio vitae a mortis necessitate proebebatur acque in juventutis flore tenebatur non spiritale sed animale fuisse non dubium est ne quacquam tamen moriturum nisi indae praedicentis minantisque sententiam delinkendo corruiset et alementis quidem etiam extra paradisum non negatis a lignio tamen vitae prohibitus traditus estet tempori vetu statique finiendus ine adumtax at vita quam incorpore lichet animali donek spiritale obedienci e merit ofiret poset in paradiso nisi peccaset habere perpetuam quapropter etiamsi mortem istam manifestam quafit anime ac corpore separatio intelegamus simul significatam ineo quad deus dixerat quadiye ederitis exillo morte moriemini non ideo debet absurdum videri quia non eo prorsus die ac corpore sunt soluti quo civum interdictum morti ferunque sumserunt eo quipedie mutata in deterius vitiataque natura atque alignio vitae separatione justisima mortis ineis etiam corpore alis necessitas facta est ququa nos necessitate nati sumus propter quod apostulus non ait corpus quidem moriturum est apropter peccatum sedait corpus quidem mortum est apropter peccatum spiritus altem vitae est apropter justitiam deinde sobiungsit si altem spiritus eius qui susitavit christum amortus habitat invobis qui susitavit christum amortus vivificavit et mortalia corpore avestra per inhabitantem spiritum eius invobis tungergo erit corpus in spiritum vivificantem quod nunc est inanimam viventem etamen mortum digit apostulus quia jam moriendi necessitate constrictum est tungautem ita erat inanimam viventem quanvis non in spiritum vivificantem etamen mortum digiton rectepostet quia nisi perpetratione peccati necessitate moriendi haberenon postet cum vero deus et dicendo adam ubies mortum significavrit anime quae facta est illo deserente et dicendo et interramibis mortum significavrit corpores quae illi fit anima dissedente propteria de morte secunda nil digisse credendus est quia occultam esse voluit propter dispensazione metestamenti novi ubis secunda morse apertissime declaratun ut priusista morse prima quae comunis est omnibus proderetur exillo venisse peccato quodin uno comune factum est omnibus morse vero secunda non uti quae comunis est omnibus propteria quii secundum propositum vocati sunt quos antepresivit et predestinavit secutait apostulus conformes imaginis fili sui ut sitipse primogenitus in multis fratribus quos a secunda morte per mediatorem dei gracia liberavit incorpore ergo animali primum hominem factum sec apostulus locuitur voles enim abaspiritali quod in resurexione futur mest hoq quod nunca est animali disernere seminatur inkuit incorrupzione surget in incorrupzione seminatur incontumelia surget in gloria seminatur in infirmitate surget in virtute seminatur corpus animale surget corpus spiritale deinde ut hoq probaret si est inkuit corpus animale estet spiritale et ut quid estet animale corpus ostendret sik inkuit et scriptum est factus est primus homo inaniman viventem isto eget ur modo voluit ostendret quid sit corpus animale quan vis scriptura non dixerit de homine primo qui est apellatus adam quando illi anima flatu dei creata est et factus est homo inkorpore animali sed factus est homo inaniman viventem ineo ergo quod scriptum est factus est primus homo inaniman viventem voluit apostulus intelligi corpus hominis animale spiritale autem quem admodum intelligentum estet ostendret addendo novissimus adam in spiritum vivificantem proculdubio christum significans qui jam exmortuis itare surrexit ut mori de inceps homino non posit denique secuitur et digit sed non primum quod spiritale est sed quod animale postea spiritale ubi multo apertius declaravit se animale corpus in sinuase ineo quod scriptum est factum est primum hominem inaniman viventem spiritale autem ineo quodait novissimus adam in spiritum vivificantem prius est enim animale corpus quale habuit primus adam quem vis non mori turum nizi pekaset quale nun cabemus et nos hactenus eius mutata viti ataco e natura quatenus ineo postea quam pecavit efectum est onde habert jam moriendi necessitatem tale pronobis etiam christus primitus habert diniatus est non quidem necessitate sed potestate postea verus spiritale quale jam precesit in christum tankwam in capite nostro secuturum est autem in membris eius ultima resureccione mortuorum adiungit de inde apostolus duorum misterum hominum evidentisimam differenciam dicens primus homo de terra terrenus secundus homo de celo quales terrenus tales et terreni quales celestis et acomodo induimus imaginem terreni induamos et imaginem eius qui de celo est ho capostolus ita posuit utenunca