 Ik ben Ralph Meunenbroeks en vandaag ben ik op Tilburg University om met rector Wim van de Donk te praten over het academisch leraarschap. Kijk! Welkom. Welkom. Goedemorgen. Fijn dat we hier mogen zijn in deze ongelooflijk mooie zaal in Q. Wie was nou jouw grote voorbeeld op de middelbaar school? Ik heb er echt een paar van Kouwenhoven die economie deed. De passie dat hij, ik geloof, in de laatste 5 minuten nog had een nieuw hoofdstuk begonnen. Maar ook mijn docent Frans, liefde voor taal maar ook wetenschap. Hij promoverde in de tijd dat wij last van hem hadden. Dat was toen de tijd eigenlijk normaal en het was ook helemaal niet gek om naar je docentschap weer in de academie terecht te gaan. Nee, en misschien is dat wel iets wat we weer zouden moeten naastreven want ik geloof echt dat het fonkje bij mij om te realiseren dat we er in een boek staan, dat er altijd nog een andere opinie mogelijk is of nieuw onderzoek of nieuwe inzichten. Nou, als wij een bijdrage kunnen leveren om opnieuw het belang van academisch gevormde docenten in het middelbaar onderwijs, investeren in je docenten is investeren in de toekomst van je samenleving. Heb je nog andere dingen die zeggen nou dat het echt typisch iets wat bij een academisch docent hoort? Nou ja, dat je echt ook, laat ik zeggen, stevig een discipline beheers. Een beetje liefde voor je vak, ja, van milken, ja, dat was een fantastische docent. Ja, dan werkt hij ook voor. Je had het wel uit je hoofd of zij zo gepartioneerd en enthousiast als om je een beetje achterover te luiden. Dat stond niet in het woordenboek. Je had de ereplicht om van dat onderwijs ook echt te genieten en je best te doen. En dan zijn we hier die prachtige zaal in Cube en wat ik zo mooi vind, jullie hebben een prachtig alimdibeleid. Iemand kan in deze zaal een plaatje krijgen. Een eentje daar achter staat op als je denkt dat onderwijs duur is proberen is onwetendheid. Dus het idee dat je hier als het ware een boodschap achter kunt laten van wat je hier geleerd hebt voor al die jonge mensen die hier weer gaan zitten zoals ik terugkijk naar mijn docent op de middelbare school, kijken zij hopelijk terug op een hele fijne tijd hier in Tilburg, waar ook van dat soort inspirerende docenten in een iets ruimere klaslokaal dan zijn gewend waren op de middelbare school. Nou, stevig voor, je komt hier als student binnen, je ziet dat bordje en je denkt inderdaad van, hey, wat raad je nou studenten aan die hier zo gedacht hebben? Ik wil iets met onderwijs doen. Als dat vondje overgeslagen is, kunnen wij niet anders dan dat bevorderen en dat omvormen tot een echte vlam. We hebben een universitaire leraar opleiding. We hebben een Center for the Learning Sciences om je ook echte scholen in dat docentschap, dat leraarschap, wat zich natuurlijk ook volduurig ontwikkelt. Docentschap is een roeping, in zekere zin ook. Je moet het ook ambiëren om dat te doen. En misschien moeten we die mensen ook iets makkelijker maken. Maar als je al studenten zegt, ik wil eens even, ik ben een beste student en ik kan bijvoorbeeld een ecotief minor doen hier. Ja, we hebben minoren om dat te ontwikkelen en we hebben allerlei manieren om kennis te maken met dat leraar vak. Dus binnen elke school, elke vakantijd, zijn er mogelijk helemaal wat te doen. Maar dat notto wat ik straks zei, als je denkt dat onderwijs duur is, proberen ze onwetendheid. Nou, ik denk dat de geschiedenis ons gelijk geeft dat we dat niet genoeg aan kunnen doen. Dat vind ik een hele mooie afschrijving om dit te breken. Graag bedankt voor je tijd. Graag gedaan.