quidem in nobis secundum sacramentum regenerationis fiat secut alibi digit quot quot in christob aptizati estis christum induistis reautemipsa tunga perficietur cum et in nobis quod est animale nasendo spiritale factum furit resurgendo utenim eius itidem verbi sutar spees albi facti sumus induimus autem imaginem terreni hominis propagazione prevaricazione et mortis quam nobis intulit generatio sed induemus imaginem celestis hominis gratia indulgenzie vitakwe perpetue quod nobis prestat regeneratio non nisi per mediatorem dei et hominum hominem christum iesum quem celestem hominem vulti intellegi quia de celo venit et terreni mortalitati scorpore vesti retur quod celesti immortalitate vestiret vestis vero idio apellat etalios quia fiunt per gratiam membraeius ut cumillis sit unus christus velut kaput et corpus hock in eadem epistula evidentius itaponit perominem mors et perominem resurexio mortuorum sikutenim in adem omnes moriuntur siket in christo jam utique incorpore spiritali quod erit in spiritum vivificantem non quia omnes qui in adem moriuntur membraerunt christi ex illis enim multo plures secunda in eternum morte plectentur sed idio dictumest omnes acque omnes quia sikut nemo corpore animali nisi in adem moriuntur sikita nemo corpore spiritali nisi in christo vivificatur proinde ne quacuom putandumest nos in resurexione tale corpus habiturus quale habuit homo primus ante pecatum nek ilud quod adictumest qualis terrenus tale seterreni sekundum id intelligendum quod afactumest pecati non enim existimandumest eum prius quam pecaset spiritali corpus habuise et pecati meritu in animale mutatum utenim hoca putetur parum attenduntur tanti verba doktoris quia id si est corpus animale est et spiritale sikut scriptumest factus est primus homo in animam viventem nun quid hoca post pecatum factumest cum sit ista hominis prima conditio de qua beatisimus paulus ada corpus animale monstrandum hoca testimonium legis asumsit caput vigesimum quartum qualiter accipiendesit vel illa in suflatio dei qua primus homo factus est in animam viventem vel illa qua dominus fecit dicens dixipulis suis accipite spiritum sanctum onde et illu de parum considerate qui busdam visum est ineo quod legitur inspiravita deus infacem eius spiritum vitae et factus est homo in animam viventem non tunc animam hominidatam sed eam quae jam inerat spiritu sanctu vivificatam movet enim eos quod dominus eus poste acquam resurexit amortuis in suflavit dicens dixipulis suis accipite spiritum sanctum un detale aliquide factum existiman quale tunc factum est quasi et hic secutus evangelista dixerit et facti sunt in animam viventem quod quidem e si dictum estet hok intelegeremus quod animarum quae dam vitae sit spiritus dei sine quo anime racionales mortue deputande sunt quam vis earum presencia vivere corpora videantur sed non ita factum quando est eus homu satis ipsa libri verbat estantur quae ita se habent et formavit deus hominem pulvrem de terra quod quidem planius interpretandum putantes dixerunt et fingsit deus hominem de limo terre quoniam superiorus dictum furat fons autem ascendevat de terra et irrigabat omnem terre, ut exhok limus intelegeremus videretur, umore shilicet terra aqu concretus ubi anim hok dictum est continuo secuitur, et formavit deus hominem pulvrem de terra, sikuta greci codices habent und in latinam linguam scriptura ista conversa est. sive autem formavit, sive fingsit quis diceret valurit quod greci dicitur eplasen adrem nihil interest magis tamen apropria dicitur fingsit sed ambiguitas visa est devitanda eis qui formavit dicere maluerunt eo quod in latinam lingua ilud magis obtinuit consuetudo, ut hi di cantor fingere quii aliquid mendacio simulante componunt hung ejitur formatum hominem de terra pulvere sive limo eratenim pulvis umectus hung inquam ut expressium dicam sikuta scriptura alokutas est pulvrem de terra animale corpus factum est docet apostulus cum animam acepit et factus est iste homo inanimam viventem id est formatus iste pulvis factus est inanimam viventem jam inqiunt habebat animam alioquin non apelaretur homo huoniam homo non est corpun solum vel anima sola sed quii et anima constant et corpore hoq quidem verum est quod non totus homo sed inperior hominis anima est neg totus homo corpus sed inperior hominis parse est sed cum est utrunque coniuntum simul habit hominis nomen quad tamen et singula non amitunt etiam cum de singulis loquimur quis anima dicere proibetur cotidiani quad am leges sermonis homo ille de functus est et anung in reqia est vel impenis cum de anima sola posit hoq dici et illo aut illo loco homo ille sepultus est cum hoq nisi de solo corpore non posit intelegi an dikturi suntasik loqui scriptura non solere divinam immo vero illa itanobis in hoq atestatur utetiam cum duo sepultus unt et vivit homo tamen etiam singula hominis vocabulo apellat anima mexilis et interiorem hominem corpusautem exteriorem hominem vocans tankwa duo simt hominis cum simul utrunque sit homo unus sed intelegendum est secundum quid dedikatur homo ad imaginem dei et homo terra atque iturus in terram ilud enim secundum animam racjonalem digitur qualem deus insuflando vel si comodius digitur in aspirando indidit homini idest hominis corpore hoqautem secundum corpus qualem hominem deus finxit expulvere quidata est anima utafiere et corpus animale idest homo inanimam viventem quapropter ineo cuoda dominus fecit quando insuflavit accipite spiritum santum nimirum hoq intelegivoluit cuoda spiritus santus non tantum sit patris verumetiam ipsius unigeniti spiritus idem ipse quippe spiritus et patris et filii cum cuo est trinitas patris et filius et spiritus santus non creatura sed creator neque anima flatus ille corporeus de carnis ore procedens substancia erat spiritus santi at quenatura sed potius significatio qua intelegeremus utdixi spiritum santum patris e se filioque communem quia non sunt eis singulis singuli sed unus amborum est semperautem iste spiritus ine scripturis santis greco vocabulo dicitur preuma sicuteum et hoq loco Jesus apelavit quando eum corporealis sui oris aflatu significans disipulis dedit et locis omnibus divinorum e loquiorum non mici aliter unquam nun cupatus ocurrit hique vero ubilegitur et finxit deus hominem pulverem de terra et insuflavit sive inspiravit infaciem eus spiritum vitae non ait grecus pneuma quod solet dici spiritus santus sed apnoen quod nomen in creatura quam in creatore frequentius legitur onde non nulli etiam latini propter diferentiam hoq vocabulum non spiritum sed flatum apellare maluerunt hoqenim est in greco etiam illo loco apud isaiam ubideus dicit omnem platum ego feci omnem animam sine dibitazione significans quod itaque grece pneumae dicitur nostri alequando flatum alequando spiritum alequando in aspirationem vel aspirationem quando etiam dei dicitur interpretati sunt pneuma vero nunque nisi spiritum sive hominis de quo ait apostulus quis enimesit hominum quesunt hominis nisi spiritus hominis quii in ipso est sive pecoris siqut in solomonis libro scriptum est quis shyt si spiritus hominis ascendat sursum encelum et spiritus pecoris descendat deorsum in terram sive istum corporeum quie etiam ventus dicitur nam eius hoq nomenest ubi in psalmo canitur ignis grando nix glacias spiritus tempestatis sive jam non creatum sed creatorem siqut est de quo dicit dominus in evangelio accipite spiritum santum eum corporei sui oris flatus significans et ubi ait ite baptizate hominis gentes in nomine patris et filii spiritus santi ubi ipsa trinitas excelentisime et evidentisime comendata est et ubi legitur deus spiritus est et alias plurimis sacrarum literarum locis ignis quipe omnibus testimonis scripturarum quantum ad grecos attinet nonapnoen videmus scriptum est sed pneuma quantum autoad latinos nonapflatum sed spiritum quapropter ineo quodas scriptum est inspiravid vel simagis propria dicendum est in suflavid infacem eus spiritum vide si grecos nonapnoen siqut ibi legitur sed pneuma posuiset nec siq est sete consequence ut creatorem spiritum qui propria dicitur in trinitate spiritus santus intelegere kogeremur quantum quidem pneuma ut diqtum est non sullum de creatore sedetiam de creatura dicit solere manifestum est sed de kum diqsiset inciut spiritum nonad eretvite nisi ilum santum spiritum velet intelligi et kum diqsiset ilum inanimam nonad eretviventem nisi anime vitam significaret quae ili divinitus impertitur dono spiritus dei kum anim vivat anima inciut proprio sue vitemodo quid opus erat adereviventem nisi ut ea vita intelegeretur quae ili per santum spiritum quid est aliut nisi diligenter prohumana suspicione contender et scripturas santas negligentere tendere quid anim manium erat nonire longius sed ineodem ipsolibro paulosuperios ledger producat terra animam viventem quando animalia terrestri akunta creatasunt deinde aliquantis interpositis ineodem tamen ipsolibro quid manium erat advertere quod scriptum est et omnia quae habent spiritum vitae et omnis quae erat superaridam mortus est kum insinuaret omnia quae vivebant interra perisse diluvio siergo et animam viventem et spiritum vitae e tiam impekoribus invenimus sicut loqi divina scriptura consuevit et kum hoqa quoku loco ubilegitur omnia quae habent spiritum vitae non grecus pneumma sed apnoene diixerit quur non dicimus quid opuserat utadret viventem kum anima nisi vivat esse non posit quid opuserat utadret vitae kum diixiset spiritum sed intelegimus animam viventem et spiritum vitae scriptura su omore diixisse kum animalia edest animata corpora vellet intelegi quibus inesset per animam perspicus iste etiam corporis sensus kum hominis autem conditione obli visimur quem admodum loqi scriptura consueverit kum suo pororsus more lokutasit quo insinuaret hominem etiam rationali anima acepta quam non sicut aliarum carnium aqis et terra producentibus sed deoflante creatam voluit intelegi kum infaktum uti incorpori animali quod fit anima ineo vivente sicut illa animalia vivaret dequibus diixisit produkata terra animam viventem et quae itidem diixit habuisse inse spiritum vitae ubi etiam ingreco non diixit pneuma sed apnoen non utique spiritum santum sed eorum animam tali exprimi ans nomine sedenim dei flatus inciunt dei ore exisse intelegitur quem si animam crediderimus konsequeserit ut eusdem fateamur esse substanzie parenque ilio sapientie quedicit ego exore altissimi prodii non quidem diixit sapientia ore e flatamase fuisse sedegs eus ore prodisse sedegs eus ore prodisse sigut altem nos posumus non de nostra natura qua hominesumus sedeisto aere circum fuso quem spirando ac respirando ducimus acredimus flatum facere cumufuflamus ita omnipotens deus non de sua natura neque subiacentii creatura sed etiam de nichilo potuit facere flatum quem corpori homines inserendo inspirasse vel insuflasse convenientissime dictus est incorporeus incorporeum sed immutabilis mutabilem quia non creatus creatum verum tamen utasiantisti quide scripturis locui volunt et scripturarum locuttiones non advertunt non hoc solum dici exire exore dei quad est ecualis eus denque natura audiant vellegant quod deodicente scriptum est quoniam tepidus est et neque calidus neque frigidus incipiam te reicere exore meo nulla itaque causa est quur apertissime locuenti resistamos apostolo ubi aba spiritali corpore corpus animale di cernes id est abillo incuo futuris sumus hoc incuo nunc sumus aid seminatur corpus animale surget corpus spiritale si est corpus animale est et spiritale siget scriptum est factus est primus homo adam inanimam viventem novissimus adam in spiritum vivificantem sed non primum quod spiritale est sed quod animale postea spiritale primus homo de terra terrenus secundus homo de celo qualis terrenus tales et terreni et qualis celestis tales et celestis et quomodo induimus imaginem terreni induamos et imaginem eius qui de celo est de quibus omnibus apostolicis verbis superius locuti sumus corpus iditur animale incuo primum hominem adam factum est sedicit apostolus sig erat factum non utamori omnino sed ut non moreretur nisi homo pekaset nam ilud quod spiritu vivificante spiritale erit et immortale mori omnino non poterit sicut anima creata est immortalis qui licet apecato mortua peribeatur cares quadam vita sua hoqest dei spiritu quod etiam sapinter et beate vivere poterat tamen propria quadam licet misera vita sua non desinit vivere qui immortalis est creata sicut etiam deserto resangeli licet secundum quendam modum mortui sint peccando qui afont vitae deseru erunt qui deus est quem potando sapinter beate poterant vivere tamen non sic mori potuerunt ut omni modo desisterant vivere atque sentire quoniam immortalis creati sunt atque ita in secundam mortem post ultimum precipitabuntur judicium utanek ilic vita cariant quando qui dem etiam sensu cum indoloribus futuri sunt non carebunt sed homines adadei graziam pertinentes cives santorum angelorum inbeata vita manentium ita spiritalibus corporibus induentur utanekwe peccentamplius neque moriantur et tamen immortalitate vestiti qui sicut angelorum nec peccato posi tauferri natura qui de manente carnis sed null omnino carnali corruptibilitate vel tarditate remanente seguiturautem questio necesario pertraktanda et dominodeo veritatis adjuvante solvenda si libido membrorum inobedientium expeccato inobedientie in illis primis hominibus cum illos divina gracia deseruisset exorta est onde in suam nuditatem oculus aperuerunt i dest eam curiosius adverterunt et qui impudens motus voluntatis arbitrio resistebat pudenda texerunt comodo essent filios propagaturi si uta creati furan sine prevaricazione mansisset via et liberiste claudendus est neg tanta questio in sermonis angustias coarctanda in eum qui seguitur comodiore disposizione di fertur finis partis unde quincuagesime